مشایخ عراق گفتند لایَصیرُ العارِفُ عارِّفاً حَتّی یَستَوی المَنْعُ وَالعَطاءُ شبلی گفت لایَصیرُ العارِفُ عارِفاً حَتّی یَکُونَ المَنْعُ اَحَبُّ اِلَیهِ مِنَ الْعَطاءِ لِأنَّ الْمَنَعَ حَقُّ الْحَقّ مِنَ الْعَبدُ واَلْعَطاءَ حَقُ الْعَبْدِ مِنَ الْحَقّ وَ الْعاشِقُ الصادِقُ مَنْ یَجْعلُ مُرادَهَ وَراءَ مُرادِ مُرادِهِ.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، مشایخ عراق به بررسی مسألهی معرفت و شناخت در عرفان میپردازند. شبلی بیان میکند که عارف واقعی کسی است که در برابر منع و عطا به یکسان رفتار کند، اما در عین حال، برای او منع باید محبوبتر باشد. او تأکید میکند که منع نمایانگر حق حقیقت از جانب خدا و عطا نشاندهندهی حق بنده از سوی خداست. همچنین، عاشق واقعی کسی است که خواستههای خود را در برابر خواستههای معشوق نادیده میگیرد.
هوش مصنوعی: مشایخ عراق بیان کردهاند که کسی نمیتواند عارف واقعی شود تا زمانی که میان منع و عطا به یکسان برسد. اما شبلی معتقد است که عارف واقعی زمانی به این مقام میرسد که منع برای او از عطا محبوبتر باشد، چرا که منع حق حق از جانب خداوند است و عطا حق بنده از جانب اوست. عاشق حقیقتاً صادق کسی است که خواستهاش را بالاتر از خواستههای خود قرار میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.