سحر‌گاهان به گلشن انجمن بود
گل نسرین و سرو و یاسمن بود
همه گل‌ها به گلشن جمع بودند
ولی فایز! نه پیدا یار من بود
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سحر‌گاهان به گلشن انجمن بود
گل نسرین و سرو و یاسمن بود
همه گل‌ها به گلشن جمع بودند
ولی فایز! نه پیدا یار من بود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این دوبیتی، فایز از زیبایی‌های صبحگاهان در گلشن سخن می‌گوید که گل‌ها و درختان زیبا مانند نسرین، سرو و یاسمن در کنار یکدیگر جمع شده‌اند. اما او تنهاست و یار خود را در آن جمع نمی‌بیند، که این حس تنهایی او را تلخ‌تر می‌کند.
هوش مصنوعی: در صبحگاهان، در باغی بهاری، گل‌های نسرین، سرو و یاسمن کنار هم بودند و فضایی دل‌انگیز و خوشبو ایجاد کرده بودند.
هوش مصنوعی: در باغ همه گل‌ها جمع شده بودند، اما من تنها بودم و یارم را نمی‌دیدم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.