درد دل مرا نکند به دوای خلق
بیماری خدای بهست از شفای خلق
رنج از خداست راحت و راحت ز خلق رنج
قربان یک بلای خدا صد عطای خلق
صحرا و کوه خوشترم آید ز شهر و ده
صد ره صدای کوه بهست از ندای خلق
هر یک ترا بدام بلای دگر کشد
ای چشم بسته روی مکن در قفای خلق
گویند خلق راه حق ایسنت زینهار
مشنو مرد بسوی جهنم بپای خلق
میکن حذر ز پیروی دیو سیرتان
زنهار سیلی نخوری ز ابتلای خلق
بار گرانشان بدل و جان به و برو
میکش برای حق دو سه روزی بلای خلق
آزار خلق روی دلت سوی حق کند
راهیست سوی معرفت حق جفای خلق
دانی تو فیض آنکه نیاید ز خلق هیچ
بگذر ز گفتگوی ملالت فزای خلق
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان دردها و رنج‌های دل می‌پردازد و تأکید می‌کند که درد دلش را نمی‌توان با تسکین‌های روزمره و داروهای خلق درمان کرد. او عقیده دارد که رنج و راحتی از خدا ناشی می‌شود و باید به بلایا و امتحانات الهی در کنار عطایای خلق توجه کرد. شاعر از زیبایی‌های طبیعت مانند صحرا و کوه بیشتر از شهر و ده لذت می‌برد و به پیروی از خلق که او را به جهنم می‌برد، هشدار می‌دهد. در انتها، او به اهمیت شناخت حق و دوری از دیدگاه‌های ملال‌آور مردم اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که چیزی از خلق نگیرد و به خود حقیقی‌اش توجه کند.
هوش مصنوعی: درد و دل من را نمی‌توان با درمان‌های دیگران تسکین داد؛ زیرا درمان واقعی و حقیقی فقط از سوی خداوند است و شفا و آرامش واقعی در نزد او وجود دارد.
هوش مصنوعی: رنج و سختی از جانب خداوند است و آرامش و راحتی از طرف مردم به وجود می‌آید. من آماده‌ام که جانم را برای یک مشکل خداوندی فدای تمام نعمت‌ها و پاداش‌هایی کنم که از سوی مردم به ما می‌رسد.
هوش مصنوعی: من دشت و کوه را بیشتر از شهر و روستا دوست دارم. صدای کوه هزار بار بهتر از صدای مردم است.
هوش مصنوعی: هر کس به طریقی می‌تواند تو را به دردسر بیندازد، بنابراین ای چشم بسته، پشت سر دیگران نگاه نکن.
هوش مصنوعی: می‌گویند مردم که راه حقیقت را ترک نکن، اما این را نشنو که مردی به سمت جهنم می‌رود تا مردم را ببیند.
هوش مصنوعی: از دنبال کردن افرادی که به شیطنت و فریبکاری معروف هستند، دوری کن. مراقب باش که در اثر امتحان‌های سخت و دشواری‌های زندگی، آسیب نبینی.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که افرادی دارای بار سنگینی از مشکلات و مسئولیت‌ها هستند و به خاطر حق و عدالت، این بار را تحمل می‌کنند. آنها برای مدتی باید با سختی‌های مردم کنار بیایند و در این راه جان و دلشان را به خطر می‌اندازند.
هوش مصنوعی: اگر مخلوق را آزار بدهی، دل تو به سمت خدا نمی‌رود. دانایی و شناخت خدا به معنای دوری از آزار و بی‌اعتنایی به خلق خداست.
هوش مصنوعی: آیا میدانی که نعمت واقعی از سمت و سوی مردم نخواهد آمد، پس از صحبت‌های خسته‌کننده و بیهوده مردم دوری کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلق
رحم است بر کسی که شود آشنای خلق
صبح قیامت است جبین گشاده شان
برق فناست خنده دندان نمای خلق
در شوره زار ریختن آب زندگی است
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.