تا دهان او لبالب شد ز نوش
غنچه را در پوست خون آمد به جوش
بزم او بهتر ز گلگشت بهشت
نام او خوش تر ز الهام سروش
با غمش تا طاقتی داری بساز
در پی‌اش تا ممکنت باشد بکوش
صید قید او نمی‌یابد خلاص
مست جام او نمی‌آید به هوش
با چنان صورت چسان بندم نظر
با چنین آتش چسان مانم خموش
می‌خرم خار جفایش را به جان
می‌کشم بار گرانش را به دوش
ما و گل‌زاری که از نیرنگ عشق
گل بود خاموش و بلبل در خروش
تا پیامش بشنوی از هر لبی
پنبهٔ غفلت برون آور ز گوش
رهزن آدم شد آن خال سیاه
آه از این گندم‌نمای جوفروش
دوش در خوابش فروغی دیده‌ایم
تا قیامت سرخوشیم از خواب دوش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی‌های محبوب خود می‌پردازد و می‌گوید که تا دهان او پر از نوش است، غنچه جانش به جوش می‌آید و بزم او زیباتر از بهشت است. او در غم محبوبش صبر می‌کند و در پی او می‌کوشد، با اینکه گرفتار عشق اوست و مست از دیدارش نمی‌تواند آرام بگیرد. شاعر از بار سنگین عشق سخن می‌گوید و اذعان می‌کند که عشقش مانند گل در باغی است که با نیرنگ عشق فریب خورده و در آن بلبل بی‌تاب است. در نهایت، شاعر به خواب شب گذشته‌اش اشاره می‌کند که او را تا قیامت خوشحال می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی که دهان او پر از نوشیدنی شد، غنچه‌ای در پوستش به جوش آمد و خونش به حرکت درآمد.
هوش مصنوعی: محفل او از باغ بهشت هم زیباتر است و نام او خوشایندتر از الهام فرشتگان است.
هوش مصنوعی: با غم و اندوه او تا جایی که می‌توانی، خودت را سازگار کن و برای رسیدن به او تلاش کن.
هوش مصنوعی: شکاری که گرفتار او شده، نمی‌تواند رهایی یابد و مستی ناشی از نوشیدن او، به هوش نمی‌آورد.
هوش مصنوعی: با چنین چهره‌ای چطور می‌توانم چشم از تو بر داشته و نگریستم؟ و با چنین آتشی چطور می‌توانم سکوت کنم؟
هوش مصنوعی: من با جان و دل تحمل مشکلاتش را می‌پذیرم و بار سنگین عشق او را به دوش می‌کشم.
هوش مصنوعی: ما در میان گل‌زاری هستیم که به خاطر نیرنگ عشق پر از گل است، در حالی که خاموش هستیم و بلبل در حال آواز خواندن است.
هوش مصنوعی: برای درک پیامش، باید از هر لبی که می‌شنوی، حواس پرتی و غفلت را کنار بگذاری و گوش‌هات را باز کنی.
هوش مصنوعی: عشق یا زیبایی که در نگاه اول جذاب به نظر می‌رسد، ممکن است باعث فریب و آسیب شود. این احساس شبیه به دانه‌های گندم است که ظاهری خوش‌نما دارند، اما در واقع می‌توانند ناشی از نیرنگی باشند که تنها برای بهره‌برداری دیگران طراحی شده‌اند.
هوش مصنوعی: شب گذشته در خواب، نوری دیده‌ایم که تا همیشه ما را خوشحال و سرحال کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از خراسان آن خورِ طاووس وش
سوی خاور می‌خرامد شاد و خوش
خونم از تشویر تو آمد به جوش
ناجوان مردی بسی کردم بپوش
عقل آمد عاشقا خود را بپوش
وای ما ای وای ما از عقل و هوش
یا برو از جمع ما ای چشم و عقل
یا شوم از ننگ تو بی‌چشم و گوش
تو چو آبی ز آتش ما دور شو
[...]
ای لبت عقلم به غارت داده دوش
وی دو چشم مستت از من برده هوش
تاختن کردی چو یاغی بر سرم
در چریک صبرم افکندی خروش
نا شکیبایی و بی صبری ببرد
[...]
هوشیار و مست و گویا و خموش
گاه جمله چشم و گاهی جمله گوش
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.