|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
حلقهٔ آن در شدنم آرزوست
بر در او سرزدنم آرزوست
چند بهر یاد پریشان شوم
خاک در او شدنم آرزوست
خاک درش بوده سرم سالها
باز هوای وطنم آرزوست
تا که بجان خدمت جانان کنم
دامن جان بر زدنم آرزوست
بهر تماشای سراپای او
دیده سراپاشدنم آرزوست
دیده ام از فرقت او شد سفید
بوئی از آن پیرهنم آرزوست
مرغ دلم در قفس تن بمرد
بال پر و جان زدنم آرزوست
بر در لب قفل خموشی زدم
سوی خموشان شدنم آرزوست
عشق مهل فیض که با جان رود
زندگی در کفنم آرزوست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از تمایل و آرزوی خود برای نزدیک شدن به معشوق سخن می‌گوید. او آرزو دارد که به درگاه محبوب برسد و در خاک او ذوب شود. با یادآوری وطن و سال‌های دوری از محبوب، حسرت و longing در دلش ایجاد می‌شود. شاعر می‌خواهد به تماشای زیبایی معشوق بپردازد و از فرقت او در غم و اندوه است، تا جایی که زندگی‌اش وابسته به وصال اوست. در نهایت، عشق را به عنوان مهلتی حیاتی می‌بیند و آرزو می‌کند که این عشق به زندگی‌اش معنا ببخشد.
هوش مصنوعی: آرزو دارم که به حلقهٔ او در بیفتم و بر در او سر بزنم.
هوش مصنوعی: من چندین بار برای یاد آن پری ناراحت هستم و آرزو دارم که در خاک او قرار بگیرم.
هوش مصنوعی: سال‌هاست که خاک در خانه‌ام بوده و حالا تمام دلخواهم برگشتن به وطنم است.
هوش مصنوعی: من آرزو دارم که جانم را برای خدمت به محبوب نثار کنم.
هوش مصنوعی: برای تماشای تمام زیبایی‌های او، آرزو دارم که چشمانم فقط به او خیره شود.
هوش مصنوعی: من از دوری او چشمانم زرد و بی‌فروغ شده و فقط بویی از آن پیرهنش را آرزو دارم.
هوش مصنوعی: دل من در قفس جسمم محبوس شده و به خاطر این وضعیت، حسرت بال و پر و آزادی دارم.
هوش مصنوعی: بر در لب قفل سکوتی نهاده‌ام و آرزو دارم به جمع افرادی که ساکت و آرام هستند بپیوندم.
هوش مصنوعی: عشق حقیقی به قدری عمیق و باارزش است که اگر با جانم همراه شود، حتی در لحظه‌ی مرگ، آرزویم این است که آن عشق را در تمام وجودم حس کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
باز هوای چمنم آرزوست
جلوه سرو و سمنم آرزوست
نکهت گل را چه کنم ای نسیم
بویی ازان پیرهنم آرزوست
توبه ز می کردم و آمد بهار
[...]
بادهٔ تلخ کهنم آرزوست
ساقی سیمین ذقنم آرزوست
زهد ریا عیش مرا تلخ کرد
دلبر شیرین دهنم آرزوست
صحبت زاهد همه خار غمست
[...]
مرغ اسیرم، چمنم آرزوست
بنده غریبم وطنم آرزوست
خنده ی گل چیست؟ از آن غنچه لب
خنده ی کنج دهنم آرزوست!
تشنه ی سرچشمه ی کوثر نیم
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.