ایا خورشید سالاران گیتی
سوار رزمساز و گرد نستوه
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ایا خورشید سالاران گیتی
سوار رزمساز و گرد نستوه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و وصف خورشید به‌عنوان منبع روشنایی و هدایتگران گیتی می‌پردازد. شاعر از خورشید به‌عنوان سالاری که در میدان رزم بر فراز دیگران می‌درخشد، یاد می‌کند و به نیروی ناپسند و مقاومت در برابر تاریکی‌ها اشاره دارد. حال‌وهوای شعر، تاکیدی بر قدرت و شکوه خورشید و اهمیت آن در زندگی و طبیعت است.
هوش مصنوعی: آیا تو، ای خورشید سالاران جهان، سوار بر اسب جنگی و مقاوم و نیرومند هستی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چنان آمد همی لشکر به انبوه
که کُه را دشت کرد و دشت را کوه
شده شیرین در آن راه از بس اندوه
غبار آلود چندین بیشه و کوه
شود چون سیل کوه اینجا ز اندوه
چو دریا اشک گردد جملهٔ کوه
چو راند تیغ در صف‌های انبوه
سر کوه افگند در دامن کوه
به جوش آمد دلش از درد و اندوه
رخش چون کاه گشت و غصه چون کوه
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.