گنجور

حاشیه‌ها

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:

رندان مست،مست رندیند
زاهدان عالیمقام مست رند
عشقم گوید این مپسند!
شیطان تو عشق دوم منی،شیرینی
هردوت عشقم(خدا وحافظ )گویند
مپسند!

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:

راز درون پرده ز رندان مست پرس
کاین حال نیست زاهد عالی مقام را
رندان مست،مست رندیند
زاهدان عالیمقام مست رند
عشقم گوید این مسند!

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶:

خاک پاک خاک همه شیرازم و حافظی نیست رازم ! من عشق از خون سازم!
و هرگز بخوبی حافظ قافیه حفظ نکرده ونتوانم سازم! من مهدی شیرازم!

۷ در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۲۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۵:

دود از آتش می‌رود خون از قتیل
سعدی این دم هم ز جایی می‌زند
دم گرم سعدی بیخودی نیست که دلی خونین و پرسوز دارد.

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

ای عشق!
ترا میشناسم،درد را
ای زشت!
ترا میشناسم،زیبا را،و ای بد!
تو راهم با عشق میشناسم

فروغ-الف در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:

سلام
در جواب دوستمان Ha-Af ، دوست عزیز شاید تفاوت ها در نگاه و دید ماست ، در کامنت شما عشق دنیوی هم عرض و ارز با لهو و لعب آورده شده و این نشان از اندیشه شما در گناه و خطا به شمار آوردن عشق زمینی است و به همین سبب است که شاعر محبوب خویش را مبرا از این گناه میدانید و تلاش بر برائت جستن برای وی میکنید، بنده یک بی دین و شما مسلمان اما خوب میدانم که در همین کتاب مقدس آمده است که ای پیامبر بگو من علم غیبی ندارم و بشری همانند شما هستم ، در مرتبه بالاترین انسان در دین شما ، ایشان نیز کاملا انسان است مثل بقیه و در مورد ایشان خداوند چنین قضاوتی را ارائه داده ، چه پافشاری ای وجود دارد که در مورد افرادی حتی پایینتر از پیامبرتان تقدس و ماسوا ایجاد کنیدو روز به روز به تعداد قدسیان اضافه کنید ؟ به گفته استاد فروزانفر :"حافظ انسان کامل نیست ولی کاملا انسان است " ضمن اینکه همان پیامبر و امام علی نیز بنابر احادیث و روایات مبرا از عشق زمینی از جمله عشق به فرزند و همسر نیست چه برسد به دیگران .
درود خدا و عقل و اندیشه بر تو باد ، در همین غزل یک بار تامل کنید ، انتظار ندارید که حافظ منظورش از معشوق دارای زلف آشفته و خوی کرده(عرق کرده) و خندان لب و مست و پیرهن چاک و غزل خوان و جام شراب به دست چشمش عربده جوی و لب افسوس کنان و یا نگار دارای زلف گره گیر خداوند بوده باشد؟ که اگر چنین انتظاری دارید یا شما مسلمان نیستید و یا حافظ را مسلمان نمیبینید چرا که در اسلام تجسم و تجسد خداوند و یا هر گونه اظهاری بر تجسم خداوند یعنی محدود کردن ایشان و این عین کفر است در دین اسلام . و این چه تناقضی است که حافظ را در حد بالاتر از پیامبرتان مبری از عشق زمینی میبرید و از طرف دیگر معشوق وی که به اوصاف انسانی و به هیبت و هیئت بشری تجسم شده را مانند یک مشرک و یا غیر مسلمان یا نصاری میپندارید؟!

فروغ-الف در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:

سلام
بیت پنجم و ششم دوستی فرموده بود که این دو بیت یاده شده از اندیشه جبرگرایانه حافظ است ، در مورد جبر و اختیار حافظ مشی دقیقی در خلال غزلیات خود ارائه نمیکندو ابراز رای در مورد اندیشه حافظ پیچیده است ، در برخی از غزلیات به تقدیر و طالع و بخت و فلک و چرخ گردون و... استناد میکند و در برخی دیگر از غزلیات به اختیار اعتقاد راسخ دارد ، به نظر بنده غزلیات دوره جوانی حافظ و در زمان عرفان حافظ به جبر اعتقاد داشته و حتی عشق استعلایی و الهی را به نوعی نتیجه جبر و خواسته معشوق میدیده (گر چه وصالش نه به کوشش دهند/ هر قدر ای دل که توانی بکوش ) اما اگر به غزلیاتی که بدست آوردن تاریخ سرایش آنها ممکن است تامل کنیم و اگر بتوان تاریخ سیر اندیشه شاعر را از خلال این محدود اشعار ببینیم ، متوجه میشویم که با گذر عمر اعتقاد وی به جبر رو به کاستی نهاده و حتی به دیده ی طنز و شوخ جبریون را به استهزاء میکشد مثل این بیت( آیین تقوا ما نیز دانیم / لیکن چه چاره با بخت گمراه) در این بیت میبینیم که حافظ برای انجام امور مخالف تقوا واحکام و اوامر دینی مثل شرب شراب و عشق و نظر بازی با معشوق از جبر (بخت گمراه) خویش مدد میجوید و انصافا نیز طنز دقیقی است و جبریون در مقابل این برهان پاسخ قانع کننده ای نخواهند داشت ، و در مورد این دو بیت موضوع این پست و این غزل به نظر میرسد که اینجا نیز حافظ از ذوق طنازانه خود بهره برده و باز هم اینجا جبریون را به استهزاء کشیده است و به آنان میخندد ، کما اینکه در بیت آخر به انگیزه شکستن توبه خویش یعنی همان خنده جام شراب و چشمک زدن جام به نوشیدن و زلف گره گیر معشوق زیباروی رنگارنگ(نگار) اشاره میکند و در مقابل این دو عامل بسیاری را از پیش توبه شکسته فرض میکند ، و همین عذر موجه وی است که من هم مثل همان (ای بسا) بسیار افراد از نگهداشت توبه معذور شدم ، و این علارغم ظاهر جبر عوامل نشان از اندیشه حافظ به اختیار است ، و الا به جای "ای بسا" ای همه یا هر یا کل استفاده میکرد و با واژه بسا به هر حال با اینکه توبه شکسته گان زیادند اما شامل همه ی توبه کنندگان نیست و تعدادی رهایی می یابند و این یعنی نفی جبر و جبر تام و حقیقی چنان جبری است که هیچ مشمول نوعی امکان دارا بودن اختیار انتخاب و انجام خلاف آن را ندارد

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:

بیت یا مطلبی از سعدی یا عارف و شاعر دیگر آوردن معمولیست،با تغییر یک نکن با بکن معنی متضاد میشود ومهم معنیه!
تا اینجا همشهریم اصلا خدا را منکر است.بعد احتمالا بارها نظرش تغییر خواهد یافت.عادیه

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

با پوزش از غ املایی حاشیه قبل
من همشهری حافظ
بهتر دونم ز نازش یا بقولی رازش
ایشون خداشون خدای عوام بوده و نه عرفا
البته تا این چند مطلبی که من خوانده ام.

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

بنده حاشیه های قبلی رو مطالعه نکردم ولی
قطعا من که همشهری حافظم اشتباه نمیدن
ایشان خدا داشته ولی خداوند را ندیده
وبقول عوام کافر بوده است و
تمام به من شک نکنید مگر بعد توبه کرده باشد

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:

قطعا هم شهری من چون مولانا نبوده و حوصله تجربه کردن وسوختن نداشته و خود خدا را درک نکرده وتنها احساسش میکند ولی عکس مولانا و چون اکثریت شیطان را نزریکتر دیده واز درد شیطان به خدا نرسیده اند

میثم در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:

با سپاس ازاقای سهیل قاسمی و اقا رضا به خاطر خوان و ترجمه زیبا بزرگواران

کمال داودوند در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴۹:

6409

میثم در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶:

با سپاس از اقای سهیل قاسمی و اقا رضا به خاطر خوان و ترجمه و تفسیر زیبای این غزل و سایر عزل های حافظ .

زیبا روز در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۵۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۸۷ - جواب گفتن عاشق عاذلان را و تهدید‌کنندگان را:

از جمادی مردم و نامی شدم ...
این تفسیر را پیش از نویسنده این سطور جایی نیاورده اند ..منظور از من کیست ؟ که می فرماید از جمادی مردم و نامی شدم؟
انسان نیست .حیوان وجماد نیست .اصل انسان یعنی روح است .
این نفس کل است که در خاک و باد و آب وجماد و حیوان و انسان تکامل می یابد و با تکامل داروینی فرق دارد

علی سهرابی در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۷:

وقتی ناصرالدین شاه متوجه شده بود که ادبای اروپا اینهمه به خیام عشق میورزند به یکی از ایشان گفته بود این خیام چیست که اینهمه او را بزرگ میدارید در دربار من صد شاعر بزرگتر از خیام است. بیچاره آن ادیب هم جز خندیدن به این شاه کم فهم چه میتوانسته بگوید. خواستم بگویم خیام با رباعیاتش بر قله ای ایستاده که البته چشم امثال ناصرالدین شاه قادر به دیدن آن است. همچنانکه البته شاهنامه و فردوسی. اگر کسی خواست این قله ها را تپه بداند مختار است و البته و صد البته چیزی از خیام و فردوسی کم نمیشود. یا مولانا و سعدی و.حافظ و هر کدام از این عزیزان که تا ابد موجب افتخار مایند.
می نوش و گلی بچین، که تا در نگری/گل خاک شده ست و سبزه خاشاک شده ست. گمان نمیکنم کسی بتواند انسان و هستی را زیباتر و خلاصه تر از این بیان کند.
پاینده باشید.

Mo۷sen در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۷ دربارهٔ عبید زاکانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:

سلام
منشا بیت تضمین را کسی مطلع است؟

نادر.. در ‫۸ سال قبل، شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۶:

آتش دیده
حجب غیب بسوخت..

دکتر محمد ادیب نیا در ‫۸ سال قبل، جمعه ۱۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۴:

“که از پای خُمت روزی به حوض کوثر اندازیم.”
این بیت از غزل اشاره به حدیث شریف ثقلین است که رسول خدا آن را برای مردم بیان فرمود؛
«حوض کوثر» نام نهر یا حوضی در بهشت است. واژه کوثر یک بار در قرآن آمده و سوره‌ای نیز به همین اسم نامگذاری شده است. اما «حوض کوثر» در قرآن نیامده و صرفا در احادیث معصومین به آن اشاره شده؛ از جمله در حدیث متواتر ثقلین چنین آمده است: «انّی تارکٌ فیکم الثِّقلَین کتاب اللهِ و عترتی ما ان تمسّکتم بهما لن تضلّوا ابداً لن یفترقا حتّی یردا علیّ الحوض»
شیعیان این حدیث صحیح و متواتر را یکی از دلائل امامت و وصایت بلافصل حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام می‎دانند و آن را به هشتاد و دو طریق، با عبارات گوناگون از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ روایت کرده‎اند.
از ابن عباس روایت شده که گفت هنگامی که سوره کوثر بر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نازل شد، امام علی علیه السلام به ایشان گفت:«یا رسول الله، کوثر چیست؟»
پیامبر فرمود:«نهری است که خداوند با اعطای آن به من، مرا گرامی داشته است.»
علی علیه السلام گفت:«آن را برای ما توصیف فرما.»
پیامبر فرمود:«کوثر نهری است که زیر عرش الهی جاری است. آبش سفیدتر از شیر و شیرین‌تر از عسل است. ریگ‌هایش زبرجد و یاقوت و مرجان، گیاهش زعفران و خاکش مشک‌بوست.»
آن‌گاه رسول خدا فرمود:«ای علی، این نهر برای تو و محبان تو پس از من است.»
رسول خدا در حدیثی دیگر فرمود:«هر کس قطره‌ای از حوض کوثر بنوشد هیچ‌گاه تشنه نخواهد شد.»
امیرمؤمنان علی علیه السلام نیز فرمود:«من به همراه عترت و خاندانم در کنار حوض کوثر با رسول خدا هستم. هر کس می‌خواهد با ما باشد باید گفتار ما را فرا گیرد و به روش ما عمل کند.»
علامه مجلسی در جلد هشتم بحار الانوار، فصل مستقل و مفصلی به کوثر اختصاص داده و به ویژگی‌های حوض کوثر و ساقی و صاحب آن پرداخته است.
منابع : بحارالانوار، ج 8، ص 16 - 29
شیخ صدوق (305 381ق) در کتاب کمال الدین از امام صادق(علیه السلام) و آن حضرت نیز از آبای خود چنین نقل می کند:
قال رسول الله(صلی الله علیه و آله): انی مخلف فیکم الثقلین: کتاب الله وعترتی اهل بیتی، فانهما لن یفترقا حتی یردا علی الحوض کهاتین وضم بین سبابتیه. فقام الیه جابربن عبدالله الانصاری وقال: یا رسول الله! من عترتک؟ قال: علی والحسن والحسین والائمة من ولد الحسین الی یوم القیامة؛[1]
پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمود: همانا من در میان شما دو چیز سنگین می گذارم: کتاب خدا و عترتم که اهل بیت من هستند. همانا آن دو هرگز از یکدیگر جدا نشوند تا روزی که در کنار حوض بر من وارد شوند. مثل این دو، و آن حضرت(صلی الله علیه و آله) دو انگشت سبابه (و اشاره) خود را به هم چسبانید. در این هنگام جابربن عبدالله انصاری برخاست و گفت: ای پیامبر خدا؟ عترت شما کیست؟ پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمود: (عترت من) علی، حسن، حسین و امامان از اولاد حسین(علیهم السلام) تا روز قیامت هستند.
شهید مطهری می گوید: مسئله در باب توانایی معنوی امام بعد از پیغمبر است که عقلاً باید معصوم از خطا و لغزش باشد و ما حدیث ثقلین را دلیلی بر این امر می‌دانیم این حدیث توسط شیعه و سنی بسیار نقل شده است. وقتی که پیامبر صلی‌الله علیه و آله کتاب‌الله و عترتی را کنار هم می‌آورد یعنی نوع هدایت آن دو از یک سنخ است. و تمسک به هر دوی آن ها باید از یک سنخ باشد.
و تأکید حضرت بر این است که باید مردم دین خود را از این دو منبع بگیرند و مرجع آن ها کتاب‌ خدا و عترت باشد. و وقتی که حضرت با این قاطعیت می‌فرمایند که از این دو منبع دین خود را بگیرید تا هرگز گمراه نشوید یعنی این دو منبع اشتباه ناپذیرند و پیروی و چنگ زدن به آن دو شما را از ضلالت و گمراهی بر حذر می‌دارد.
و انحراف مسلمین از آن وقتی شروع شد که خواستند بین کتاب خدا و اهل بیت فاصله و جدایی بیندازند.
و در واقع دین در تمام مراتب احتیاج به کسی دارد که آن را نسبت به زمان تفسیر کند. و این فهم دقیق از قرآن فقط از طریق یک علم خاص صورت می‌پذیرد و هر فرقه‌ای هر کدام از این دو را کنار گذاشته به انحراف کشیده شده‌است.(سیری در نهج البلاغه؛ مرتضی مطهری)

مجید میرزازاده در ‫۸ سال قبل، جمعه ۱۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۴۸ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۲۴ - صیدا:

کوشک پارسی قصر است.و چه زیبا پارسی نوشته است.

۱
…
۳۰۲۷
۳۰۲۸
۳۰۲۹
۳۰۳۰
۳۰۳۱
…
۵۸۷۳