نوید در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۱ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
دوستان گرامی دقت داشته باشید که کلمه " بو" دو معنی دارد: - رایحه و دیگری آرزو و میل. مثلا در شعر زیر دقت کنید از امیر خسرو دهلوی
بلای عشق تو خوش کرده ایم با دل خود
به بوی آنکه خزان را بهار خواهد بود
یعنی به آرزو و امید آنکه خزان به بهاران منتهی شود.
در بوی جوی مولیان نیز این معنی هست یعنی میل و آرزوی وصال رود مولیان در من پدید می آید . این شور و عشق به آن سرزمین مثل نسیمی میرسد.
واقعیت هم این است که همه لشکریان در آرزوی بخارا بوده اند.
نادر.. در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۲۲:
ز من جزوی ستاند
کل ببخشد..
زانیار در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۴:
درود
برای خواننده "وحید تاج" در قسمت آلبوم، آلبوم " رقص پاییز" اضافه نشده
آقای تاج عزیز در آلبوم "رقص پاییز" از این متن بهره بردند و بنده نتونستم درجش کنم
سپاس
محمد یزدی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۱۸ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۷۹:
در بیت سوم "نمی ماند" صحیح و "نمی داند" غلط است.
در وصال از عاشق صادق نمی ماند اثر.
بنده در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۵۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱:
با سلام
نسخه خطی شرح الخطبة الغراء (خطبه توحیدیه) ابن سینا توسط خیام، کتابخانه دیجیتالی کارو میناسیان، صفحه 32:
پیوند به وبگاه بیرونی
رحیم غلامی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۴ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۳:
به پیروی از این قصیده دیوان قائمیات سروده شده است به مطلع:
زمانه را قلم عافیت ز جان برخاست
جهان نماند ز بس فتنه کز جهان برخاست
رحیم غلامی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۲۲ دربارهٔ ظهیر فاریابی » قصاید » شمارهٔ ۴۲:
با سلام. در دیوان قائمیات مصراع اول این قصیده با اختلاف "درفشان" به جای "گهربار" تضمین شده است.
رحیم غلامی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۲۰ دربارهٔ ظهیر فاریابی » قصاید » شمارهٔ ۴۲:
با سلام. در صفحه 248 دیوان قائمیات مصراع اول این قصیده به این صورت آمده است:
جواب این سخن است اینکه فاریابی گفت
تراست لعل درفشان و در میان گوهر
رحیم غلامی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۰۵ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۱۵۳:
همه علمها فرو خوان و بر من آی تا من
بشناسمت به حجت که تمام ناتمام است
Mahyar در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱۲:
راز [تکامل] - شادی و قدردانی است که شما به وجود می آور ید
که همه کس اینرا نمی شنوند
آزاده در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۳۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱۲:
درود به همه
من ارتباط سه بیت آخر با چهار بیت اول رو متوجه نمیشم ، ممنون میشم اگر دوستان بتونن درباره مفهوم کلی برای من توضیح بیشتری بدن
رضا س در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷:
@باغ بی برگی
لطفا به ترکیبات "وجه می" و که میگوید رسید" و "آبروی خود نمیباید فروخت" توجه کنید. برای درخواست می عرفانی نیازی به فروختن آبرو نیست. حافظ مشابه این غزل با همین مضمون هم داره:
رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید/
وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید
که در بیت آخر معلوم میشه حقوق یا عیدی(وظیفه) واریز نشده:
بهار میگذرد دادگسترا دریاب/
که رفت موسم و حافظ هنوز می نچشید
که در اینجا کلمه "دادگسترا" کاملا مشخصه که خطاب به شاه یا وزیره و جنبه عرفانی نداره.
جدا از تمام اینها، همنشینی و دوستی حافظ با شاه ابواسحاق که به گفته تمام منابع معتبر، به شدت اهل خوشگذرانی از نوع زمینی بود و همینطور شاه شجاع (در دوره ابتدایی سلطنت که متفاوت با شیوه ی پدرش امیرمبارزالدین رفتار میکرد) نشان از غالبا زمینی بودن تفکر حافظ داره. بحث زیاده ولی من واقعا میترسم دوستانی که به این صفحه میان چیزی که میخوان رو پیدا نکنن و این مباحث سر و چشمشون رو درد بیاره.
دو یار زیرک و از باده ی کهن دومنی/
فراغتی و کتابی و گوشه ی چمنی /
من این مقام به دنیا و آخرت ندهم /
اگرچه در پی ام افتند هر دم انجمنی /
فلور در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۵۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۳۶ - حکایت پادشاه جهود دیگر کی در هلاک دین عیسی سعی نمود:
از اساتید ارجمند برای روشن نمودن ارجاعات حضرت مولانا به آیات قرآن سپاس بی مر دارم.
نادر.. در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۶۴:
گل آن وفا چو دید
سوی خار میرود..
مهدی بایندری در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۱۱ دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیفها » شمارهٔ ۵ - برای افتخارالسلطنه - دختر ناصرالدین شاه:
یک اشتباه فاحش که همیشه و از ابتدا در بازخوانی تصنیف سه گاه عارف صورت گرفته، موردی ست که در متن ذیل مطرح شده و دردناک تر آنکه، حقیر حتی در بعضی کتب مدعی موسیقیدانی! که در مورد تصانیف عارف هم اشاراتی داشته، بارها دیده ام که این بی سوادی خود را به عارف نسبت داده و اظهار تعجب می کنند که مثلا چرا ناگهانی ساختار ترانه عوض شده و سخیف شده!!! و فلان و بهمان!
در اجرای بخش دوم این تصنیف (بخشی که با ریتم 6/8 اجرا می شود)، یک اشتباه از ابتدای بازخوانی ها تا امروز صورت گرفته و آن مربوط به نحوه ی خواندن عبارات زیر است:
اگر درد من به درمان رسد چه می شد
شب هجر اگر به پایان رسد چه می شد
(الی آخر)
در دیوان عارف ترکیب پایانی بصورت "چه می شد" آمده، اما همه ی خواننده ها هنگام بازخوانی ها آن را بصورت "چه می شه" خوانده اند و عموما خرده بر آن گرفته اند که این ترکیب در دیوان اشتباها بصورت "چه می شـُد" ثبت شده است…!!!
حال آنکه همان که در دیوان عارف آمده صحیح است و فقط حرف "ش" در "می شد" نباید مطابق آنچه در نگاه اول بنظر می آید با ضمه خوانده شود، بلکه "ش" فتحه می گیرد و بصورت "چه می شـَـد" مشابه آنچه در لهجه ی قزوینی مورد استفاده است، خوانده می شود.
مراجعه شود به دیوان عارف چاپ برلین
سهیل در ۷ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۴۳:
درود
در میان خار و خارا گر تویی همراه من...
فکر میکنم درستتر هست
سهیل در ۷ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۳۳ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۳۳:
درود بزرگواران بنده جایگاهی ندارم اما در این غزل
در هوای او تواند داد عاشق سر به باد...
به نظر درستتر میاد
با سپاس
ما را همه شب نمی برد خواب در ۷ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۲۴ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۱۵ - جواب:
تمام حاشیه ها رو خوندم
من از قومی که کتاب هاشونو بر نیزه می کنند می ترسم !
سیدعلی (رضا) ساقی در ۷ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۲۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۵:
می خواه وگل افشان کن ازدَهرچه میجویی
این گفت سحرگه گل بلبل تو چه میگویی؟
مِی خواه: مِی بخواه
گل افشان کن: گل به پاش ،گل نثار کن،استعاره از خوشباشی وخوشحالی
دَهر: روزگار
معنی بیت: ای دل درجستجوی چه هستی ازروزگارچه می جویی؟ می بخواه وگل افشانی وشادخواری کن که این تنهاراه شادمانه زیستن است راه دیگری وجودندارد. سحرگاهان پیام گل همین بود ای بلبل که درفغانی وناله می کنی توچه می گویی؟ خواسته ونظرتوچیست؟ مگرآرزویی غیرازاین داشتی؟ چرا اینچنین بی تاب وبیقراری؟
اگر نتوانی زیبائیهای زندگانی را ببینی وازآنهالذت ببری، اگرنتوانی باطبیعت همراهی کنی وبه سازگل به رقص درآیی، دیگرچه چیزی می تواند تورا شادمان کند؟ اگرتصمیم به شادبودن ولذت بردن از زندگی نگرفته باشی تورادرمیان بهشت برین هم رهاکننداحساس خوشبختی وشادی نخواهی کرد.
ای بلبل دیگرازفراق گل منال، ببین که چگونه گل پرده ی غنچه دریده،شکفته شده و توراباچه اشتیاقی به عیش وشادخواری دعوت می کند؟
رونق عهدشباب است دگربُستان را
می رسدمژده ی گل بلبل خوش الحان را
🌿━━━━━━━━━━🌿مَسند به گلستان بَر تا شاهد و ساقی را
لب گیری ورخ بوسی می نوشی وگل بویی
مَسْنَد: تکیه گاه، فرش، نوعی بالش بزرگ، بساط عیش
شاهد: معشوق،مغبچه، جوان زیبا ودلربا
معنی بیت: بساط عیش به گلستان ببر که وقت عشرت وخوشگذرانیست ساکت منشین باعطروبوی گل مشام دل وجان رامعطّرساز، بررخ زیبای ساقی بوسه بزن وازلب سرخ وآبدارشاهد،شراب لعل وروح افزا بنوش.
ازچیزی هراس نداشته باش، خدارا باید زندگی کرد درخدا بودن واورا زیستن، همین خوشباشی وبه اشتراک گذاشتن خوشیهاست. تنهاگناهی که وجوددارد عبوس نشستن، وگرفتگی وبسته ماندن ونپرداختن به شادمانیست.
به دورگل منشین بی شراب وشاهدوچنگ
که همچو روزبقا هفته ای بود معدود
🌿━━━━━━━━━━🌿
شمشاد خرامان کن وآهنگ گلستان کن
تا سرو بیاموزد از قد تو دلجویی
"شمشاد" کنایه ازقامت والای یاراست
شمشادخرامان کن: باناز وادا راه برو،قامت همچون شمشادخودرابانازواَدا به حرکت دراور وبخرام
معنی بیت: ای حبیب، بانازواَدا واِفاده؛ قدوقامت والای خودرابه حرکت درآور وبطرف گلستان بیا تا سرو ازقامت والای توشیوه ی نازووقاروعشوه گری بیاموزد.
دراین جشن وضیافتی که به رایگان برپاشده، هرکس هرکاری که می تواند انجام دهد تا شکوه این جشن توسعه یابد. ملول نشستن وبیکار ماندن درچنین شرایطی، جفای نابخشودنی برخویشتن است قطعاًهرکسی چیزی برای ارایه کردن دارد ونباید آن راازدیگران مضایقه کند.
ساقی چمن گل رابی روی تورنگی نیست
شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی
🌿━━━━━━━━━━🌿
تاغنچه ی خندانت دولت به که خواهد داد
ای شاخ گل رعنا از بهر که میرویی
غنچه ی خندان: کنایه ازلب معشوق
دولت: بخت واقبال،مال وثروت، کنایه ازنعمت وسعادت، دراینجاکنایه ازبوسه وکام وهمآغوشی
"شاخ گل رعنا" کنایه ازنوجوان بودن معشوق است.
معنی بیت: به انتظارمی نشینیم تا ببینیم که توفیق چیدن گل بوسه ی تو نصیب چه کسی خواهدبود واین نعمت کامرانی ازآنِ که خواهد بود ای نوجوانِ خوش قامت وای گل خوشگل و دلپذیربه چه کسی تعلّق داری وبرای چه کسی اینچنین زیباقدمی کشی؟
چشمت ازنازبه حافظ نکندمیل آری
سرگرانی صفت نرگس رعنا باشد
🌿━━━━━━━━━━🌿
امروز که بازارت پرجوش خریداراست
دریاب و بِنه گنجی از مایه ی نیکویی
معنی بیت: ای حبیب، امروز که به لطف نوجوانی وطراوت وجود، بازارعشق وعشوه فروشی توپررونق وپرخریداراست فرصت راغنیمت بشمار وبا سرمایه ی رفتارنیک وبالطف ومهربانی باعاشقان،گنجی ذخیره کن که این رونق بازارواین طراوت و جوانی دایم پایدارنخواهد ماند.
ای خوب روی زیبا، که جاذبه ی دلستانندگی داری وازگنج زیبایی برخوردارهستی، وقتی که می توانی به نیم نظر، هزار دل شکسته بخری اگر دراین معامله کوتاهی کن توتقصیرکرده ای، سنکدلی کناربگذار که لطف وتوجه تو می تواند دلهای خراب وویران را آبادکند.
امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند
گرخرابی چو مرا لطف تو آباد کند
🌿━━━━━━━━━━🌿
چون شمع نکورویی دررهگذرباداست
طَرفِ هنری بربند از شمع نکورویی
طرف هنری بربند: سعی کن هنرمندانه ازاین گنج جوانی بهره برداری کنی،بهره ی اخلاقی وفضیلتی ببری
معنی بیت: خوب رویی،جوانی وزیبایی رخسار،همانند شمعیست که درمسیرباد روشن است وهرلحظه بیم خاموشی آن می رود سعی کن باهنرمندی از سعادتِ نیکورویی بهره ی اخلاقی ودانش و فضلیتی ببری. هش دار که مهلت روشنایی این شمع پنج روزی بیش نیست.
حال که در طبیعت همه چیز بی ثبات وناپایداراست ما نیز باید به هوش آمده ، دل وجان خویش از غم واندوه بی ثمر زدوده،ولحظات زندگانی رابه خوشباشی وخوشگذرانی بگذرانیم. هرکسی در دل خود، شعری دارد که باید سروده شود، رقصی که باید به اجرا درآید،آوازی که باید خوانده شودو....
حافظ با آواز وترانه خوانی ورقص کنان در راه خدا قدم می گذارد ومارانیزبه این جشن شکوفایی دعوت می کند. اوآزادانه وبااشتیاق درونی، درخدازندگی می کندخدا تنفّس و تپش قلب حافظ شده است. خدایی که حافظ دراوزندگی می کند به آزادی انسانهااحترام فوق العاده قائل است اودرزندگیِ هیچ یک ازمخلوقات خویش دخالت نمی کند او آنقدربه انسانها آزادی بخشیده که هرکسی می تواند بهشت وجهنّم خویش رابسازد، خدارادوست داشته باشد یا به مخالفت باخدا برخاسته و به کلّی اوراانکارکند این جزیی از آزادی انسان هاست که خداونداعطاکرده است.پنج روزی که دراین مرحله مهلت داری
خوش بیاسای زمانی که زمان این همه نیست
🌿━━━━━━━━━━🌿
آن طرّه که هر جَعدش صد نافه ی چین ارزد
خوش بودی اگر بودی بوییش ز خوش خویی
طرّه: آن قسمت اززلف که به قصد دلبری بر پیشانی ریزند. دراینجا به معنای کلّی زلف یا گیسوی عنبرآمیز آمده است
هرجَعدش: هرچین و شکنش
نافه ی چین: کیسه ای معطّروگرانبها که در زیر شکم بعضی ازآهوان نرِسرزمین ختن یاچین قرار دارد وبه نافه معروف است وبه سبب خوشبویی،بسیارارزشمند وگرانبهاست.
بوئیش زخوش خویی : بویی ازخوش اخلاقی
معنی بیت: آن گیسوان معطّرکه عطر وبوی هر یک ازچین وشکنش به صدنافه ی چینی ارجحیّت وبرتری داردخیلی بهترمی بود اگردر کنار خوشبویی ،بویی ازخوش خویی ومکارم اخلاقی نیزبرده بود. صورت زیبا باسیرت نیکوکاملترمی شود اگربااین گیسوان معطر،اخلاق نیکوهم داشت بسیارمطلوب ترودلنشین ترمی شد.
درآن زمین که نسیمی وزد زطرّه ی دوست
چه جای دم زدن ازنافه های تاتاریست
🌿━━━━━━━━━━🌿
هر مرغ به دستانی در گلشن شاه آمد
بلبل به نواسازی حافظ به غزل گویی
دستان: آهنگ و نوا،نغمه و سرود، گوشه ای در موسیقی، حیله و نیرنگ
"گلشن" کنایه ازبارگاه پادشاه، باتوجّه به نحوه ی ابرازلطف ورعایت ادب واحترام وبیان ارادت عاشقانه، بی تردید پادشاه دراین غزل نیز کسی نیست جزشاه شجاع خوش سیما وشیرین سخن.
نواسازی : آهنگ وترنّم، دستان، دستگاه، سرود، ملودی، نغمه
هرمرغی با حیلتی ومنظورخاصّی به گلستان شاه (بارگاه شاه شجاع) راه پیدامی کند وترانه وسرود خودرا می خواند بلبل آهنگ وملودی خاص خود رامی نوازد وحافظ غزلخوانی می کند.
نه من برآن گل عارض غزل سرایم وبس
که عندلیب توازهرطرف هزارانند
مجید در ۷ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۴۷ دربارهٔ سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵: