گنجور

حاشیه‌ها

۸ در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۵۷ دربارهٔ هلالی جغتایی » مخمس بر غزل سعدی:

همایون،
این گونه که سرکار می خوانید، سن و سال طرف مربوطه خیلی بالا میرود!!

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۲:

🌿━━━━━━━━━━🌿

طُفیل هستی ِعشقند آدمیّ و پری

ارادتی بنما تا سعادتی ببری

طُفیل:کسی یاچیزی که وجودش وابسته به وجود کس یا چیز دیگر است مانند کسی که ناخوانده همراهِ شخص مهمان به مهمانی می‌رود. وابسته. دراینجا آدمی وپری وهرآنچه که درجهان هستی وجودارد وابسته به عشق هستند.

هستی : وجود

آدمیّ وپری: انسان و جنّ و فرشته، استعاره ازهمه ی کائنات وهمه ی موجودات مرئی ونامرئی

ارادتی بنما: ابرازتوجّه وعنایت کن

معنی بیت: بود ونبود همه ی آدمیان وجنّ وفرشتگان همه وابسته به وجودعشق هستند تو نیزبه عشق روی کن تاسعادتمند ورستگارگردی.

ازنظرگاه حافظ «عشق خداست وخدا همان عشق است» وبنظر چنین می رسد که نحوه ی منحصربفرد نگرش درباره ی چیستی وچرایی زندگی، راز ماندگاری آن عزیز بی همتاست. بی شک اوپیامبر عشق است که انسانها را اینچنین دلسوزانه به عشق ورزیدن فرامی خواند وراه ورسم آن راآموزش می دهد

حافظ به تنهایی یک مذهب است،یک مکتبِ انسانساز است وبه هیچ یک از ادیان ومذاهب تعلّقی ندارد، اوفراتر ازآنها ومستقل ومنحصربفرداست. چراکه عشق فراتر ازمکان وزمان ونژاد ومرز ومذهب است درمکتب آسمانی او هرگز ازوَعظ ،وَعده،گناه ، ثواب، تقوی ودانش به سبک ادیان ومذاهب سازمان یافته صحبتی به میان نمی آید. پیامِ حافظ مَشحون ازمهر ومحبت، راستی ودرستی، شادی ونشاط وعشق وامید میان خالق ومخلوق است. او پیوسته انسانهارا به دوری از اوهام وخرافات تشویق کرده و به جانبِ فهمِ ودرک هرچه بیشترزیباییها هدایت می کند. چهره ای که حافظ از خدا ترسیم کرده است، نه آن خدایی بی مایه وخودخواه است که اگر کسی اوراستایش نکرد براوغضب کرده وبه شدیدترین شیوه، عذابهای هولناک برایش تدارک دیده باشد! بلکه خدا درجهان بینی او یارِآشفته مویی غزل خوان است که با پیراهنی سینه چاک، در حالی که جامی پر از شراب محبّت رابا طنّازی دردست گرفته،با لبی خندان ،سربه راه ،صلح جو واز روی مِهر،نیم شب ،نرم نرمک به سراغِ عاشق دلداده ی خویش می آید تااورا موردِدلجویی ،نوازش و لطف ومرحمت قرارداده وبا سخنان گرم و سحر انگیزش سرمست ومسرور نماید. زندگی دراین نگاه جشنواره ای باشکوه است وتمام موجودات ونباتات وجمادات، میهمانان این ضیافت بشمارمی روند. محوراصلی این جشن باشکوه نه بردگی وبندگی، بلکه عشق وعشقبازیست و شامل پذیرایی، گفت‌وگو، موسیقی، رقص وآواز وشادمانگیست.

جهان وباقی وفانی فدای شاهد وساقی

که سلطانیّ عالم راطفیل عشق می بینم


🌿━━━━━━━━━━🌿

بکوش خواجه وازعشق بی‌نصیب مباش

که بنده را نخرد کس به عیب بی‌هنری

خواجه: آقا،سرور،بزرگ( خواجه آصف ازدوستان صمیمی شاعر."آصف ابن برخیا": نام وزیر حضرت سلیمان بود.) حافظ غالباً این لقب را به وزیران باکفایت مثل تورانشاه می داد. حافظ همانند همیشه، مخاطب سخن را بهانه قرارداده تا افکارواندیشه های ناب خودرا دربسترشعرو غزل به آگاهی مردم برساند. دراینجا شاید مخاطب خودشاعرباشد واین تذکر رابه خودش نسبت داده باشد. 

"بنده": غلام ونوکر

بی هنری: کسی که هیچ هنری ندارد. عشق ورزی درنظرگاه حافظ سرآمد همه ی هنرهاست دراینجا "بی هنری" کنایه ازکسی که عشق نمی ورزد وارزش آن رانمی داند.

معنی بیت: ای سرور وای خواجه که قصد زندگی دردنیا همراه بارشدونموّ معنوی داری سعی کن از عشق بی نصیب نباشی براساس همان حقیقت که غلامِ بی هنر خریدار وطالبی ندارد آدم بی عشق نیز هیچ ارزشی ندارد خاصیّت وارزش واهمیّت آدمی صرفا به میزان درک وفهم اوازعشق وعشقبازیست وبس. هشدار که به غیر ازعشق همه چیز فانی وازدست رفتنیست.

عشق زمینی وآسمانی هردومقدّس وتعالی بخش وروح انگیز است.بسیاری ازآدمیان فقط نقش عاشق ومعشوقی رابازی می کنند وعشق آنها عشق حقیقی نیست. عشق حقیقی، قائم به شخص خاص نیست عاشقی کیفیت وماهیّت وجودی فرداست در اول قدم عاشقی، باید؛ عاشق خویشتن بود اگرکسی خودرانتواند دوست داشته باشد هیچکس اورادوست نخواهدداشت امااگرخودش رادوست داشته باشد کم کم متوجه خواهدشدکه اطرافیان یکی یکی شروع به دوست داشتن اومی کنند ودرنهایت بارش رحمت الهی آغازمی شود وخدانیز اورا دوست می دارد. درقدم بعدی باید تصاحب وتملیک دیگری بکلی فراموش گردد وباپذیرش نقصهای یکدیگر، سهیم شدن صمیمانه درغم وشادی هم، ادغام شدن وبه تعالی رسانیدن یکدیگر تمرین شود تاسرانجام به ذوب شدن درشعله های عشق ختم شود.

عرضه کردم دوجهان بردل کارافتاده

بجزاز عشق توباقی همه فانی دانست


🌿━━━━━━━━━━🌿

می ِصبوح و شکرخواب صبحدم تا چند

به عذر نیم شبی کوش و گریه سحری

"میِ صبوح" آن می که هنگام صبح نوشندتا خماری دیشب ازبین برند وشادمانگی امروز راآغازکنند. دراینجا استعاره از خوشگذرانیهای بیهوده وناپایداراست خوشی هایی که نه ازروی عشقبازی بلکه برای سرکوب کردن غم واندوه دنیویست.

معنی بیت: تابه کی می خواهی صبح به باده نوشی بپردازی و ودرخواب شیرین سحرگاهی فرو روی؟ کمی نیزوقت برای رازونیازوعشقبازی اختصاص بده نیم شبی برخیزودرطلب رسیدن به سرمنزل معشوق آه وناله کن و اشک ندامتی سحرگان ازدیدگان خویش روان کن که چرا اوقات گرانبهارابه بیهودگی تلف کردی! به خودآی که عمرعزیزِ ازدست رفته هرگز بازنگردد وباسرعت درحال سپری شدن است.

تاکی میِ صبوح وشکرخواب بامداد

هشیارگردهان که گذشت اختیارعمر!


🌿━━━━━━━━━━🌿

تو خود چه لُعبتی ای شهسوار شیرین کار

که دربرابر چشمیّ و غایب از نظری

لُعبت: بازیچه،هرآنچه که باآن به بازی پردازند. دلبرشوخ،معشوق

شهسوار: سوار دلاور، چالاک، و ماهر در اسب‌سواری (خواجه آصف) 

معنی بیت: ای حبیب ای شهسوار بی همتا، بااینکه درهمه جاسخن ازتوست ودرهرجا درذهن وخیال مردم هستی  اما عجیب اینکه درعین حال نیز  ازنظرها غایب هستی وکس نمی تواند به سهولت به تودسترسی پیداکند! دراینجا نیز پاردکس زیبای حافظانه رقم خورده است.  تودرهمه جا همانند خداوند، برای همه کس دردسترس هستی امااگرکسی اراده کند تورا از نزدیک ملاقات کند این امکان وجودندارد! 

معنی بیت: ای شهسوار شیرین رفتار وخوش حرکات توخودچه دلبرشوخ وطنّازی هستی که از یک طرف همواره درمقابل چشمان  همه هستی وازیکسو همیشه ازنظرغایب هستی!

دراغلب غزلهای حافظ بسیاری ازابیات مانند همین بیت وبیت بعدی،موضؤعیت سخن فراشمول بوده و  معانی سطحی، مجازی ،عمیق وعرفانی رایکجا دردل خود جای داده اند بطوری که هریک ازمخاطبان غزل می توانند به قدر درک ودانش خویش، برداشت سطحی یا برداشت عرفانی داشته باشند.  

توراچنانکه تویی هرنظرکجابیند؟

به قدربینش خودهرکسی کند ادراک

🌿━━━━━━━━━━🌿

هزار جان مقدّس بسوخت زین غیرت

که هرصباح و مَسا شمع مجلس دگری

برای درک بهتراین تصوّرکنید که یک مقام عالی رتبه درحلقه ی مراقبین خود حرکت می کند ومراقبین باجدیت وسرسختی تمام،سعی دارند مردم راازنردیک شدن به او دورکنند لیکن درهرفرصتی، این مقام عالی رتبه بدون توجه به اقدامات مراقببن، خودرا به میان مردم زده وباآنهاخوش وبش می کند. مراقبان به جهت آنکه نمی توانندمانع کار اوگردند دچارآشفتگی وخشم شده وازدرون آتش می گیرند. آنهادوست دارند اگر کسی قراراست با آن مقام عالیرتبه ملاقات کند باید به واسطه ی آنهاو ازکانال آنهااین ملاقات صورت پذیرد!

دربرداشت عرفانی: 

"جان مقدس" اشاره به همه ی کشیشان، روحانیان،ورهبران همه ی ادیان ومذاهب هست که نقش همان مراقبان راعهده دارهستند! آنها سعی دارندوانمودکنند که مردم عادی به غیرازخود آنان، نمی توانند به راحتی وسهولت به یار دسترسی داشته باشند! آنهاتوقّع دارند مردم باپیروی واطاعت ازآنها به یاردسترسی داشته باشد! امّا یار برعکس خواسته ی انها، راحت ترازآنکه تصوّرمی شود دردسترس همگان قراردارد وآنها ازاین موضوع بسیار خشمگین هستند که چرا یار،خودرابه این آسانی دردسترس مخلوقات خویش قرارمی دهد! انها دوست دارند واسطه ی پیوند میان خالق ومخلوق باشند ومهم شمرده شوند!انهابسیارتنگ نظر خودشیفته، وعبوس وتندخوهستند!

غیرت: رشک وحسد

صباح: صبح

مسا: شب

معنی بیت: جان هزاران مقدّس نمای خودپسند، ازاین رَشک وحَسد که هرصبح وهر شب، مجلس افروز دیگران هستی( اینقدر سهل وآسان دردسترسی همگان قرار می گیری) می سوزد وازاینکه نتوانستند تورا درانحصارخویش نگه دارند ناراحت ونگران وخشمگین هستند!

دران شمایل مطبوع هیچ نتوان گفت

جزآن قَدَرکه رقیبان تندخو داری!

🌿━━━━━━━━━━🌿

ز من به حضرت آصف که می‌برد پیغام

که یاد گیر دو مصرع ز من به نظم دَری

نظم دری: شعرپارسی

معنی بیت: چه کسی ازمن به حضرت آصف پیغام می برد به اوبگوید که: یک بیت نکته دار ونغز ازمن به شعرپارسی یادبگیرودر خاطرنگاهدار:

🌿━━━━━━━━━━🌿

بیا که وضع جهان را چنان که من دیدم

گر امتحان بکنی می خوری و غم نخوری

معنی بیت: ای آصف بدان که اوضاع دنیا را چنانکه که من تجربه کردم وناپایداری وهیچ درهیچ بودن آن راآزموده ام اگرتونیزامتحان کنی درمی یابی که تنها با خوشباشی وشادمانگی زیستن است که می توان غم واندوه راازبین برد.

چون نقش غم زدورببینی شراب خواه

تشخیص کرده ایم ومداوامقرّر است

🌿━━━━━━━━━━🌿

کلاه سروریت کج مباد بر سر حُسن

که زیب بخت و سزاوار ملک و تاج سری

"کلاه سروریت کج مباد" کنایه ازاین است که همواره بزرگ و سرورباقی بمانی واساس بزرگی اَت زوال نپذیرد.

زیب: زینت

معنی بیت: کلاه سروری وبزرگی اَت نیک برسر زیبایت نشسته، امیدوارم همچنان این کلاه برسر توپایداربماند که تو خود تاج سرهستی وزینت بخت وطالعی وبرازنده ی مملکت.

آفتاب فتح راهردم طلوعی می دهد

ازکلاه خسروی رخسار مه سیمای تو

🌿━━━━━━━━━━🌿

به بوی زلف و رُخت می‌روند و می‌آیند

صبا به غالیه سایی وگل به جلوه گری

به بوی: به امید،به آرزوی، درپی بوی معطّرتو

غالیه سایی: عطرساختن، خوشبو سازی.

معنی بیت: بادصبا وگل به هوس شنیدن بوی خوش تو می آیند ومی روند صبابه این امید که ازبوی تومایه گرفته،عطربسازد وهوا رامعطّروخوشبوسازد وگل به شوق بازتابش ِ رنگ و بوی تومی شکفدوجلوه گری می کند.

مگرتوشانه زدی زلف عنبرافشان را ؟

که بادغالیه ساگشت وخاک عنبر بوست

🌿━━━━━━━━━━🌿

چو مُستعّد نظر نیستی وصال مجوی

که جام جَم نکند سود وقت بی‌بصری

مستعّد:‌کسی که آماده برای کاریست،سزاوار،قابل

مستعدِّ نظر: کسی که برای نظربازی کردن و همچنین دریافت نظرازسوی معشوق قابلیّت وشایستگی خاصی پیداکرده است.

جام جم: جام افسانه ای که معروفست متعلّق به جمشیدبوده واوضاع واحوال جهان رادراو می نگریست. روشن است که نابینایی که جام جم هم بدست داشته باشدنمی تواند چیزی ببیند. دراین بیت کسی که برای نظرکردن ودریافت نظرقابل نیست به نابینایی تشبیه شده که ازجام جم هیچ بهره ای نخواهدبرد.

بی بصری: نابینایی

وصال: رسیدن به معشوق.

معنی بیت: وقتی که توانایی نظربازی کردن وقابلیّت دریافت نظرازجانب معشوق را نداری بیهوده درپی رسیدن به وصال مباش باید رسم وراه نظربازی ودلدادگی رابیاموزی وقابلیّت پیداکنی تابه حریم وصال راه یابی چنانکه وقتی نابینا باشی جام جم هیچ تاثیری برای تونخواهد داشت.

گرجان بدهد سنگ سیه لعل نگردد

باطینت اصلی چه کند؟ بدگهرافتاد

🌿━━━━━━━━━━🌿

دعای گوشه نشینان بلا بگرداند

چرا به گوشه ی چشمی به ما نمی‌نگری

"گوشه نشینان": برکناره نشستگان،درویشان وپرهیزگاران، عاشقان(همچنین درگوشه ی چشم محبوب نشستگان رانیزشامل می شود)

معنی بیت: دعای پرهیزگاران که ازسرصدق وراستی صورت می پذیرد اثرگذار وبلاگردان است ای محبوب چرا به گوشه ی چشمی به عاشقان ِ گوشه نشین نمی نگری تابه لطف صفای دل انها وازتاثیردعاهای آنان، ازبلاها ومصیبت ها محفوظ مانی؟

یارب توآن جوان دلاورنگاه دار

کزتیرآه گوشه نشینان حذرنکرد


🌿━━━━━━━━━━🌿

بیاوسلطنت ازمابخربه مایه ی حُسن

وزاین معامله غافل مشو که حیف خوری

"سلطنت ازما بخر" مقصود اینکه همه ی اختیارات مارابه دست گیر وبرماتسلطّ پیداکن وسلطان ماباش

مایه: آنچه که نقدبود،نقدینگی وسرمایه

مایه ی حُسن: جمال و زیبایی به نقدینگی وسرمایه تشبیه شده است.

حیف خوری: دریغ وافسوس بخوری

معنی بیت: ای محبوب بیا ودرقبال نشان دادن جمال وزیبایی به ما، اختیار،مقام وموقعیّت ماوهرآنچه داریم رابگیروبرمامسلطّ باش این یک معامله ی خوب برای توست بایک حُسن فروشی می توانی تمام مال ومنال وجان ودل مارا تصاحب کنی وسلطان ماباشی اگرازاین معامله چشم پوشی کنی دریغ وافسوس خواهی خورد.

بکن معامله ای وین دل شکسته بخر

که باشکستگی ارزد به صدهزاردرست

🌿━━━━━━━━━━🌿

طریق عشق طریقی عجب خطرناک است

نعوذبالله اگر ره به مقصدی نبری!

طریق: راه و روش

نعوذ بالله: پناه برخدا

معنی بیت: ای آنکه درطریق عشقورزی گام نهاده ای به هوش باش که این طریق به رغم انکه بسیارخیال انگیزوسعادتبخش است بسیار خطرناک نیزهست وچه بسا که پناه برخدا شاید لغزش پیداکنی وفریب نفس خورده ومنحرف گردی.

درطریق عشق پارادکس زیبایی هست عجایب بسیاردارد. ای بسا ممکن است درویشی با خلوص نیّت صرفاً بازمزمه ی یک ترانه به سرمنزل مقصود برسد وچه بسا ممکن است که کسی سالها دراین طریق ریاضت کشیده ،پرهیزگاری نموده وسختکوشی کرده ولی سرانجام به مقصد نرسد! زنده یاداستادشهریاردراین مورد یک رباعی نغز وناب دارد که مرور آن خالی ازلطف نیست:

غُرّه مشو که مَرکب مردان مردرا

درسنگلاخ بادیه پِی ها بریده اند!

نومید نیز مباش که رندان باده نوش

ناگه به یک ترانه به منزل رسیده اند!


🌿━━━━━━━━━━🌿

به یُمن همّت حافظ امید هست که باز

اَری اُسامر لیلای لیله القَمری

معنی بیت:

اَری: ببینم

اُسامر: قصّه وافسانه می گویم

لیلای: برای لیلای(معشوق) خویش

لیله القمر: شب مهتابی

معنی بیت: بااین اراده وهمّتی که درحافظ می بینم بسیارامیدوارم که به برکت خواست ودعای حافظ دوباره در یک شب مهتابی درمحفل انسی به معشوق خویش قصّه می گویم وروزگاروفق مراد می چرخد.

عاقبت دست بدان سروبلندش برسد

هرکه رادرطلبت همّت اوقاصر نیست

احمد آذرکمان ۰۴۹۰۳۰۰۶۶۹.a@gmail.com در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:

▎ در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود
    از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت 『حافظ』
ـــــــــــــــ
▣ مصراع اول نشان می دهد که «راه مقصود» قبلا «آشکار» بوده است ، وگرنه «گم شدن راه مقصود» معنا ندارد .
▣ صحبت از دو عامل «غایب» است :
الف ـ راه مقصود
ب ـ کوکب هدایت
▣ آشکار شدن «غایب اول» یعنی راه مقصود ، به آشکار شدن «غایب دوم» یعنی کوکب هدایت بستگی دارد .
▣ «قدرت غیاب» باعث شده است که «راه مقصود» و «کوکب هدایت» موضوعات محوری این بیت باشند .
▣ آن چیز که در «متن توجه» قرار دارد «راه مقصود» است و «کوکب هدایت» از آن جهت مورد خطاب قرار گرفته که راه مقصود را نشان دهد . چه بسا اگر «راه مقصود» گم نمی شد هیچ گاه صحبت از «کوکب هدایت» به میان نمی آمد .
▣ «از (گوشه ای) برون آی ... »  نشانه از این دارد که کوکب هدایت در «حاشیه» قرار گرفته است . هر چند «کوکب هدایت» نسبت به «هدایت شونده» موقعیت و جایگاه «فرادستی و بالاتری» دارد .
▣ در آغاز بیت ، این شب است که با صفت  «سیاه» چراغ های صحنه را خاموش کرده است و در پایان بیت ، این درخواستِ دستورگونه از «کوکب هدایت» است که تَردستانه ، امید به روشن شدن چراغ ها را زنده نگه می دارد . درخواست دستور گونه ای که در آن نوعی از استغاثه ، التماس و تضرع مُندرج است .
▎ احمد آذرکمان ـ حسن آباد فشافویه ـ 97/09/20
پیوند به وبگاه بیرونی

همایون در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۹ دربارهٔ هلالی جغتایی » مخمس بر غزل سعدی:

درجواب دوست عزیز فرهاد خان پیرمرد:
کلمه "پیش" به معنای "قبل" است. در مجموع معنای بیت به این صورت است:
خداوند قبل از همگان، به تو حسن و جمال داده است

یکی (ودیگر هیچ) در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۹:

هر پاره کف جسم کز آن بحر نشان یافت
در حال گذارید و در آن بحر روان شد
تجسم کل یعنی کلیت این جهان حبابی بر روی دریای بیکرانگی است
پاره کف جسم یعنی موجودات داخل این جهان مجازی
که موجودیت خود را از آن بحر بیکرانگی گرفته اند
درحال گذارید یعنی در دنیایی که در آن حباب در جریان بود زندگی خود را طی نمود و دوباره در دریای بیکرانگی غوطه ور گشت.
بی دولت مخدومی شمس الحق تبریز
نی ماه توان دیدن و نی بحر توان شد
شمس الحق تبریز صورت نور ذات خداوندی بود که بی واسطه نمایان گشته بود و تا در حلقه بندگی او نباشی و عنایت او شامل حال تو نگردد نه قادر به دیدن صورت بی صورت او خواهی بود و نه به هستی واقعی خواهی رسید.

سپیده در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۳۸:

سلام و خسته نباشید. بیت آخر غلط تایپی دارد: تو را گوش گران دارد از این صوت و صدا غافل. به‌جای «صدا»، «صد» تایپ شده است.

Behzad Behzadi در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱:

غزل شماره21
حافظ این خرقه بینداز مگر جان ببری
کاتش از خرقه سالوس و کرامت برخاست
حافظ در کنایه و دو پهلو و ایهام صحبت کردن استاد بی بدلیل میباشد.کسی را مثل حافظ نیست که اینگونه خلق هنر کند.از همین بای است که حافظ یگانه است.
کرامت به معنی احترام ،بزرگی،عزت،سرافرازی،بزرگی ورزیدن
1-بزرگی کردن،بزرگ بودن،سرافزاز بودن مستلزم سختی کشیدن و درد سر کشیدن و تلاش و رنج است.بخشندگی و وقت گذاشتن و گذشت نیز از ابزار کرامت است.درواقع کرامت درد سرهای فراوانی دارد.در واقع در حالت دو پهلو می گوید که رسیدن به کرامت هم درد سرها و شکلات خودش را دارد
2-حافظ این تن پوش زهد و ریا را کنار بگذار که از خطر مردم فریبی و بزرگ بینی در امان باشی
3-حافظ دارد غیر مستقیم به جماعت خرقه پوش شیوخ اهل شریعت طعنه میزند که شما در واقع پشت این لباس دارید مردم فریبی می کنید.این لباس مردم فریبی و بزرگی را کنار بگذارید.

رضا در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۰:

مصرع اول از بیت سوم کلمه بویش اشتباهه و درستش بویت هست چون با توجه به مضمون شعر ، شاعر داره مستقیم با معشوقش صحبت میکنه و از شخص سومی صحبت نمیکنه.مثل بقیه ابیات (گرم تو دوستی...)یا (عنان مپیچ که گر می زنی...) در کل تصحیح این مصرع اینه :
نفس نفس اگر از باد نشنوم بویت......
زمان زمان چو گل از غم کنم گریبان چاک

مسعود رستگاری در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۴:

بیت پنجم، مصرع دوم، «وین» صحیح است نه «ورین»

ما را همه شب نمی برد خواب در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۴۴ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:

سید علی جان
هر شب ز دست هجرش چندان به یارب آیم
کز دست یا رب من یا رب به یا رب آید
مصراع اول میگه که هر شب از درد هجرانش اونقدری (دست به دعا بر می دارم) به یا رب یا رب گفتن می افتم
مصراع دوم هم میگه که به گمان من چون دوستان صاحب نظر قطعا تفسیر بهتری دارند :
که از دست این یا رب گفتن من رب ( خود پروردگار)
به یا رب گفتن میاد ,
در حقیقت کنایه گفته که خدا هم دیگه از دعاهای من خسته شده به خودش پناه می بره و یا دلش می سوزه خودش هم برای من دعا می کنه , که برداشت اول به نظرم صحیح تر باشه
پایدار باشی

مروت در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۵ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » تصنیفها » ای چرخ‌!:

قالب شعر چیه ؟

سید علی مهدیزاده در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۲۶ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:

سلام بی زحمت بیت دوم رو اگه کسی معنیشو میدونه بگه خیلی ممنون

محمدرضا اکبری در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۰۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۸۰:

ضمنا برای اطمینان به کتب قدیمی مولانا یا کتاب فیه ما فیه مراجعه کنید

محمدرضا اکبری در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۸۰:

لطفا اشتباه موجود در شعر را اصلاح فرمائید
خیلی از دوستان شما را منبع مرجع میدانند و اینگونه خطا در ابیات تزلزل ایجاد خواهد کرد
با دل گفتم که ای دل از نادانی
محروم ز خدمت کئی میدانی
دل گفت مرا تخته غلط میخوانی
من لازم خدمتم تو سرگردانی

ما را همه شب نمی برد خواب در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۶ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۱ - ماه بر سر مهر:

سورنا جان هم استانی عزیزم
اشعارت زیبا هستن و لطیف , بنده هم قبلا گاهی نوشته های خودم را به اشتراک میگذاشتم یک روز یکی از همین نویسندگانی که سری در سرها داره , و نام آور!
خیلی راحت جمله ی کلیدی یکی از اشعار بنده رو برداشت
و از اون روز با اینکه نوشته هام هم ثبتکتابخانه ی ملی هست هم ثبت ارشاد حقیقتا جرات اشتراک گذاشتن ندارم!
یه تجربه ی کوچولو از خودم بهت بگم , هیچ وقت کلمه ی نازل توی شعر در مورد معشوق به کار نبر ,
بزرگان این مملکت همیشه سر تواضع بر پای معشوق گذاشته اند ...

غزل در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۵۸ دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲:

جالبترین چیز واسه یه هنرمند اینه که هر کس از دریچه دید خودش برداشت متفاوتی از کار هنریش داره و به نظر من حافظ هم از این قاعده مستثنی نیست. اجازه بدیم هر کس هر طور دوست داره از هنر حافظ لذت ببره! هر کس یه سبک و روشی واسه زندگی داره که بر مبنای برداشتها و باورهاشه تا زمانی که به من یا جامعه آسیب نزنه که اون هم جای بحث داره چرا باید بخوام نظرشو عوض کنم؟ جهان که دستگاه فتوکپی نیست، همه زیباییش هم در همین تفاوتهاشه.

مهرداد پارسا در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۴۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۴:

سخن دوستان درباره مرگ اندیشی کاملا درست است. اینکه آدمی در برابر خودش یک چشم انداز روشن داشته باشد، ولو آنکه در آن چشم انداز مرگ وجود داشته باشد، بسی بهتر از آن است که در برابر خود پرده ای از یک مه غلیط بی خبری کشیده باشد. اگر دقت کنیم آن بی خبری و غفلت و مستی ای که خیام در رباعیات خود از آن سخن می گوید با آگاهی از سرنوشت بشر حاصل می شود نه ناآگاهی از سرنوشت و سرشت آدمی. تنها آنها که کاملا به سرشت و سرنوشت بشری خود آگاهند می توانند با خیال راحت دم را غنیمت بدارند و از آینده غمی به دل راه ندهند.

مهرداد پارسا در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۳۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۳:

این «کاش» هایی که در این رباعی گفته می شود همه در مقام نفی و امید محال است. چون در مصرع اول هم درباره آرمیدن و رسیدن راه دراز آرزو می کند و کاش می گوید و در مقام نفی و امید محال می گوید همان طور که در جهان آرامش و راحتی بود بعد آن هم حتما خواهد بود!
این از اساس در ادامه همان تفکری است که در بسیاری از رباعی ها می گوید چرا باید خلق کرد و از بین برد تا بعدا دوباره برگرداند؟!
دارنده چو ترکیب طبایع آراست
از بهر چه او فکندش اندر کم و کاست
گر نیک آمد شکستن از بهر چه بود
ورنیک نیامد این صور عیب کراست

احسان آسیابان زاده در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۶۵:

چقدر این شعر آرامش بخش است

مهرداد پارسا در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۸:

حکمای یونان هم به استناد رساله «ضیافت» افلاطون باده می نوشیدند و افلاطون در آثار خود از آن تمجید کرده. نمی دانم چرا برای عده ای باده گساری حکما عجیب است. در هر چیزی افراط مایه تیره بختی است، حتی آب زلال نیز اگر از حد خود خارج شود، همچون سمی مهلک در بدن آدمی عمل میکند و او را در دم می کُشد.

۱
…
۲۹۸۰
۲۹۸۱
۲۹۸۲
۲۹۸۳
۲۹۸۴
…
۵۸۷۳