گنجور

حاشیه‌ها

بسم الله عزیزی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۳۴ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۲۱:

این شعر را سر تاج موسیقی استاد محمد حسین سر آهنگ کمپوز کرده و بسیار زیبا اجرا نموده 

محمد حسن ارجمندی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۰۱ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۵۰ - در رثاء امام محمد بن یحیی و حادثهٔ حبس سنجر در فتنهٔ غز:

معنی برخی از لغات این قصیده:

زگال= زغال

تیزتاب=تندخوی و زود خشم

قبه=گنبد(مجاز از حباب)

هزاهز = جنگ‌ها، حوادث

مالک رقاب= صاحب گردن‌ها کنایه از سردسته و فرمانروا

خدیو = امیر، پادشاه، سلطان، شهریار

مصاب= مصیبت‌زده، مصیبت دیده

حربه= آلت جنگ، شمشیر، خنجر

قراب= غلاف شمشیر یا خنجر؛ نیام

یباب= خراب، ویران

بر طاق نهادن= فراموش کردن

تیه= بیابان و صحرا

شر الدواب= شرورترین چهارپایان

فرید شهابی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۴۳ دربارهٔ غبار همدانی » غزلیات » شمارهٔ ۳۴:

درود
این شعر زیبا توسط زنده یاد استاد محمود محمودی خوانساری در گلهای تازه برنامه شماره 118 و با نوازندگی ویولن زنده یاد استاد اسدالله ملک اجرا شده است.

دهمرده در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴:

بیت اول برای آغاز سخن بسیار عالی می باشد

همیرضا در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۲۱ دربارهٔ سعدی » مقدمهٔ علی بن احمد بن ابی بکر بیستون (گردآورندهٔ دیوان شیخ سعدی، ۷۳۴ هجری قمری):

دانستن این که فهرست‌گذاری اشعار بر اساس «حروف آخر» پیش‌تر از علی بن احمد بیستون سابقه داشته یا نه می‌تواند جالب باشد که اگر نداشته باشد می‌توان طبق این مقدمه بیستون را (البته با ایدهٔ دوستانش) مبدع این روش بسیار مفید فهرست‌گذاری دیوانهای اشعار دانست.

اگر دوستان در این زمینه اطلاعی دارند، از قبیل این که نسخه‌های خطی قبل از این دوره را می‌شناسند که چنین فهرستی دارد عنوان بفرمایند.

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۱۸ دربارهٔ دقیقی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۷:

بیر: صاعقه

آذین azin۸۳۹۰@gmail.com در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۵۲ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۸۳:

بیت 10 لب فروبستنم... بهتر نیست؟

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۰ دربارهٔ عنصری » رباعیات » شمارهٔ ۱۱:

مَرزَنگوش: نام گیاهی خوشبو

جَبَه: گشادگی پیشانی

 

 

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۳۵ دربارهٔ عنصری » رباعیات » شمارهٔ ۱۸:

با روان: زنده

تانی کرد: می‌توانی بکنی

 

عبدالرحمن کریمی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۴:

فهم عمیق و زیبای حافظ از دین اینجا خودشو نشون میده ، که میگه جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه ، چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند پس مسیحی, یهودی ،زرتشتی ،بودایی و حتی یک بت پرست که با فهمه خودش و با نهایت اخلاص بت و معبودش را پرستش می‌کند دلیلش فقط ندیدن و نفهمیدن حقیقت است و به همین دلیل بسوی خرافات و دوری از توحید رفتند و شریک قرار دادند انسانها و غیر انسان ها را در فردیادرسی و باقی صفات ویژه خدا. ‌‌الحق شعر زیبا و مفهومی زیباتر داره ، خیلی از آدمها روز قیامت عذر به جهل دارن برای تدین به افسانه ها بجای حقیقت

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۴ دربارهٔ دقیقی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۴:

که را: هر که را

هَجَر: نام شهری در یمن که به فراوانی خرما معروف بوده

مثل زیره به کرمان بردن

 

Sara.gh۱۹۹۸ در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۱:

با سلام ، در نسخه ای بیت آخر را اینگونه مشاهده کردم " یارب این قلب‌فروشی ز که آموخته بود"

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۶ دربارهٔ دقیقی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۳:

شَمَر: حوض کوچک، آبگیر کوچک

زُهومت: بوی بد، بوی گوشتِ مانده، زُهم، گَند

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۱ دربارهٔ دقیقی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۰:

زاستر: آنسوتر، دورتر

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ دقیقی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۷:

حافظ می‌فرماید:

گویند سنگ، لعل شود در مقام صبر

آری شود ولیک به خون جگر شود

نبی احمدی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:

یکی از بی‌نظیرترین اشعار سعدی که "چون قلەای بیرون از مە" ایستادە است.نمونەای فاخر از شعر عرفانی کە بر تارک ادبیات فارسی تا جهان هست می‌درخشد

ملیکا رضایی در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۲۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۹۹:

:///اولا برام عجیب بود اینقدر در این مورد بحث بشه ••

 

مولانا خودش تو مثنوی معنوی گفته هزار بار ، مثلا تو همون دفتر اول تو داستانی که میگه :

علت عشق ز علتها جداست ، و پادشاه به خواب می‌ره و یک پیری رو میبینه و هزار تا شعر دیگه که این پیر همون شمس هست برای مولانا ...

طبیعتاً اگر برای یک فرد این پیر بیاد اگر واقعا عشقی از او در دلش باشه رهاش نمیکنه ...

آیا این غیر طبیعی هست ؟!

اصلا نیست ...

 

 

 

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵۴:

مولانا در این غزل، بخش از جهان¬بینی و نگرش عرفانی خود را که در جاهای دیگر به طور مستقیم و صریح بیان کرده است، از طریق ساختار غزل و با زبان رمز و اشاره بیان می¬کند. نخستین پرسشی که در خصوص این غزل به ذهن خطور می¬کند، این است که مخاطب درونی شعر کیست و گویندة شعر با چه کسی سخن می¬گوید؟ ویژگی های این مخاطب به نحوی که در غزل منعکس شده، این است که: - کژ و راست می¬رود. - دوش چیزی خورده که باعث مستی او شده است. - خانه به خانه و کو به کو می¬رود. - فرد قلاّشی است که احتمالا بدون هیچ مانع و رداعی می¬تواند بوسه از معشوق یا کسی دیگر برباید یا زلف او را بگشاید. - گوینده در طلب خیال اوست و خیال او با گوینده سخن می¬گوید - شرابی که وی خورده، شراب است که ممکن است گوینده ظرفیت خوردن آن را نداشته باشد. و اما مهمترین ویژگی او این است که - در غزل نامی از او به میان نمی¬آید. در این گونه غزلیات با مخاطبی مواجهیم که فاقد تعیّن مادّی است. در این¬جا برای سهولت بحث از وی تحت عنوان «معشوق» یاد می¬کنیم. این معشوق که در یک تحلیل نهایی همان معشوق ازلی است، فاقد تعیّن مادّی است و، امّا قادر است در همة مظاهر مادّی متجلّی شود یا به بیان دیگر هر کدام از مظاهر مادّی به نوعی جلوة اسماء و صفات او هستند.

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۹ در پاسخ به اصغر دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵۲:

حضرت معشوق

۱
…
۱۶۸۶
۱۶۸۷
۱۶۸۸
۱۶۸۹
۱۶۹۰
…
۵۸۶۱