هر نیک و بدی که می‌کنی، می‌بینی
پیوسته گل تلافی‌اش می‌چینی
صد صور دمیدند و نگشتی آگاه
نشنیده کسی خواب به این سنگینی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر نیک و بدی که می‌کنی، می‌بینی
پیوسته گل تلافی‌اش می‌چینی
صد صور دمیدند و نگشتی آگاه
نشنیده کسی خواب به این سنگینی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تأثیر اعمال نیک و بد انسان اشاره می‌کند و می‌گوید که هر اثر و نتیجه‌ای که از رفتار خود به وجود می‌آوری، در نهایت به خودت برمی‌گردد. او تأکید می‌کند که بسیاری از مردم از این قانون طبیعی غافل هستند و مانند سنگینی خواب، از حقیقت و عواقب کارهایشان آگاه نیستند. این شعر به نوعی هشدار می‌دهد که انسان باید به پیامدهای اعمالش توجه کند.
هوش مصنوعی: هر کاری که انجام می‌دهی، چه خوب و چه بد، در نهایت نتایج آن را در زندگی‌ات مشاهده می‌کنی و می‌چینی.
هوش مصنوعی: صد نفر به تصویر و صورت خود دمیدند، اما تو متوجه نشدی. هیچ‌کس تا به حال چنین خوابی با این سنگینی را نشنیده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از سادگی و سلیمی و مسکینی
وز سرکشی و تکبّر و خودبینی
بر آتش اگر نشانیَم بنشینم
بر دیده اگر نشانمت ننشینی
تا شمع صفت مجردی نگزینی
در صفه جمع اولیا ننشینی
او نیز در آن ظلمت شب نورنداد
تا ترک نکرد صحبت شیرینی
از شیرینی چون به سخن بنشینی
از دو لب خود شکر به دامن چینی
در بوسه لب تو گویدم می بینی
هرگز شکر سرخ بدین شیرینی
از شیرینی چون به سخن بنشینی
وز دو لب خود شکر به دامن چینی
در بوسه مرا لب تو گوید بینی
هرگز شکر لعل بدین شیرینی
تا با خلقی، تو بی‌گمان بی‌دینی
تا قبلهٔ تو خلق بود مسکینی
از هرچه جز اوست دیده و دل بردوز
تا سلطنتِ اول و آخر بینی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.