میلاد در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۱۲ در پاسخ به کاظم (مُحِبّ) دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۳:
چندتا سوال دارم ازتون اول اینکه دُرد به معنای ته‌نشین و رسوب مایعات، خصوصا شراب هست، و در اشعار به عنوان یک چیز خوب ازش یاد میشه، چرا اینجا می‌گن دُردی خوار شو!؟ یا باید دُرد شد یا خوار؟ به احتمال زیاد من دچار اشتباه شدم برای همین سوال پرسیدم، میشه گفت خوبی بد شو؟! و در یک بیت دیگه می‌گن خواهی بدانی دزد را طرار شو، طرار هم اگر اشتباه نکنم به معنای جیب‌بر و همان دزد و سارق هست، تا قبل از این تشویق به خوبی و نیکی می‌کردن، حالا یهو می‌گن خواهی بدانی دزد را طرار شو!!! مرد نیک و ساده رو دارن از راه‌به‌در می‌کنن که.
مجتبی در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۳۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۱۹۴:
سلام و ارادت.
چه شعر خداگونه و زیبایی..
محسن جهان در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۲۵ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۱۱۸:
عارف شهیر دوره سلجوقی در این دوبیتی از درماندگی انسان در این دنیای فانی سخن می‌گوید:
با اشاره به آیه مبارکه ۱۷۲ سوره اعراف (در روز الست انسان‌ها در پاسخ به خداوند که می‌گوید؛ آیا من پروردگار شما نیستم؟ همه گفتند: بلی، ما گواهی دهیم.) میفرماید به دلیل گناهان بیشماری که مرتکب شدم نگران و آزرده خاطر هستم، و با اشاره به آیه مبارکه ۵۳ سوره زمر (هرگز از رحمت بی منتهای خدا نا امید مباشید) از خداوند طلب دستگیری کرده و اذعان می‌کند که در صورت عدم آمرزش این بنده گناهکار در اندیشه این آیه قرآنی هستم: "ای وای بر ما، که ما را از خوابگاه مان برانگیخت؟ این همان وعده خدای مهربان است و رسولان همه راست گفتند" (آیه مبارکه ۵۲ سوره یس).
شیرو در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۶:
این غزل با رساله ی عقل سرخ و نیز منطق الطیر عطار ارتباط بینامتنی برای درک شدن داره هرچند هرسه بی مصرف به نظر میایند.
مستانه در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۴۶ در پاسخ به سروش so.mohammadi.1383@gmail.com دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی قباد چهل و سه سال بود » بخش ۲ - داستان مزدک با قباد:
دووست عزیز، شما یا فقط همین یک بیت رو از داستان مزدک خونیدید، یا قصد مغالطه دارید. در مباحثه ای که بین مزدک و کسری انوشیروان اتفاق میفته میخونیم:
یکی دین نو ساختی پر زیان / نهادی "زن و خواسته" در میان
چه داند پسر کش که باشد پدر؟ / پدر همچنین چون شناسد پسر؟
دلیل اصلی محکوم شدن مزدک همین بوده به تعداد زیادی بچه وجود داشته که پدرشون معلوم نبوده. اگر مزدک زنان رو همانند خواسته "بخشیدنی" در نظر نگرفته، وجود کودکانی که پدرشون مشخص نیست چطور توجیه میشه؟
شیرو در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۶:
از ربط بیت اول با بیت چهاروم، پری چون زنی افسونگر (به خود خواننده) است که مرد جن گیر(پری-جو) می گوید آن مریم (بوته گل مریم) رنگ عوض نموده است(رنگ خورشید از طلوع تا غروب) و در نبودن او (در تاریکی و شب) درجایش شمع روشن است و در بیت آخر که این پری، شمس است.
مهرداد تحقق در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۱۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۵:
همجو عطار بی دلان دگر
زنده یادگار نام تو اند
برگ بی برگی در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۰۹ در پاسخ به یوسف شیردلپور دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷:
درود و سپاس ، شاگرد و نوآموزم در پیِ آشنایی با زبانِ حافظ ، امید که با او مأنوس شویم .
ن آرین در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵:
حافظ عزیز جبر گرا بود .زهره در طالع بینی اشاره به عشق است و زحل به معنی قوانین سخت .در این غزل اشاره به احوال بدیمن روزگار کرده و پیشنهاد داده شده از آنجا که فعلا تحت تاثیر این دو قمر قرار داریم فعلا دنبال ایراد از دیگران نباشیم .همان بهتر که به هیچ چیز فکر نکنیم . طره مه چهرهای و پیاله ای در دست زمان بگذرانیم تا اوضاع بر وفق مراد گردد.
واقف محسن زاده در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱:
در قیامت اگر از چشم تو دور افتادم
به وصال تو اگر باز به گور افتادم
لب خندان و غزل خوان به سر خاکم آی
عشق داند که به پای تو چو مور افتادم
#شعرواقف
#اشعارواقف
با الهام از این بیت این شعر را سرودم ۲۰ دی ماه ۱۴۰۱
سفید در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶:
دردم نهفته به ز طبیبان مدعی
باشد که از خزانه‌ی غیبم دوا کنند
چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدیست
آن به که کارِ خود به عنایت رها کنند...
عرفان دهقانی در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸:
سلام لذت بردم.
دومان تبریزی در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۶:
هم شمس شکرریزم هم خطه تبریزم
طبیعتا "هم خطه تبریزم" درست به نظر نمی آید. "از خطه تبریزم" ظاهرا صحیح تر است.
مهرداد مرادپور در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۵۷ دربارهٔ میرزاده عشقی » دیوان اشعار » غزلیات و قصاید » شمارهٔ ۲۸ - عشق وطن:
عشقی وطن پرستی که باید از نو شناخت ..روحت شاد شهید راه آزادی
Hadi Golestani در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۰۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲۳:
تصور کنید حال کریستف کلمب که در پی کشف آمریکا روی دریا سرگردان و بی آب و غذا و خسته و نا امید بعد از اون همه زمان ، یهو از دور خشکی رو دیده، این غزل حال من رو این چنین میکنه، شکر شکر شکر الله الله الله
khosrov khosii۴۲@yahoo.com در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۲۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۷:
فردا که خلایق را دیوان جزا باشد - هرکس عملی دارد من گوش به انعامی
حضرت سعدی متواضعانه همه را صالح و درستکار میبیند .ومعتقد است همه با عمل نیک حاضر میشوند. او خود را دست خالی جلوه میدهد و منتظر و آماده شنیدن حکم بخشش برای خود است. گوش داشتن در این بیت کاملا منطقی مینماید .زیرا چشم داشتن معمولا به مال و عین شئ هست درحالیکه بخشش آنروز مادی نیست . به عبارتی با گوش جان منتظر شنیدن دستور بخشش برای خود است .این هم از تواضع و فروتنی سعدی شیرن سخن است .والا خودش بهتر میداند که از خیلی ها بیشتر توشه برای روز جزا دارد . آنجا که میفرماید : هلاک ما به بیابان عشق خواهد بود -کجاست مرد که با ما سر سفر دارد .
ندا امین الرعایایی در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۴۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۶:
دلق یعنی لباس درویشان
مرقع لباس چهل تیکه
نوعی کفش
کلاه برکی کلاهی از پشم شتر
تتر یعنی قوم مغول
کلاه تتری دار یعنی کلاه نظامی سر کن
ندا امین الرعایایی در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۲۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۵:
پوستین دوستان برکندن یعنی از اموال آنها استفاده کردن
ندا امین الرعایایی در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۱۴ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۴:
بحل یعنی حلال
ملامت گردن گرفت یعنی شروع به ملامت کردن کرد
زارا صادقی در ۳ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۵۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۴: