احمد بودیانی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۵۲ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۱ - ماه بر سر مهر:
معنی بیت اخر .یک جمله و شهریار تمام شعرهای خودش رو خلاصه کرد . عشق یارش باعث این اشعار شده . واین زیبایی
هادی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱۹:
سلام
چرا هیچتفسیری برای دیوان شمس موجود نیست؟
اگرشما چیزی را میشناسید لطفا معرفی کنید
اسرا در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۲۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب چهارم در فواید خاموشی » حکایت شمارهٔ ۱۰:
میشه وزن عروضی شعر امیدوار بود آدمی به خیر کسان.... رو بگید.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۷:
زان می ِعشق کزاوپخته شودهرخامی
گرچه ماه رمضان است بیاور جامی
مِی عشق: عشق به "مِی" تشبیه شده است. "میِ عشق " شرابی نیست که آن رابتوان درجامی ریخت وبه کسی نوشانید! مِی عشق استعاره از کرشمه هاوحرکات لطیف دلبرانه هست که سبب فَوَران هیجانات وعواطف واحساسات درونی عاشق شده و آویزش دلها وپیوندعاطفی میان عاشق ومعشوق را رقم می زند.
دراینجا حافظ ازکسی که دردلستانندگی دستی دارد می خواهد شراب عشوه ای ،غمزه ای، باده ی کرشمه ای تکاننده برای او هدیه کند دستی ازروی لطف به دل عاشق پیشه ی شاعر بزند و اورا هوایی کرده و شیداوشیفته ی خودسازد وتنورعشقبازی رافروزان نماید.
مقصود از"مِی عشق" دراینجاهرکاری که به عشق وعشقبازی مربوط می شودهست.
حافظ این تبحّرومهارت فوق العاده رادارد که به مددِ طبع لطیف خویش، هرچیزی حتّی صحبت های معمولی وعادی رابا ادبیّات عارفانه ودرقالب مضامین عاشقانه بیان کند.
پخته شود هر خامی: هر بی تجربه ونادان وناآگاهی به دانایی ومعرفت می رسد هرکسی که حتی هیچ سابقه ای درعشق وعشقبازی نداشته باشد بانوشیدن جامی ازاین شراب روشنایی، متحوّل شده وچشم دل وجانش به روی حقایق گشوده شده وبه وجدوسرورمی رسد.
بیاورجامی : حافظ دراینجا "می عشق" راکه عملاً نوشیدنی نیست بگونه ای طلب کرده که گویی "مِی انگوری" طلب ودرخواست می کند! می فرماید: بیاورجامی! چرا؟
باتوجّه به اینکه ماه رمضان است! اوّل اینکه درنظرگاه حافظ، "عشقبازی" برخلاف احکام شریعت مثل نماز وروزه وغیره زمان وساعت مشخصّی ندارد وهرگه که دل به عشق دهی خوش دمی بود. دوم اینکه نوعی کج دهنی رندانه به زاهدان وعابدان ومتشرّعین هست آنها که عشق وعشقبازی رابرنمی تابند وآن رامنع می کنند بامشاهده ی عشقبازی حافظ درماه رمضان،بیشتر دچارخشم وغضب شده وبرآشفته حال می گردند. دراین بیت نوعی مَتَلک گویی رندانه به مخالفین عشق وجود دارد.
معنی بیت: اگرچه ماه رمضان است وبازار ریا وتظاهر ازسوی زاهدان گرم وپررونق است اگرچه منع عشق می کنند و عشقبازی جرم وگناه محسوب می شود! من درهمه حال طالب عشقبازی هستم من خمارعشقم برای من فرقی نمی کند که ماه شعبان باشدیارمضان! لطفی کن ازآن باده ی عشق جامی برای من بیاورتااوقات باارزش زندگانی بیهوده تلف نگردد. ازهمان باده ای که هرنادان وجاهل وبی تجربه، باخوردن جامی ازآن، به مستی ووجدوسرور می رسد. برخلاف تصوّر متشرّعین، که معتقدهستند عشق آدمی راکور وعقل وخرد را زایل می سازد! عشق چشم ودل آدمی رابینا وبصیرمی کندودل وجان راصفا وطراوت می بخشد.
«شراب عشق» ازآن روی که زُداینده ی هواهای نفسانی، وشستشودهنده ی ضمیر آدمی ازرنگ وریا ومنیّت است سبب دل آگاهی وبینایی ِدرونی میگردد و باده نوش را(عاشق را) به راستی وبی آلایشی می رساند. همانگونه که کسی که ازشراب انگوری مست می شود مُهرزبانش شکسته شده وناگفتنیها رابرزبان می آورد ودست به برملا کردن اسرارمی کند شراب عشق نیزباروح وروان عاشق همین کاررامی کند آتشین وسوزاننده هست وغرور وکِبروزهدخشک رازایل می کند و سبب پختگی و کامل شدن شرابخوار(عاشق) میگردد.
زان باده که درمیکده ی عشق فروشند
مارادوسه ساغربده وگو رمضان باش
اما نقد جدّی که براین برداشت وارد است آن است که عشق، شربتی نیست که کسی بتواند آن را درجام ریخته وبه کسی هدیه کند، اصلاً این کسی که قراراست این جامی ازشراب عشق به شاعربرساند چه کسی هست؟ اینچنین که حافظ درخواست باده ی عشق کرده، روشن است که درمقام پیشخدمت وکارگر میکده هست مگرمی شود به کسی دیگر اینگونه دستور صادرکرد که ازآن می عشق جامی برای من بیاور؟! بنابراین همانگونه که دربیت بعدی نیز مورداشاره قرارگرفته، شاعر درپی عیش ونوش وخوشگذرانیست ومقصودش ازمی عشق، همان شراب انگوریست ازآنجا که شاعر به شراب نوشی اشتیاق زیادی دارد آن را می عشق می نامد. آنچه که به این نقد، اعتبارمی بخشد این است که اگر منظور شاعر همان شراب عشق ومعرفت بود نیازی نبودکه به ماه رمضان اشاره شود جراکه ماه رمضان یک ماه معنویست ونوشیدن شراب عشق ومعرفت نیز نه تنها مغایرتی باماه رمضان ندارد بلکه همخوانی وهمسویی نیزبااین ماه معنوی دارد وضرورتی نداشت که «گرچه ماه رمضانست..» رابااین برجستگی اعلام نماید. به همین دلیل مقصود شاعر همان شراب انکوریست.
به هرصورت دراین هیاهوی پررمزوراز، هرکسی برحسب فکر گمانی دارد وبه مقتضای درک ودانش خویش ازاینگونه ابیات، معناهای متفاوت ومتضاد برداشت می نمایند.
🌿━━━━━━━━━━🌿
روزهارفت که دستِ من مسکین نگرفت
زلفِ شمشادقدی ساعدِ سیم اندامی
مسکین: بی چیز وفقیر، درمانده
شمشادقد: سروقد، خوش اندام
سیم اندام: آنکه اندام وی سفید و تابان باشد، سیمین تن
حافظ دلِ عاشق پیشه ونازکی دارد اونمی تواند بدون عشق نفس بکشد اودائما باید اززیارت عشقی به زیارت عشقی دیگررفته وهمواره درمدار وجریان عشقبازی بوده باشد. عشق عاشق پیشگان، ایستایی وتوقّف برنمی تابد عشق یک جریان بی وقفه ومستمرهست وعاشق مدام درپی نظربازی وچشم چرانی درمیان خوبرویان هست وبامشاهده ی زیبائیهای آنان، به منبع وخالق زیبائیها متّصل میگردد وباحظّ بصری، بصیرت درونی پیدامی کند.
چنین بنظر می رسد که مدّتهاست شاهدی، شمشادقدی ،سیم اندامی ، خاطرنازک اورا درنیافته و دستی به مِهر به دلِ عاشق پیشه ی اونخورده است!
معنی بیت: دریغا روزهایی سپری شد که من ِ درویش ناتوان، ازهمنشینی با سیمین تنان وسروقدان بی نصیب ومحروم مانده ام. مدّتیست که دستم زلف بلندقامتی رانوازش نکرده وساعدِ سیمین تنی را نگرفته است من خمارومخمور عشقبازی هستم.
مخمورجام عشقم ساقی بده شرابی
پرکن قدح که بی می مجلس نداردآبی
🌿━━━━━━━━━━🌿
روزه هر چند که مهمان عزیز است ای دل
صحبتش موهبتی دان و شدن انعامی
موهبت: بخشش
انعام: نعمت و احسان،پاداش
"صحبت"دراینجاکنایه ازآمدن است
شدن: رفتن
معنی بیت: روزه گرفتن وماه رمضان هرچندکه مهمان عزیزو گرامیست (غنیمتی بشمار امّا ازرفتنش نیزخشنودباش) آمدنش را هدیه ای ازسوی خداوندبدان(اشاره به تاثیرات مثبت روزه گرفتن برجسم وجان که دردین مسلکی بدان توصیه وسفارش شده است) ورفتنش رالطف وغنیمتی بشمار که فرصتی برای عیش وعشرت مجدّد دراختیارتومی گذارد.
مقصودحافظ دراین بیت، این هست که من فواید روزه گرفتن را بهترازمتشرّعین می دانم، من بااصل روزه داری مخالف نیستم.
تاثیرات مثبت روزه داری ازهزاران سال پیشتر توسط دانشمندان کشف شده و روزه گرفتن ازسوی همه ی ادیان ومذاهب ومسلکهای غیردینی بااندکی اختلاف در روش روزه گرفتن،تاکیدشده وفواید زیادی برای سلامتی وتتدرستی دارد این چیزی نیست که مشرّعین کشف نموده باشند!
روزه در ادیان و امّت های پیشین دارای تاریخی کهن می باشد، به طوری که مصری های قدیم برای پرستش بت خود به نام «لایسیس» و یونانی ها به عنوان عبادت بت کشاورزی به نام «ذیمیز» روزه می گرفتند. مردم رومانی به گرفتن روزه شهرت داشته و به عنوان پرستش بت «لزنس»- که همان ستاره مشتری است- اقدام به این عمل مقدس می نمودند. هندی ها برای به دست آوردن خشنودی خدایان خود روزه می گرفتند، صابئی ها سی روز، روزه به احترام کره ماه بر خود واجب می دانند.
روحانیون برهمائی نیز در اول بهار و پاییز و در اول و چهارم هر ماه قمری و خورشید گرفتگی روزه می گیرند.
حافظ چورفت روزه وگل نیزمی رود
ناچارباده نوش که ازدست رفت کار
🌿━━━━━━━━━━🌿مرغ زیرک به در ِخانقه اکنون نپرد
که نهادهست به هرمجلس وَعظی دامی
خانقه: عبادتگاه صوفیان
"مرغ زیرک" دراینجا کنایه ازرند زیرک است.
اکنون: اشاره به ماه رمضان است
وعظ: پند واندرز
معنی بیت: امروزه(درایّام ماه رمضان) هرمجلس سخنرانی که درخانقاهها وعبادتگاههابرگزارمی شوددرحقیقت یک دام ویک تله برای فریب عوام هست. فریبکاران وحُقّه بازان درلباس وعظ، به بهانه ی نصیحت واندرز، مردم رامی فریبند رندان باهوش ازنیّتِ واعظان باخبرند وبه این دامها گرفتارنمی شوند ودراین ایّام به عبادتگاهها نزدیک نمی شوند که بازارفریبکاری گرم وپررونق هست!
زرَهم میافکن ای شیخ به دانه های تسبیح
که چومرغ زیرک افتد نفتد به هیچ دامی!
🌿━━━━━━━━━━🌿
گِله از زاهد بدخو نکنم رسم این است
که چوصبحی بدمد درپی اش افتد شامی
"زاهد بدخو" کنایه ازمتشرّعین متعصّب ویکسویه نگراست که ازروی حسادت وکینه،افکارواندیشه های حافظانه رابرنتابیده وباسیاه نمایی ودسیسه چینی ها، سوء ظنّ دیگران راعلیه حافظ برانگیخته اند تامانع بیداری مردم شوند.
"صبح" استعارا ازخودشاعراست که با اندیشه های ناب خود همانند صبح طلوع نموده، روشنگری می کند وروشنایی می بخشد
شام: کنایه اززاهدِ بداندیش وکینه توزاست که درتلاش است تا روشناییِ صبح راازبین ببردوهمه جا درتاریکی فرورود.
معنی بیت: اززاهدبدخو گله وشکایتی ندارم که چرا نسبت به من کینه ورزی می کند ودرپی خاموش کردن من است) ماهیّت وذات او چنین هست که بابیداری واگاهی مخالفت ورزد! باروشن شدن مردم او ازبین می رود اوناچاراست برای زنده مانده باروشنایی بجنگد! همانگونه که طبیعی هست که هرگاه صبحی دمیدن آغازمی کند، ظلمت شب ازبیم نابودی، به تکاپومی افتد وبه دنبال صبح، حرکت می کند تا روشنایی ِ صبح راازبین ببرد! این جنگ نوروتاریکی وخیر وشرّ ازازل بوده وتا ابد ادامه خواهدداشت.
زاهدظاهرپرست ازحال ماآگاه نیست
درحق ماهرچه گویدجای هیچ اکراه نیست!
🌿━━━━━━━━━━🌿
یار من چون بخرامد به تماشای چمن
برسانش ز من ای پیک صبا پیغامی
بخرامد: خرامان شود، با ناز واِفاده حرکت کند.
معنی بیت: ای بادصبا آن هنگام که محبوب من خرامان خرامان به سیروسیاحت درباغ می پردازد پیغام مرا(سلام ودعای مرا) به اوبرسان وبگو:
🌿━━━━━━━━━━🌿
آن حریفی که شب وروزمی صاف کشد
بود آیا که کند یاد ز دُردآشامی ؟
حریف:هم پیاله،یار
می صاف کَشَد: باده ی ناب بنوشد.
دُردآشام: به تهیدستانی که توان خرید شراب ناب وخالص نداشتند وبه ناگزیر ازشراب ناصاف و ارزان می نوشیدند "دردآشام" می گفتند.
معنی بیت: آن همپیاله ای که دغدغه ی مالی ندارد (احتمالا یکی ازدوستان صمیمی شاعر،شاه یحیی ،شاه منصور،شاه شجاع یا….) وشب وروز ناب ترین وخالص ترین شرابها رامی نوشد آیا ازرفیق خویش یادمی کند که ازروی ناچاری شراب ناخالص می نوشد؟
ساقی که جامت ازمی صافی تهی مباد
چشم عنایتی به من دُرد نوش کن
🌿━━━━━━━━━━🌿
حافظا گر ندهد دادِ دلت آصف عهد
کام دشواربه دست آوری ازخودکامی
معنی بیت:
آصفِ عهد: وزیرِ وقت(احتمالاً تورانشاه که رفیق شفیق حافظ بوده ودرمرتفع کردن تیرگی رابطه ی حافظ وشاه شجاع نقش میانجی داشت)
"کام" دراینجا کنایه ازآرزوی بهبودروابط باشاه شجاع است.
ازخودکامی:ازیک نفر خودکامه ای مثل شاه شجاع ِ متکّبر،وخودسر ومغرور
معنی بیت: ای حافظ، اگر وزیر وقت(تورانشاه گامی پیش ننهد و) به دادِ تو نرسد، سخت است که بتوانی ازآدم خودسری مثل شاه شجاع دادِ دلِ خود را بستانی.
اوبه خونم تشنه ومن برلبش تا چون شود
کام بِستانم ازاو یاداد بِستاند زمن
حمیدرضا در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۵ دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیفها » شمارهٔ ۵ - برای افتخارالسلطنه - دختر ناصرالدین شاه:
درود دوست عزیزم
ممنونم از توجهتون
عارف بینظیره
نگاه کنید به گفتاری از کسروی در مورد عارف
در پاکی و پیراستگی عارف(عارف قزوینی) همان بس که همکاران او در آن هرج و مرج مشروطه توانگری اندوختند و هر یکی امروز آسایش برای خود دارد
ولی عارف با همه ی تقدمی که بر دیگران داشت از آن بازارتهی دست درآمدوباآن سختی سالهای آخر عمر خود را بسر داد.
خداروان اوراشاد گرداند.(کسروی)
#داوری کسروی درباره عارف قزوینی
ققنوس در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۵۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۳ - ظاهر شدن عجز حکیمان از معالجهٔ کنیزک و روی آوردن پادشاه به درگاه اله و در خواب دیدن او ولیی را:
مشخصا داستان کنیزک و پادشاه داستان زندگی خود مولوی است. مولوی خود پادشاهی است که به علم شیفته می شود. ارزش علوم حصولی به اندازه کنیز است که به خدمت درآید و ارزشی بالاتر از این ندارد. هنگامی که مساله ای در علم حصولی پیش میآید پادشاه نگران میشود و برای حل آن تلاش میکند. اما وقتی شمس پیدا میشود دیگر کنیز به فراموشی میرود زیرا کنیز تا نیمه راه کار میگشاید اما وقتی آفتاب آمد دیگر نیازی به کنیز باقی نمیماند. در این بخش مولوی با اشاره و ایما مشخص میکند که شمس آمده و مولوی عاشق و شیفته او شده است.
حسین معتقدی فرد در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۸:
به نظر می رسد درنوشتن شعردقت ادبی نشده زیرا مفهوم دو مصراع سوم وچهارم یکی است درحالیکه باید متضادباشد:مخدوم کم ازخودی چرا باید بود=یاخدمت چون خودی چرا باید کرد" صحیح ترومفهوم زیباتری را می رساند با احترام به نظرات سایرین
Rhysand در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۲ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۴ - رفتن پدر مجنون به خواستاری لیلی:
جدا از این شعر فوق العاده، حکایت لیلی و مجنون واقعی است و نظامی عزیز از واقعیت اقتباس کردند. دلیل واقعی این که پدر لیلی مجنون را قبول نکرد این بود که میخواست لیلی را به پسر رییس یکی دیگر از قبایل بدهد که تعداد اعضای آن قبیله و ثروت آن ها بیشتر از قبیله ی مجنون بود. هر چند در شعر چیز دیگری گفته شده.
علی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۵:
شهرام ناظری خیلی زیبا و تاثیرگذار تر این رو خونده نسبت به بقیه
متین در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۱۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۴ - از خداوند ولیّ التوفیق در خواستن توفیق رعایت ادب در همه حالها و بیان کردن وخامت ضررهای بیادبی:
سلام.
میتوانم بدانم چرا این بخش در وسط قصه آمده در حالی ک چیزی از قصه در آن ذکر نشده
محمد حسن آرامش در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۴۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۴ - حکایت در معنی سلامت جاهل در خاموشی:
نسخه ای در دسترس دارم که در پایانش چنین آمده است
بنطق آدمی بهتر است از دواب
دواب از تو به گر نگویی صواب
محمدامین در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ سلمان ساوجی » جمشید و خورشید » بخش ۵۸ - غزل:
و نیز بیت 14
محمدامین در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۵۶ دربارهٔ سلمان ساوجی » جمشید و خورشید » بخش ۵۸ - غزل:
سلام و درود
آیا در بیت 12 جای مصرع ها عوض نشده است؟
صحیح:
حبذا وقتی که ما را در سرابستان وصل
ز آن تعلل کرد باد صبح کو بیمار بود
بنده در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۹:
با سلام
شرح این غزل توسط دکتر ابراهیمی دینانی در برنامه معرفت:
پیوند به وبگاه بیرونی
محمد در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۸ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:
سلام بر همه دوستان
کسی معنی بیت آخر ، به ویژه مصرع آخر رو میتونه ، به زبان ساده توضیح بده؟
به ویژه من معنی ... ورنه کم از انعامی رو نمی فهمم .
ممنون
مصطفی خدایگان در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۴:
سلام و عرض ادب
گمانم وزن شعر رو اشتباه نوشتید. احتمالاً این درسته:
فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن
بنده در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۴:
با سلام
شرح این غزل توسط دکتر ابراهیمی دینانی در برنامه معرفت:
قسمت اول:
پیوند به وبگاه بیرونی
قسمت دوم:
پیوند به وبگاه بیرونی
قسمت سوم:
پیوند به وبگاه بیرونی
قسمت چهارم:
پیوند به وبگاه بیرونی
جواد آموزگار در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۳:
سعدی علیه رحمه در این شعر به اوج عمق و لطافت عشق و عاشق بودن رو توصیف کرده
در بیت اول اوج آمال و آرزوی خودش رو در لحظه مرگ <> یا همون معشوق مد نظر دونسته که برای درک تلاش برای حیات رو در یک محکوم به مرگ باید دید که چجور از عمق وجود التماس و تقلا میکنه
اما سعدی در همین حال هم دست از طلب ندارد و عشق رو بر حیات ارجح میدونه یا بهتر بگیم معتقده هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
در بیت دوم نکته جالبی داره که برای درک اون باید به توصیفاتی که از صبح قیامت شده برگردیم.
یوم الحسرة، یوم لاینفع مالٌ و لابنون...، یوم یفر المرأ من اخیه و صاحبة و بنیه و...
یعنی در روز حشر و محشر زمانی که همه از همدیگه فرار میکنن، زمانی که کسی به فکر کسی نیست، زمانی که هر کسی حیرون دنبال یه راه نجات برای خودشه
من دنبال تو یا همون عشق میگردم
نه اینکه سعدی از حشر مصون بدونه خودش رو، نه
منتهی سعدی عشق رو راه نجات از حشر میدونه
و عاشق بودن رو ایمن و امان قیامت معرفی میکنه
در ادامه بسط و شرح همین نظریه رو دنبال میکنه تا بیت آخر که میگه اگر خلاف کنم سعدیا به سوی تو باشم
در اینجا راه نجات از بادیه (برهوت معنا یا هر جایگاه پست و ناخوشایند) رو با وجود و همگام عشق رفتن میدونه
و معتقده اونجایی که خلاف کردم یا خلاف مسیر رفتم به دلیل اینه که ((سعدیا به سوی تو بودم)) یعنی در عشق هرجا به خودت مشغول شدی غافلی
هروقت به خودت نگاه کردی و دچار خودبینی شدی از راه سعادت داری برمیگرذی
اونم در دل برهوت و بادیه دنیا که راه برون رفتی جز عاشقانه زیستن و عشق و مهر ورزیدن نداره
امیر رحیمی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۰۳ دربارهٔ رشحه » شمارهٔ ۲۹ - نامشخص:
پی وصل تو ما را زور و زر نیست.
nabavar در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶: