یا رب این مخمور را در بزم مستان بار ده
وز شراب لایزالی ساغر سرشار ده
یکدو غمزه زان دو چشمم ساقیا هر بامداد
یکدو بوسه زان لبانم در شبان تار ده
دور عقل آمد بسر گفتار واعظ شد کساد
عشق را بگشا دکان و رونق بازار ده
وقت مستی و طرب آمد خرد را عذرخواه
بزم مستان را بیارا مطربان را بار ده
کفر صادق خوشتر از ایمان کاذب آیدم
سبحه بستان از کف من در عوض زنار ده
مسجد و محراب و منبر پر شد از زرق و ریا
هان در میخانه بگشا راستان را بار ده
آتشی از عشق افروز اهل غفلت را بسوز
دردها را کن دوا بیمار را تیمار ده
زاهدان خشک را بگذار با جهل و غرور
خیل رندان را می از جام هوالغفار ده
زاهدان را نیست در خور عشقبازی کار ماست
عام را زین باده کم ده خاص را بسیار ده
میکشد ساقی خمارم باده را تعجیل کن
فیض را از جام باقی عیش بی آزار ده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به سراغ بزم مستان و عشق و شراب می‌رود و از خدا می‌خواهد تا او را در این حال خمار و مست قرار دهد. وی از ساقی می‌خواهد که با بوسه و غمزه‌ای از لبانش او را سرشار از شادی کند و در عوض به زهد و ریاکاری زاهدان توجیه نشود. شاعر عشق را از زهد برتر می‌داند و از عقل و واعظ می‌خواهد که در این بزم کنار بروند تا طرب و مستی فرابرسند. او به زاهدان خشک و خالی از محبت کنایه می‌زند و با دعوت به عیش و نوش، خواهان رهایی از قید جهل و غرور است. در نهایت، فیض از ساقی می‌خواهد که باده‌ای از جام باقی به او دهد تا از دردها و غم‌هایش رها شود.
هوش مصنوعی: پروردگار، این میخواری را که در جمع بزم مستان است، با نعمت‌های خود سیراب کن و به او از شراب بی‌پایان ساغر پر بده.
هوش مصنوعی: ای ساقی، هر صبح که می‌شود، دو نگاه ملایم از چشمانم و در شب تار، دو بوسه از لبانم به تو تقدیم می‌کنم.
هوش مصنوعی: عقل و منطقی که در سخنان واعظ وجود دارد، دیگر نتوانسته احساسات و عشق را به خوبی بیان کند و به همین دلیل عشق و محبت به زوال رسیده است. حالا باید فرصتی ایجاد کرد که عشق شکوفا شود و رونق بگیرد.
هوش مصنوعی: زمانی که به شوق و سرخوشی می‌رسیم، از خرد خواهش کنیم که کنار برود و فضای جشن را پر کند. بیا با نوازندگان خاطره‌انگیز، بزم مستان را زینت دهیم تا مجلس شاداب‌تر شود.
هوش مصنوعی: کفر راستین برای من جذاب‌تر از ایمانی است که دروغین باشد. من نوار زنی را در عوض تسبیحی که در دست دارم، می‌خواهم.
هوش مصنوعی: مسجد، محراب و منبر پر از تظاهر و ظاهرسازی شده‌اند. ای کاش در میخانه را باز کنی تا حقایق و اهل راست را در آنجا بنگری.
هوش مصنوعی: عشق مانند آتش است که می‌تواند افرادی را که غفلت‌زده‌ند، بیدار کند و آنها را بسوزاند. این عشق می‌تواند دردها را درمان کند و به بیمار، آرامش و آسایش ببخشد.
هوش مصنوعی: ترک زهد و ریاضت‌های خشک و بی‌روح را بگذارید، که این افراد در جهل و کبر غرق شده‌اند. به جای آن، به جمع رندان و اهل سُکر بپیوندید و از معارف و نعمت‌های الهی بهره‌مند شوید.
هوش مصنوعی: زاهدان و عابدان اهل عشق و محبت نیستند. کار عشق و بازی دل، به ما تعلق دارد. به عموم مردم از شراب عشق کم می‌دهیم، اما به خاصان و اهل دل بسیار می‌دهیم.
هوش مصنوعی: ساقی، خمار و نشئگی من را برطرف کن و سریع‌تر باده را بیاور. از جام باقی (جام جاودان) بهره‌مندم کن و به من زندگی بی‌دغدغه عطا کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یارب از عرفان مرا پیمانه‌ای سرشار ده
چشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده
هر سر موی حواس من به راهی می‌رود
این پریشان سیر را در بزم وحدت بار ده
در دل تنگم ز داغ عشق شمعی برفروز
[...]
بار الها راستان را در حریمت بار ده
جان آگاهی کرامت کن دل بیدار ده
روح پاکی را که شد آلودهٔ لوث گنه
بادهٔ ناب طهور از جام استغفار ده
واصلان را محو کن اندر جمال خویشتن
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.