بتا مرغی چو من بی بال و پرنیست
دریغا همچو من خونین جگر نیست
فتاده فایز اندر دام صیاد
رهایی یافتن بهرم دگرنیست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بتا مرغی چو من بی بال و پرنیست
دریغا همچو من خونین جگر نیست
فتاده فایز اندر دام صیاد
رهایی یافتن بهرم دگرنیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این دو بیت از بی‌پناگی و آسیب‌پذیری خود سخن می‌گوید. او خود را به مرغی بدون بال و پر تشبیه می‌کند که نمی‌تواند پرواز کند و در عذاب و افسردگی قرار دارد. فایز احساس می‌کند در دام صیادی گرفتار شده و دیگر راهی برای رهایی از این وضعیت ندارد. این حس ناکامی و ناامیدی در شعر به وضوح حس می‌شود.
هوش مصنوعی: ای دلبر، هیچ موجودی مانند من بی بال و پر وجود ندارد؛ دریغ که هیچ کس مانند من دل جگر سوخته ندارد.
هوش مصنوعی: فایز در دام صیاد گرفتار شده و برای او راهی برای رهایی وجود ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همی مردم اگر هستش و گر نیست
بجز غم خوردنش کاری دگر نیست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.