ای صبح گرد ناز تو از کاروان کیست
بر خو چیدن تو متاع دکان‌کیست
آنجاکه فرصت من وما تیر جسته است
ترسم نفس کشی و ندانی کمان کیست
سر برنیاوری چوگهر از سجود جیب
گر محرمت‌کنندکه دل آستان‌کیست
داغم ز دست بی‌اثریهای آه خویش
این آتش فسرده چه‌گویم به جان‌کیست
خون شد بهار حسرت و رنگی برون نداد
صبح مراد ما نفس ناتوان‌کیست
بلل به ناله حرف چمن را مفسراست
یارب زبان نکهت‌گل ترجمان‌کیست
در هرکجا ز مشت خس ما نشان دهند
آتش زن وبسوز، مپرس آشیان‌کیست
عمری‌ست گردشی نگرفته‌ست دامنم
رنگ تحیرآینه ضبط عنان‌کیست
هرجا نوای زمزمهٔ تار بشنوی
ای آرزو بنال و مگو داستان کیست
گر حرف غنچهٔ تو عروج بهار نیست
چندین سحر تبسم گل نردبان کیست
عمری به پیچ و تاب سیه‌روزی‌ام‌گذشت
بختم غبار طرهٔ عنبرفشان‌کیست
آنجاکه جلوه مشتری امثحان شود
عرص متاع حوصله جنس دکان‌کیست
بیدل زوضع خامشی غنچه سوختم
این بوسه‌سنج‌گلشن فکر دهان کیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف اشتیاق و حسرت خود نسبت به صبح و روشنی می‌پردازد. او در انتظار لحظه‌ای است که فرصتی برای ابراز احساساتش فراهم شود، اما ترس از ناآگاهی معشوق و نادیده گرفتن درد دلش او را رنج می‌دهد. در عین حال، شاعر به داغ دلش از ناکامی‌ها و حسرت‌های گذشته اشاره می‌کند و به ناله و غم ناتوانی خود می‌پردازد. با تصاویری از طبیعت و گل‌ها، او در پی درک معنای عشق و زیبایی است و در می‌یابد که زندگی‌اش پر از پیچ و تاب‌ها و امیدهای برآورده نشده بوده است. نهایتاً، این کلمات گویای تلاش شاعر برای بیان احساسات نهفته و پیچیده‌اش هستند.
هوش مصنوعی: ای صبح زیبا و نازنین، کیست که بتواند در برابر تو خیره شود و به تماشای تو بنشیند؟ چه کسی می‌تواند با زیبایی‌ات رقابت کند و در این دنیای فانی از تو چیزی بیاموزد؟
هوش مصنوعی: در جایی که فرصت ما به پایان رسیده است، بیم دارم که تو همچنان نفس می‌کشی و ندانسته به‌دست کیست و چه کسی تیراندازی می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر مانند جِهَر (مروارید) از سجده سر بر نیاوری، اگر همگان تو را عزت و مقام دهند، دل‌تنگی تو از آستان آن محبوب خواهد بود.
هوش مصنوعی: درد و رنجی که از ناتوانی و اثر بی‌فایده‌ی ناله‌هایم بر دلم دارم، به هیچ کس نمی‌توانم بگویم این آتش خاموش چه حسی به جان من می‌دهد.
هوش مصنوعی: بهار پر از حسرت و غم شد و صبحی که ما به آن امید داشتیم، هیچ نشانه‌ای از شادی و رنگ به ارمغان نیاورد. در این میان، نفس ضعیف و ناتوان ما چه معنایی دارد؟
هوش مصنوعی: بغض و ناله‌ای که از چمن برمی‌خیزد، حرف‌های زیادی را بیان می‌کند. خداوندا، چه کسی می‌تواند زیبایی و عطر گل‌ها را به زبان بیاورد؟
هوش مصنوعی: هر جا که نشانه‌ای از ما باشد، آتش بزن و بسوزان، دیگر از اینکه اینجا متعلق به کیست نپرس.
هوش مصنوعی: سالیان درازی است که دامنم رنگ حیرت نگرفته و هیچ کنترلی بر آنچه در آینه منعکس می‌شود ندارد.
هوش مصنوعی: هرجا که صدای دل‌نواز تار را بشنوی، ای آرزو، به آرامی ناله کن و دربارهٔ اینکه چه کسی این داستان را می‌گوید، چیزی نگو.
هوش مصنوعی: اگر صحبت‌های تو مانند غنچه بهار نیست، پس این همه صبح زیبایی و لبخند گل برای چه کسی است؟
هوش مصنوعی: عمری از عمرم در پیچ و خم و سختی‌های زندگی سپری شد. حالا می‌پرسم که چه کسی می‌تواند بخت من را که در سایه‌ی مشکلات است، روشن کند و به من خوشبختی هدیه دهد؟
هوش مصنوعی: جایی که زیبایی و جذابیت مانند سیاره مشتری بروز کند، مشخص می‌شود که توانایی تحمل و خرید این زیبایی و جذابیت برای چه کسی است.
هوش مصنوعی: در سکوت عمیق، همچون غنچه‌ای در حال سوختن هستم. این پرسش در ذهنم نقش بسته که این کسی که می‌تواند گل‌ها را بوسه‌زده و زیبایی‌ها را بسنجند، کیست؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یارب، که این درخت گل از بوستان کیست
وین غنچه شکر شکن از نقلدان کیست
باز آن پسر که می گذرد از کدام کوست
باز آن بلا که می رسد از بهر جان کیست
از خون نشان تازه همی بینمش به لب
[...]
گفتی از آن ماست دلت جان از آن کیست
اینجا نگر که داغ که آنجا نشان کیست
تن خاک شد بر آن در و هرگز به کوی تو
یک شب سگی نگفت که این استخوان کیست
باری مرا به حسرت درد نو سوخت جان
[...]
یارب که آن درخت گل از گلستان کیست
وان پسته شکر شکن از نقلدان کیست
باز این قماشهای نفیس ازدکان کیست
وین طرفه رختهای نواز جامه دان کیست
از پوشیم بتاب و ببندم ز پیش بند
[...]
این تازه گل، که می رسد، از بوستان کیست؟
نخل کدام گلشن و سرو روان کیست؟
باز این نهال تازه، که سر می کشد بناز
سرو کشیده قامت نازک میان کیست؟
ای دل، ز تیر ابروی پر فتنه اش منال
[...]
یارب مه مسافر من همزبان کیست ؟
با او که شد حریف و کنون همعنان کیست ؟
ماهی که چرخ ساخت به دستان ز من جدا
تا با که ، دوست گشته و همداستان کیست ؟
تا همچو ماه خیمه به سر منزل که زد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.