ما سرّ کُن فَکانیم ما را که میشناسد؟
از دیدهها نهانیم ما را که میشناسد؟
هر چند بر زمینیم با خاک ره نشینیم
برتر ز آسمانیم ما را که میشناسد؟
ما همنشین ناریم از خلق بر کناریم
هر چند در میانیم ما را که میشناسد؟
ما جان جان جانیم از جسم بر کرانیم
بیرون ازین جهانیم ما را که میشناسد؟
از نام ما مگویید وز ما نشان مجویید
بینام و بینشانیم ما را که میشناسد؟
در هر جهت مپویید وندر مکان مجویید
بیرون ز هر مکانیم ما را که میشناسد؟
ما را مکان نباشد ما را زمان نباشد
برتر از این و آنیم ما را که میشناسد؟
ما عاقلان مستیم ما نیستان هستیم
اقرار مُنکِرانیم ما را که میشناسد؟
کم گوی فیض اسرار دُر در صدف نگه دار
ما بحر بیکرانیم ما را که میشناسد؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از وجودی فراتر از مرزهای زمینی و شناختهشده سخن میگوید. او خود را به شکلی متعالی و فرامادی معرفی میکند که نه تنها ناپیداست، بلکه از تمام محدودیتهای دنیوی آزاد است. آنها در عین حضور در جهان، با عالم مادیت فاصله دارند و به نوعی تجلی از حقیقتی عمیقتر هستند. شاعر از جستجوی نشانهها و نامهای ظاهری پرهیز کرده و به حقیقت وجود خود تأکید دارد، که دریای بیکران و عاقلی مست است. در پایان، او به کنایه میگوید که اسرار عمیق خود را باید در دل نگه داشت و بیان نکند.
هوش مصنوعی: ما رازهایی داریم که به یک لحظه تحقق مییابیم. اما کسی ما را نمیشناسد، زیرا از چشمها پنهانیم.
هوش مصنوعی: هرچند که ما در این دنیا و در کنار خاک زندگی میکنیم، اما مقام و جایگاهمان از آسمان نیز بالاتر است. در این حالت، چه کسی ما را میشناسد؟
هوش مصنوعی: ما در بین مردم هستیم اما از آنها جدا هستیم و هیچ کس ما را نمیشناسد، چون همنشین آتش هستیم.
هوش مصنوعی: ما حقیقتی ژرف و والا هستیم که فراتر از جسم و این دنیا وجود داریم. کسی نمیداند که ما چه نوع وجودی داریم و چگونه میتوانیم از این مرزهای محدود عبور کنیم.
هوش مصنوعی: از نام و نشانی از ما صحبت نکنید، چون ما بینام و نشان هستیم. کسی ما را نمیشناسد.
هوش مصنوعی: به هر سمتی نروید و در هیچ مکانی جستجو نکنید، زیرا ما فراتر از هر مکان و محدودهای هستیم. فقط کسی که ما را به درستی بشناسد، میتواند ما را دریابد.
هوش مصنوعی: ما جایی نداریم و زمانی نداریم، ما از این و آن بالاتر هستیم. چه کسی ما را میشناسد؟
هوش مصنوعی: ما انسانهای عاقل و هوشیار، در واقع مست و شیدا هستیم و بیخبر از این واقعیت، منکر آن هستیم. حالا چه کسی میتواند ما را بشناسد؟
هوش مصنوعی: کم صحبت کن و اسرار ارزشمند را در دل نگهدار. ما مانند دریاهای وسیع و بیپایان هستیم، اما چه کسی ما را میشناسد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.