مسعود رستگاری در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۰۳ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:
صورت صحیحِ بیت آخر این است:
سروِ بالای تو میجُست در آب
چشمِ سلمان که بلا جو آمد
مسعود رستگاری در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۵۲ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۷:
بیت اول مصرع دوم «روزی» صحیح است نه «روی»
مسعود رستگاری در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۱۱ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۱:
در بیت هفتم هر دو «آیینه» باید «آینه» نوشته شوند تا وزن بیت درست شود.
همایون در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۳۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۴۴:
این غزل در حقیقت سخنان شمس است که به جلال دین گفته شده است و او آن را به جان دل خریده است و اکنون به زیبائی برای همه بازگو میکند و همه رمز و رازها و گوشههای آنرا باز گشائی مینماید
شمس به جلال دین میگوید سخنان گذشتگان را تکرار نکن بلکه آنها را باز آفرینی کن و گامی به پیش ببر تا یاد بگیری سخن نو و تازه بگویی
اگر این توصیه شمس و جلال دین را همه بکار ببندند دنیا گلستان میشود، ما ایرانیان که آنرا فراموش کردیم و روزگار مان خوش نیست و دیرگاهی است که درجا میزنیم و به آنچه داریم دل خوشیم و این موجب شده است که به سترونی و نازایی دچار شویم
در حالی که جلال دین میگوید فرض کن هیچ چیز در این دنیا نیست و تو باید همه چیز را پدید آوری، این است آن عرفانی که جلال دین پس از ملاقات شمس برای ما میسازد که از بنیاد با آنچه پیش از آن بوده است تفاوت دارد، به به چه غزل زیبا و جان داری
رضا س در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۵:
نظرات دوستان رو در مورد بیت سوم خوندم. برداشت شخصی من از زلف دوتا در اینجا زلف خمیده ست. ضمن اینکه سوگوار بودن در اینجا معنی سیاه بودن رو هم میرسونه. این بیت از سعدی رو ببینید:
ای شکم خیره به تایی(نانی) بساز
تا نکنی پشت به خدمت دوتا
و
دست در حلقه ی آن زلف دوتا نتوان کرد (حافظ)
اما در این بیت:
ز زیر زلف دوتا چون گذر کنی بنگر
که از یمین و یسارت چه سوگوارانند
من اینطور برداشت میکنم که میگه از زیر موهای خمیده وقتی با غرور و بیتفاوتی گذری نگاهی میکنی، با دقت نگاه کن؛ عاشقان بیشمار و سیاهپوش و سوگوارت رو در چپ و راست ببین که در خودشون جمع شدن و از اینکه نتونستن به وصال تو برسن عزاداری میکنن. مثل زلفهای مشکی و خمیده ی خودت که از چپ و راست روی صورتت ریخته و با تکانهایی که میخوره انگار که گریه میکنه و به سوگواری مشغوله. (این یکی در شعر وجود نداره ولی دور از ذهن نیست و میشه با توجه به کلمه سوگواری اینطور تعبیر کرد که موی یار خیسه و آبی که با هر تکان سر میچکه به گریه و سوگواریِ عاشقان تشبیه شده)
مجید در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:
خطاب بهVijay Deep
دوست عزیز معنی این بیت از بیت قبلی روشن میشود به این معنا که ما چون گدایان برای پاره ای نان به بزم سلطان میامدیم پس تو ای انسان در محضر حضرت حق (بزم سلطان) به تقاضای دنیا و یا حتی بهشت(نان) فرصت را از دست مده(گدارویی) مکن وبرخیز(برجه) از مستی و می(رحمت واسعه) بهره ببر و به طلب وصال با معشوق گام بردار که جز این کنی گدا صفتی ایست که از چنین بزمی جز کفی نان.
بر نگرفته ای
حضرت علی علیه السلام میفرمایند
عبادت کنندگان سه گروهند
گروهی خدا را به طمع بهشت عبادت میکنند ،این عبادت تاجران است وگروهی از ترس دوزخ که این چونان غلامان است و گروهی به جهت شکر وسپاس که این عبادت احرار است
به قول خواجه شیراز
تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن
که خواجه خود روش بنده پروی داند
مجید در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:
سلام
دوستانی که به تکرار چهار باره ی کلمه جان ایراد دارند به این نکته هم دقت کنند که در نسخ معتبر در دسترس(حداقل سه نسخه ای که من دیدم ) همینطور آمده است
بله شاید کسی بگوید به نظر من این شعر یا این بیت اگر چنین یا چنان بود زیباتر یا بهتر بود
اما اینکه بگوییم این که من میگویم درست است و جز این نیست یعنی که هم ازمثلا" مولوی شاعرتریم و هم از تصحیح کنندگانی که با چه مرارتها به مقابله ی نسخ مختلف میپردازنند تا بتوانند امانت داری کنند
داناتر
شاید بسیاری از این اختلافاتی که در نسخ متفاوت میبینیم به دلیل همین اعمال سلایق نابجای مستنسخینی بوده که امانت داری نکرده اند
مجید در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۵۰ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۵۲:
در سراغ فرصت گم کرده میسوزم نفس
رفته شمع از بزم و بالی میزند پروانه ای
خدا رحمت کند پدران از دست رفته را.
یاد پدرم افتادم
ابراهیم در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۳:
مصرع «طالب بیقرار شو» را به دو صورت میتوان تفسیر کرد:
1- مضاف و مضاف الیه: طالب بیقرار :طالب چیزی باش که آن چیز بیقرار است
2- صفت و موصوف: طالب بیقرار : طالبی که آن طالب بیقرار است
...
به نظرم تفسیر دوم صحیحتره
مسعود رستگاری در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۱۴ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴:
مصرع دوم بیت دوم «بنمایند» صحیح است.
ناصر در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۵۸ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
سلام
وقت بخیر
در مصرع دوم بیت هشتم
کمان صحیح است نه کسان
کز کمان تیر سبکرو میشود یکدم جدا
مهدی قاسمی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۳۵ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۹۳:
وقتی بت رخ توست بت پرستی خوش تر
سیدعلی (رضا) ساقی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۱:
کَتَبتُ قصّة شوقی و مِدمَعی باکی
بیا که بی تو به جان آمدم ز غمناکی
زمانی که آدمی عاشق شخص دیگری می شود وبااشتیاق، همه ی عشق وارادت قلبی خودرا نثاراومی کند، درحقیقت عاشق آن شخص خاص نشده وفریب ذهن خودرا خورده است چراکه ذهن همه ی ما به هنگام دلباختن، تصویری دلفریبانه مطابق انتظارات وخواسته های درونی ما ازشخص مورد توجه مامی سازد وما درواقع فریب خورده و عاشق وشیدای این تصویر ذهنی می شویم چه بساممکن است تصویری که در ذهن مانقش بسته وشب وروزماراازماگرفته است باحقیقت وجودی آن شخص تطابقت نداشته وذهن حیله گرما درمورد اومبالغه کرده باشدتابتواند دل ماراراضی به شیدایی وعاشقی کند! ازهمین روست که معمولاً رابطه های عاشقانه دوام چندانی ندارند وطرفین باسپری شدن زمان اندک وبه محض شناخت دقیق یکدیگر، تمایلی به ادامه ی روابط نشان نداده وروابطشان قطع میگردد.
باتوجه به اینکه شرط زنده ماندن ذهن درپروراندن خیال وافکارهست بنظرچنین می رسد که ذهن آدمی بیشتر ازدل آدمی، به عشقبازی اشتیاق وعلاقه دارد چراکه ذهن دراین دوران طلایی، بیشترین وبهترین فرصت پرورش خیال رادراختیارداشته وبه فعالیت شبانه روزی مشغول است غذای لذیذی که برای بقای ذهن ازضروریات است. شایدبهترآن باشد وقتی که عاشق کسی می شویم سعی نکنیم به اوبیشترنزدیک شویم! اگراو دورازدسترس باقی بماند بی تردیدعشقمان، شبیه عشقی خیال انگیز میان لیلی ومجنون وفرهادوشیرین و..... خواهدبود امااگربه اونزدیک ونزدیکتر شویم دیری نخواهدکشید که سرخورده شده وشعله های عشق فروکش خواهدنمود! عشق رادرپستوی ذهن نهان بایدکرد تاهمچنان فروزان باقی بماند. دراین غزل نیزباچنین شرایطی روبروهستیم.
کَتَبتُ: نوشتم
قصّه: داستان
شوقی: شوروشوقم را
مِدمَعی: جا ومکان
باک: گریان
به جان آمدم: جان به لب شدم
معنی بیت: ای محبوب، ماجرای شورو اشتیاق خود را در حالی که چشمانم گریان بود نوشتم بیا که در فراق تو ، از فرط غم وغصّه جانم بر لب رسیده است.
عزم دیدارتوداردجان برلب آمده
بازگرددیابرآید چیست فرمان شما؟
🌿━━━━━━🌿بَسا که گفتهام از شوق بادو دیده ی خود
ایا مَنازلَ سَلمی فَاَینَ سلماکِ (سلماکی)
اَیا:ای
مَنازِلَ: منزل ها
سَلمی: سلما: ازچهره های عشق وعاشقی ادبیّاتِ تازیان است که واردِ ادبیّاتِ فارسی شده ومعمولاً استعاره ازمعشوق می باشد .اما باتوجه به اینکه حضرت حافظ درچندین غزل ازاو نام برده وازاحوالات اوبا سوزواشتیاقی قلبی یادکرده است احتمالاً وی شخص خاص ومحترمه ای ازنزدیکان یابستگان درجه ی یک حافظ بوده که خودنیزباعشق وعاشقی درگیربوده ویاناکامیهای عاطفی داشته است..
فَاَینَ: پس کجاست؟
سَلماکِ: سلمای تو
معنی بیت: چه بسیارکه به چشمان خویش لقب منزل معشوق گفته ام(رواق منظرچشم من آشیانه ی توست کرم نما وفرودآ که خانه خانه ی توست) اینک می پرسم اینقدر که تواشک می ریزی پس منزل معشوق کجاست؟
نقشی برآب می زنم ازگریه حالیا
تاکی شودقرین حقیقت مجازمن
🌿━━━━━━🌿
عجیب واقعهای و غریب حادثهای
اَنا اِصطَبَرتُ قتیلاً و قاتلی شاکی
واقعه: رخداد،اتّفاق
غریب: تازه ، کم نظیر
اَنا:من
اِصطَبَرتُ:خویشتن داری و شکیبایی کردم
قتیلاً: مقتول ، کشته شده.
قاتلی: قاتل من
شاکِ: شاکی و شکایت کننده
معنی بیت: اتّفاقی شگفت انگیزاست اینکه من مقتول عشق شده و شکایتی ندارم امّا قاتل من ازمن شاکی شده است!.
آشنایان ره عشق گرم خون بخورند
ناکسم گربه شکایت سوی بیگانه روم.
🌿━━━━━━🌿
که را رسد که کند عیبِ دامن پاکت
که همچو قطره که بربرگ گل چکدپاکی
معنی بیت: چه کسی می تواند ازتوایرادبگیرد؟ دامن توهمانند شبنم که بروی برگ گل می چکد پاک وبی آلایش است.
گوهرپاک توازمدحت مامستغیست
فکرمشّاطه چه باحُسن خدادادآمد
🌿━━━━━━🌿
زخاک پای تو داد آب روی لاله و گل
چو کِلک صُنع رقم زد به آبی و خاکی
کلک: قلم
صُنع: خلقت، آفرزینش
رقم زد: آفرید
آبی وخاکی: موجودات آبی وخاکی
معنی بیت: آن هنگام که قلم آفرینش موجودات آبی وخاکی راخَلق نمود به لاله وگل سرخ ازخاک پای توآبرو( صفا وجلا ورنگ وبو) بخشید.
گرچه خورشیدفلک چشم وچراغ عالم است
روشنایی بخش چشم اوست خاک پای تو
🌿━━━━━━🌿
صبا عبیرفشان گشت ساقیا برخیز
و هاتَ شمسةَ کَرم مطیب زاکی
عبیر: بوی معطّر،ماده ای خوشبو که ازمُشک وکافور و...تهیّه می شد.
هاتَ: بده، بیاور
شمسةَ: آفتاب، کنایه از شراب نورانی خورشیدِ می
کَرم: انگور، رَز
مُطَیِّب: پاکیزه و خوشبو زاکِ:پاکیزه
معنی بیت: ساقیابرخیز شراب نورانی وپاکیزه رابیاور که باد صبانیز درحال مُشک افشانیست.
ساقی به نورباده بر افروزجام ما
مطرب بگوکه کارجهان شدبه کام ما
🌿━━━━━━🌿
دَعَ التّکاسُل تَغنَم فَقد جَری مَثَلُ
که زادِ راهروان چُستی است و چالاکی
دَع: وداع کن، ترک کن
تَکاسُل: تنبلی وسستی
تَغنَم: سود می بری
فَقَد: پس بدرستی که، همانا که
جَری:جاری شد
جَری مَثَلٌ: درمثلی چنین آمده است
زاد : توشه
چُستی: زرنگ
اثر: نشانه
معنی بیت: کسالت وتنبلی راازخوددورکن تاازاین عمل سودها نصیبت گردد بدان مَثل که گویند: ره توشه ی راهِ روندگان زرنگی و چالاکیست.
درمذهب طریقت خامی نشان کفراست
آری طریق دولت چالاکیست وچستی
🌿━━━━━━🌿
اثر نماند ز من بی شمایلت آری
اَری مآثر مَحیای من مَحیّاکِ
شمایل: چهره، اندام
اَری: می بینم ومی دانم
مآثر: آثار نیک، خوبی های نمایان.
مَحیا: حیات، زندگی
محیایَ: زندگی من
مِن: از
مُحَیّاکِ: روی تو
نطق زند: نطق کند، سخن بگوید.
معنی بیت: من نشانه ها واثرات زندگانی خودرا درسایه ی پرتو رخسارتومی بینم( دلیل زندگانی من توهستی) ازهمین روست که درفراق تو وبی روی تو ازمن اثری نمانده است.
بازآی که بی روی توای شمع دل افروز
دربزم حریفان اثرنوروضیانیست
🌿━━━━━━🌿
زوصف حُسن تو حافظ چگونه نطق زند
که همچو صُنع خدایی وَرای ادراکی
زیبایی بهترین وخیال انگیزترین نشانه ی الوهیت است زیبایی امضای خالق کائنات هست زیبااندیشان وزیبادوستان درحوالی مقدس ربانیت وکوی معشوق نفس می کشند هرچشمی زیبا؛ هردرخت وگلی زیباهرپرنده ی زیبانشانه ی روشنیست که خداوند درهمان نزدیکیست. جاذبه وجادوی همه ی زیبارویان پرتوی ازفروغ رخ ساقی کائنات هستند ومارابه منبع لایزال زیبایی رهنمون می سازند.
انسان ِعاشق پیشه ونظرباز، در مشاهده و مکاشفه ی زیباییها(شامل همه نوع زیبایی) هر روز بیشتروعمیقتر به رازهای نهفته ی خلقت و به شکوه وجلال دستگاه آفرینش پی می برد، کمالجویی واشتیاق او در عشق ورزی بر کل تمامیّت هستی گسترش یافته وازلذتهای گذرا وفریبنده ی غریزه های حیوانی فاصله میگیردو همین این امر، خود مبنای اخلاقیات وسنگ بنای فضایل انسانی می گردد. درک "عالم زیباشناختی و نظربازی" برای همگان میسّرنیست وتنهاکسانی که عشق حقیقی راشناخته وهمانندحضرت حافظ ، تجربه ی شهود واشراق اندوخته وسرشارازذوق وشوق بوده باشند می توانند دراین عالم ملکوتی به سیروسیاحت پرداخته وازمشاهده ی زیبائیها محظوظ وبهره مند گردند. تنها راه رسیدن به این مقام ودریافت شایستگی،عشق است واخلاص عمل.
درنظرگاه حافظ، روح انسان در عالم مجردات( قبل از ورود به این دنیای خاکی) فروغی ازتجلّی معشوق اَزلی یاهمان "حقیقت زیبایی و حُسن مطلق" رادرزمان خلقت دیده وتجربه نموده است ازهمین رو با مشاهده ی زیبائیها هرچندمجازی ونسبی،به یاد ان زیبایی مطلق که سابقاً درک نموده،زیروزبر شده وبرانگیخته می گرددوهوای عشق او را برداشته وازخودبیخودمی کند.
نطق زند: سخن بگوید
وَرا: فراتر،آنسوی،بالاتر
صُنع: آفرینش وخلقت
معنی بیت: درتوصیف حُسن وزیبایی تو حافظ چگونه سخن بگوید که همچون اسرارخلقت خداوندی فراتر ازدرک وفهم هستی.
هزارنقش برآیدزکِلک صنع ویکی
به دلپذیری نقش نگارما نرسد
محمدعلی رضائی در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۴۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۲۲ - معجزه خواستن قوم از پیغامبران:
صبر و خاموشی جذوب رحمت است گر ندانی و نپذیری دلیلش علت است
اگر این معنا که صبر و خاموشی جذوب رحمت الهی است را قبول نداشته باشی و نپذیری ، دلیلش بیماری توست زیرا فقط کسی که با صبر و خاموشی رحمت الهی را در خود احساس کرده این مطلب را قبول دارد و کسی که نمی پذیرد هیچگاه این را تجربه نکرده و کسانی که این مهم را تجربه نکرده اند بیمار معنوی اند
nabavar در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۲۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:
ای آمده از عالم روحانی ، تفت
ای آنکه از عالم دیگر با شتاب امده ای
از روخوانی داوود ملک زاده راضی نشدم
تفت درین جا به مانای شتابان است ، و ایشان خواندند
روحانیِ تفت یعنی روحانیِ گرم و این طرز خوانش به نظر من اشتباه است
حسن در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۰:
من ذره و خورشید لقایی تو،بی من مرو
بیمار غم ام عین دوایی تو مرا
بی بال و پر اند پی تو می آیم
من که شده ام چو کهربایی تو مرا
علیرضا در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۳۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:
بنده خودم حیرانم در پنج و چهار و شش و هفت
چهار=جهار حد
هفت=هفت خط
شش=شش جهات بالا پایین چپ راست پیش و پس یا عقب و جلو..
پنج رو اگه کسی میدونه چیه ممنون میشم بگه
خردمند در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۶:
سپاس بی منتهی توراکه به تدبیرازلی وتاثیرلم یزلی،ازنابودمحض،بود دوعالم را رقم زدی.
هرکه شایسته مخاطب شدن است،بداند که خموشی دم مرگ است نه بازدم مرگ.ایضاخموشید نه امراست که چه مضحک میگردد ونه خبرکه چه بچگانه شود،بلکه ازناحیه شماتت است.پس گوید خموشید خموشید که میگفتین این بود.خاموشی شما نه خموشی که قیل وقاله،(تظاهر،ریاکاری).
باحوا وهوس درزندگی به باطن راه ندارید.خموشی شما دم مرگ نیست، بازدمشه که سروصدا داره.پس بلندشده وبروید پی دستوراتی که قبلا (ابیات قبلی)بهتون دادم.نمیشه هم خدا هم خرما روبخواهید.زاهدظاهرپرست ازحال ما اگاه نیست.
جهت تکمیل فهرست ،خواننده دیگراین اشعار:
داریوش اقبالیست. عاقبت همه به خیر.
مهدیه در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » ترجیعات » سیام:
با سلام
تا جایی که تونستم نظرات رو خوندم در باب اینکه شعر برای چه کسی گفته شده تا حدود زیادی همه درست گفتن ولی کسی نمیتونه با اطمینان بگه حرف من درسته ولی واقعا خوندن نظرات همه خالی از لطف نیست و جالبه. به قول یکی از دوستان خود مولانا گفته که "هرکسی از ظن خود شد یار من" پس درواقع گمان هریک از ما میتونه درست باشه.
من این شعر رو خوندم و از اونجا که به نظرم وقتی به عرفان واقعی میرسی جز وجود حق تعالی چیزی نمیبینی و از درخت و آب و خورشید و انسان و هرآنچه که باهاش رو به رو میشی جز یاد او در خاطرت نمیاد حس میکنم مخاطب خداست...حتی در قسمت هایی که به نظر میاد با یک جسم سر و کار داریم
به نظرم ی سری از ابیات هم اشاره مستقیم به آیات قرآن داره و صفات باری تعالی:
مثلا در مورد "امیر بی گزند" منظور اینه تو کسی هستی که ستم نمیکنه و آسیبی نمیرسونه مطابق آیه 44 سوره یونس"خدا هرگز به مردم ستم نمیکند ولی مردم خود در حق خویش ستم میکنند."
در مورد "که گردون را بگردانی" اشاره به ذات حق تعالی داره که آسمانها و زمین رو آفریده و اداره میکنه مطابق آیه 40 سوره یس"نه خورشید را قدرت است که به ماه رسد و نه شب را سزد که سبقت بر روز گیرد و هر یک در مدار معینی در این جو لایتناهی شناورند. " و آیات مشابه
در مورد "خبیر از جمله غایبها" مطابق آیه 38 سوره فاطر"خداوند از غیب آسمان ها و زمین آگاه است و آنچه را در درون دلهاست می داند"
در مورد " امان اندر نوایی ها به تدبیر و دوادانی" اشاره به این داره که خدا در سختی ها پناه ماست و برای ما کفایت می کنه مطابق آیه 2 و 3 سوره طلاق"هر که تقوای الهی پیشه کند، خدا برای او راه برون رفتی از سختی ها و مشکلات قرار می دهد و ازجایی که گمان نمی برد روزی او را می رساند، و هر کس بر خداوند توکل کند او را کافیست، همانا خداوند کار او را به کمال می رساند، خداوند برای هر چیزی اندازه ای قرار داده است."
و در مورد"مروح کن دل و جان را دل تنگ پریشان را" اشاره داره به اینکه او کسی است که میتونه ما رو از پریشانی و غم نجات بده و قلبمون رو مطمئن کنه مطابق آیه" الابذکرالله تطمئن القلوب" یا آیه 113 سوره احقاف "آنان که گفتند: آفریننده ما خداست و بر این سخن پایدار و ثابت ماندند بر آنها هیچ ترس و بیمی و حزن و اندوهی نخواهد بود."
و......
مسعود رستگاری در ۷ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۲۶ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۰: