پریسا در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۴۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:
به نظرتون مصرع آخر به این شکل زیبا تر نیست؟
دل قوی دار که بنیاد بقا باقی از اوست
ابو سعید در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۸ در پاسخ به رضا از کرمان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۲:
سلام عزیز دل
نه، منظور من فقط به این غزل از حافظ نبود؛ فقط گفتم چه کسی میتونه به طور قطع عنوان بکنه منظور از می و شراب در فرهنگ لغت خواجه کنایه از حب حسین نیست؟
در واقع بر اساس یک جمع بندی کلی از تمام دیوان حافظ میشه به این نتیجه حداقل رسید که شراب استعاره از چیزی هست اما استعاره از چی؟ دقیق مشخص نیست. من فقط حدسم بر این هست که منظور از شراب حب امام حسین هست، میتونه نباشه.
تمام صحبتم دلی بوده و قصدی برای مشروعیت بخشیدن به اشعار حافظ ندارم خواجه هم نیازی به مشروعیت داشتن نداره. نمیدونم شاید زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست؟؟
ابو سعید در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷:
این غزل اولین غزلی بود که من از حضرت حافظ شنیدم و ذهنم مستقیم به سمت امام زمان رفت و چه لذتی داشت و داره خوندن این غزل. نمیدونم نظر دوستان چیه اما واقعا بیت: تو خود ای گوهر یک دانه کجایی آخر / کز غمت دیده‌ی مردم همه دریا باشد هیچ مصداقی غیر از منجی و قائم و مهدی موعود نداره، شاید بگیم اصل وجودی انسان یا مثلا سعادت و قلب انسان در نظر حافظ بوده؛ لازمه این مسئله رو به یاد داشته باشیم در نبود امام قائم هیچ سعادتی رقم نخواهد خورد و این وعده‌ی الهی هست و چه خوش وعده ای هم هست.
بخشی از ابیات این غزل یادآور دعای عهده
مهدی جلال الدین در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۸ در پاسخ به نیشتر دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹:
به هشت چه معنایی میده دوست عزیز؟
بهشت در اینجا یعنی رها کرد، یعنی کسی که نسیه رو گرفت و نقد را رها کرد عاقل نیست
علیرضا کیوان در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۴ دربارهٔ ایرانشان » کوش‌نامه » بخش ۳۶۹ - دادگری کوش:
عالی بود فقط یه جاهاییش مبهم بود. ایرانشان❤️❤️
بابک بامداد مهر در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۹:
عبوس زهد به وجه خمار ننشیند
مرید خرقه ی دردی کشان خوشخویم
ترشرویی زاهدانه مثل چهره ی دچار می زدگی قرار ندارد.(همانطوربداخم است)
من ارادتمند طایفه سیراب از ته مانده ی باده که خوش اخلاق و شادندهستم.
خمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست.
بابک بامداد مهر در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۷ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۴۲ - در مدح وزیر سلطان مسعود غزنوی:
الا یا خیمگی خیمه فروهل
که پیشاهنگ بیرون شدزمنزل.
ای آنکه چادر زده ای این چادر وخیمه را رهاکن و دریاب پیشاهنگ را که از منزل کاروان بیرون زده (وما باید به دنبال او راه بیفتیم)
hasan zare در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
اتش طور .کشتی نوح.تولد عیس مسیح همه در کربلا اتفاق افتاده-بوزینه شدن روح هم دو بار اتفاق افتاده روز سبت و حادثه کربلا.ولی نوح فرصت نداد همه را غرق کرد.
hasan zare در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
اشاره به شکل زبان همه انسان و حیوان از لحاظ ظاهری یک تیکه گوشت و شبیه هم هست ولی در روح زبان باهم اختلاف داریم.پس این جسم ما مسخ نشده روح ما مسخ شده که اختلاف داریم .همه مثل شیر جنگجو میتوانیم بشیم با تمرین و باشگاه و یک استاد خوب.ولی بخواهیم روح را به شیر تبدیل کنیم از بوزینگی به شیر تبدیل کنیم احتیاج به امام داریم.که الان قهر کرده
hasan zare در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
مهمانی:مائده آسمانی برای شیعیان شاه ولایت.و برای حضرت عیسی شام آخر-احسان حسنی .وفا حسنی و دعای توبه عاشورا -بدن و جسم عیسی شیر و نان بود.این صلح حسن و عاشورای حسینی اب و نان شد برای ما تا فرصتی باشد روح مسخ شده خودمان را با ورود به جشن انها پاک کنیم.-انها دشمن شیعیان خود نیستن پذیرا هستن. ولی اومدی سر سفره گستاخی نکن -آخرش هم بلا نیست این اسم کربلاست برای اهل بیت بلا بود برای امت خوش سفره ایست.
hasan zare در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
شرط ورود به این مهمانی حسن حسینی بودن است.ما مسخ شدگانیم .اگر ستیزه جو نیستی و از این حرف بدت نمی اد .در روح مسخ شده ایم از ان روزی بترسید که قهرمان اید یعنی قهر کنیم که قهرمان در این راه به خاطر دوری ما بجای اشک خون گریه میکند .گستاخی نکن که ما هم روح پاک مثل شیر سفید داریم .این یکی شیر است ادم میخورد ان یکی شیر است ادم میخورد.شیر ما ادم خور نیست.شمشیر خون ریز و نرم زبان است چون ذولفقار دو لب تیز است.این ها قدرت کلمه است که ان را با مسیح به ما مژده دادن.تصور کن انسان یک بار گوشت شیر را بخورد .یکبار شیر مادر بخورد .یک بار شیر ،شیر جنگل را بخورد .اینها را نمیشه نوشت باید زبانی و حضوری توضیح داد وگر نه اختلاف در تفسیر داریم .الان که امام غایب شده ما اختلاف زیاد داریم به خاطر این زبان است .هم ماهیچه زبان (حکم گوشت خوک را دارد) و هم روح زبان زبان فارسی و عربی و ...قهرمان دو معنی قهرکردن و قهرمان-پنجه در پنجه شدن منظور با پنج تن دست به یغه شدن-
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۲ در پاسخ به سعید علوی دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » گردش دوران [۵۶-۳۵] » رباعی ۵۰:
درود ها
البته از آنجا که خیام دانشمند و ریاضی دان بوده است ، میتوان گفت که عدم میتواند رفتن و در عین حال بازگشتن به خود باشد ...
چون شاعر با علم و دانش سر و کار داشته مسلما بایستی پدیده های اطراف را با یک دید علمی و نگرش باز ببیند و در کنار همین ، بالاخره مانند تمامی انسان ها و آدمیان عقاید و اصولاتی خلاف علم و ...داشته و احساساتی هم داشته است پس بعید نباشد که اشعار ایشان هم آمیزه ای با علم و هم با احساسات و منطق و اصول و عقاید و نظرات و فلسفه رانی ایشان بنا و سروده شده باشد؛
پس به طور قطع نمیتوان گفت که صحبت از عدم در اشعار ایشان همان عدم در عرفان و در اشعار شعرا عرفانی ست ؛ هر چند میتواند گزینه ای باشد بین تمامی موارد دیگر ...
درود دوباره ... .
همیرضا در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۴۱ دربارهٔ غروی اصفهانی » دیوان کمپانی » غزلیات » شمارهٔ ۳:
وزن این غزل (و احتمالاً غزل قبل) به دلیل استفادهٔ مکرر از اختیارات شاعری می‌بایست دو بار تکرار «متفاعلتن» باشد (هر چند در نگاه اول به نظر تکرار «مستفعلتن» می‌نماید اما اگر این شکل را بربگزینیم تبدیلهای آن را نمی‌توانیم طبق اصول عروض توجیه کنیم). رکن «متفاعلتن» مکرراً به «مستفعلتن» تبدیل شده (ای مرهمِسی، وی مونسِقل) اما به شکل اصلی (نِیِ خسته‌یِ ما) و در یک مورد به شکل «متفاعیلن» (افق گردون) هم آمده. احتمالاً روخوانی من وزن و نحوهٔ درستخوانی آهنگ شعر را نشان می‌دهد.
سعید علوی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۴۷ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » گردش دوران [۵۶-۳۵] » رباعی ۵۰:
این رباعی اشاره ای است به آیه ۲۹ سوره عنکبوت که این دنیا بازیچه ای بیش نیست. از اشعار جناب خیام همیشه بوی جبر دنیا می آید و انگار که اختیاری در کارنیست. و اما اینکه بعضی ها ایشان را به پوچ گرایی متهم میکنند اشتباه است، ایشان وقتی اشاره به عدم می کنند همان عدمی است که همه عرفا مثل مولانا یا شیخ محمود شبستری معرفی می کنند یعنی ذات حقیقی هستی که پاک وزلال است و فی الواقع همان ایینه بدون زنگار است که واقعیت هستی را جلوه داده است.
قطره بقایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۴۷ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۴۶:
سلام
این رُباعی آن حضرت در وزن افاعیل (مفعول مفاعیل مفاعیلن فع)سروده شده و مصرع چهارم مطابق وزن مصرع ۱ و ۲ درست است اما مصرع سوم غلط است و باید و شاید چنین باشد(مردان جهان را به زمین بردی تو) و صرف مصرع چهارم در دو جای شاعر عوض دو هجای کوتاه مصرع سوم از یک هجای بالا استفاده کرده است و این ترفند از اختیارات یک شاعر در وزن است...که همین نمونه را (قلب)میگویند....
همچنان در اکثر سروده ها شیخ بوسعید (رح) از اختیارات زبانی و وزنی بکار برده است.
نمایش هجای بالا و کوتاه را من به دلایلی مشکلات کیبوردم تغیر داده ام هجای بالا(!)و کوتاه را(_)نمایش داده ام.
نمونه نادرست مصرع سوم در هجای کوتاه و بالا در گنجور درج شده است.
! ! _ _! ! _ _ ! ! _ _ !
نمونه هجاهای کوتاه و بالا که باید چنین باشد .
! ! _ _ ! ! _ _ ! ! !
نمونه مصرع چهارم در نمایش هجای کوتاه و بالا
! ! ! ! _ ! _ ! ! ! !
هجای بالا سومی مصرع چهارم بجای دو هجای کوتاه سوم و چهارم مصرع استفاده شده و هجای بالای هشتم مصرع چهارم به عوض دو هجای کوتاه هفتم و هشتم مصرع استفاده شده است.
یلدا ی. در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۴۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۴۹ - گفتن مهمان یوسف علیه‌السلام کی آینه‌ای آوردمت کی تا هر باری کی در وی نگری روی خوب خویش را بینی مرا یاد کنی:
هین ز مرهم سر مکش ای پشت‌ریش
و آن ز پرتو دان مدان از اصل خویش
همه چیز را از خداوند بدانیم و به خودمون نسبت ندهیم
Lira R در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۶ در پاسخ به kemimmim دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲۸:
هزار جانِ مقدس، فدایِ رویِ تو باد
که در جهان چو تو خوبی، کسی ندید و نزاد
هزار رحمتِ دیگر نثارِ آن عاشق
که او به دامِ هوایِ چو تو شهی، افتاد
ز صورتِ تو حکایت کنند یا ز صفت
که هر یکی ز یکی خوبتر، زهی بنیاد!
دلم هزار گره داشت همچو رشته سِحر
ز سِحرِ چشمِ خوشَت آن همه گره بگشاد
بلندبین ز تو گشتست هر دو دیده ی عشق
ببین تو قوّتِ شاگرد و حکمتِ استاد
نشسته‌ایم، دل و عشق و کالبد، پیشت
یکی خراب و یکی مست وان دگر دلشاد
به حُکمِ تُست بگریانی و بخندانی
همه چو شاخ درختیم و عشقِ تو، چون باد
به بادِ عشقِ تو زردیم هم بدان سبزیم(زردی و سبزی یعنی پاییزی یا بهاری بودن ما همه از تست)
تو راست(برای تست) جمله ولایت، تو راست جمله مراد
کلوخ و سنگ چه داند بهار را چه اثر؟!
بهار را ز چمن پرس و سنبل و شمشاد
درخت را ز برون سوی باد گرداند
درختِ دل را باد، اندرونسْت یعنی یاد
به زیرِ سایه ی زلفت دلم چه خوش خفته‌ست
خراب و مست و لطیف و خَوش و کَش و آزاد
چو غیرتِ تو دلم را ز خواب بجهانید
خُمار خیزد و فریاد در دهد فریاد
ولی چو مست کنی مر مرا، غلط گَردم
گمان برم که امیرم، چرا شوم مُنقاد!
به وقت دَرد بگوییم: کای تو و همه تو!
چو دَرد رفت، حجابی میانِ ما بنهاد
در آن زمان که کُنَد عقل، عاقبت بینی(در آن زمانی که عقل عاقبت بینی می کند)
ندا ز عشق برآید که هرچ بادا باد
فاطمه زندی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۸:
مجلس یاران بی ناله ی سعدی خوش نیست
شمع می گرید و نظَارگیان می خندند
"نظّارگیان "صفت نسبی ،بینندگان ،معنی بیت : محفل و نشست دوستان بی حضور سعدی خوش نیست ،همان گونه که شمع با گریستن و سوختن خود مجلس حاضران را نور و روشنایی می بخشد ،سعدی نیز با اشعارش محفل دوستان را شادابی و طراوت می بخشد ..اگر چه خودش مانند شمع می گرید
درود خداوند بر حکیم سخن سعدی ِ جان
محسن جهان در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۵:
تفسیر ابیات ۱۱ و ۱۲ بشرح زیر است:
الطاف الهی که بشر از آن متنعم می‌شود را نمیتوان با عقل جزیی ارزیابی کرد و به خواست و میزان خودش عطا می‌فرماید.
با توجه به آیات ۱۱۷ سوره بقره و ۳ سوره قلم، مولانا خطاب به انسان می‌فرماید بشتاب که هر لحظه درهای بهشت جاودان به لطف او با حکم کن فیکون گشوده شود. که این امر در صورت تسلیم بدون چون و چرای انسان به رخدادهای هر لحظه امکان پذیر است.
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۵۹ در پاسخ به ابو سعید دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷: