بلبل ز پی گل غزلی تر می‌گفت
باد سحر از نسیم ِ عنبر می‌گفت
لاله، صفت ِ کلاه دارا می‌کرد
نرگس سخن از تاج سکندر می‌گفت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بلبل ز پی گل غزلی تر می‌گفت
باد سحر از نسیم ِ عنبر می‌گفت
لاله، صفت ِ کلاه دارا می‌کرد
نرگس سخن از تاج سکندر می‌گفت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به وصف زیبایی طبیعت و عشق می‌پردازد. بلبل برای گل غزلی می‌سراید و باد صبح از عطر خوشی سخن می‌گوید. لاله، زیبایی خود را به کلاه‌دار و نرگس به شکوه تاج سکندر تشبیه می‌کند. این وصف‌ها حال و هوای عاشقانه و زیبایی را در ذهن مخاطب تداعی می‌کند.
هوش مصنوعی: بلبل به خاطر گل، شعری عاشقانه می‌خواند و در صبحگاه، باد نسیم خوشبو را به عطر عنبر تشبیه می‌کرد.
هوش مصنوعی: لاله به زیبایی و شکوه کلاه دارا اشاره می‌کند و در عین حال نرگس از تاج سکندر صحبت می‌کند. این جمله نشان‌دهنده ی زیبایی و عظمت در عالم طبیعت و ارتباط آن با دنیای انسان‌هاست. لاله و نرگس هر کدام به نحوی از زیبایی و عظمت یادی می‌کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.