گنجور

حاشیه‌ها

پوریا۱۳ در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۶:

مصرع اول: به سخن کسانی که با زمانه میسازند توجهی نکن
مصرع دوم: می ناب بخواه همچون بلند مرتبه گان
مصرع سوم:رفتند از دنیا همه بلندپایگان
بیت چهارم:و کسی از بازگشتشان خبری ندارد

hamid در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۴۱ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۱:

باسلام
منظور از کلمه اول بیت :
ریت از هم پیکرم تا چند پی در پی مرا
چیست؟

احمد رضا در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۱ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۰:

سرشار از احساس...

مهدی ابراهیمی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۹:

(تا) درختِ دوستی (کی) (بَر) دهد
حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم
"حافظ"
ابیاتی رَخْشان و تابان و بَرومَند که بَرش به تر و تازگی تنه و طعنه زده و به درنگ وا می‌داردمان تا در توانایی سراینده‌اش سر فرود آوریم.
به‌ حیرانی و نظّاره در کمینِ رنگین‌کمانِ بَر و بازوش بنشینیم.
______
پیچیده و پیچنده چون رَز و تاک در فکرتِ سودایی.
______
1): در اپتدا آن‌قَدَر این " کی" حواس پرت‌کُن است که آنِ آن (بَر و تا) دیده نمی گردد.
بَر ی که به بَرومَندی ز دانه ی تخمی جوانه می‌زند و سر می‌کشد و می‌بالد و آن گاه در سرو ی و رعنایی به بار نشسته و حامل گشته و در تواضع به میوه‌اش، این بار، وارونه به بَر و رو در بَرومندی خم گشته و در" تا" می‌شود.
______
2): این زمان همت کردیم و تخم دوستی افشاندیم، تا ببینیم که این درخت دوستی چه وقت به بار خواهد نشست؟(دکتر جلالیان)
______
به‌ مُخلص‌ی وچاکری و دوستی نیز
در تایِ هم‌ایم.
به همین سادگی.
کدام سرو به بالایِ دوست مانند است
"سعدی"
در قدیم که بیجک و اعتباری در کار بود، به وقتِ سر رسیدِ بدهی، شخصی را به عنوانِ تحصیل‌دار نزدِ بدهکار جهتِ وصولِ طلب می‌فرستادند.
و امّا آن نازنین قلبَ ش را دودستی بی فرستادنِ بیجک و تحصیل‌دار به یار داد.
البته که آن قلب، اصلِ اصل بود.
گفت خود دادی به ما دل (حافظا)
ما محصّل بر کسی نگماشتیم"
به‌به به آن طعنه ی "حافظا" یار به جنابِ حافظِ پاسبان و نگه‌دار و دل‌دار
(آفرین)

صالح در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۷ دربارهٔ ابن حسام خوسفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴:

با سلام و ارادت خدمت اساتید
در این بیت یرغو به چه معناست؟
کردی به غمزه قصد دل ناحفاظ من
ترکان مست بین که به لرغو گرفته اند

مهدی ابراهیمی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۵:

(پیرِ ما) گفت خطا بر قلمِ صُنع نرفت
(آفرین) (بر نظرِ پاکِ خطا پوشش) (باد)
"حافظ"
در رَخْشان ی و شفاف ی این جملاتِ پُرابهام و ایهام چه سرها و عمرها که نرفت!؟
به‌ یقین در سیاهه‌اش، سرِ قلم و جانِ کاغذ نیز ثبت افتاده است.
به خونِ سیاووشش، غرض کرشمه ی حُسن و جلوه‌ گری نیست.
آن ایّام که همه‌اش آلوده نبود!؟ اینَ ش او گواست، و هنوز باد یکی ز چهار رُکنِ هستی به شمار می رفت و بس در فایده، هر هنگام که غذایی به خاک‌ ی آلوده می‌ گشت به تیزی سرپنجه به کنارِ لب رفته و به قوتِ باد(فوت) پاک می شد و آلودگیِ چشم ( شما بخوانید نظر) نیز به همین منوال رفع می گشت.
در هر هنگامه ای که این جمله‌اش را می‌خوانم...
آفرین بر نظرِ پاکِ خطا پوشش"
و به بادَ ش می‌رسم.
بی (اختیار)
یادِ آن (آفرینش) و آنِ آن پاکَ ش می‌افتم و آفرینَ ش می‌گویم و صدآفرین نیز به آن پیر
و نظرِ کم سو اَش در رفع و رجوع.
چرایی‌‌اش را هم نمی‌دانم.
و شاید هم...
" قسمت بود"
1) : پیر و مرشدِ ما گفت که بر قلمی که سرنوشتِ آدمی را رقم می‌زند خطا و ناروایی نرفته است، آفرین بر نظرِ پاک او که پوشاننده خطاست"
2) : مُرشدِ ما گفت درکارِ تعیین سرنوشت، سهو وخطایی نرفته است آفرین بر نظریه پاک او که خطای خطاکاران را می‌پوشاند."( دکتر جلالیان)
فَتَبارَکَ اللَّهُ أَحسَنُ الخالِقین"
آن که یک جرعه می از دست تواند دادن
دست با شاهدِ مقصود در آغوشش باد"
در هر صورت، باده، حرامِ صوفی باد.

حمیدرضا در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۵ دربارهٔ سعدی » گلستان » دیباچه:

سعدی را همه میشناسیم اوگلستانی دارد و بوستانی و دیوانی
گلستان را اگر بخوانید سراپا ساختگی است
یعنی این شخص تعمد داشته است که لغات سنگین(عربی) بکار برد که دیگران نمیدانند .
میخواهم ببینم در آن موقع چه کسی درگفتارخود این کلمات را بکار میبرده است که او در نوشته خود بکار گرفته مانند این جمله :
" تخم خرما به یمن تربیتش نخل باسق گشته ."
سعدی درنثر عنان و اختیار را بدست فضل فروشی داده ودرنظم بسادگی گرائیده است
استادپورداود

حمیدرضا در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » دیباچه:

مثلا در این قسمت سعدی می گوید:
ای کریمی که از خزانه غیب
گبر و ترسا وظیفه خور داری
دوستان را کجا کنی محروم
تو که با دشمن این نظر داری
او دراین بیت دین مسیح و گبر یعنی مذهب زرتشت راکه دین پدران ما بوده اند دشمن خدا دانسته
چه لزومی دارد که با تدریس این کتاب ما به کودکان خود بگوئیم که پدرانشان دشمنان خدابوده اند ؟و با خواندن اشعاروقیحانه اوبرای جوانان ماچه لطفی دارد؟
اگر خواندن آنها لازم است چرا اشعار عبید زاکانی را که دارای نظامی زیبا وروان است تدرس نمیکنند و گلستان را با نثر ساختگیش بجوانان تحمیل میکنند؟
ما باید سعی کنیم در گفتار خود از لغات فارسی استفاده کنیم
امکان دارد که د روهله اول این واژه ها بذهنمان نامأنوس آید ولی بتدریج با آن مانوس خواهیم شد
مانند واژه تاجر که دیگر ورشکسته شده و همه میگویند ، بازرگان .
من یک بار بوزارت آموزش و پرورش پیشنهاد کردم که گلستان را از برنامه درسی خارج کنند
ولی ترتیب اثرندادند

تدریس گلستان جز گمراه کردن ذهن جوانان هیح نفعی ندارد
استاد پورداود

احمد آذرکمان ۰۴۹۰۳۰۰۶۶۹.a@gmail.com در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:

@KashkooleGibi
سینه خواهم شرحه شرحه از فراق
تا بگویم شرح درد اشتیاق . 【مولوی】
ــــــــــ
▣ اشتیاقِ راوی قابلیتِ شرح دارد .
▣ راوی راغب است اشتیاقش را شرح بدهد .
▣ راوی می خواهد دست به گزینش مخاطب بزند و معیار و ابزار شناسایی او فراق است .
▣ راوی برای فراق درجه بندی قائل است و اشتیاقش را در برابر فراقی ارزانی می کند که آن فراق سینه ای را شرحه شرحه کرده باشد .
▣ راوی دنبال «مخاطب ویژه» است و اذعان می دارد که در گزینش مخاطب ، سختگیرانه است و مو را از ماست بیرون خواهد کشید و سینه ای را انتخاب خواهد کرد که به نهایت فراق رسیده و شرحه شرحه شده باشد . یعنی هر فراقی از غربال او رد نخواهد شد . به معنای دیگر این طور نیست که هر چه قدر پول بدهی همان قدر هلیم می خوری بلکه اگر پولت به اندازه ای که هلیم فروش تعیین کرده است نباشد رنگ هلیم را نخواهی دید .
▣ در نظر راوی فراق از دو دو تای ریاضی به دست نمی آید و جایگاه آن در سینه است . البته به همان میزان که فراق یک حالت درونی است می تواند کیفیت بیرونی هم داشته باشد .
▣ تکرار دندانه ها در بیت به گونه ی جالب توجهی به «سینمایی شدنِ» تعبیر شرحه شرحه یاری رسانده است .
▣ این که راوی «سینه ها» نگفته است و «سینه» گفته است نشان می دهد که راوی انتظار دارد  با «مخاطب اندکی» روبه رو شود .
▣ راوی شرحِ اشتیاق را التیام بخش سینه های شرحه شرحه از فراق می داند .
▣ «شرحه شرحه» و «شرح» علاوه بر این که نشان می دهد ذهن راوی وارد بازی های زبانی شده است خبر از علاقه ی راوی به جزئیات دارد . در مجموع «شرحه شرحه» به تنهایی درصد بالایی از غنا و ارزش سینمایی شعر را به دوش می کِشد . دهخدا در برابر واژه شرحه نوشته است «تکه تکه بریدن گوشت یا دنبه و جدا کردن تکه های آن از یکدیگر / تشریح »
▣ شرحه شرحه شدن سینه توسط فراق نشان از خشونتِ  پلکانی و تا حدودی نهفته یِ فراق دارد . انگار که فراق مثل قصاب زبردستی باشد که رفتار خشن با گوشت برای او عادی شده است .
▣ ضمیر متصل «م» در «خواهم» و «بگویم» نشان می دهد که راوی بر اوضاع سیطره ی کامل دارد و آن را با قدرت مدیریت و کارگردانی می کند .
 ▣ ما در مصراع اول فقط یک تصویر بی صدا داریم که خالق آن «فراق» است  و در مصراع دوم یک صوت ، که آفریننده ی آن «راوی» است . در واقع هر دو مصراع به مفعولیتِ سینه اشاره دارند و هر گونه فاعلیت را در آن خفه کرده اند . این صحنه چه قدر یادآور این سخن است که سالک و رونده باید شبیه مُرده در دست مرده شوی باشد و چون و چرا نکند .
▍ احمد آذرکمان ـ حسن آباد فشافویه ـ 7 دی 97
پیوند به وبگاه بیرونی

محمدامین طغانی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۵۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۵:

دوست عزیز محمد ع.ا کازاده ای که شاعر در رباعی آورده به معنای به آسودگی و آسانی میده نه به مفهومی که شما اشاره کردین..

H Gh در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۳۷ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۵۴۰:

این رباعی رو البته با غلط فراوان جواد یساری در کنسرتی قبل از آهنگ محراب میخونه
مصرع اول و چهارم رو درست و مصرعهای دوم و سوم و به صورت من درآوردی و غلط میخونه

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۸:

https://rezasaghy.blogfa.com/

 

که برَد به نزد شاهان ز منِ گدا پیامی

که به کوی می فروشان دوهزارجم به جامی

گرچه دراین غزل هیچ اسم واشاره ی روشنی به مخاطب غزل نشده است بااینحال باتوجّه بر اینکه حال وهوای غزل با حس وحال غزل ِ "آنان که خاک رابنظرکیمیاکنند" یکیست، بعضی از شارحان براین باورند که مخاطب این غزل نیزشاه نعمت اله می باشد. بانظرداشتِ طنز وکنایه ای که درمتن ِابیات غزل وجود دارد بنظرمی رسد که این ظن وگمان به یقین نزدیکتراست.

شاهان: شاهنشاه، شاه شاهان, قدرتمندان وکسانی که خودرا والاتر وبرتر ازدیگران می شمارند(احتمالاً کنایه ایست به شاه نعمت اله که لقب شاه را برای خودبرگزیده است! حافظ ازروی شکسته نفسی ویا به کنایه خودرا گدا معرفی می کند!)

گدا: معانی مختلفی دارد وباتوجه به واژگانی که درکنارآنها می آید معنای متفاوتی میگیرد. درمحبث عرفان گدایی ونیازمندی، از مراتب اولیه ی عرفان هست و به معنی نیازمندی محض به حضرت دوست است خودراهیچ شمردن ونیازمند به توجّه یاردانستن.

دراینجا باتوّجه به واژه ی شاهان بالاترین مقام شهر، گدا به معنی پایین ترین درجه ی شهروندی ودرویشی آمده است.

کوی می فروشان : محلّه ی باده فروشان، کنایه ازکوی وخانه ای که پیرومرشد رندان سکونت دارد. محل تجمّع رندان وعاشقان راه حقیقت.

جَم: جمشید پادشاه افسانه ای که به شکوه و عظمت وشوکت شهرت دارد.

حافظِ رند درمصرع اوّل مخاطب خودراازروی طنز، "شاه شاهان" خطاب می کند وخودرا از فروتنی وتواضع "گدا" می خواند! لیکن درمصرع دوّم صریح تر وبی پرده ترطعنه زده وحرف دلش راکوبنده ترمی زند.

معنی بیت درمصرع اول : چه کسی حاضراست پیغام مرابه شاهنشاه ببرد؟ اما پیام چیست؟ آیا درخواست مساعده وکمک مالیست؟ یا پندواندرزی حکیمانه هست؟

درمصرع دوّم متن پیام این است:

ای پادشاه، زیاد به عنوان "شاهی" خود دل خوش مکن دردنیایی که همه چیزناپایداروبی ثبات است دلخوش کردن به نام ومقامهای پوشالی،نشانه ی خردورزی وفرزانگی نیست! حقیقت بین باش که درکوی باده فروشان ورندان،  داروندار دوهزارپادشاهی مثل جمشید افسانه ای را به یک کاسه شراب می فروشند!

شاه اگرباده ی رندان نه به حرمت نوشد

التفاتش به می صاف مروّق نکنیم

🌿━━━━━━━━━━🌿

شده‌ام خراب وبدنام وهنوز امیدوارم

که به همّت عزیزان برسم به نیک نامی

خراب: گناهکار و رسوا

به همّت: به لطف، باکمک

معنی بیت: گرچه رسوای زمانه شده وخراب وبدنام هستم وهرآنچه که ازجامعه ومکتب ومدرسه به من تحمیل شده بودرابه بادسپردم ودرحال حاضرهیچ حاصلی نداشته وهیچکس نیستم امّابسی امید دارم که با عنایت ومساعدت دوستانِ روشن ضمیر ودل آگاه، من هم درعرصه ی رندانگی،رشدونموّ کرده وبه مرحله ی قابل قبولی ازآگاهی برسم وعاقبت بخیر و خوشنام گردم!

گرچه دراین غزل حافظِ رند وزیرک،اوج تواضع وخاکساری رابه نمایش گذاشته وخودرا گدای کمترین وبدنام وخراب معرفی نموده است اما درواژه واژه ی این سخنان فروتنانه،چاشنی طنزوطعنه کاملاً مشهود ومحسوس است وبه روشنی مشخّص است که مخاطب سخن، ازروی توّهم وخامی،به مقام شاهی رسیده وازطریق کشف وشهود، قدرت تبدیل کردن خاک به طلا رابه دست آورده است!

آنان که خاک رابنظر کیمیا کنند

آیابود که گوشه ی چشمی به ماکنند؟! 

🌿━━━━━━━━━━🌿

توکه کیمیافروشی نظری به قلب ماکن

که بضاعتی نداریم و فکنده‌ایم دامی

کیمیا : درقدیم بسیاری براین بودند که دانشی پیداکنند که بواسطه ی آن بتوانند آهن ومس را به طلا مبدّل کنند. بعضی نیزهمانند شاه نعمت اله ادّعای کرامت داشته ومدّعی بودند که قادرندبا نظرکردن درخاک وسنگ آنها راتبدیل به طلا کنند!! "کیمیافروش" طعنه به شاه نعمت اله هست که غزلی بامطلع "ماخاک رابه نظر کیمیاکنیم" سروده بودوحافظ نیز پاسخ آن را حکیمانه "با غزل آنانکه خاک رابه نظرکیمیاکنند"داده بود.

قلب: ۱- دل، ۲- سکّه ی تقلّبی

بِضاعت: سرمایه ودارایی

معنی بیت: ای مدّعیِ کیمیاگری! ای کیمیافروش، به قلب سیاه وتقلّبی ما نظری بیافکن(وبا آن کرامتی که داری تبدیل به طلا کن!) که هیچ سرمایه ای جزاین سکّه ی تقلّبی وبی ارزش در اختیارنداریم!!

برای مقابله بامدّعی، حافظِ باتجربه وباهوشی فوق العاده، به مددنبوغ خویش، بهترین ودرعین حال ساده ترین راه راانتخاب می کند. اوهرگز به مدّعی نمی گوید تودچارتوّهم شده و دروغگو وحُقّه بازهستی، او باکمال احترام وادب ونزاکت، برای کسی که ادّعای کیمیاگری دارد یک سکّه ی تقلّبی می دهد وازاو می خواهدکه تبدیل به سکّه کند! روشن است که این روش برای تحقیرو بازکردن مشتِ دروغین حُقّه بازحافظانه ترین وحکیمانه ترین راه است.

آنچه زرمی شودازپرتوآن قلب سیاه

کییمیاییست که درصحبت درویشان است

🌿━━━━━━━━━━🌿

عجب ازوفای جانان که عنایتی نفرمود

نه به نامه‌ای پیامی نه به خامه‌ای سلامی

خامه: قلم

معنی بیت: شگفتا ازوفاداری جانان که هیچ توجّهی به مریدان خویش نکرد! نه نامه ای نه پیغامی فرستاد ونه باقلم سلامی برای ما نوشت!

چنین بنظرمی رسد شاه نعمت اله ازحافظ به سبب صراحتِ لهجه ورُک وبی پروا بودنش، زیاد دل خوشی نداشته وهنگام ورودبه شیراز، سراغی ازوی نگرفته که حافظ اینگونه به اوطعنه می زند. توبه سلامی ونامه ای ازاحوالات ما جویا نشدی لیکن بیا به میکده ی ما ببین که چگونه رندان ِ خاکسار فروتنانه اوقات خودرابرای دعا به توصرف خواهندکرد.

بگذربه کوی میکده تا زُمره ی حضور

اوقات خودزبهرتوصرفِ دعاکنند !

🌿━━━━━━━━━━🌿

اگراین شراب خام است اگرآن حریف پخته

به هزار بار بهتر ز هزار پخته خامی

کسی چه می داند شاید شاه نعمت اله که اندیشه های ناب حافظانه رابرنمی تابیده، طعنه ای به حافظ زده وجهان بینی اورامثل شراب خام شمرده که حافظ نوشیدن شراب خام را به دیدار حریفِ مدّعی وفرورفته درتوّهم شاهی! ترجیح داده وبه استقبال و ملاقات اونرفته است! اگر معنای پختگی اینچنین است که درتوّهم کرامات داشتن فروبمانی، من این شراب خام را به آن چنان پختگی ترجیح می دهم. 

معنی بیت: (نشستن درخانه و....) شراب خام نوشیدن،درنظرمن هزارباربهترازملاقات ودیدار هزار طبیبِ مدّعی دروغین  وبه اصطلاح پخته(شاه نعمت اله ) هست.

دردم نهفته بِه زطبیبان مدّعی

باشد که ازخزانه ی غیبم دَوا کنند

🌿━━━━━━━━━━🌿

زرَهم میفکن ای شیخ به دانه‌های تسبیح

که چومرغ، زیرک افتد نفتد به هیچ دامی

معنی بیت: ای شیخ که بادانه های تسبیح دام گسترانیده ای تاافرادساده لوح رابه دام بیاندازی! برای من تبلیغات مکن، بدان که وقتی مرغ زیرک وهوشیارباشد به هیچ دامی نمی افتد. هیچکس نمی تواند رندان رهاشده ازتعلّقات دینی ودنیوی رابه جهنّم تهدید ویا به بهشت رفتن تطمیع کند. این شِگرداحمقانه شاید برای مردم عوام ونادان کارسازباشد اما رندان راتحت تاثیرقرارنمی دهد بهشت وجهنم رندان دردرون خودشان هست. آنهاهیچ طمعی به آینده ی واهی وپوچ ندارند وفریب بهشت دروغین شیخ وشاه رانمی خورند. آنها درلحظه حضوردارند وهمین حضورخالصانه وآگاهانه درزندگانی بهشت انان هست.

گرجلوه می نمایی وگرطعنه می زنی

ما نیستیم معتقد شیخ خودپسند

🌿━━━━━━━━━━🌿

سرخدمت تودارم بخرم به لطف ومفروش

که چو بنده کمتر افتد به مبارکی غلامی

بخرم: مرا خریداری کن

باتوجّه به اینکه لحن کلام دراین سه بیت پایانی کاملاًتغییریافته است دواحتمال متصوّراست:

اوّل اینکه شایدحافظ پس ازآنکه چندپاسخ دندان شکن وتحقیرکننده به شاه نعمت اله داده، با ملایم کردن لحن کلام شاید می خواسته حرمت او رانگاه دارد وازجاده ی ادب ومعرفت خارج نگردد.

احتمال دوّم این است که بنظرچنین می رسد که حافظ دراین سه بیتِ پایانی،ازپرداختن به شاه نعمت اله فارغ شده وبابی اعتنایی به او روی سخن رابه طرف محبوب دل خویش گرفته تا غزل فراگیروفراشمول ترگردد.

معنی بیت: ای حبیب، هوای خدمتگذاری تورادارم می خواهم به غلامی تومشغول باشم مراازروی لطف بخر ونگاهدارکه چنین غلام مبارک وبنده ی مطیع کمترپیدا می شود.

به لابه گفت شبی میرمجلس توشوم

شدم به رغبت خویشش غلام ونشد

🌿━━━━━━━━━━🌿

به کجا برم شکایت به که گویم این حکایت

که لبت حیات ما بود و نداشتی دوامی

معنی بیت: ای محبوب، من این گِله وشکایت به کجاببرم واین حکایت غم انگیزباچه کسی بازگویم که لبان تو زندگانی ما وآب حیات مابود دریغا که دوام نداشت وهمیشگی نبود.

دربزم دوریک دوقدح درکش وبرو

یعنی طمع مدار وصال دوام را


🌿━━━━━━━━━━🌿

بگشای تیر مژگان و بریز خون حافظ

که چنان کُشنده‌ای را نکند کس انتقامی

معنی بیت: بگشای چشم وبا تیرغمزه ی مژگان خونم رابریز که ازدل هیچکس برنمی آید تا از قاتل وکُشنده ای لطیف مثل تو انتقام گیرد.

​​​​​​​شیوه ی عاشقی حافظ، به تمامیت تسلیم شدن درعشق است معجزه ی تسلیم شدن، گشوده شدن در به سمت معشوقست عاشق صادق؛ همانگونه که قایق  دردررودخانه رهامی گردد تسلیم می شود بدون پارو زدن شناور می ماند تابه دریا برسد. آنانکه بجای شناورماندن دست به تقلّاوتلاش زده وشنامی کنند گمراه شده وشایددیرتر خواهندرسید حافظ قایق زندگی رابه جریان اراده ی معشوق سپرده وهیچ مقصدومنزلی راتعیین نمی کند

خونم بخور که هیچ ملک باچنان جمال

ازدل نیایدش که نویسد گناه تو

امید راهی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۲۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:

میگوید می بنوش که سرمست شوی تا ندانی از کجا آمده یی و می بنوش تا مست‌شوی و‌ندانی که بکجا میروی. بقول خواجه عبدالله انصار رح همه از آخر ترسند عبدالله از اول ترسد. یعنی من‌نمیدانم روز اول روز الست من به کجا توجه کردم به عالم بالا یا به عالم سفلی ازآنجاست که نوع زندگانی خود را رقم زدم اگر در آن عالم مطلق محو عالم قدس بودم پس درین دنیا هم از ابتدای پیدایش تا دم مرگ متوجه عالم قدس خواهم بود ولی اگر در آن عالم به عالم قدس نپرداخته ام پس درین دنیا نیز نخواهم پرداخت ولی این دگر مطلق نیست انسان با سعی و تلاش و پیگیری تعالیم انبیا و‌اولیای حق میتواند توجه خود را بسوی عالم بالا بگرداند و مردم از آخر از آن می ترسند که نمی دانند با ایشان چه خواهد شد. لهذا نسخه علاج این دو ترس از دیدگاه خیام نوشیدن می است که نه از جنس شراب یعنی الکهول است بلکه فیوضات ربانیست که از میخانه قرآن به قلب‌و‌روح انسان میرسد یعنی با آن فیوضات ربانی روحت را سرمست‌کن و با عشق زندگی کن تا در فکر این‌نباشی که از کجا آمده یی و بکجا خواهی رفت.

صابر در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۱۹ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » غزلیات » شمارهٔ ۶۵:

احمد ظاهر هنرمند فقید افغانستان این شعر را بسیار به زیبایی هایش در قالب یک آهنگ درآورده
پیوند به وبگاه بیرونی

اکرام مهرآوا در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۲:

با درود 
به نظرم پایت با هوایت هماهنگ تر است ضمن آنکه سر و پا هم دارای تناسب هستند
همچنین بهتر است بجای روز بعد روز وصل بخوانیم چراکه اگر روز بعد وعده شده باشد نیازی نیست که روز و شب را بشماریم و فردا روز موعود است و انتظار و هیجانی ندارد ... اما روز وصل یک وعده ی مبهم است که حتا اتفاق افتادنش هنوز احتمال است و سرشار از دلهره ، بیم و امید و انتظار است و با این ویژگیها خواب جایگاهی ندارد و لاجرم باید روز و شب شمرد و شمرد و شمرد تا ....

نادر.. در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۲۸:

تا رهم از لطف فنا، ...

نادر.. در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۲۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۲۵:

گنج روان در دلت
بر سر گنج این گلت..

صابر در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۳:

احمد ظاهر هنرمند فقید افغانستان این شعر حافظ را بسیار با زیبایی های در قالب یک آهنگ درآورده
پیوند به وبگاه بیرونی

نادر.. در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۹۰:

سجاده آتشین کن..

۱
…
۲۹۵۷
۲۹۵۸
۲۹۵۹
۲۹۶۰
۲۹۶۱
…
۵۸۷۳