فریستا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

آن مردِ دانا چنین می گوید: هر آن کس که کم خرد، باشد، همیشه از نتیجه و عواقبِ کردارِ خویش، در رنج خواهد بود(شاهنامه، راهِ کسبِ خرد و فزون نمودنِ آن و راهِ دستیابی به داناییِ روز افزون را به ما یاد خواهد داد).

برگرفته از کانالِ تلگرامیِ shuhnumeh1

فریستا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

مردِ خردمندی در موردِ خرد، حرفها و سخنانی داشت که نیاز هست مردمِ دانا از آن بهره مند شوند.

فریستا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

هر چقدر انسانی، روشن روان باشد و پاک دل، اگر از خِردِ کمتری بهره داشته باشد (خرد تیره)، در این دنیا شادزی نخواهد بود و زندگیِ خوبی نخواهد داشت.

برگرفته از کانالِ تلگرامیِ shuhnumeh1

 

فریستا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

شادمانی، غم، شادی و افسردگی و کمی و کاستی و فزونی همه را در خرد جستجو کن، که نداشتنش بد اختری را به دنبال دارد و داشتن و فزونیِ خرد، به اختری و بخت یاری.

برگرفته از کانالِ تلگرامیِ shuhnumeh1

فریستا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

این خرد هست که راهنمایی می نماید و دل گشای هر خردمند هست در زندگی و این خرد در هر دو سرای زمین و پردیس دستگیر هست.

برگرفته از کانالِ تلگرامیِ shuhnumeh1

فریستا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

خرد بهترین هدیه از سویِ پروردگار است و سزاوار است از راه داد و انصاف، آن را ستایش نمود.

برگرفته از کانالِ تلگرامیِ shuhnumeh1

فریستا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

ای مردِ خردمند، در موردِ خرد چه میدانی، آن را در در اختیارِ دیگران قرار ده تا گوشِ شنوندگان از آن بهره گیرد.

فریستا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۳۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

درود، اکنون ای خردمند، وصفِ خرد، سزاوار است که در این سروده و در این جایگاه گفته شود.

برگرفته از کانالِ تلگرامیِ shuhnumeh1

فریستا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۲۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۳ - داستان رویش مار بر شانه‌های ضحاک:

درود، شیطان ذات خودرا بشکل انسان خردمند و دوست نشان میده که در داستان ضحاک به وضوح توضیح داده شده برای جلب نظر می‌باید به شکل دوست انسان و پزشک و آشپز نشان داده شده، شما نیک بنگرید دیو شیطان بازهم بصورتِ آشپز سازمان جهانی غذا پزشک سازمان جهانی بهداشت. خردمند سازمان ملل و  حقوق بشر نمایان می‌کند.

برگرفته از کانالِ تلگرامیِ shuhnumeh1

رند در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۰:

(شاه بیت غزل 390)

جویبار مُلک را، آب روان شمشیر توست

تو درخت عدل بنشان، بیخ بدخواهان بکن.

حقایق ساری و جاری در مسیر زمان (حق تعالی) ضامن برقراری توازن و ریشه کن کردن تبعیض، در طی روزگاران به دست برگزیدگانش است.

فرادست در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۲۰ دربارهٔ رضاقلی خان هدایت » تذکرهٔ ریاض العارفین » روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین » بخش ۱۴۴ - مجذوب تبریزی:

ما هیچیم و در هیچ می پیچیم

این چیزها که به آنها می چسبیم و خود را ارزشمند و برتر می پنداریم نشانه حماقت است از خردمندی نیست. مثل مقام و شهرت و ثروت .ما حتی به جسممان نیز نمی توانیم مباهات کنیم چون خودمان را خود نساخته ایم و تو که خودت را نمی دانی که ساخته برای چه ساخته و خودت را نمی شناسی چطور می خواهی خود را از دیگران جدا و بالاتر و برتر بدانی ای خودخواه

مثل درختی که به میوه ها و ساقه و رنگ برگهایش بنازد و در حماقتش غرق شود

او نمی داند اگر خاک نبود آب نبود نور نبود آن درخت چه بود؟

نادانی بلای بی درمانی است که همه چیز را بسوی باطل و فانی و کوچکی و زشتی و بدی می برد.

جهن یزداد در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۴۴:

اخر باید اخور باشد - انگا سر در اخور این گوسفند کن

کی پارسا رئیسی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۴۸ در پاسخ به حسين دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۵ - کشته شدن گاو برمایه:

هندوستان در اینجا کنایه است هندوستان از قدیم به جادو معروف بوده اما منظور حرف او این است که در حال حاضر جادوی ایران از هندوستان بیشتر است و هیچ ربطی به البرز کوه ندارد

 

Mehraz Mehraz در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۴۸ در پاسخ به سمانه ، م دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۸۷ - جواب گفتن عاشق عاذلان را و تهدید‌کنندگان را:

در این عالم همه زن هستند و تنها یک مرد وجود دارد و آن انسان کامل است...پس ننگ زنان یعنی ننگ عوام یعنی ننگ تمام مردم چه نر و چه ماده.....در این بیت منظور از زن تقسیم بندی جنسیت نیست 

 

 

 

جهن یزداد در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۳۹ دربارهٔ قوامی رازی » دیوان اشعار » شمارهٔ ۴ - در مدح امیری صاحب طرف و اظهار گله و تقاضای صله:

چه اندازه بخیل بوده ممدوحش مانند همه سلجوقیان -طرف گفته بهت یک اسب میدهم چون زر ندارم و همان هم نداده  -

جهن یزداد در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۳۰ دربارهٔ حسین خوارزمی » دیوان اشعار » غزلیات، قصاید و قطعات » شمارهٔ ۵:

گمانم این سروده از خاقانی باشد

محسن جهان در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۱۹ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۶:

شاعر و عارف شهیر سده پنجم هجری در این رباعی نغز می‌فرماید:

من انسان، از روز الست با خداوند خود عهدی داشتم که بایست بنده و مطیع امر او باشم که حال در گمراهی افتاده و از خود غافل شدم. و چنانچه بر گذشته ام‌ افسوس خورده و غم بخورم سودی نخواهد داشت.

در بیت دوم شاعر خطاب به انسان تاکید دارد، که اگرچه چندین بار به جهت سرپیچی هایت از فرمان الهی رها شدی، ولی بدان که سرنوشت تو در زیر سلطه خدای یکتا قرار دارد و این خوشی ها و تألمات زندگی از برای آگاهی و هشدار تو می‌باشد. شاید بتوانی رضای خداوند را حاصل‌ کنی.

آرین جسور در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۴۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴:

اگر خودت می نمی‌خوری به دیگران خرده نگیر که خرده گرفتن خود معصیت است، بنا معصیت را ترویج و نهادینه نساز.

همچنان این جای افتخار هم نیست که می نمی‌خورید، چون هر فردی طبیعی است که اعمال نا شایسته هم دارد بنا، بجز از می خواری هزاران گناهی دیگری را مرتکب استید که بزرگ تر از می خواری است ولی آنرا فراموش کرده و به می خواری دیگران خرده گیری می‌کنید.

«بنیاد مکن حیله و دستان را»

حیله؛ مکر، فریب و تزویر معنی میدهد، همچنان دستان نیز همین معنی را میرساند.

کوتاه اینکه حیله و مکر و تزویر را ترویج و اضافه نکن...

درود بر خیام بزرگ

یوسف شیردلپور در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۲۳ در پاسخ به ناشناس دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:

جناب ناشناس عزیزدرود برشما وهمه سروران گرامی گنجوری به نظرحقیرهم چنین است که شمافرمایش کردید چراکه همین الان هم هستند هم نوعانی که پول باده می که هیچ چه بسا پول ندارند موقع نهار خوری دوبطری نوشابه بخرند وغذایشان را تناول کنند برای خود ما هم زمانی پیش آمد که کارگری کار میکردیم یه نهار مختصرومحدود به قول معروف تخم مرغ واملت مهیا کردیم ودیگر پولی واس نوشابه یانوشیدنی نماند هریک بشوخی پیش نهاد میکردیم یه وسیله ای اشیاعی چیزی ببریم بدیم مغازه کالابه کالا ویه نوشیدنی بگیریم شاید مزاح بود وشوخی اما این تراژدی جدیست متاسفانه 

درخیلی از شعرشعرا نه فقط حافظ منظور از می وباده ومیگساری همین مشروبات هست دقیقا چرا مااز بع

مانا باشید 

 

ahmad m در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۵۰ دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲:

واقعا شاهکاره...