در مجلسی که احباب شرب مدام کردند
نوبت به ما چو افتاد آتش به جام کردند
اینجا غم محبت، آنجا سزای عصیان
آسایش دو گیتی بر ما حرام کردند
از بس که شیشهها راست، از هر طرف سجودی
میخانه را ز طاعت، بیتالحرام کردند
چون ساغر شکسته در دیدهها نمینیست
اسباب گریه امشب گویا تمام کردند
در چاره وصالت کان را کسی ندانست
سوداییان زلفت صد فکر خام کردند
بتخانه از بتان پر، میخانه از حریفان
این خانه تهی را، چون کعبه نام کردند؟
دارند پارسایان دایم ز وجد، مستی
آب حلال خود چون بر ما حرام کردند؟
در روزگار دوری گویا نمیشود روز
یک شام ناشده صبح، صد صبح شام کردند
از خیل کامجویان، قدسی کناره بهتر
کاین قوم، عاشقان را بی ننگ و نام کردند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دربارهٔ میزبانی در یک مجلس عشاق و مشغولیت به نوشیدن سخن میگوید. او نارضایتی خود را از وضعیت موجود ابراز میکند که در آن، محبت و شوق به معشوق جای خود را به گناه و عصیان داده است. شاعر میبیند که اگرچه معشوق در دلهاست، ولی به دلیل دوری او، اشک و غم در دل عاشقان موج میزند. همچنین به تناقض فضای میخانه و کعبه اشاره میکند و از آن به عنوان جایگاه خاصی یاد میکند. او به رفتار پارسایان که به سبب مستی خود، حق را بر عاشقان حرام کردهاند، انتقاد میکند و میگوید در این دوران دوری، خوشی و وصال غیرممکن به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: در جمع دوستانی که همواره مشغول نوشیدن بودند، وقتی نوبت به ما رسید، از شدت شوق و هیجان، آتش را در جام خود ایجاد کردیم.
هوش مصنوعی: در این دنیا، غم عشق و محبت وجود دارد و در آن دنیا، مجازات نافرمانی و نافرمانیها به چشم میخورد. به همین دلیل، آرامش و آسایش در این دو جهان برای ما غیرممکن شده است.
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه شیشههای میخانه به طور منظم و راست قرار گرفتهاند، به نحوی ناخواسته به هر سمتی که نگاه کنیم، این مکان به صورت عبادتگاهی شبیه بیتالحرام درآمده است.
هوش مصنوعی: امشب به نظر میرسد که تمام چیزهایی که باعث گریهام بودند، مقابل چشمانم شکسته شدهاند.
هوش مصنوعی: هیچکس نتوانست برای به دست آوردن وصال تو چارهای بیابد، و عاشقان موهای تو هزاران فکر ناپخته و خام کردند.
هوش مصنوعی: این خانه مملو از بتها است و آن خانه که به میخانه معروف است خالی از دوستان است. چگونه میتوان این مکان را کعبه نامید؟
هوش مصنوعی: آیا میتوانند پارسایان که همواره در شورو حالند، از شربت حلال خود را به ما نرسانند وقتی که این برای ما حرام شده است؟
هوش مصنوعی: در زمانهایی که از هم دور هستیم، به نظر میرسد که روزها به شب تبدیل نمیشوند؛ یعنی صبحها بیخبر از شب میگذرند و شبها بیخبر از صبح.
هوش مصنوعی: از میان کسانی که به دنبال لذت و کامیابی هستند، بهتر است که به پاکدامنی و دوری از شهرت بپردازیم، چرا که این گروه، عشقورزان را بیافتخار و بینام کردهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.