همایون در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۳۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۴۶:
دانشمندان از بسیاری حقایق جهان و طبیعت نمی توانند سر در بیاورند و علت آن این است که عوامل و سطوح و متغیرهای هستی بی شمارند، تنها چهل سال طول کشید تا آنها پی ببرند که چگونه دو اتم هیدروژن با هم ترکیب میشود و مدل این کار چگونه است که دو الکترون در کنار هم به دور دو پروتون میگردد، این سادهترین نوع ترکیب است برای همین عملکرد پروتیینها این قدر پیچیده و غیر قابل دریافت به نظر میآید و پیدا شدن حیات روی زمین غیر قابل فهم برای مغز انسانی است
رمز آن در همین فراوانی است که جلال دین از آن همه جا بنام کان شکر یاد میکند
آنکه به این معنی پی نمی برد نیمه خوش است و هیچ گاه تمام خوشی را تجربه نمی کند، نیمه خوشی نیز از هستی میآید و از خود او نیست زیرا انسان هر چه قدر ناتوان در رازورزی هستی باشد بالاخره نسیمی از این فراوانی به او میرسد، ولی جلال دین میگوید من به این فراوانی وصل هستم و گرفتار و عاشق و شیفته و اسیر و دلباخته آنم و همواره میسرخوشی و خرمی و تازگی گلزار آن به من میرسد
همایون در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۳۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۴۵:
اهمیت و بزرگیای که جلال دین برای نوازنده به خرج میدهد و آنکه ساز را و آواز را و آهنگ را میشناسد و ناگزیر شعر را میستاید
که به حق ارزش یک خنیاگر را بیش از همه یک شاعر طراز اول میداند
برای همین است که زاهد خشک مغز و شکننده تاب شنیدن موسیقی را ندارد و ناخود آگاه از آن دوری میجوید و سعی میکند هزار عیب بر آن نهد
این نکته گرهی و پر ارزش است و جدایی راه زهد و دین داری را از رازورزی و عرفان مشخص میکند
موسیقی مانند شعر از تازگی و لطافت و نو آوری برخوردار است حال آنکه از هیچ کدام اینها در دین مداری و زهد خبری نیست
یار لطیفِ ترِ تو خفته بود در بر تو - خفته کند ناله خوش خفته بیدار تو کو
ساز خاموش هم آدم را به وجد میآورد چه برسد که نواخته شود
گاه نماییش رهی گوش بمالیش گهی
به نظر، نواختن نوازنده در دستگاهی و سپس کوک را عوض کردن و به دستگاه دیگر رفتن باشد
زنده کند هر وطنی
موسیقی یاد میهن و وطن را در انسان زنده میکند زیرا در اعماق میهن و افراد آن سرزمین ریشه دارد
احمد آذرکمان ۰۴۹۰۳۰۰۶۶۹.a@gmail.com در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۵۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:
@KashkooleGibi
من به هر جمعیتی نالان شدم
جفت بدحالان و خوشحالان شدم . 『مولوی』
ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ
▣ گویا مصراع دوم یک توضیح اضافه ای است در مورد جمعیتی که راوی را نالان کرده است ولی به نظر هیچ توضیحی اضافه نیست و می تواند به روشن تر شدن متن کمک برساند . مثلا وقتی می گویند «فلانی ساندویچ خرید با دو نان اضافه » ، دو نان اضافه می تواند خبر از گرسنگی آن شخص بدهد ، به پایین بودن قدرت خرید شخص اشاره کند و ...
▣ به نظر مصراع دوم می تواند نشانگر این باشد که راوی جمعیت را با توجه به «احوالات» آن ها دسته بندی کرده است یعنی در نظر راوی ، جمعیت یا خوش حال است یا بدحال و حالت سومی برای آن قائل نیست .
▣ واژه ی «جفت» می تواند به این اشاره کند که راوی بیش تر از یک روبه رو شدنِ ساده و یا نشست و برخاست معمولی به خوش حالان و بدحالان نزدیک شده است .
▣ ضمیر منفصل «من» در ابتدای جمله و تکرار ضمایر متصل «م» در جایگاه ردیف می تواند حاکی از این باشد که راوی خود را جدای از جمعیت ، جدای از خوش حالان و جدای از بدحالان می بیند . تاثیر این ضمایر به گونه ای است که مخاطب دوست دارد خود را از جماعت خوش حال و بدحال نبیند بلکه مثل راوی خود را جدا و نالان از این جماعت ببیند .
▣ «شدم» از افعال دینامیک نیست و یک روحیه ی مفعولی بر راوی مستولی است ؛ یک مفعولِ ناراضی و نالان که حالا از جمعیتِ بدحالان و خوش حالان فاصله گرفته است اما همچنان از تاثیر آن ها خالی نشده است .
▣ این بیت هم یکی از بی شمار ابیاتی است که تایید می کند ایرانی ها بیش ترِ کلمه هایی که از بانکِ عاطفیِ درونشان بر می دارند خرجِ مونولوگ می کنند تا دیالوگ .
احمد آذرکمان . 29 آذر97 ـ حسن آباد فشافویه
پیوند به وبگاه بیرونی
ساناز در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۹:
چرا اجازه ورود نام خواننده های خانم را نمی دهید؟ مشکل دارید؟!
سیدعلی (رضا) ساقی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۲:
یا مَبْسَماً یُحاکی دُرجَاً مِن اللَالی
یارب چه درخورآمدگِردش خط هلالی
یا:ای
مَبْسَماً: جای تبسم، کنایه از دهان خندان.
یُحاکی: حکایت میکند،نشان می دهد
دُرج: صندوقچه ی جواهر، دندانها به مرواریدی تشبیه شده که درصنوقچه ی دهان جای گرفته اند. مِن: از
لَآلی : مرواریدها، کنایه از دندانها.
درخور: شایسته
گِرْدَش: گِرداگرد و اطراف آن
خطّ هلالی : موهای لطیفی که پشت لب سبزمی شوند. خط نیم دایره
معنی بیت: ای دهان خندانی که صندوقچه ی مروارید را نمایان می سازد خداوندا موهای لطیفی که گِرداگرد آن دهان روئیده چقدر درخور ومناسب است. خدایا چه قلم سحرآفرینی داری! این موهای نرم لطیفی که دورتادور لبهای معشوق نقش زدی چه خیالها که برمی انگیزد وچه احساسات نابی خلق می کند! حمدوسپاس تورابادکه برازنده ی تحسینی وستایش هستی.
برآن نقّاش قدرت آفرین باد باد
که گرد مَه کشد خطّ هلالی
🌿━━━━━━━━━━🌿
حالی خیال وصلت خوش میدهد فریبم
تا خود چه نقش بازد این صورت خیالی
حالی: اکنون
نقش بازد: چه نقشی بازی کند وچه چیزی رقم بخورد.
معنی بیت: اکنون که تصوّرِدسترسی به حرم وصال تو، اینچنین مرا شعله های هیجان اشتیاق رافروزان می کنداگربه واقعیت مبدّل گردند چه ها خواهد شد؟! آیا توانایی تحمل این لطف متعالی واین اتّفاق عظیم راخواهم داشت؟ آیاسزاوار درک آن لحظات رویایی هستم؟
بایدبه انتظار نشست ودید که این تصوّرات خیالی چگونه رقم خواهند خورد آیا تحقّق پیداخواهندکرد.
نقشی بر آب می زنم ازگریه حالیا
تاکی شودقرین حقیقت مجازمن
🌿━━━━━━━━━━🌿
می ده که گرچه گشتم نامه سیاه عالم
نومید کی توان بود از لطف لایزالی
نامه سیاه: سیاه نامه، گناهکارِ رسوا.
لطف لایزالی :لطف خدایی که جاویدان وزوال ناپذیراست.
معنی بیت: اقیانوس لطف وکرم دوست آنچنان بیکران وبی حدومرزاست که اگرمتلاطم گردد گناهان، صاحبان خویش راگم خواهندکرد.
ازلطف ومرحمت خداوند نمی توان نومید شد بااینکه گناهکار وبدنام جهان هستم ای ساقی عنایتی کن شرابی به من بده که به لطف وبزرگواری اوبسیار امیدوارم.
لطف خدابیشترازجرم ماست
نکته ی سربسته چه دانی خموش
حافظ این نکته رابخوبی درک کرده بود که احساس گناه کردن ووحشت ازمجازاتهای هولناک؛ آدمی را خشک وخشن وپریشان خاطر وزندگی را به جهنم تبدیل می کند. کشیشان و روحانیان ورهبران مذهبی قرنهاسعی وتلاش کرده اندتابه انسانها تلقین کنند که شماگناهکارید وبرای رهایی لزاین گناهان بایدها ونبایدها ی زیادی طراحی کرده وبه مردم تحمیل نموده اند تاازاین طریق مردم را تحت سلطه ی خودیش بگیرند. آنها؛ سعی می کنند باایجاد احساس گناه؛ آدمیان را سرشارازتنش و ترس ووحشت کنند آنها خوب می دانند که انسانی که خودراگناهکاردانسته ودائمااز مجازاتهای هولناک بترسد راحت ترازدیگران تن به بردگی می دهد ومتقابلاً کسی که احساس گناه نکند شادمانه تر؛ لطیف تر ومنعطف ترازدیگران زندگی می کند وهرگزبه هیچ قیمتی تن به بردگی نمی دهد.
رسالت حافظ این هست که مارا از شرّاین احساسات منفی وتنش ووحشت پوشالی برهاند وبه ما دراین بیت ناب این نکته رابرساند که هیچ گناهی جزمردم آزاری نیست راحت باشید واز مجازتهای دروغین وحشت نکنید به لطف وکرم بخشش اوامیدوارباشید.
هاتفی ازگوشه ی میخانه دوش
گفت ببخشندگنه می بنوش
🌿━━━━━━━━━━🌿
ساقی بیار جامی و از خلوتم برون کش
تا دَر به دَر بگردم قَلّاش و لااُبالی
خلوت: گوشه ی پرهیزگاری و تنهایی
قَلّاش : زیرک حیله گر،مردم بی نام و ننگ و لوند و بی چیز و مفلس مکّار و میخواره، خراباتی و مقیم در میکده ها
لاابالی: بی پروا و بی بند و بار
معنی بیت: (ازپرهیزگاری خشک وبی روح درگوشه ی خلوت نتیجه ای نگرفتم گریز اززندگی وخلوت گزینی بی روح نمی تواند راه درستی بوده باشد) ای ساقی جام شرابی بیاور (می خواهم به سیم آخربزنم) شراب بیاورو مرا ازکُنج خلوتّ بیهودگی خویش بیرون آرتامست وسرخوش، قلم برننگ ونام بکشم وازهرچه قید وبندومحدودیت هست آزادگردم وبه اجتماع برگردم به میان توده ی مردم برگردم هرچند درنقش قلاّش ولااُبالی ودوره گرد.
🌿━━━━━━━━━━🌿
حافظ دراینجا به عبث بودن خلوت گزینی؛ پی برده واز ساقی مددمی طلبدتاازاین بیهودگی خلاص گردد. اودیوارهایی را که دور خود کشیده خراب می کند تاازآن زندان نفس گیر بیرون بیاید او دریافته است باآزادی ازاین سیاه چال؛ دوباره صاحب آسمان و ستارگانی خواهدشد که اینک ازدست رفته اند. اوقصد دارد باخوشباشی وپرداختن به عیش وعشرت؛ زندگی را در تمام ابعادش تجربه کنداوازاین عصیان وشورش و تجربه ی کارهایی که ازمنظرشریعت گناه شمرده شده نمی هراسد چون نیک می داند که باکسب تجربیات بیشتر به بلوغ درونی بیشتر ی خواهدرسید دربینش حافظانه خوش وخرم زندگی کردن وجشن گرفتن زندگی هرچند درشکل لاابالیگری وقلّاشی بهترین نوع زندگانی، نیایش وبندگیست نه گریختن اززندگی وپناه بردن درخلوت، بیهوده نشستن وتکرار ذکرهاو جملات خاص! مهم این است که درضیافت زندگی حضوری آگاهانه وشادمانه داشته باشی ولحظه های زندگی را باوجد وسُرور درک کنی ودرهمین جا بهشتی برین بسازی تاخود واطرافیانت بهره مندگردند.
خوشترزعیش وصحبت وباغ وبهارچیست؟
ساقی کجاست گوسبب انتظارچیست؟
🌿━━━━━━━━━━🌿
از چار چیز مگذر گر عاقلی و زیرک
اَمن و شراب بیغش معشوق و جای خالی
اَمن: جایی که امنیّت دارد، کسی قادربه سرک کشیدن وفضولی نیست. آسوده خاطر وفارغ ازدخالتها وقضاوتهای بی مورد دیگران بودن.
بی غَش: ناب و بی آلایش، شرابی که خالص بوده ودُرد نداشته وگیرایی بالایی داشته باشد.
معنی بیت: اگرعاقل وزیرک هستی وبه سطحی قابل قبول ازبیداری رسیده ای وقصد داری ازاین چندروز زندگانی بهره ای درست ببری، توصیه می کنم ازچهارچیز که ارکان اصلی خوشبختی وسعادت هستند چشم پوشی نکن شراب ناب،جای خالی، اَمنیّت وآرامش ومعشوقی زیباروی ودلخواه که درآغوش او حسی راتجربه کنی که حاضرنباشی آن آغوش را بابهشت زاهدان عوض کنی.
اگرخوش اقبال بوده باشی واین امکان(چهارچیز) برایت میسّر شد بدان که رازکامیابی برتو آشکارشده وتوکامران ترین فرد این دنیاهستی، عیش ونوش وخوشباشی برتو مبارکباد که کارجهان بکامت شده است.
شراب لَعل وجای اَمن ویار مهربان ساقی
دلاکی بِه شودکارت اگراکنون نخواهدشد؟
🌿━━━━━━━━━━🌿
چون نیست نقش دوران در هیچ حال ثابت
حافظ مکن شکایت تا مِی خوریم حالی
نقش دوران: بازی روزگار، حوادث زمانه، چرخ فلک
معنی بیت: ای حافظ ازآنجاکه چرخ فلک بی وقفه درچرخش است وساکنانش رابه بالاوپایین می برد وازآنجاکه حال دوران دایماً درحال جابجایی و تغییر ودگرگونی می باشد گله وشکایت دیگر معنایی ندارد آرام بگیر وآسوده باش تاباآسودگی به عیش ونوش بپردازیم وشراب بنوشیم هیچ چیز ثبات وپایداری ندارد. وقتی که مرگ بزودی همه ی آنچه راکه بدست آورده ایم ازمابازپس خواهد گرفت بهترین واکنش به این جهان بی ثبات؛ آگاهی، شادمانگی؛ پرداختن به جشن وسرور وخوشباشیست.
وضع دوران بنگر ساغرعشرت برگیر
که به هرحالتی این است بهین ِاوضاع
🌿━━━━━━━━━━🌿
صافیست جام خاطر در دور آصف عهد
قُم فَاسقنِی رَحیقاً اَصفی مِن الزُّلالِ
صافی: زلال و بی غش
جام خاطر: خاطروذهن وضمیرآدمی به جامی تشبیه شده است.
"آصف" وزیرحضرت سلیمان، دراینجا لقبیست که حافظ از روی لطف به بونصر بوالمعالی وزیروقت داده است.
عهد: زمانه
قُم: به پاخیز، برخیز
فَاسْقِنی: پس سیراب کن مرا.
رحیق: شرابِ خالصِ وناب.
اَصفی: صاف تر
مِن: از
زلال: صاف وبی آلایش
معنی بیت: در دوران وزیرباکفایت وقت وقاضی القضات (بونصربوالمعالی) جام ِخاطرِمردم، صاف و روشن وزلال است(مردم هیچ دغدغه ای ندارند ودرامنیّت کامل بسرمی برند ساقیا...) برخیز و از شرابِ زلالِ روشن تر ازآب، جامی بیاور مرا سیراب کن.
ساقیا می ده که رندیهای حافظ فهم کرد
آصف صاحب قران جرم بخش عیب پوش
🌿━━━━━━━━━━🌿
اَلمُلکُ قَد تَباهی مِن جَدِّه و جِدِّه
یا رَب که جاودان باد این قدر و این مَعالی
اَلمُلک: کشور، مملکت
قد: به تحقیق
تباهی: فخرورزی، مباهات کردن
جَدِّه: بخت و طالع او
جِدِّه: کوشش او
قَدَر: درجه
معالی : خصلتهای ممتاز و عالی
معنی بیت: به برکت لیاقت وکفایت خواجه بونصر، مملکت ازهرلحاظ رونق واعتلاپیداکرده و به خود می بالد خدایا کاش این مقام و اقتدار و اعتلا دراین مملکت پیوسته پایدار بماند وهیچگاه زوال ونابسامانی نپذیرد.
دراوج نازونعمتی ای پادشاه حسن
یارب مباد تابه قیامت زوال تو
🌿━━━━━━━━━━🌿
مَسندفروز دولت کانِ شکوه و شوکت
بُرهان مُلک و ملّت بونصر بوالمعالی
مَسْنَد: جایی که برآن تکیه زنند، جایگاه، دستگاه دولتی
مَسندفروز: روشن کننده ی جایگاه و رونق دهنده
کان: معدن
شکوه و شوکت: جاه و جلال
بُرهان: دلیل
بونصر بولمعالی: قاضی القضات خواجه برهان الدین ابونصر خواجه کمال الدین ابوالمعالی
معنی بیت: روشن کننده ی دستگاهِ وزارت ومعدن اقتدار وعظمت خواجه ابونصربوالمعالی، دلیل شکوه واعتلای مُلک و ملت است.
برهان مُلک ودین که زدست وزارتش
ایّام کان یمین شد ودریا یسارهم
آ. در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۱۹ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » سوگواری بر مرگ دوست:
شعر خیلی قشنگیه :)
به خصوص بیت اخر، به نظرم یکی از قشنگترین بیتهای وحشیه. واقعا بدترین نفرینه و اوج ناراحتی وحشی رو از از دست دادن یارش نشون میده.
ولی به نظرم توی مصراع دوم بیت، "کز" معنی درستی نمیده و "وز" درستتره: زنده باشند و به زندان بلایی دربند / وز خدا مرگ شب و روز به زاری طلبند.
و همینطور به اشتباه "صد"، "سد" نوشته شده، مثل این بیت: یاد و سد یاد از آن عهد که در صحبت یار /خاطری داشتم از عیش جهان بر خوردار که درواقع مصرع اول باید این باشه: یاد و صد یاد از آن عهد...
به آور کرمانی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۲۷:
سلام امسال استاد شهرام ناظری در قونیه خوندن
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲:
چرخ فلک همیشه میچرخد ونمیتوان جلوگردش یا کینه اشرا گرفت.روزگار دوباره برمیگرددو کسی جلودار چرخش روزگارنیست.
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:
ای انسان روحانی که عقلت نمیرسدازکجاآمدی
عقلتراضایعکن ومی نوشته عقل بکارت نمیدی
حتی درشناخت خودت!خوشباش کنمیدونی کجا میری تانگرانباشی.مختصرا ازنادانیت خوشا.
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۴۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰:
تکه ازفردایت خبرنداری وارزش فردای خودترا نمیدانی،پس بانگرانی فرداامروزت راهم خراب نکن.امروزداشته باشی فرداداری امروزنه،فردانه. زندگی همین لحظست
مهدی قناعت پیشه در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۴۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰:
تکه ازفردایت خبرنداری وارزش فردای خودترا نمیدانی،پس بانگرانی فرداامروزت راهم خراب نکن.امروزداشته باشی فرداداری امروزنه،فردانه. زندگی همین لحظست
محمد غزالی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴:
بسیار زیبا. قرینیم ترا
مهدی حسن پور در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۲۷:
سلام وقت بخیر
روزبه نعمت الهی به تازگی آهنگ نهان مکن رو خونده ...
اسمش رو به لیست اضافه کنین
ممنون از سایت خوبتون!
Kamran Behdad در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۳۶ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۵۶:
سلام.به نظر میرسد در این غزل چند اشتباه چاپی یا احیانا درمتن اصلی وجود دارد.مثلا در بیت زیر
در این حدیقه چو شبم(شبنم صحیح است)نشسته ایم همه
یا در بیت
به حال پیکر بیجان گریستن دارد
مرا دمی ه (بجای ه باید که نوشته شود)تو گشتی جدا که می پرسد
علی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:
با سلام و احترام خدمت اساتید و علاقه مندان به شعر و ادب پارسی.
جالبه کاتبان وحی در زمان پیامبر(ص) هفت تن بودند و الباقی شاگردانی هستند که از آنان تلمذ نموده اند و از صدر اسلام تا قبل جناب حافظ هیچ کجای تاریخ و کتبی که از تاریخ نقل کرده اند به چهارده قاری و راوی اشاره ای نشده. چون حافظ عدد چهارده آورده دیگه تعدادشون چهارده شده؟ اگر کسی حرفی میزنه باید با ذکر سند باشد.
مسعود رستگاری در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۰۲ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
بیت آخر «به اطناب» صحیح است نه «با طناب»
سید علی انجو در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۴ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هفتم در تأثیر تربیت » حکایت شمارهٔ ۷:
سلام بر شما
نسخه ای به تصحیح جناب فروغی ذکاء الملک در احتیار من است که در آن شعر انتهای حکایت این قطعه است:
فراموشت نکرد ایـزد در آن حال
که بودی نطفه ی مدفون مدهـوش
روانت داد و طبع و عقل و ادراک
جمال ونطق و رای و فکرت و هوش
ده انگشتت مرتــب کرد بر کف
دوبازویت مرکــب ساخت بردوش
کنون پنداری ای ناچیـز همت
که خواهد کردنت روزی فرامـوش
مسعود رستگاری در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۲ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:
بیت ششم «زلفت» صحیح است نه «زلف»
amir.v در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۲۹ دربارهٔ عطار » اسرارنامه » بخش دوازدهم » بخش ۵ - الحکایه و التمثیل:
جهان در جو این افلاک مینا
چو خشخاشی بود بروی دریا
تو خود بنگر کز این خشخاش چندی
سزد تا بر غرور خود بخندی
مهدی ابراهیمی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۳۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۳: