مهر پیغمبر و آلش چه بود تخم بهشت
حق تعالی به کرم در ازل این حرف نوشت
خرم آن مزرعه دل که در او این کارند
بیسعادت که چنین دهقنت از دست بهشت
من به دل کاشتم این مهر تو خود میدانی
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت
بهر بغض و حسد خارجیان غصه مخور
که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت
سر تسلیم من و خاک در اهل البیت
گر مخالف نپسندد ز حسد گو سر و خشت
راه حق راه نبی دان و علی و آلش
گشت گمراه کسی کوره دیگر ننوشت
در دم آخر اگر دامن ایشان گیری
یکسر ای فیض ز بستر ببرندت به بهشت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره عشق و ارادت به پیامبر اسلام و اهل بیت اوست. شاعر بیان میکند که محبت به اهل بیت، منجر به تأمل و آگاهی در دل میشود و تنها افرادی که این محبت را در دل ندارند، گرفتار بدبختی خواهند بود. او به دستاوردهایی که از این محبت نصیب میشود اشاره میکند و نگرانی از حسد و بدی دیگران را بیاعتبار میداند. در نهایت، شاعر تأکید میکند که پیروی از راه اهل بیت بهترین مسیر به سوی بهشت است و در پایان زندگی، چنگ زدن به دامن ایشان میتواند نجاتدهنده باشد.
هوش مصنوعی: محبت پیامبر و خاندان او چه بود؟ همانند دانهای در بهشت که خداوند به لطف و کرم خود در آغاز خلقت نوشته بود.
هوش مصنوعی: خوشحال و شاداب است آن مزرعهای که در آن، این کارها را انجام میدهند. اما برای آن که چنین زراعتکاری اینگونه از بهشت دور بماند، واقعاً تأسفآور است.
هوش مصنوعی: من در قلبم عشق تو را نهادینه کردهام و خودت میدانی که هر کسی در زندگیاش نتیجهی کارهایی را که انجام میدهد، برداشت میکند.
هوش مصنوعی: برای ناراحتی و کینهتوزی دیگران ناراحت نباش، زیرا آنها نمیتوانند تقصیر و گناهی را به تو نسبت دهند.
هوش مصنوعی: من به عشق اهل بیت سر فرود آوردهام و اگر کسی از روی حسد این موضوع را نپسندد، باز هم برای من فرقی نمیکند.
هوش مصنوعی: راه حقی که باید دنبال کرد، راه پیامبر و امام علی و اهل بیت اوست. کسی که از این مسیر منحرف شود، در واقع به اشتباه رفته و راه دیگری را انتخاب کرده است که درستی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر در آخرین لحظه زندگی به دامن آنها پناه ببری، تمام نعمتها و خوشیها میتوانند تو را به بهشت هدایت کنند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عیبِ رندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزهسرشت
که گناهِ دگران بر تو نخواهند نوشت
همین شعر » بیت ۴
بهر بغض و حسد خارجیان غصه مخور
که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن دِرَوَد عاقبتِ کار، که کِشت
همین شعر » بیت ۳
من به دل کاشتم این مهر تو خود میدانی
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت
منزل ار یار قرین است چه دوزخ چه بهشت
سجدهگه گر به نیاز است چه مسجد چه کنشت
جای آسایش مشتاق چه هامون و چه کوه
رهزن خاطر عشّاق چه زیبا و چه زشت
عشقبازی نه به بازیست که دانندهٔ غیب
[...]
آصف عهد زمان جان جهان تورانشاه
که در این مزرعه جز دانهٔ خیرات نکشت
ناف هفته بد و از ماه صفر کاف و الف
که به گلشن شد و این گلخن پر دود بهشت
آنکه میلش سوی حقبینی و حقگویی بود
[...]
ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشت
مصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت
آیتی از ورق حسن تو هر کس که بخواند
سر توحید عیان گشتش و تقلید بهشت
در ازل حق به چهل صبح به مهرت ای جان
[...]
عیب رندان مکن این زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزهسرشت
که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت
عیب قطنی مکن ای اطلس پاکیزه سرشت
تار او چونکه بپود تونخواهند نبشت
تو اگر توت نسب داری و او گر پنبه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.