|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
من کجا جان برم زدست غمت
وه که با من چه میکند ستمت
بغمت جان دهم که در محشر
باشم از خیل گشتگان غمت
چون شوم خاک در ره تو فتم
تا قیامت سر من و قدمت
غمزه ات گه ستم کند بر من
داد من گاه خواهد از ستمت
ستمت هر چه میکند کرمست
حاشا لله چها کند کرمت
ستمی دم بدم کرامت کن
ای کرمها خجل بر ستمت
سخن عشق چون تو بسی فیض
لوح سوزد ز آتش قلمت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به غم و شقاوتی که از عشق معشوق تجربه میکند، می‌پردازد. او از عذاب و درد ناشی از جدایی و ستایش از کرم و محبت معشوق سخن می‌گوید. شاعر به عشقش تا مرز فداکاری و از دست دادن جان خود اشاره میکند و بر این باور است که غم معشوقش او را به حالتی سرشار از حیرت و آتش درونی می‌کشاند. از طرفی، او از زیبایی‌های بی‌پایان عشق و تأثیر عمیق آن بر زندگی‌اش سخن می‌گوید و در نهایت به توصیف درد و شادی ناشی از عشق و ستم معشوق می‌پردازد.
هوش مصنوعی: من کجا باید برم از دست غمت، وای که ستم تو با من چه میکند.
هوش مصنوعی: من به خاطر غم تو جانم را فدای تو می‌کنم، تا در روز قیامت از میان مردگان، شایسته در کنار تو باشم.
هوش مصنوعی: زمانی که به خاک تبدیل شوم و در راه تو قرار گیرم، تا پایان دنیا بر سر من و قدمت برکت خواهد بود.
هوش مصنوعی: نگاه تو گاهی بر من ظلم میکند و من هم گاهی از این ظلم تو فریاد می‌زنم.
هوش مصنوعی: هر کاری که با تو انجام می‌دهد، محبت و لطف توست. هرگز نگو که چه کارها انجام می‌دهد، بلکه برعکس، باید به محبت او تاکید کرد.
هوش مصنوعی: ای بخشنده، هر لحظه به من نیکی کن و از ستمی که بر تو رفته است، خجالت‌زده باش.
هوش مصنوعی: سخن عشق همانند تو، بسیاری از نعمت‌ها را از دل آتش قلم تو به دست می‌آورد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن یکی گنج نامهٔ عصمت
این یکی کارنامهٔ حکمت
تا به حق‌القدوم آن قدمت
بر دو عالم روان شود علمت
بس که هر چیز درکشی بدمت
سر نهادی تو در سرشکمت
خلق را چو ساخت در ظلمت
نورشان ریخت بر سر از رحمت
چون توان کرد شکر این نعمت
گشته پیدا ز قدرت و حکمت
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.