تا سرخ بود چون رخ معشوقان نارنج
تا زردبود چون رخ مهجوران آبی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا سرخ بود چون رخ معشوقان نارنج
تا زردبود چون رخ مهجوران آبی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف رنگ رخسار معشوق و معانی آن می‌پردازد. او معشوق را با رنگ سرخ مرتبط کرده و به زیبایی و شادابی او اشاره دارد، در حالی که رنگ زرد به حالتی غمگین و مظلوم شباهت دارد. این مقایسه نشان‌دهنده تباین میان زیبایی و اندوه در چهره انسان‌ها است.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف رنگ‌ها و زیبایی‌های صورت‌ها می‌پردازد. در آن به رنگ سرخ چهره محبوبان اشاره شده که نشان از زیبایی و شادابی دارد و سپس به رنگ زرد چهره دلباختگان اشاره می‌کند که نشان از غم و دوری است. به طور کلی، این دو رنگ نمادی از عشق و درد جدایی هستند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.