گنجور

حاشیه‌ها

دکتر صحافیان در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳:

هم نشینی با همراهان جان در حیاط بوستان حال خوش ماست.گل خوش وقت باشد، که مایه خوش وقتی شراب نوشان است( بوستان به خانقاه و گل به پیر می تواند تفسیر شود)
2- و صبا هر لحظه مشام جان ما را خوش می کند.حتما و حتما زلالی نفس های عاشقان وقت را خوش می کند.
3-هنوز گل شکوفا نشده( پیر ما را به بسط نرسانده) با ناز رفت ای بلبل عاشق ناله های نیاز سر بده که این ناله ها نیز خوشایند است.
4-باز بشارت بر بلبل که در این شوق عاشقانه ناله نیازِآمیز آگاهان حالت را خوش می کند.
5- در این جهان پر خواسته و تاریک حال خوش نیست تنها شیوه رندی و خوش بودن جانهای آزاد خوشایند است.
6-سوسن آزاد(سفید- دارای زبان دربرابر غنچه)در سکوت میگوید که در سراسر پهنه زمانی این جهان تنها سبکباران بی خواسته دل خوش دارند. 7- ای حافظ! راه حال خوش ترک جهان است( در دنیای جان و در جسم طریق عزت و کفایت) گمان نکن که حال دل دنیامداران خوب است.
آرامش و پرواز روح
arameshsahafian@

 پیوند به وبگاه بیرونی

اینستاگرام:drsahafian

بابک چندم در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۱۵:

@ سنا،
لوح، لوحه، و جمع آن الواح...
لوحه گِلی یا سنگی، و چوبی و پارچه ای -> آنچه که مسطح و پهن است و بر روی آن می نوشته اند.
در بیت پیشین شکل گوش محبوب را به "ج"، کاسه چشمش را به "ص" (مثلاً در صدا ولی با حذف "د" و "ا")، قامتش را به "ا" ( راست و بلند و کشیده) ابرو را به "ن" ( ولی وارونه) تشبیه کرده...
چرا؟ به دلیل آنکه در میان مسلمانانِ معتقد خط فقط یک هنر به حساب نمی آمده، که آنرا هنری مبارک و خدایی می شماردند... برای همین هم خط و خطاطی در ایران ارزش بسیار والایی داشته...
در این بیت می گوید که با زیبایهایی که از یار دیده (در بیت پیشین )، و در اینجا جان را به لوح تشبیه کرده که بر خود بسیار نوشته و معنی و نقش و نقوش دارد، و او توانسته این معانی جان یا روح را ( به لطف دیدن یار) ببیند و بخواند و بفهمد... و بعد هم وجود خود را به کشتی و کشتیبان تشبیه کرده که درون رود جیحون (نمادی از :عظمت، قدرت، همواره روان و در جریان، جلال و جمال و زیبایی، آسایش و آرامش و... ) روان است...
-------
شما پرسیدی که : این یعنی چه؟ یا به عبارتی معنی و مفهوم چیست؟
باید در نظر داشته باشی که امثال من و شما از طریق عقل خود معنی و مفهوم را می سنجیم و درک می کنیم، ولی عرفا (نه فقط مولوی که سعدی ، حافظ ووو...) از ناتوانی عقل در فهم عشق گفته اند.
این فهم خارج از عقل است یا به عبارتی حسی است، که امثال من و شما هم ممکن است تجربه ای از آنرا برای لحظه ای کرده باشیم، ولی بعد بر میگردیم و باز از طریق عقل خود سعی می کنیم که آنرا فهم کنیم... برخی هم پس از آن به خیالات می زنند ( به خصوص اگرکه شرایط و آمادگی خیالاتی شدن را داشته باشند)...برخی هم که عقلشان در این کند و کاو وا می ماند، چنین تجربه ای را خیال و هپروت و امثالهم به حساب می آورند...
باری
این از آن دسته بیاناتی است که در "مکاشفه" عارف آنرا تجربه کرده و به بیان آورده...

آرش در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۵۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰:

اندیشه خداپرستی (به هرشکل آن چه چند خدایی چه تک خدایی ) یک اندیشه کهنه به قدمت تاریخ است که هیچ تفاخری در آن نیست که برعکس از دل سیاه تاریخ برآمده زمانی که انسان در جهل غوطه ور بود و برای سوال های بیشمار خود بدنبال جوابی می گشت و از سر جهل فقط یک جواب داشت آن هم خالق، از چند خالقی شروع شد و تا یک خالقی هم آمد ولی اندیشه نو قرن معاصر بی خالقی است اندیشه ای که پروفسور استیون هاوکینگ به زیبای آن را شرح داد. به نظر من اندیشمندانی مثل خیام اگر در زمان ما می زیستند همچون دانشمندان به نام امروزی منکر وجود خدا میشدن آنها با بضاعت اندیشه آن زمان بدین زیبای شک کردند قطعا اگر این زمان بودن در کنار هاوکینگ بودند

آذرخش در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۰۷ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۱:

بیت چهارم باید “گفتا ز خویش بگذر اگر...”
باید باشد نه “گفتار خویش
با درود آذرخش

رحیم خورشیدی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۵:

سگی بگذار بمعنی زرنگی کردن را بگذارید این اصطلاح در زبانهای محلی هنوز مستعمل است به شخص زرنگ می گویند خیلی سگ است .با سپاس

دکتر حسنی شلمانی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۳۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۹ - حکایت اتابک تکله:

براساس منابع تاریخی مظفرالدین مشهور به تکله؛ پسر نصرت‌الدین هزار اسب؛ که پنجمین و مشهورترین پادشاه سلسله هزار اسپیان که نام سلسله ای کُرد تبار از اتابکان غرب ایران بود که از سال 649 تا 656 هجری حاکم کل غرب ایران بوده‌است و مقر حکومتش در برهه ای از زمان شهر تخت زنگی بوده‌است از این شهر روستای تخت زنگی در حوالی کامیاران هنوز باقی است و کردان زنگنه منسوب به تخته زنگ هستند
ترکان تکله (تکلی – تکلو ) در زمان شاه اسماعیل (اصلاً کرد نژاد) همان کردان تکله هزار اسپیان هستند ؟

حیران در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸۲:

سلام
بیت آخر زبان درست است نه زیان لطفا اصلاح شود، با سپاس.

سید محسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۲۲ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۲:

وآن آتشی که رخت نخستین پدر بسوخت----درست است

سید محسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۱۳ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۱:

تکرار شده

سید محسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۰۱ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۸:

در املای اشعار (رهروان) ره روان نوشته شده---من جگر خواره....----درست است

سید محسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۴۸ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۵:

ز رهروان که....----کسی که در عقب رهروان بینا .....-----باشارات رهروان نرسد....------عقاب صیاد که....----درست است

سید محسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۴۱ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۴:

درین شور بختی.....------درست است

صدرا در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۳۵ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۱۲:

صائبا مرد نکونام نمیرد هرگز مرده آنست که نامش به نکویی نبرد.
حقا که هر کس که اشعار صائب را نمیخواند زندگی نکرده است . خدای من چه شعر فوق العاده ای بود

سید محسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۱۳ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲:

اگر خواهی که بدستت....----چو دست مهر تو بر ورق دل نوشت خطی-----درست است

Ho nazer در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۸:

سلام
چرا حق مطاب را ادا نمیکنید
نه اینکه امانت دار هستید
چندین بار پیام را ارسال کردم و گویا متوجه نیستید

سید محسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۰۱ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۰:

کم حلاجی چه زنی......درست است

مهدی قناعت پیشه در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۱۲ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۷۲ - انتقال از نکوهش شعر و سخنوری به مذمت شعرای روزگار:

طعنه بر سخن به سخن چو زنم
قیمت و قدر آن ، به این شکنم
چکنم؟ سرشت انسان اینست!
ز ازل سرنخ عاشقان،دین است!
وحدت،عشق عاشقان زمین است
حاصل مرز ونفرت میان ما کینست
آینده ما را دعا،جز لعن ونفرینست؟

محسن در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۵۴ دربارهٔ همام تبریزی » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۰:

سلام و خدا قوت خدمت عزیزان و گردانندگان این برگه ی پر بار! سالهاست با برگه شما سر و کار دارم و متاسفانه قادر به شرکت در مباحث سروران نبوده ام. موردی که به کرات دیده ام و قصد اشاره به آن داشته ام اغلاط املایی و عدم تقارن اوزان است. گاه می بینم واژه های عجیبی جایگزین ساده ترین واژه ها شده است که ناشی از بی دقتی در ابیات و ساختار متن است!
مصرع اول اومید غلط است، امید است که باید مشدد خوانده شود.
بیت سوم
شمع بی زحمت پروانه نباشد بنشان بهتر است به نشان رسم شود.
پیش ازین هر نفسم بود خیالی و اکنون
(و اکنون) اگر چه با گذاشتن ویرگول بعد از خیالی (، وَکْنون) درست است، اما فکر می کنم اصل مصرع (خیالیُ کنون) درست باشد.
چیست تدبیر که در (جنگل) باز...
کاملا غلط است
(چَنگُل) باز درست است. یعنی چنگال باز شکاری
بیت هفتم مصرع دوم پیش جای بیش... الخ
امید که بی ادبی حقیر را به بزرگواری عفو فرماید.

مصطفی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۲۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۵:

در موسم گل باده گلرنگ بخور***با ناله نای و نغمه و چنگ بخور.من می خورم و عیش کنم با دل شاد***گر تو نخوری من چه کنم سنگ بخور

مهدی قناعت پیشه در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۲۷ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۷۲ - انتقال از نکوهش شعر و سخنوری به مذمت شعرای روزگار:

سخن در نفس خویشتن بد نیست
پیش اهل سخن، سخن رد نیست
ناله ام از کثرت سخنران است
سخنم درد ازدیاد امکان است
تاکنون سخنرانان سخندان جندان
نموده اند کسب فضایل ز مخاطبان
همه را دل ز همت عالی
از قناعت پر، از طمع خالی
به کز ایشان بجز فسانه نماند
جز سخن هیچ در میانه نماند
لفظ سخن گر چه مختصرست
شامل صد هزار شین و شرست
نیست یک خلق و سیرت مذموم
که نگردد از آن سخن مفهوم
سحن گفتن ارچه دلپذیرم نیست
طرفه حالیست زان گزیرم نیست
می‌کنم عیب سخن و، می‌گویم!
می‌زنم طعن مشک و، می‌بویم!
طعنه بر سخن زنم به سخن
.... تقلب تو امتحان،از رو دست مولانا! ،امتحان کن!
....

۱
…
۲۵۸۹
۲۵۹۰
۲۵۹۱
۲۵۹۲
۲۵۹۳
…
۵۸۷۱