نیست از ما غیر نامی اوست خود را دوست دوست
نیست ما را مائی اگر مائی هست اوست اوست
هر چه در عالم بود او راست مغز و پوستی
مغز او معلای او و صورت او پوست پوست
صورت ار چه شد هویدا لیک سرتا پا قفاست
معنی ار چه شد نهان لیکن سراسر روست روست
معنی هر چیز تسبیح خدا و حمد او
صورت او پرده او سر معنی اوست اوست
با زبان فطرت اصلی است تسبیح همه
نیست تکلیفی برایشان طبعشانرا خوست خوست
عارفانند اهل معنی مغز می بینند مغز
جاهلانند اهل صورت ناظران پوست پوست
من نیم از عارفان و نیستم از جاهلان
ازکف بحر معانی روزی من جوست جوست
چون ندارم ره بدریا کرده ام با جوی خوی
چون ندارم ره بمجلس مسکن من کوست کوست
فیض را دیدم بگلزار حقیقت در طواف
گفتمش دریافتی گفتا نصیب بوست بوست


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تبیین وجود خداوند و رابطه انسان با او میپردازد. او تأکید میکند که وجود حقیقی همه چیز، خداوند است و مخلوقات تنها جلوههایی از او هستند. در اینجا حضو و غیاب معانی و صورتها مطرح میشود و عارفان به عمق مفاهیم پی میبرند، در حالی که جاهلان در سطح ظواهر میمانند. شاعر خود را به عنوان کسی میان عارفان و جاهلان توصیف میکند که در جستجوی معانی عمیق است. نهایتاً، او به دیدار حقیقت و درک عمیق از وجود خدا اشاره میکند و به کوشش برای دستیابی به این درک ادامه میدهد.
هوش مصنوعی: ما هیچکس جز او نیستیم، او خود را دوست میدارد. اگر ما هم وجود داشته باشیم، آن وجود متعلق به اوست.
هوش مصنوعی: هر چیزی که در جهان وجود دارد، دارای لایهای از محتوا و معنی است. در اینجا، عمق و اصل آن چیز (مغز) به خودی خود مهمتر و ارزشمندتر از ظاهر و شکل خارجی (پوست) آن تلقی میشود. به عبارت دیگر، حقیقت و باطن هر چیزی، به اندازهای قابل توجه و ارزشمند است که شایسته توجه بیشتری میباشد.
هوش مصنوعی: اگر چه چهرهات روشن شده، اما تمام وجودت در قید و بند است. هرچند معنی پنهان است، اما سراسر وجودت از آن پر است.
هوش مصنوعی: هر چیزی در جهان، نشانهای از خداوند و راهی برای ستایش اوست. تمام مظاهر و اشکال، پردهای از حقیقت او به شمار میروند و تنها اوست که معنای حقیقی آنها را در خود دارد.
هوش مصنوعی: با زبان فطرت، همه موجودات به ستایش و تسبیح خداوند مشغولند و این کار برای آنها به صورت طبیعی و بدون هیچ گونه تکلیفی انجام میشود. طبع آنها به این کار تمایل دارد و خود به خود آن را انجام میدهند.
هوش مصنوعی: عارفان درک عمیق و معنوی دارند و به باطن امور توجه میکنند، در حالی که جاهلان فقط به ظواهر و شکلهای خارجی اشیاء نگاه میکنند.
هوش مصنوعی: من نه از عارفان هستم و نه از نادانان. روزیام را از عمق دریاهای معانی جستوجو میکنم.
هوش مصنوعی: چون من راهی به دریا ندارم، پس به جوی آب راضی شدهام. و چون به محفل و مجلس دسترسی ندارم، پس خانه من کجاست؟
هوش مصنوعی: من در دشت حقیقت، فیض را دیدم که در گردشی است. به او گفتم آیا چیزی به دست آوردی؟ او پاسخ داد که تنها سهم من بوی خوش این گل است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست
صورتی هرگز ندیدم کاین همه معنی در اوست
گر خیال یاری اندیشند باری چون تو یار
یا هوای دوستی ورزند باری چون تو دوست
خاک پایش بوسه خواهم داد آبم گو ببر
[...]
من به قول دشمنان هرگز نگیرم ترک دوست
کز نکورویان اگر بد در وجود آید نکوست
گر عرب را گفتگوئی هست با ما در میان
حال لیلی گو که مجنون همچنان در جستجوست
چون عروس بوستان از چهره بگشاید نقاب
[...]
مشک ریزان میجهد، باد صبا از کوی دوست
شاخهای گویی ربودست، از خم گیسوی دوست
دوست میدارم نسیم صبح، راکو، در هوا
تا نفس میآیدش، جان میدهد بر بوی دوست
دوست را هر دو جهان، گرچه هوا دارند و من
[...]
حلقه بر در میزند هر دم خیال روی دوست
گوش دار این حلقه را ای دل گرت سودای اوست
صبحگاهی می گرفتم عقد گیسویش به خواب
زان زمان دست خیالم تا به اکنون مشگ بوست
دل که چون گویست در میدان عشق آشفته حال
[...]
پیش آن سرو روان آب رخ من آب جوست
آب خورد سرو ما گویی مگر از آب روست
قاصد خونست ما را آنکه میگوئیم یار
دشمن جانست ما را آنکه میداریم دوست
از ضعیفی تار موئی شد وجودم، این عجب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.