تنها نه ذره دقت اظهار داشتهست
خورشید نیز آینه درکار داشتهست
دل غرهٔ چه عیش نشیندکه زیرچرخ
گوهر شکست و آینه زنگار داشتهست
تنزیه در صنایع آثار دهر نیست
این شیشهگر حقیقت گل کار داشتهست
در ششجهت تنیدن آهنگ حیرتیست
قانون درد دل چقدر تار داشتهست
آگاه نیست هیچکس از نشئهٔ حضور
حیرت هزار ساغر سرشار داشتهست
نقش نگار خانهٔ دل جز خیال نیست
آیینه هرچه دارد از آن عار داشتهست
ای از جنون جهل تن آسانی آرزوست
هوشی کهسایه را کهنگونسار داشتهست
قد دو تاست حلقهٔ چندین سجود ناز
گویا سراغی از در دلدار داشتهست
هرچند داغگشت دل و دیده خونگریست
آگه نشدکه عشق چه آزار داشتهست
بیدل تو اندکی گره دل گشاده کن
کاین نوغزل چهصنعت اسرار داشتهست


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تأملات عمیق دربارهٔ حقیقت و ماهیت وجود میپردازد. او به این نکته اشاره میکند که حتی خورشید نیز در آینهها درخشش و حقیقت خود را منعکس میکند و دلی که به دنیا دلخوش است، در نهایت زیر فشار زمان و تجربیات دچار شکست میشود. همچنین شعر به درک عمیقتری از عشق و دردهای آن اشاره دارد و میگوید که بسیاری از افراد از واقعیتها و عمق احساسات بیخبر هستند. شاعر از شنونده میخواهد که با دقت و تأمل بیشتری به اسرار عشق بنگرد و دریابد که این احساس چه بر قدر و مفهوم وجودش اثر گذاشته است.
هوش مصنوعی: تنها ذرهای از دقت و توجه کافی است تا خورشید نیز از آینه برای درخشش و تجلی خود بهره ببرد.
هوش مصنوعی: دل خوش نکرده که زندگی چه لذتهایی دارد، زیرا که زیر آسمان، گوهرها شکسته و آینهها کدر و زنگ زدهاند.
هوش مصنوعی: این دنیا و پدیدههای آن، نقص و عیب دارند و نمیتوانند به طور کامل بیعیب باشند. اما خالق اصلی و حقیقتی که آنها را خلق کرده، کیفیت خاصی داشته و در آفرینش خود از کمال و زیبایی استفاده کرده است.
هوش مصنوعی: در هر جهت و شکلی، احساس شگفتی و حیرت وجود دارد. قانون دلسوزی و درد درونی چقدر پیچیدگی و راز دارد.
هوش مصنوعی: هیچکس از حالت شگفتانگیز و وجد عمیق ناشی از حضور واقعی آگاه نیست، مانند اینکه هزار جام پر از شادی و نشاط وجود دارد.
هوش مصنوعی: تصویرهایی که در قلب انسان نقش میبندد، تنها خیالی بیش نیستند. آینه هم هر چیزی که در خود دارد، از واقعیت دور است و به نوعی از آن خجالت میکشد.
هوش مصنوعی: ای کسی که به دلیل نادانی و سادگی خود در آرامش به سر میبری، تو که مانند سایهای از یک ددرخت نازک و بیثبات بر زمین افتادهای، درک نکردهای که زندگیات از اساس نااستوار است.
هوش مصنوعی: حلقهای که بر زمین قرار دارد، نشاندهندهی زانوهایی است که به خاطر سجود و عبادت خدا فرود آمدهاند. بهنظر میرسد این حلقه به طریقی از محبت و عشق به محبوبی در دل صحبت میکند و نشاندهندهی ارتباطی عمیق با معشوق است.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه دل و دیدهام از درد و غم پُر شده و اشک میریزم، همچنان نمیدانم که عشق چه آزارهایی به من رسانده است.
هوش مصنوعی: بیدل، کمی از دل خود را باز کن تا بتوانیم بفهمیم این شعر جدید چه رازهایی در خود دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.