|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر شور مستی‌ام کند اندیشه گردباد
درگردش قدح شکند شیشه گردباد
از رشک وحشتی که گرفته‌ست دامنم
ترسم به پای خوبش زند تیشه گردباد
شور جهان ترانهٔ دود دماغ کیست
صد دشت و در تنیده به یک ربشه گردباد
جولان شوق باک ندارد ز خار و خس
مشکل ز پیش پا کند اندیشه گردباد
نخل جنون علم کش باغ و بهار نیست
سر برنمی‌کشد مگر از بیشه گردباد
هرجا نشان دهند ز سرگشتگان عشق
پیچد به من ز غیرت هم پیشه گردباد
بیدل در این حدیقه نشد جز من آشکار
سرگشتگی نهال وگل ریشه گردباد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل دربارهٔ حال و هوای شاعر در مواجهه با عشق و شور و شوق آن است. او از تاثیرات و تحولات ناشی از عشق و احساسات ابراز شگفتی می‌کند و به گرداب شور و اضطراب خود اشاره دارد. شاعر به دردی که از عشق می‌کشد و ترس از عشق ناممکن نیز اشاره کرده و از سرگشتگی‌های عاشقانه‌اش سخن می‌گوید. در پایان، او به حس انحصاری بودن خود در این دنیای پرآشوب و عشق‌آلود اعتراف می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر افکار و هیجانات من به شدت طغیانی شود، مانند گردبادی که در حال چرخش است، باعث می‌شود که جام نوشیدنی بشکند و شیشه را خرد کند.
هوش مصنوعی: به خاطر حسادت و ترس، دامنم لرزیده است و از این می‌ترسم که طوفان به پای زیبایش آسیب برساند.
هوش مصنوعی: شور و هیجان این دنیا مانند نغمه‌ای از دود در بینی کیست که صد دشت و زمین را به یک تکانی مانند گردباد در هم تنیده است.
هوش مصنوعی: شوق و هیجان هیچ نگرانی از موانع و مشکلات ندارد و می‌تواند با قدرت بر آنها غلبه کند و راه خود را پیش بَرَد.
هوش مصنوعی: درختان نخل که جنون علم را به دوش می‌کشند، در باغ و بهار نمایان نمی‌شوند مگر اینکه از میان جنگل و طوفانی سر برآورند.
هوش مصنوعی: هر جا که نشان بدهند، دلدادگی و عشق در من به شدت شعله‌ور می‌شود و غیرتم به قدری قوی است که همچون گردبادی به دور من می‌پیچد.
هوش مصنوعی: در این باغ، تنها من هستم که به وضوح نشان می‌دهد درختان و گل‌ها چگونه در برابر طوفان بی‌خبر و سرگشته هستند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.