مشک از سر زلف آن صنم می‌ریزد
عنبر ز شبستان ارم می‌ریزد
سر تا قدمش چو سر به‌سر زیبا هست
خوبی ز سرش تا به قدم می‌ریزد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مشک از سر زلف آن صنم می‌ریزد
عنبر ز شبستان ارم می‌ریزد
سر تا قدمش چو سر به‌سر زیبا هست
خوبی ز سرش تا به قدم می‌ریزد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود می‌پردازد و از جلوه‌های جذاب او همچون عطر و خوشبویی صحبت می‌کند. او تصویر می‌کند که ترکیب زیبایی‌های ظاهری معشوق مانند زلف و اندامش به نوعی تداعی‌کننده‌ی خوشبویی و جذابیت است که از او ساطع می‌شود. به طور کلی، احساس عاشقانه و شیفتگی نسبت به زیبایی‌های معشوق در این شعر احساس می‌شود.
هوش مصنوعی: عطر مشک از موهای آن معشوقه به هوا می‌رود و بوی عطر عنبر از باغ‌های بهشت پخش می‌شود.
هوش مصنوعی: هیچ نقطه‌ای در وجود او نیست که زیبا نباشد؛ زیبایی از سر تا پایش می‌ریزد و او را به کمال می‌آراید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ایام گل است و ابر نم می ریزد
وز شاخ نشاط بار غم می ریزد
در سایه سرو از گل و بادام بهی
باد سحر آمد و درم می ریزد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.