عشق روی درخود دارد پس همو شاهد است و همو مشهود و عشق خود را شناسد پس همو عارفست و همو معروف در هوا خود پرد و شکار از عالم خود کند پس همو شکار است و همو صیاد آنچه بایدش در عالم خود باید پس همو طالبست و همو مطلوب نظر از خود برندارد و بر کس نگمارد پس همو قاصد است و همو مقصود،عزیزی گفته است:
صیاد همو دانه همو صید همو
ساقی و حریف و می و پیمانه همو
گفتم که ز عشق او به بتخانه شوم
دیدم که بت حاکم بتخانه همو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی ویژگیهای عشق میپردازد و آن را به عنوان یک موجود واحد توصیف میکند که در عین حال هم عاشق (صیاد) و هم مطلوب (صید) است. عشق، خود آگاه است و در این آگاهی، عارف و معروف میشود. او به وجود و هویت خود عمیقاً پی برده و نظر به هیچکس جز خود ندارد، بنابراین هم قاصد و هم مقصود است. شاعر در پایان به تجربهاش اشاره میکند که در جستجوی عشق به بتخانه میرود و متوجه میشود خود معشوق نیز در آنجا حضور دارد.
هوش مصنوعی: عشق دارای ویژگیهای خاصی است؛ بنابراین هم خود را مشاهده میکند و هم خود را درک میکند. عشق خود را میشناسد و به همین دلیل عارف و معروف است. در دنیای خود به جستجو میپردازد و از آنکه شکار میکند، خودش نیز شکار است و صیاد. آنچه را که نیاز دارد در دنیای خود جستجو میکند و به همین خاطر هم طالب است و هم مطلوب. عشق از خود دور نمیشود و به دیگری نمیسپارد؛ بنابراین هم قاصد است و هم مقصود.
هوش مصنوعی: صیاد همان کسی است که دانه را میچشاند، همینطور صید، ساقی، رفیق و همچنین می و پیمانه نیز همه یکی هستند.
هوش مصنوعی: به کسی گفتم که از عشق او به معبد میروم، اما دیدم که خود بت حاکم معبد همان اوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.