سیه زلفان به رخ ماوا نمودی
تو زاغی چون به جنت جانمودی؟
به دوش یار فایز کرده ای جا
مکان در شاخه طوبا نمودی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سیه زلفان به رخ ماوا نمودی
تو زاغی چون به جنت جانمودی؟
به دوش یار فایز کرده ای جا
مکان در شاخه طوبا نمودی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی یار خود اشاره میکند و از زلفان سیاه او به عنوان نشانهای از جذابیت سخن میگوید. او یار را به عنوان پرندهای زیبا و جایگاه او را در جنت توصیف میکند. در نهایت، شاعر از محبتی سخن میگوید که یار بر دوش دارد و او را در باغ طوبا میبیند، جایی که نماد بهشتی است.
هوش مصنوعی: زیبا و سیاه زلفهایت را به رخ ما نمایاندی، مانند زاغی که در باغ بهشت خود را نشان میدهد؟
هوش مصنوعی: تو با یار خود، درخت طوبی را به گونهای زیبا و خاص تزئین کردهای و مکانی را برای او فراهم کردهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز یکتائی خود جانا نمودی
جمال خویش هم با ما نمودی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.