|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جز وصال او دلم هرگز تمنایی نداشت
غیر سودایش دل شوریده سودایی نداشت
عمرها شد ساغر نرگس چو جام ما تهی‌ست
مجلس‌آرای چمن هم دُرد مینایی نداشت
عاقبت یوسف متاع حسن، سوی مصر برد
مشتری گویی به کنعان چشم بینایی نداشت
در جبینش از چه رو امروز نور دیگرست؟
آفتاب امروز اگر رخ بر کف پایی نداشت
دُرد نگذارم به جام لاله گر بر لب نهم
هرگز این میخانه چون من باده‌پیمایی نداشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و آرزوهای دل اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز جز وصال معشوق برای او ارزش ندارد. او به یادگار دورانی که لبریز از حسرت است، اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که بدون وجود معشوق، جمال و زیبایی دیگری معنایی ندارد. شاعر همچنین به درد و رنجی که از دوری معشوق می‌کشد، اشاره کرده و تأکید می‌کند که نمی‌تواند به هیچ چیز جز عشق واقعی خود تکیه کند. در نهایت، بر عمق احساساتش در این میخانه و رابطه با معشوق تأکید می‌کند و بیان می‌کند که هیچ مکانی جز این میخانه به او احساس خوشی نمی‌دهد.
هوش مصنوعی: دلم هیچ آرزویی جز وصال او نداشت و جز عشق او، دل شیدا و پریشانم هیچ خواسته‌ای نداشت.
هوش مصنوعی: سال‌ها گذشته و چشم نرگس مانند جامی خالی است. در حالی که گل‌های بهاری حتی در تزیین چمن هم رنگ و بویی ندارند.
هوش مصنوعی: در نهایت، یوسف، که مظهر زیبایی و خوبی است، به مصر منتقل شد، گویی در سرزمین کنعان کسی نبود که استعداد و توانایی او را ببیند.
هوش مصنوعی: چرا امروز بر پیشانی او نوری دیگر وجود دارد؟ اگر آفتاب امروز بر دست کسی سایه نداشته باشد، چگونه می‌تواند این‌گونه درخشان باشد؟
هوش مصنوعی: من در این میخانه، جایی برای درد نمی‌گذارم؛ اگرچه می‌توانم جام گل لاله را بر لب بگذارم، اما هیچ‌کس مثل من در اینجا باده‌نوشی نکرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شهرت مجنون بهاری غیر رسوایی نداشت
راز عاشق خاطر افسانه پیرایی نداشت
برق رسوایی کجا و خرمن طاقت کجا
هر که آهی داشت سامان شکیبایی نداشت
لاله این گلستان داغ تمنائی نداشت
نرگس طناز او چشم تماشائی نداشت
خاک را موج نفس بود و دلی پیدا نبود
زندگانی کاروانی بود و کالائی نداشت
روزگار از های و هوی میکشان بیگانه ئی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.