ابو سعید در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸:
برای من خیلی عجیب هست که دوست داران حافظ لقمه را دور سر خود می‌گردانند، حافظ اگر به دنبال تعریف و تمجید از آفرینش باری تعالی باشد صحبت خود را واضح بیان میکند، این غزل عاشقانه و دعایی نسبت به پادشاهی ست حی و حاضر که هنوز فرصت پادشاهی بر تمام حیوانات و نباتات و جمادات و کل عالم نیافته یعنی امام عصر ارواحنا له الفداه، سخت نگیرید و رندانه نگاه کنید.
کوروش در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۹ در پاسخ به عاصی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۳:
فیه ما فیه رو بخونید ، بعد مثنوی رو کامل بخونید
بعد بیاید سراغ غزلیات
کوروش در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۹ در پاسخ به پوریا دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۳:
این مفهوم نادرسته دوست عزیزم
مصرع دوم بیت که به دولت پاینده اشاره میکنه هم اگر قرار باشه مفهومش اینطوری گفته بشه باید بگن ابدی بودن عشق
نه ازلی بودن
ضمن این که ربطی به آفرینش عاشقانه نداره بیت اول
سید محسن در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۷:
بیت 9 جام جم ---درست است
Mahmood Shams در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۰۵ در پاسخ به حسن دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:
دوست عزیز دیو بگریزد نه عقل دیو به معنی ابلیس ، شیطان معنی و تفسیر کامل اکثر شاعران را از سایت عالی راسخون بخوانید پیوند به وبگاه بیرونی
Mahmood Shams در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۵۱ در پاسخ به گیسو دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
بت رو یعنی زیبا رو ، خوشگل ، دلبر
عرفان امینی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۴۲ در پاسخ به محمد دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۵:
منظور از روندگان، سالکان راه خدا هستند
توفیق عبدالهی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۳۵ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۲- سورة البقره » بخش ۱۶۴ - ۵۱ - النوبة الثانیة:
نحن قسمنا بینهم فی الحیات الدنیا
مهدی ا در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۵:
اقتدا ِی ما به شا ِه اولیا ست آنکه نورش مشتق از نو ِر خداست
ای که داری دیده روشن ، ببین جسم وجانش ، جسم و جان مصطفاست
رهنـمای اولیـن و آخرین آنکه دایٔم با خدای کبریاست
هرکه بی ِمهرش بود ، در راه دین بی تکلف ، از گـروِه اشقیاست
از ضیای آفتاب روی او آفتاب و ماه را ، نور و ضیاست
تا ببوسد پای آن حضرت ، ز شوق هفت چرخ نیلگون ، پیشش دو تاسش
از صفاتش ، اولیا حیران شده ذات پاکش ، فیض بخش انبیاست
از نواِی مدحتش ، عشاق را بی مخالف راست ، صدگونه نواست
قل تعالوا ، از حقش آمدخطاب وز رسولالله ، علی بابـهاست
اوست سلطان حقیقت ، زین سبب بر درقدرش ، همه شاهان گداست
در شریعت ، عالمان را او دلیل در طریقت ، عارفان را پیشواست
محرِم اسرار حی ذوالجلال نام پاکش ، مرتضی و ایلیاست
بعد از او باشد حسن ، میر و امام آنکه در بحر علم هل اتی است
بعد از او ، دیگر امام مؤمنان افضل واکمل ، شهید کربلاست
من متیع عابِدینم ، از یقین باقرم در ره، امام و مقتداست
مقتدای مؤمنان متقی جعفر صادق ، امام باوفاست
موسی کاظم ، شه عالی نسب آن که فرزندش علی موسی الرضاست
چشم جانم ، روشن از مهر تقیست آنکه مهرش ، درد دلها را دواست
مر نقی را دان ، امام پاک دین والی حق ، رهنمای اولیاست
روز و شب دارم ، هواِی عسکری در دلم مهر ولی با ولاست
آن محمد مهدی صاحب زمان حبذا جانی ، که با وی آشناست
التجا دارد بدیشان ، شمس دین آنکه مولی را ، به معنی رهنماست
توضیح : دربیت آخر مولی – مولا خوانده میشود و منظو خود مولاناست.
برای دوستانی که چون حقیر خواندن فارسی بدون اعراب مشکل میباشد لطفاً به پیوندهای دیوان شمس تبریزی جلد اول و دیوان شمش تبریزی جلد دوم مراجعه فرمائید کلیات دیوان در دو جلد با اعراب و درج مآخذ موجود است. این غزل در جلد اول شماه ۴۵۶ میباشد.
سید محسن در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۲۱ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۹:
در بیت 7 کلمه اشهبم بی معنی است
سید محسن در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۱۲ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۵:
بیت 9 و 10 تکراری است
محسن موسوی زاده در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۱۳:
یعنی من کاغذهای بنام مصر (پاپیروس) و کاغذهای کارخانه‌ی کاغذ سازی بغداد را (بغداد کارخانه‌ی کاغذ سازی بنامی داشت) پر از آه و فریاد های عاشقانه کردم
در باره‌ی این کاغذ ها در نوشته‌ی پیشین بیشتر نوشتم
محسن موسوی زاده در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۱۳:
کاغذ مصری یا پاپیروس
مصریان باستان از نزدیک ۲ هزار سال پیش از میلاد، از گیاه پاپیروس، که گونه‌ای از نی است، کاغذی می‌ساختند که به همان نام پاپیروس شناخته شد و امروزه به صورت واژهٔ Paper در زبان انگلیسی ماندگار شده‌است. در مصر سفلی جنگل‌های بسیاری بوده‌است که گیاه پاپیروس در آن‌ها می‌روییده‌است. مصریان مغز این گیاه بلندقامت زیبا را می‌گرفتند و آن را قطعه قطعه می‌کردند بعد بفشار صفحاتی از آن درست می‌نمودند سپس با آلتی از عاج آن‌ها را صیقل می‌دادند بعد آن صفحات را بهم می‌چسباندند و به این ترتیب مجموعه‌هایی درست می‌کردند تا در نوشتن استفاده از آن‌ها آسان باشد.[۱] این کاغذ را در بسیاری از مآخذ قدیمی «قرطاس» خوانده‌اند و سیوطی (متوفی سال ۹۱۱ ه'. ق. / ۱۵۰۵ م) یکی از امتیازات مصررا انواع قرطاس آن می‌شمارد.
کاغذ بغدادی: اولین کارخانه کاغذسازی در بغداد به وسیله فضل بن یحیی برمکی که قبلاً حکمران خراسان بود، ایجاد گردیده‌است. برادر فضل یعنی جعفر برمکی، وزیر هارون الرشید، اسناد رسمی دیوان خلافت را از پوست آهو به کاغذ تبدیل کرد. گوستاو لوبون در کتاب «تمدن اسلام و عرب»، اختراع کاغذ از پنبه و پارچه‌های کهنه را ابتکار مسلمانان می‌داند و می‌نویسد: کارگاه‌های کاغذسازی پس از بغداد، در شام و مصر دایر شد و در ۴۹۴ هجری در مراکش و حدود ۵۰ سال بعد یعنی در ۵۴۵ هجری در اسپانیا یا اندلس تأسیس شد و از اندلس به ایتالیا و سپس به فرانسه راه یافت.
محسن جهان در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۰۵:
تفسیر ابیات اول و دوم بدین شرح است
خداوند در سوره اعراف آیه ۱۷۲َ خطاب به انسان می‌فرماید: الَسْتُ بِرَبِّکُمْ قَالُوا بَلَیٰ( آیا من رب شما نیستم و انسان تصدیق میکند). لذا با توجه به این آیه مبارکه مولانا می‌گوید: چون ما از جنس خدا و عاشق او هستیم دلیلی برای غم‌خوردن وجود ندارد و باید برای اتصال و ذوب شدن در او این افسردگی و پریشانی را رها کنیم.
در بیت دوم تاکید کرده و می‌فرماید برای این وصلت ، این کشتی تن را بایست رها کرده و به دریای بی کران جاودانگی پیوند خورده و با بی اعتنایی به این جهان ذهنی به آن عالم ازلی درآئیم.
عرفان نادریان در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:
دلبندم آن پیمان گسل منظور چشم آرام دل
نی نی دلارامش مخوان کز دل ببرد آرام را
این بیت یک شاهکار ادبی در سرحد کمال است که به زیبایی و رندی از فعل "خواندن" دو معنای متفاوت به کار گرفته است.
نخست آن که خواندن به معنای نامیدن است و منظور این است که او را دلارام ننامید چراکه آرامش از دل برده.
دوم آن که خواندن به معنای خوانش و روخوانی. به این مفهوم که مصرع قبل را طوری نخوان که دل آرام خوانده شود (منظور چشم، آرام دل) بلکه ابنچنین بخوان: منظورِ چشمْ آرامِ دل، یعنی منظور دل که چشم آرام است.
البته این برداشت من است اگر اساتید نظر دیگری دارند بفرمایند.
رضا از کرمان در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۳۲ دربارهٔ شاه نعمت‌الله ولی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴:
با سلام
که جهان صورت است ومعنی یار
لیس فی الدار غیره دیار
این بیت مربوط به ترجیع بندی منسوب به منصور حلاج است که در ظاهر (جز ما هیچکس ساکن دنیا نیست) یا در معنی جز حضرت حق در کل هیچ احدی وجود ندارد.
دوستان گرامی وفرهیخته خواهشمندم در مورد تفهیم بیشتر این قصیده حضرت شاه نعمت الله ولی با توضیحات خود بنده را مستفیض فرمایید با سپاس شاد باشید.
Ziba Yekta در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۴ در پاسخ به سیدعلی (رضا) ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۵:
ممنون از شما ،بسیار عالی بود !
در ضمن خوانش آقای فرح اندوز و لیله کوهی بسیار دلنشینه ،با تشکر از هر دوی عزیزان .
یلدا ی. در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۳۷ دربارهٔ شاه نعمت‌الله ولی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۷:
با صدای بهرام جی بسیار دلنشین است
محمد بخارایی در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴۶:
بسیار زیبا
کوروش در ۴ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۲۶ در پاسخ به علی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۳: