|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای کعبه ارباب وفا کوی رفوگر
محراب دعا گوشه ابروی رفوگر
چون قطره شبنم که نشیند به رخ گل
دیدم عرق‌آلوده گل روی رفوگر
این رهزن صد قافله یا هاله ماه است
یا سرزده خط از رخ نیکوی رفوگر
از بهر رفوکاری‌اش افتاده شب و روز
صد پاره دل بر سر زانوی رفوگر
گر بند قبا جانب گلزار گشاید
گلزار معطر شود از بوی رفوگر
بیرون ز کفم شد دل و دین آخر و گشتم
قصاب اسیر قد دلجوی رفوگر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و ارادتش به معشوق می‌پردازد و او را با صفاتی همچون «رفوگر» و «کعبه ارباب وفا» می‌سازد. معشوق با زیبایی‌هایش دل‌ها را می‌رباید و شاعر از اثرات عمیق حضور او در زندگی‌اش می‌گوید. او خود را در دام محبت معشوق می‌یابد و دل و دینش را به او می‌سپارد، به گونه‌ای که تمام زیبایی‌ها و عطرهای گلزار به او مرتبط می‌شود. در نهایت، شاعر از سرگشتگی و تنهایی‌اش در پی عشقش پرده برمی‌دارد.
هوش مصنوعی: ای کعبه وفاداری، جایی که دعاها در آن شنیده می‌شود و رفوگر با مهارتش گوشه ابرویش مانند نشانه‌ای از زیبایی و هنر است.
هوش مصنوعی: مانند قطرهٔ شبنم که بر روی گل می‌نشیند، تصویر زیبایی از آب‌وهوای تازه و پاک را به من نشان داد. در این تصویر، زیبایی گل با عرقی که بر روی روکش خود دارد، به طرز شگفت‌انگیزی جلوه‌گری می‌کند.
هوش مصنوعی: این دزد یا این راهزن، ممکن است هاله‌ای از نور ماه باشد یا خطی که ناگهان از چهره زیبای خیاطی ظاهر شده است.
هوش مصنوعی: شخصی به خاطر مشکلات و ناراحتی‌هایش مدام در حال فکر کردن و غصه خوردن است و دلش پر از درد و ناامیدی است. او شب و روز درباره دردی که دارد، به رفوگری فکر می‌کند که می‌تواند زخم‌هایش را مداوا کند.
هوش مصنوعی: اگر دروازه‌ی قبا به سمت باغی باز شود، آن باغ با عطر رفوگری معطر خواهد شد.
هوش مصنوعی: دل و اعتقادم از دستم خارج شد و به اسیری عشق کسی گرفتار شدم که مانند قصابی، به دلم جراحی می‌کند و آن را ترمیم می‌نماید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.