مشتاق در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۲۵ در پاسخ به بی نام دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶۲ - هم در بیان مکر خرگوش:

جناب بی نام نامدار عزیز درود خدا برشما. سپاس بیکرانه بابت توضیحات بسیار ارزنده. از فیض بخشی اهل نظر بهره مند بشید و همنشین خلوتیان و حافظ و مولانا باشید. 

مصطفی ملکی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۹:

استاد شجریان در آلبوم «انتظار» به‌جای «تازیان» از «نازکان» استفاده کرده‌اند.

مجتبی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۳۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۱۸۰:

چه شعر زیبایی.

مصداق این آیه : 

وَ قالَ رَبُّکمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکمْ إِنَّ الَّذِینَ یسْتَکبِرُونَ عَنْ عِبادَتِی سَیدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِینَ غافر، 60

پروردگار شما گفته است مرا بخوانید تا(دعای) شما را اجابت کنم، کسانی که از عبادت من تکبر می ورزند به زودی با ذلت وارد دوزخ می شوند.

 

مجتبی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۱۳ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۱۷۶:

با سلام.

کلمه "یالان" درست می باشد.

لطفاً تصحیح بشود.

با تشکر

دکتر صحافیان در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۴:

آوازی دلربا بخوان که بر آهنگ موزونش، درد عشق بگسارم، نغمه عاشقانه‌ای بیاور که با آن فراوان بنوشم.(سیر از عشق به بیخودی)
۲-بر آستان معشوق اگر سر نهیم، فریاد سراسر شوق پیروزی‌مان در آسمان خواهد پیچید(۱-این اوج سربلندی پس از بیخود شدن از عشق است۲- تناسب محتوا و شکل در هجای پیاپی آ و آن؛ صدا معنایی- onomatopoeia-)
۳- در غم عشقت پیر شدیم و اکنون قد خمیده‌مان را بی ارزش می‌انگاری، اما ازین کمان می‌توان به چشم دشمنان تیر زد.
۴- خانقاه(سلوک شکلی)گنجایش رازهای عشق را ندارد، جام روشن شراب را نیز با پیر مغان(بی ادعا و آگاه)می‌توان نوش کرد.
۵- درویش اعتنایی به شکوه سلطانی ندارد، ما تنها جامه مندرسی داریم که آتش زدنش هم خللی وارد نمی‌کند( خانلری: نزل-ضیافت- سرای سلطان -سفیان ثوری: چون درویش گرد توانگران گردد مرائی است و چون گرد سلطان گردد بدان که دزد است.کیمیای سعادت؛ ۴۲۹)
۶- دریافت‌گران عاشق، دوجهان را در جذبه یک نگاه فدا می‌کنند، قمار عشق است که در نوبت اول بازی جان را می‌بازند.(یک نظر در من نگر تا دو گیتی به آب اندازم. پیر هرات، کشف الاسرار ج۸، ۳۶۴)
۷-اگر پادشاهی دیدار، دری به رویم باز کند، به شوق این خیال پیوسته بر آستانت مقیم می‌شوم.
۸- جوانی و عاشقی و وارستگی همه آرزوهای سلوک است، آری اگر معانی دلکش جمع شدند بیانی ممتاز خواهی داشت( اشاره به دو علم معانی و بیان که شعر فصیح از آن خالی نیست)
۹-موهای دلکشت سلامت وجودم را به یغما برد( غرقه عشق شدم)، آری اگر تو راهزن باشی صد کاروان را می‌توان ربود.
۱۰- حافظ قسم به کتاب خدا، از دورویی و ریا بازگرد، تنها در این صورت زندگی شیرین خواهی داشت( آرامش و زندگی در رفع تضادهای درونی است و آموزه حقیقی قرآن)
دکتر مهدی صحافیان
آرامش وپرواز روح

پیوند به وبگاه بیرونی

s-j emm در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۱۶ دربارهٔ مجد همگر » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹:

بیت دوم مصرع دوم واژه «مانند» باید بشود «به مانند» یا «همانند» ؛ تا وزن روان شود

s-j emm در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۵۸ دربارهٔ مجد همگر » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲:

بیت یازدهم ، واژه پایانی مصرع اول درست نمی نماید. می دوم یا می دوی می تواند درست باشد. 

آرش کریمی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۳۷ در پاسخ به سیدعلی (رضا) ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:

احسنت آقا رضا.چطور میشه با شما ارتباط داشت

s-j emm در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۱۶ دربارهٔ صوفی محمد هروی » دیوان اطعمه » بخش ۱۰۰:

واژه گرسنه در هر دو بیت ، حرف سین باید مجرور خوانده شود تا وزن بیت آسیب نبیند. حرف «ر» هم طبعا ساکن می شود.  «گُرسِنه»

عباس جنت در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۵:

در این غزال مولانا از عشق به خداوند که عشق حقیقی‌ است صحبت می‌کند. از اینکه خدا را دارد احساس قدرت می‌کند

پر به ملک برزنم چون پر و بالم از اوست
سر به فلک برزنم چون سر و دستارم اوست
جان و دلم ساکنست زانک دل و جانم اوست
قافله‌ام ایمنست قافله سالارم اوست

در هشتصد سال گذشته هزاران هزار مرید و پیرو داشته . او محبوبیت خودش را بخاطر عشق خودش به خداوند میداند

خانه جسمم چرا سجده گه خلق شد
زانک به روز و به شب بر در و دیوارم اوست

در آخر غزل هم مثل همیشه به خودش یاد آوری می‌کند که بیشتر از فهم مردمان رموز روحانی‌ را فاش نکند خداوند به او میگوید نگو او جواب میدهد که خیلی‌ چیز‌ها از او دارد که بگوید

گفت خمش چند چند لاف تو و گفت تو
من چه کنم ای عزیز گفتن بسیارم اوست

 

پرنده مهاجر در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ ایرج میرزا » قطعه‌ها » شمارهٔ ۶۹ - ای خایه:

عالیه

ali hosseini در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۱۶ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۹۴:

از دقیقه 9 این کلیپ اشکان کمانگری آوازی زیبا بر روی این شعر خوانده:

پیوند به وبگاه بیرونی

علی کشازرع در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۴۱ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » قصاید » شمارهٔ ۱۱۷ - و قال ایضا یمدح الصّدر رکن الدّین:

کاورد قند مصری بازرگانان برف

از لحاظ وزنی ایراد فاحشی دارد... به نظرم صحیحش اینگونه باشد:

کاورد قندِ مصری، بازارگان ِ برف 

در هجای دوم واژه ی مصری اختیار تسکین وجود دارد که اندکی از روانی بیت کاسته است.

امید است که دست اندرکاران سایت گنجور که خداوند مُزدشان دهاد، در نگارش این قصیده‌ی الحق کم نظیر تجدید نظری بفرمایند.

امین در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۵۱ دربارهٔ محمد بن منور » اسرار التوحید » باب دوم - در وسط حالت شیخ » فصل سوم » منقولات » شمارهٔ ۹۷:

درود بر شما

وزن دو بیت فوق ، وزن رباعی است. مفعول مفاعیل مفاعیل فعل
که اشتباه جزء دسته اشعار وزن مفعول مفاعلن مفاعیلن قرار گرفته.

فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۴۸ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴:

با سلام

غیر از انسانِ عاشق, هیچ کس نمی تواند این چنین اشعاری سرشار از پاکی و درستی بسراید.

روحت شاد ای یگانه یِ دوران

امیر-مهر-۱۴۰۰ در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:

برگ بی برگی عزیز، خیلی لذت بردم از خوندن تک تک جملاتی که برای این غزل نوشتین و واقعا تعجب می کنم از کسانی که حتی یک کلمه از اشعار حافظ رو به دنیا و عشق دنیایی که غافل از خدا باشه ربط می دن. حافظ ذوب شده در خداوند بود و شما مشخصه درک کاملی از این موضوع پیدا کردین. خداوند شما رو حفظ کنه و عاقبت همه ما انسان ها رو به خیر ختم کنه. آمین

جهن یزداد در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۰۹ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۲:

من آزاد آزادگردان اویم
 که بنده است چون من هزاران هزارش

جهن یزداد در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۰۰ در پاسخ به پرورش دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۴:

سخن روان و پخته   واژگان زیبا ، شیوا ، رسا ، دلنشین،  آهنگین ، خسروانه  و بلخی پرود- دیوانه کننده است این مرد -بی گمان در ده تن نخستین  سخنوان  پارسی دریست -

مهیار در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۳۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۲ - ستایشِ خرد:

نَغْنَوی: نیارامی، نیاسایی (غنودن: آرمیدن)

جهن یزداد در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۳۷ در پاسخ به مسعودهوشمندی حاجی آبادغوری دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۴۷:

نخست انکه  در پارسی  و/ م جای هم نشینند چون  اندمه/ اندوه  - ممیز/مویز -نیمه /ناوه -میمند/میوند - رامند/راوند.وراوین/ورامین  - دوید/دمید -دمان/دوان -مند/وند- چم/چو-ویشتاسپ/میشتاسپ
-دگر انکه بردویدن=بردمیدن =بر روی کسی دویدن است
نشنیده ای که زیر چناری کدو بنی
 بر جست و بردوید براو بر بروز بیست
پرسید از چنار که تو چند روزه ای؟
 گفتا چنار سال من افزون تر از دویست
 گفتا به بیست روز من از تو  فزون شدم
 این کاهلی بگوی که اخر ز بهر چیست؟
 گقتا چنار نیست  مرا با تو هیچ جنگ
کاکنون نه روز جنگ و نه هنگام داوریست
فردا که بر من  و تو وزد باد مهرگان
 انگه  شود پدید که نامرد و مرد کیست


زبان به خوبی زنده  و گویا   انچه را رفته  پیش رو نمایش میدهد آهنگ فسوس و ریشخند و  کم خردی و گستاخی  را می توان  از سخن شنید