اشکان بختیاری در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۱۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۹:
با سلام ،
واقعا از آقای رضا ساقی تشکر دارم‌برای تفسیر ابیات.
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۱۱ در پاسخ به سعید علوی دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » گردش دوران [۵۶-۳۵] » رباعی ۵۰:
:)راستش دقت خیلی ظریفی دارید ...
البته که یک فیزیکدان بایستی همین را بگوید چون یک فیزیکدان است ولی همانگونه که میدانیم خیام نه دانشمند و شاعر و ...بلکه حکیم خیام بوده است و حکیم هم در آن زمان در چندی از علوم تبحر داشته است شاید نه خیلی خیلی زیاد ولی بیش تر از عموم مردم ؛
در مورد بند دوم شاه هم بله با شما موافق هستم و حتی افرادی که اندوخته ای کامل در زمینه ای ندارند نیز این میکنند ...
یقینا دید تجربی ای که شما از آن حرف میزنید با من فرق دارد ...من راستش جهان را البته با دید تجربی به هیچ منظوری نمی‌بینم ...اصلا تابه‌حال فکر نکردم که با چه دیدی جهان را میبینم ...
:-)
ولی یک چیز را هر لحظه در حال لمس کردن هستم و آن این که ریاضی تنها یک علم تجربی نیست ...
نمیخواهم دوباره واردش شوم چراکه باز یاد آن میافتم خود خلاصه همه چیز را قاطی میکنم ...
اما من هیچ گاه هیچ گاه ریاضی را به شکل یک علم نگاه کردم ...شاید کودک که بودم و تازه با همسن و سال های خویش داشتم جمع و تفریق یاد می‌گرفتم آری برایم سخت و نچسب بود ولی بعدها که وارد دبیرستان شدم ، و تا الان که زمان چندانی نگذشته است ، بسیار بسیار عالی ست ...
اگر شما هم دید من را داشتید به ارتباط ناگسستنی ریاضی با دنیا ریاضی با انسان ریاضی با خدا و ریاضی با عرفان پی میبرید...
بدون ریاضی شاید نیمی از فلسفه نبود ... و البته شاید شما این را نفی کنید و یا دیگران ولی اگر روزی مثل من نگریستید برایتان بی گمان همین است که برایم است ؛
در آخر هم آری من خود نیز گاهی فکر میکنم جبر و معادله ای و در نهایت عدم ای که عین وجود بی نهایت است در اشعار خیام موج میزند و لحظه ای بعد میگویم نه ملیکا !
نمیشه به طور قطع گفت ...راستش نمیشه در هر چیز به طور قطع گفت قبول دارم ولی خیام بین شعرا گنگی بیشتری داره ...میشه سعدی رو تا حدودی فهمید مولانا کم و بیش میشه حافظ با تمام معما هاش باز کمی میشه فهمید و ... اما خیام واقعا نظرات خیلی متفاوت است و نمیشه حتی یکی از گزینه ها را برتری داد ؛و این برتری دادن نه اون برتری بلکه برتری به این معنا که این درست تر هست ؛
و اما من خودم به شخصه به اینکه هر کس در هر زمینه که تبحر دارد در همان موضع باشد و در بقیه موضوعات نظر ندهد مخالف هستم چون انسان خلاف جایگاه خود در جامعه و در علم ی و چیزی که در آن استعداد یا تبحر دارد ، یک انسان است در اول قدم ، و مانند همگان اعتقادات و نظرات و احساسات دارد پس میتواند در مورد عرفان نظر دهد و هر چند که شاید همانند عرفان بزرگ درست نباشد لیک چندان نادرست هم نخواهد بود ...
و در آخر از جملات آخر شما هم که باید بگویم خب حتما نباید قطعا عدم بیاره بازی با کلمات در شعر حتمی هست ...
جذابیت شعر همین نظرات متفاوت و همین دریافتن معنی واقعی هست هر چند شاید همون معنی و مفهوم درک نشه ولی شاید بشه تا حدودی به درست نزدیک شد ...
بالاخره یک وجه یک وجه اضافه میشه تا شاید یک کره به وجود بیاد که بشه تمامیت را تمام کنه ...
درود بر شما ...
سعید علوی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۹ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » گردش دوران [۵۶-۳۵] » رباعی ۵۰:
شما خود از کلمه مسلما استفاده کرده ایدو این تاحدودی خلاف نظرتان است. درموردقضیه علم راستش بخواهید درآن زمان اینقدرعلوم تجزیه نشده بود وتنها جناب خیام ریاضیدان و شاعر نبودند نمونه اش شیخ بهایی معروف است که گاهی انسان مردد می شود که کدام می چربد مهندسی ایشان یا عرفان ایشان. پس لزوما اینطور نبوده که اگر کسی شعری عرفانی گفته و ریاضیدان بوده شعر او از علم حسی متاًثر شده باشدهمچنین عارفان زیادی داریم که ریاضی رادر سطح بالایی میدانستد.
متاسفانه امروزه علوم تجزیه شده و عالمان تجربی گاهی علوم عرفانی را زیر سوال میبرند بدون اینکه سیرو سلوکی کرده و تجربه ای در این زمین داشته باشند اما یک فیزیکدان هیچوقت در علوم تجربی دیگر دخالت نمی کند چون می گوید تجربه ای ندارم.
ما اگردر مورد عرفا بخواهیم با دیده علوم تجربی امروزی قضاوت کنیم دیگر سنگ روی سنگ بند نمی شود و همین عدم قطیعت گفتن ها باعث کج بینی ها ی بسیار وقضاوتهای ناشایست در مورد شاعران و عرفا می شود.
درمورد کلمه عدم که فرمودید به نظر میرسید چون جناب خیام انسان باهوشی بوده اند برای دوری از خلط مبحث ورساندن نظر خویش از کلمه دیگری بجای عدم استفاده می کردند تا به ذهن این اشتباه نیفتد که این عدم همان عدم عرفانی است.
محمد بخارایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۲۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۴:
بسیار زیباست... کسرا به خوبی عشقش رو به سعدی ابراز کرده ولی نباید ابزار خورده‌گیری رو به کار ببره.
سید محسن در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۷ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۷:
به عالمی که زوصلت سخن رود آنجا---درست است
سید محسن در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۶:
عشقت چو نشست در دلم سخت---درست است
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۰۱ در پاسخ به یاسر حدادی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:
گرامی درود بر شما ...
شیرخدا لقب امیرالمومنین هست ولیکن اگر به بیت ۱۴ دقت کنیم همان تلمیح را دارد به داستان آن دیوی که به دنبال انسان واقعی میگشت ...
مضمون شعر از همین بیت میتوان یافت که از انسانهای اطراف خسته شده در بیت ۱۰ هم زین همرهان سست عناصر دلم گرفت ...سست عناصر یعنی بی اراده و بی غیرت ...
شیر خدا و رستم دستان که هر دو بزرگی هستند و خب در ذهن ما یک اعجوبه و یک آدم کامل و شجاع و ...اینگونه هستند و مولانا گفته از اطرافیان خویش که جملگی شان مانند هم هستند خسته گشته ام من آروز آن الهه را دارم پس یقینا هم به دلیل آمدن رستم دستان همراه با شیرخدا و هم به اشارت بیت ۱۴ و ۱۵ و کمی بیت ۲۴ که آخرین بیت است نه منظور خدا نه منظور امام علی (ع)و نه رستم دستان هست بلکه همان شمس است ...چرا که مولانا یاران حاضر خود را نه دل گرفته بلکه اینجا دلم گرفته کنایه از خسته شدن هست نه آزردگی و مولانا خسته از یاران حاضر خود شده و چرا یاران حاضر ؟چون پیش از این بیت دقیقا از غیبت یار گفته که این شعر در واقع منظور همان شمس است .کافی ست به بیت ۹ توجه کرد تا دریافت جای جای این شعر از شمس میگوید ...و آرزو بازگشت شمس ...
و همانگونه که پیش تر ها گفته ام شمس برای مولانا انسانی بود ورای دید آدمی و دست نیافتنی چون علی و پیامبر که انسان کامل سخت پیدا میشود اینکه شمس واقعا کامل بوده یقینا نمیتوان گفت چون ما که او را ندیدیم لیک از نظر مولانا ایشان بزرگ جلوه کرد و پله اول او برای قرب به خداوند شمس بوده است ...
گاه عشق همان نزدیکی به اوست ...
درود دوست عزیز
احمـــدترکمانی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۱۷ در پاسخ به یاسر حدادی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:
سلام بر شما
همراهان سست عناصر یعنی حزب باد که کوفیان هم در مورد ایشون همینجوری بودند باد هر طرف میومد میرفتن اون سمت.
یاسر حدادی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:
سلام و درود خدمت دوستان ادب دوست ، کسی میدونه توی بیت ۱۰ منظور از شیر خدا چیه..؟!
جهن یزداد در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳۲:
کون خری دم خری گیر و رو
رو که کلیدان نبود بی مدنگ
داوود قاسم‌زاده در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » شمارهٔ ۹:
سعدی که ترک سر گفت، تا دردسر نگیرد
ما ترک سر نگوییم، سر را خیال جان است
#داوود_قاسم_زاده
قطره بقایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۲۵ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۴۵:
رباعی فوق از دید مفهوم عارفانه تصحیح کتاب(ارزقی هروی)درست است....
شیخ اشاره به روشنایی کوچکی شمع می نماید که در حضور آفتاب جز خط سیاه دودش دیگر چیزی ندارد.......
و همچنان موضوع اظهار را بیان داشته است چونان که بزرگان دیگر چنین می فرمایند:
با اهل یقین لاف بیان نامردیست
غیر از اظهار خموشی دم کردیست
تا آیینه ای هست به پیش نظرت
گر پاس نفس نداری از بیدردیست
بیدل رح
گر برسی به کوی ماه خامشی است خوی ما
زانکه ز کفتگوی ما گرد و غبار میرسد
مولوی رح
نظیر همچو بحث مقابل شدن با اهل یقین را تمام عرفای اشاراتی دارند....
افسانه چراغی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۰۷ دربارهٔ اثیر اخسیکتی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۶:
منشان: فعل نهی از نشاندن به معنی کاشتن
مثال: به دست خود درختی می‌نشانم
رضا از کرمان در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۲:
سلام بر ابوسعید گرامی
متشکرم از توجه شما ، بنده قصد جسارت نداشتم به بزرگواری عفو بفرمایید.
بنده پیر خراتم که لطفش دایم است
ورنه لطف شیخ وزاهد گاه هست وگاه نیست.
شاد وخرم باشید
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۲۱ در پاسخ به ایران نژاد دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹:
..
:/
Ario در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۱۴ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلامان و ابسال » بخش ۱۲ - حکایت مجنون که در بادیه از انگشت قلم کرده بر تخته ریگ چون رمالان رقمی می زد گفتند این نوشتن چیست و این نوشته برای کیست گفت این نام لیلی است که به نوشتن آن می نازم چون او به دست نیست با نام او عشق می بازم:
دفترش صحرا و انگشتان قلم
میزدی هر لحظه حرفی را رقم
در نسخه ای بیت دوم رو اینگونه بنده ملاحظه کردم که وزن و قافیه اش مناسب‌تر است گویا..
و ایضاً باقی ابیات بطور خلاصه تر
دید مجنون را یکی صحرا نورد
در میان بادیه بنشسته فرد
دفترش صحرا و انگشتان قلم
میزدی هر لحظه حرفی را رقم
گفت مجنون شیدا چیست این
نامه مینویسی بهر کیست این
گفت مشق نام لیلی میکنم
خاطر خود را تسلی میکنم
چون ندارم جرعه ای از جام او
عشق بازی می کنم با نام او
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۰۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹:
بسی در عجب هستم ...
همایون شجریان چنان به زیبایی خواند که زبان آدمی سکوت پیشه میکند ...
دیگر این نقد و ایراد ها واقعا معنی ندارد ...
جالبه جا خواند که خواند ...
آیا ایرادی هست !
:|به خدا معلم سخت گیر مدارس هم انقدر سخت گیری نمیکنن که شما میکنید :-)
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۰۵ در پاسخ به مهدی مرواریدزاده دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹:
درود بله ...استاد شجریان نیز به پسرشان دیوانی هدیه کرده و در آن نوشته بودند که تنها حافظ میتواند تو را به جایگاه بلند رساند (یه همچین چیز ی ...فراموشی داره به حد اعلا میرسه... (-_-;))
همین که استاد شجریان بیشتر غزلیات حافظ را اجرا کرده کافی ست که گفت چه علاقه ای به حافظ داشته و حتما این علاقه را در خانه و خانواده جاری ساخته است ...
ایراد های بی دلیل از چه سر میزند خدا میداند :/
درود بر شما
ملیکا رضایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۰۱ در پاسخ به aksvare دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹:
بسی درود عزیز گرامی ....
:-)))))
سپیدار م در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۴۸ دربارهٔ عنصری » قصاید » شمارهٔ ۲۲ - ایضاً در مدح سلطان فرماید: