آنکه کرد از داغ دل، روشن چراغ لاله را
بر دل من کاش میافزود داغ لاله را
گر ز دل آهم نمیخیزد نه از افسردگیست
دود دل بر سر نمیباشد چراغ لاله را
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آنکه کرد از داغ دل، روشن چراغ لاله را
بر دل من کاش میافزود داغ لاله را
گر ز دل آهم نمیخیزد نه از افسردگیست
دود دل بر سر نمیباشد چراغ لاله را


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از داغ و درد درونی خود سخن میگوید و از آن به عنوان نوری که میتواند چراغی برای راه دیگران باشد، یاد میکند. او احساس میکند که تا زمانی که این آتش در دلش زبانه میکشد، قدرتی برای بیان وجودش دارد. این درد، نه به دلیل افسردگی، بلکه ناشی از عمق عشق و اشتیاقش است که به نوعی مانند روشنایی لاله جلوهگر میشود.
هوش مصنوعی: کسی که از درد دل خود، شعله گل لاله را در قلب من روشن کرد، ای کاش داغ و اندوه لاله را نیز به دل من اضافه میکرد.
هوش مصنوعی: اگر آهم از دل نمیجوشد، ناشی از غم و اندوه نیست؛ چرا که احساسات من حساس و شعلهورند، همانند دودی که بر سر ندارد و چراغ لاله را روشن نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.