غمناک ابددوست در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۵:

در برنامه رادیویی گلهای تازه به شماره ۱۰۰

با صدای استاد شجریان و نی استاد کسایی و تار استاد شهناز و تنبک استاد جهانگیر ملک در دستگاه همایون اجرا شده که بسیار شنیدنی است.

 

Hadi Golestani در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۳۴:

خدایاااااا، خدایاااااااا، ممنون ممنون

حبیب شاکر در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۳۷ در پاسخ به داود دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰:

به نام خدا و باسلام.خلاصه اینکه جناب خیام بما میگوید که این خاکی که به صور مختلف مابا آن مواجهه داریم.مثل زمین که زیر پای ما است یا دیوار خانه که مأمن و مسکن ماست و... همه اینها از اعضا و جوارح انسانهای قبل از ماست که روزگاری برای خودشان کسی بوده اند.پس ما هم نباید فراموش کنیم که این ،سرنوشت و سرانجام ما نیز خواهد بود.

ابوتراب. عبودی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۰۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۰:

با عرض سلام وادب محضر استادان فرهیخته و عزیزان جان.

تضمین غزل دوش در حلقه ی ما، تقدیم به محضر شما عزیزان  ارجمند.

 

دل دیوانه ی من شیفته ی روی تو بود

عطر گلهای چمن دست خوشِ موی توبود

کشته ی دار أنَاالحق ذبیح ِ کوی تو بود

(دوش در حلقه ی ما قصه ی گیسوی تو بود

 

تا دلِ شب سخن از سلسله ی موی تو بود))

 

از غم ِ عشق ِ تو ، آواره ی هامونم و دشت

به جـُـز اندوهِ غمت شامل  ِ من هیچ نگشت

از کمانخانه ی ابرو به دلم تیر زدی نهصدو هشت

(دل که از ناوک مژگان تو در خون می گشت

 

باز مشتاق ِ کمانخانه ی ابروی تو بود))

 

آن عزیزی که به مجنون شدنم کار نداشت

بهـر خدمت بـه در ِ دیــــر ِ مغانـم بگماشت

عشق ِخود را به دل ِ عاشق ِ دیوانه نگاشت

(عالم از شور و شر ِ عشق ، خبر هیچ نداشت

 

فتنه انگیز جهان  غمزه ی جادوی تو بود))

 

پیرو مکتب ِ حیدر شده ای چون بوذر

می زند عشق به جان تو (عبودی) آذر

عهد بستی ز وفـا از سـر ِ پیمان مگـذر

(به وفای تـو که بـر تـربتِ حافظ بگذر

 

کـز جهان می شد و در آرزوی روی تو بود))

 

با احترام، رقص آتش و  خون ابوتراب عبودی

 

 

 

 

مبارکه عابدپور در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۴۲ در پاسخ به hooshang haghbin دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷:

زمان میگن وجود نداره و قاعده انسانهاست 

یوسف شیردلپور در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۴۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۰:

درودبی کران برتک تک عزیزان گنجوری وهمه زحمت کشان برنامه پربارسایت گنجور، 

جناب آقای رهگذر عزیز استاد شجریان حداقل ازمن وشما وبیشتر عزیزان مخصوصاً در عرصه ازجمله شعر وادبیات استاد استاند شک نکن؟ 

 ویکی ازدوستان که آدرس دبیرستانی که استاد شجریان درآن ادبیات خوانده اند را میخواد! خودت به حرف وپرسشت خنده ات نمیگیرد؟ که چه؟ واقعاً کسی که نه تنها موسیقی و آواز جهان راقبضه کرده ودنیایی از معرفت وادبیات مرام و مسلک شده چه جای برای این حرفهای!!؟؟ 

وامادر مورد جست یا جستن اول اینکه معناش دربعضی مناطق وگویشهایکی است بنا به تلفظ وزبان وگویش مردم

ونکته ای مهم اینکه دوست یا دوستانی

گفتند که استاد شجریان درزمینه ونظردادن شعر وادبیات صاحب نظر نیستند!  باید گفت پس چه کسی این چه کسی مینواند نظر دهد؟ چه کسی بهتر از

استاد شجریان ها که از معلمی وآموزش وپرورش شروع کرده تماماً زندگی شخصی وهنری شان باشعر وادبیات بوده

بحق که بیشتر شاعران را امثال شجریان حالا نه بتنهایی اما بیش از نود درصد

این هنرمندان بودند که شاعران به ایران وجهان شناساندند چه زیبا وعالی هم این کار را کردند جالب است کسی که یک گروه یک تیم هنری را تشکیل میدهد یک آلبوم یک اجرای اصیل به نحوی شایسته به انجام میرساند مگر میشود نداند ونتواند صاحب نظر نباشد؟!

هرچند طرف داران استاد شجریان هم هرگز مدعی نیستند استاد یک قدیس بوده و بی اشتباه؟ ابدا!

اما این رامدعی هستیم حق بزرگتر ازآنکه هرکس فکرش راهم بکند به گردن هنر وشعر وادبیات موسیقی دارد این حرف یک طرف داری نیست یک واقعیت است،

باتشکر به نظرات همه عزیزان مخصوصاً کسانی که درحق همچو استاد شجریان  کم لطفی می‌کنند وخورده میگرند

زیرا مابزرگی را ازخود استاد یاد و وام گرفته ایم و کوچیک همه هستیم، با این احیاناً انتقادها مابیشتر وبیشتر مرید مرام استاد شجریان می‌شویم، 

ودرمورد استاد شجریان وبزرگ منشی اش همین بس که خاک پای مردم ایران

شجریان، 

همین سه چهار جمله دنیای ازداب وشعر

و تواضع وفروتنیست، 

اندکی تفکر لطفاً 🙏🙏

درضمن بقول لسان الغیب :

 

زشعر دلکش حافظ کسی بود آگاه 

که لطف طبع وسخن گفتن دری داند

 واین را کمترکسی مانند شجرانها دانند، 

 

سهیل قاسمی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۱۶ در پاسخ به رئوف موسوی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۶:

سپاسگزارم که گوش کرده‌اید. البته منظور من، شرابولا خرابولا و ... نبود. من هم همان شراب اولیٰ و خراب اولیٰ منظورم بود. منتها اینجا به ضرورت وزن، در تلفظ، همزه حذف می‌شود. مثل وقتی که به‌جای در او، می‌گوییم دَرو. یعنی آوای انسدادی چاکنایی همزه را در تلفظ حذف می‌کنیم.

در باره‌ی تلفظ اولیٰ، گویا در فارسی با ضمه ارجح است. هرچند با فتحه هم می‌خواندم، باز ناگزیر همزه را حذف می‌کردم. و می‌شد خرابَوْلا! که هم زیبا در نمی‌آمد و هم ممکن بود شما یا عزیز دیگری ایراد کنند که شرابَولا دیگه چیه! باز سپاسگزارم که نظرتان را نوشته‌اید.

 

مهدی فصیحی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۳۵ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۸۱ - جوجهٔ نافرمان شاعر نامشخص:

سلام  به همه ی  علاقه مندان به شعر 

 

این شعر  به هیچ عنوان  از پروین نیست  کلا  زبان شعر  بانوپروین  این مدلی  نیست 

زبان شعر  بیشتر  به ایرج میرزا  میخوره         ولی قطعا و بی شک  از پروین نیست

 

Samira Khedmati در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۳۴ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۴:

درود برشما لطفا غلط املایی بیت ۵ اصلاح بشه از حسن و جمالش گر رمزی *به دلم گوید

سپاس

امین در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۰۱ در پاسخ به جهن یزداد دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۲ - نامهٔ رستم فرخزاد به برادر: اخترشماریِ شکست در قادسی و پیشگویی زوال ساسانیان:

درود بر شما
یک نکته ای عرض کنم که اون شعری که آخر فرمودید اگر منظورتان همون شعر حکیم نظامی در اسکندرنامه ست ، بدین شکل است:
به مهر علی گرچه محکم پیم
ز عشق عمر نیز خالی نیم

ابوتراب. عبودی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

باسلام و عرض ادب محضر استادان فرهیخته وعزیزان جان، 

 

لحظه ای بـر رخ زردم بنـِـگر هیچ مگو

آبم از سـر بـگـُـذشته بـگـُـذر هیچ مگو

عاشق فجرم و مشتاقِ طلوع ِ سحَرم

نـزد من جُز سخن ِ فجر و سحر هیچ مگو

شب ز نیمه بگـُذشته  سحر نزدیک است

تا سحرگه به من ِ خون به جگر هیچ مگو

آه و فــربادِ  من و مرغ ِ سحر مـُـدغم شد

کو ، کو ،  می کند آن مرغ مگر هیچ مگو

ماجرای من و دل ، عشق چو بشنید بگفت

آمـــدم عاشق ِ محـزون  بنــِگر هیچ مگو

گفتم: ای عشق، شب ِ هجر مگر بی سحر است؟

گفت: خاموش ! نـداری تو بصر هیچ مگو

گفتم:این جذبه ی عشق،از طرفِ معشوق است

گفت: یک رازِ نهان است  حــذر هیچ مگو

گفتمش: انتظارِ سحر و فجر(عبودی) را کُشت

گفت:عاشق بشود کُشته معشوق،دگر هیچ مگو

 

با احترام ،چاپ دوم دیوان ابوتراب عبودی

 

ابوالفضل عفتی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۷۵:

منصور ز سر عشق میداد نشان

حلقش به طناب غیرت آویخته شد

ابوالفضل عفتی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۷۱:

در این ابیات روحی ملکوتیی سخن میگوید که دنیا هرگز لایقش نبوده و نخواهد بود.

ابوالفضل عفتی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۶۷:

گه دیو گهی فرشته گاهی وحشی!

ابوالفضل عفتی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۶۵:

یکی از رباعیات پر سوز و پر مغز مولوی

ابوالفضل عفتی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۵۹:

وشیده توئی و جمله عریان تواند!

نیشتر در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۰۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۶:

سلام «بام» در مصرع اول به معنی «بامداد» و در مصرع دوم به معنی «پشت بام» بکار رفته  

محمود آزاد در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۵۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶:

به نام آفریننده‌ی هستی

گاهی خداوند در چیزی یا کسی آشکار می‌گردد

در سده‌ی پنجم هجری در خیام

آینهٔ صفا در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۱۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰:

Why O’ Why, are you abandoning fidelity?

Frowning upon a weary like I,

Why O’ Why?

 

Upon my heart, your abode, the caldron of your fidelity

At each breath, piercing spears

Why O’ Why?

 

This new fortune, has surpassed Jupiter in fortune

O’ soul and the world, seizing my soul and my world

Why O’ Why?

 

You are the fountain of Youth and Eden, better than Life’s Nectar

By the fire of your separation, I am parched

Why O’ Why?

 

Your Love’s latent within the soul, Your seal is traceless

Yet, many marks and images of you, are in my heart

Why O’ Why?

 

She said, “I am the Soul of the Soul. Desire not, to see the Soul.”

But since your face is showing the image of the Soul,

Why O’ Why?

 

Since, you are the Eternal Light, abashment of the stars

Such doubt in my heart, due to the clouds of suspicion

Why O’ Why?

محمود سیدهندی در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۵:

در مصراع دوم بیت چهارم؛

نی سواریست شاید صحیح تر از نه سواریست باشد؛ چنانچه همه میدانیم در رسم الخط قدیم نسخ خطی که را بصورت کی، نه را بصورت نی، چه را بصورت جی و ... می نوشته اند و البته تلفظ هم با صورت امروزی متفاوت بوده؛ این قاعده باعث شده برخی نی سواریست را به نه سواریست بدل کنند در صورتی که اینجا مراد نی است و ربطی به نه و قاعده ای که مطرح کردیم ندارد.

برای نی سوار و عنان و ... شواهد بسیاری است.