گنجور

حاشیه‌ها

ابراهیم خضرایی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۱۹:

داستانک یک رباعی
:::::::::::::::::
جان باز که وصل او به دستان ندهند
شیر از قدح شرع به مستان ندهند
آنجا که مجردّان به هم می نوشند
یک جرعه به خویشتن پرستان ندهند
رباعی در فصل هشتم مرصاد العباد نجم رازی آورده شده فصلی که " در بیان آراستن روح بر قانون حقیقت " نام دارد ، در فصول قبل " دایه " از تصفیه دل بر قانون طریقت سخن گفته و اینک روح به دست قابلۀ نبوت و در مهد شریعت قنداق شده تا از دو پستان طریقت و حقیقت شیر قطع تعلقاتی که به سبب طبع خویش بدانها انس گرفته بوده را نوش کند و چه عجیب است در جایی شیر از بهر پروردن مینوشند و در جایی دیگر از بهر قطع تعلقات خاطر شیر میخورند !
فصل حقیقت نزدیک به عشق است و شاید به عشق تعلق دارد و همچنین درست مانند طریقت در منازل و مراحل و مقامهای مختلف منزل به منزل میگردد تا به مقامی بس بلند می رسد ،تا بدانجا هر تیر جد که در جعبه جهد بود انداخته و هیچکدام بر نشانۀ قبول نشسته است ،
اینجا مقام ناز معشوق و کمال نیاز عاشق است ، تا این غایت روح با هر چه پیوند داشته جملگی در ششدر عشق ببازد و چون مفلس و بیچاره گردد کار به دست خون می افتد و جان است که باید نثار کرد ....... جان باز که وصل او ....
رباعی ما در مقالات شمس چنین آورده شده است :
هش دار که وصل او به دستان ندهند
شیر از قدح شرع به مستان ندهند
آنجا که مجردان به هم بنشینند
یک جرعه به خویشتن پرستان ندهند
آن ساعت که " عماد " میگریست چون نامۀ " نصیر " فرو خواند ، خواستم که در من بنگری تا بگرییم ما نیز ، که می نماید که از رحمت و رقت میگرید ، نی ، بلکه از حبّ جاه می گرید . 138
در صفحه 757 مقالات این رباعی به صورتی دیگر تکرار شده و تفاوت آنجاست که در مصرع دوم "خمر" به جای " شیر " و " جان باز " به جای " هش دار " آورده شده .
جان باز که ......خمر از قدح شرع ...
استاد موحد در تعلیقات آورده اند که این رباعی در زیر شماره 738 در جزو هشتم دیوان کبیر فروزانفر آورده شده و چون این رباعی در مرصاد العباد نجم رازی صفحه 222 (دکتر امین ریاحی ) آورده شده بنابر این نسبت آن به مولانا درست به نظر نمی رسد .
البته استاد درست فرموده اند و می دانیم مولانا هنگام تألیف مرصاد العباد 14 ساله بودند ولی نسبت دادن رباعی به نجم رازی به زعم بنده صحیح نیست زیرا هر شعری در مرصاد العباد که توسط " دایه " سروده شده است با ذکر اینکه این بیت از مؤلف و یا " مؤلف میگوید " و یا " از آنجا این بنده گفته که : " و با الفاظی نظیر این مشخص گردیده و ابیات دیگران فقط با ذکر " بیت " و یا " شعر " نشان گذاری شده است .
فعلأ رباعی بدون صاحب مانده مانند بسیاری دیگر ...
ابراهیم خضرایی

صالح در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴:

سلام
بیت " جان فدای دهنش باد که در باغ نظر/ چمن آرای جهان خوشتر از این غنچه نبست" واقعا محشره. آدمو دیوانه میکنه. بخدا که حضرت حافظ سحر کلام داشته.
ساعتها با این یک بیت خلوت کردمو لذتها بردم. روح آدمو نوازش میده .همه عاشقی ها رو بااین بیت زیبا وصف میکنه. جملاتم قصورند از این بیت زیبا
برای شادی روح لسان الغیب صلوات

مرتضی رضایی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۲ دربارهٔ شاه نعمت‌الله ولی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:

آیا این شعره؟
چرا باید کنار اشعار شعرای بزرگ همچین چیزی بذارین؟

مجتبی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۳۸ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب سوم در عشق و مستی و شور » بخش ۱ - سرآغاز:

سعدی دل روشنت صدف وار هر قطره که خورد گوهر آورد

میلاد در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۳۳ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » تصنیفها » باد صبا (در دستگاه شوشتری):

مدیریت محترم
این تصنیف در دستگاه اصفهان ساخته شده است و آواز(گوشه) آن شوشتری است

میلاد در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳۳:

درود
واقعا نمیدانم چرا هر جا سخن از عشق و مستی میاید آنرا به خدا و اهل بیت نسبت میدهید؟
شاید واقعا منظور عشق زمینی باشد
مثلا در شعری که اسم شراب و مستی میاید چ ربطی به خدا دارد؟
لطفا نظراتی را که می‌شنوید بیان نکنید حداقل اندکی تامل کنید در معنای شعر
با سپاس از سایت خوبتون

لیلا در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۹:

سلام و عرض ادب
در بیت دوم قافیه "سر خوش" هست که با قافیه ی دیگر ابیات همخوانی ندارد...
یا اینکه باید "سر خَش" خونده بشه تا درست بشه ؟

مجتبی آموزگار در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۳۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۰۲:

با توجه به قافیه‌ی رباعی، به نظر می‌رسد که در مصرع دوم از بیت نخست، "برانداخته‌ایم" صحیح‌تر باشد.

رحیم غلامی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۴ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۸۲۰:

کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت
یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم

رحیم غلامی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۲ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۸۱۱:

دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر
کای نور چشم من به جز از کشته ندروی
ساقی مگر وظیفه حافظ زیاده داد
کاشفته گشت طره دستار مولوی

رحیم غلامی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۱ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۸۱۱:

دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر
کای نور چشم من به جز از کشته ندروی (حافظ شیرازی)

نادر.. در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۲۳ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۴:

چه کنم تا همه یکی بینم
به یکی در همه نظاره کنم...

مهدی علیزاده در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۹:

من با صدای استاد شجریان در البوم نوا مرکب خوانی با دو غرل سعدی آشنا شدم که بهترین غزلهایی بودند که تا بحال شنیدم و استاد شجریان هم بجا برای البوم نوا انتخاب کرده بودند ماحصل آن هم شد نوا
درود بر استاد شجریان

آرش دارابیان در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۹ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۴:

سعید جان حق با شماست حرف "ی" اضافه هست و از وزن عروضی خارج می کنه
تا به حیرت نرسد دیده نمی آرامد
سیل در بحر فراموش کند غوغا را
صحیح هست

حمید چقایی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۰ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶:

همنشینی با کسانی باید که غیر خدا به هیچ چیز و هیچ کس محتاج نیستند. کسی که به غیر خدا دل خوش کند به همان غیر واگذار گردد.
پس همه را از میان بردار غیر او. حتی خود را.
چونان که مولانا در فیه ما فیه گوید:
پیش او دو انا نمی گنجد
تو اما می گویی و او انا
یا تو بمیر پیش او یا او پیش تو بمیرد
تا دویی نماند
اینکه او بمیرد ممکن نیست
نه در خارج و نه در ذهن
پس تو بمیر پیش او تا او در تو تجلی کند و دویی برخیزد.

حسام در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۵۵:

ضمن عرض سلام. این غزل را استاد شهرام ناظری در آلبوم گل صد برگ، بسیار شور انگیز خوانده اند. بنده و یقینا بسیاری هم نسلان من که اهل ادبیات و موسیقی فاخر بوده اند احیانا با آنچه که گفتم موافق باشند. حقیر تلاش کردم که آن خوانش به غایت دل انگیز را به فهرست آواها اضافه کنم لیکن مع الاسف آلبوم گل صدبرگ در فهرست آثار در دسترس استاد ناظری موجود نبود. تقاضا دارم لطف کنید و قطعه مزبور را اضافه بفرمایید.
با احترام فراوان

مهراب در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:

در ضمن وقتی دل متصل بشود به اهل بیت علیهم السلام و قدم به قدم در زندگی آنها را الگو قرار دهیم آنوقت آسوده تر به کارهای روزمره میرسیم.و مثل درویشان نیازی نیست کنج عزلت گزینیم و تارک دنیا شویم!!
حسین کشتی است ولی ناخدا همان خدای مهربان هست که لغت ناخدا برای این بکار می رود چون سکان کشتیهای ظاهری دنیایی در دست انسان است نه خدا ،برای همین می گویند ناخدا.
ولی در بحث عرفانی سکان زندگی انسان دست خداوند است و کشتی که ما را به ساحل نجات می رساند و هدایتمان می کند حسین ع است. پس اگر احیانا از کشتی هم سقوط کنیم ولی خود را دست ناخدا سپرده باشیم، ناخدا ما را نجات می دهد و سوار بر کشتی می کند تا به ساحل یقین برسیم که آنجا می شود مامن( محل امن) برای مومن( به امنیت رسیده).
اما در اینجا باید مواظب سقوط باشیم که گاهی وقتها انقدر از کشتی دور می شویم و در ظلمت و سیاهی محو می شویم که نجات میسر نیست.

صدرالدین باریک‌بین در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۵۷ - نکوهش نکوهیده:

ببخشید "جعل" یعنی چی؟

مهراب در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:

احسان متنی رو گذاشته که به عقل این بنده حقیر چنین آمد که:
انسان هر قدر شناگر ماهری باشد در طوفان دریا غرق میشود و بالاخره یه جایی کم می آورد و توانش تمام میشود.
کشتی همان سفینه نجات حسین ع و نوح است.
هم انسان به مقصد میرسد هم رنج آن کمتر است چون سکان آن دست ناخداست.
پسر نوح گفت من بالای کوه می روم تا غرق نشوم ولی نتوانست خود را نجات دهد.
ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجات
کشتی و مصباح همان صراط مستقیم است.کوتاه ترین راه و پر سرعت ترین راه ، راه ولایت اهل بیت است.چرا که اگر بر کشتی هم سوار باشی و چراغ و قطب نما نداشته باشی در شب ابری هم راه را گم میکنی.

صدرالدین باریک‌بین در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۷ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۶۰ - نیکی دل:

عجب بانوییه این پروین اعتصامی.این حکمت ها از کجا به ایشون رسیده؟

۱
…
۲۹۲۵
۲۹۲۶
۲۹۲۷
۲۹۲۸
۲۹۲۹
…
۵۸۷۳