محسن مرادی در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۷ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹ - در ستایش امیر انکیانو:
در بیت دوم “مردمان” صحیح است. لطفا تصحیح کنید.
بعد از تایپ قبل از گذاشتن در سایت 2 بار توسط 2 فرد مختلف
با اصل مطابقت و تصیح کنید. این طور اعتبار مطالب و سایت بالا میرود.
ممنون.
محمد ثنائی در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۲۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۰:
با عرض سلام
در مورد بیت 4:
آن قبله مشتاقان، ویران نشود هرگز
وان مصحف خاموشان سی پاره نخواهد شد
- قبله مشتاقان معنای مصطلح قطعی ندارد، میتواند به معنای کعبه و یا مراد رهروان و یا انسان کامل و غیره باشد؛ و اما مصحف به معنای لغوی کتاب واحدی که مجموعه ای از چند صفحه و یا جزو پراکنده باشد میدهد و همانگونه که شعرای زیادی مثنوی سروده اند اما وقتی کسی میگوید میخواهم بروم مثنوی بخرم منظورش مثنوی مولاناست (مثنوی معنای مصطلح یا حتی استعاری دارد) مصحف هم معنای قرآن میدهد، اینجا لازم است یادآور شوم که قرآن به صورت پراکنده بود و در زمان خلیفه سوم به طور رسمی جمع آوری شده و به شکل یک کتاب تدوین شد و نام مصحف گرفت که به مصحف عثمان معروف گردید و البته حضرت علی و کسان دیگری هم مصحف هایی به وجود آوردند که بنا به دلایلی رسمیت مصحف عثمان را نیافت و امروزه وقتی میگوییم مصحف منظور مصحف عثمان است؛ و کلمه سی پاره هم به همبن شکل معنای قرآن (سی جزء قرآن) است.
با توجه به معنای لغات معنی تحت الفظی بیت به این صورت است: آن قبله مشتاقان و یا عاشقان خلل ناپذیر است و از بین نمیرود (میتوان گفت کعبه خراب نمیشود) و آن قرآن گردآوری شده دیگر به شکل پراکنده و سی پاره در نمی آید.
اما سخن مولانا کنایه در کنایه و تشبیه در تشبیه است و اگر لفظی رانده آن را فدای معنی کرده، با توجه به شخصیت معنا گرا و معنوی مولانا حدث حقیر بر این است که از این لفظ ها و تشابهات استفاده می کند تا این معنی را برساند که آن قبله مشتاقان که امثال شمس تبریزی باشند نا میرا هستند و خدا زمین را از هدایت و عشق خالی نخواهد گذاشت و مصحف دلشان و درک و فهم بلندشان از زندگی و خداوند پراکنده و نخواهد شد هر چند که هیچ نگویند و خاموش باشند توسط مشتاقانشان مصحف های دلشان خوانده و شنیده خواهد شد و در دست رس خواهندگان قرار خواهد گرفت
همدان ترکلری در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۲۶ دربارهٔ شهریار » منظومهٔ حیدر بابا:
با توجه به این که تعداد بن واژه های موجود در زبان ترکی آذربایجانی چن برابر فارسی است و لغات دارای معانی جدا و با نزدیکی زیاد به هم هستند برای مثال( توکمک_جالاماخ_سَپمَک_فیشقیردماخ)که در اکثر مواقع معادلی برای ترجمه دقیق با حالتی که ترک زبان در نظر دارد در فارسی ممکن نیست. همه ترجمه ها برای آگاهی از کلیات متن هستند.
امیر اصغری در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۴۳ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۳۴۱:
سطر آخر؛ کور است...
فاصله به اشتباه گذاشته شده، و معنی را تغییر داده.
ارسلان قشقایی در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۳۱ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۲:
رسم ترکان است خون خوردن ز روی دوستی
خون من خورد و ندید از دوستی در روی من
ترکان باستان برای ایجاد پیوند دوستی و برادری دستشان را به صورت خفیف می بریدند و خون آم را درون جام حادی شراب قیمیز می ریختند و با خوردن آن برادر خونی میشدند و ای اشره به همان رسم که قان ایچمگ و بعد ها آند ایچمگ شده است اشاره دارد
جمشید نیکفر در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۴۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:
جمشید نیکفر نوشته:
از اهل دل ها تمنا دارم سری به کانال مروج توحید . بزنند تا با مفسر مثنوی معنوی که توسط یکی از شاگردان استاد ایتالله حمید رضا مروج سبزواری ایجاد شده بزنند . . امیدوارم که فیض ببرید واستاد را از دعای خیر بهرمند سازید
سید محسن در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۲۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۱:
امروز داشتم به آهنگ این غزل فکر می کردم ولی هرچی به ذهنم فشار آوردم شعرش یادم نیومد رادیو پیامو روشن کردم داشت همیم آهنگو پخش می کرد.جالبه نه
برگ بی برگی در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶۳:
به هر دیگی که میجوشد میآورد کاسه و منشین
که هر دیگی که میجوشد درون چیز دگر دارد
بنظر میرسد دیگ مصرع اول کنایه از دیگ انسان های هم هویت شده با چیز های این جهانی و بخصوص در این غزل منظور هم هویت شدن با علمشان میباشد و مولانا میگوید بر سر دیگ این افراد منشین چرا که بهره ای نخواهی نخواهی برد ، ولی آن دیگی که حقیقتاً و براساس من اصلی و نه من ذهنی به جوش و خروش آمده است آن چیز مطلوبی را که جستجو میکنی در درون خود دارد.
نه هر کلکی شکر دارد نه هر زیری زبر دارد
میفرماید آن عالمان سخن زیبا میگویند ولی چون بر آمده از ذهنی متوهم میباشد آن خاصیت و شیرینی شکر را ندارد و این اظهار فروتنی و پایین شمردن آن عالم بدلیل عدم خلوص ، تابعین و مقلدان او ترقی نخواهد داد و به درجات رفیع نخواهد رساند و چیزی بر آنان نخواهد فزود.
در پناه حق باشید
سعید در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۱:
رضای عزیز که دست بر قضا ساقی هم هستید احتمالا تقسیم بندی جام عکس فرموده شما باید از پایین به بالا باشد زیرا با تقسیم بندی شما اولین جرعه نوشیده شده جور خواهد بود و نیاز به کشیدن جور دیگران نخواهد ماند و.... شادباشید.
دینا در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۵۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی خسرو پرویز » بخش ۳۸ - مرثیهٔ فردوسی: مرگ پسر به جای پدر، ملامت شتاب او و نیایش آمرزش:
در شعر در بیت اول و مسرع اول کلمه سصت با حرف سین نوشته شده
حماد حماد در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۰۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۳۶:
بهتر است به عوض محروم مسکین نوشته شود.
محمد در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵۹:
در مورد اینکه آیا در مصرع چهارم "در " خود صحیح است یا "از" خود، من فکر می کنم با توجه به اینکه مصرع سوم با "بیرون" شروع میشود، پس در مصرع چهارم "در" درست است زیرا معنی درون را می دهد.
جعفر عسکری در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۵۴ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۲۴۹:
سلام
خیلی جاها خواندم و شنیدم که "مظلوم" رو جایگزین "درویش" کرده اند
من هم فکر می کنم مظلوم مفهومی گسترده تر و بیشتری نسبت به درویش دارد
امین در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۹ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱:
از صومعه رختم به خرابات برآرید
گرد از من و سجادهٔ طامات برآرید
تا خلوتیان سحر از خواب درآیند
مستان صبوحی به مناجات برآرید
رو ملک دو عالم به می یکشبه بفروش
گو زهد چهل ساله به هیهات برآرید
تا گرد ریا گم شود از دامن سعدی
رختش همه در آب خرابات برآرید.
ایرانی در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱:
ضمنا آقای آتشی چرا مصرع اول بیت پنجم با وزن هماهنگ نیست. خیلی هم هماهنگ هست.
ایرانی در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۵ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱:
منم با نظر بانو مژگان موافقم. وزن شعر اشتباه نوشته شده. مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن یا بقول خانم مژگان مفعول مفاعیل مفاعیل مفاعیل درسته.لطفا اصلاح فرمایید.
با تشکر.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۱:
🌿━━━━━━━━━━🌿
خوشترازفکرمی وجام چه خواهدبودن؟
تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن؟
این غزل زیبا درعین روانی و سادگی، سراسرپندو اندرزحکیمانه و حافظانه هست پند واندرزی که لحظاتی مارا ازوابستگی به تعلّقات دُنیی ودینی که غم واندوه بی شمار ببارمی آورندمی رهاند وما را به وارستگی ورهایی وسبکباری تشویق می کند.
چه بسا که هرکدام ازاین اندرزها درشرایط سخت ولحظات درماندگی، قابلیّت آن رادارند که دردهای ماراچون مرهمی آرامبخش تسیکن داده وبه دغدغه های فکریمان درمورد شروشورزمانه پایان دهند.
حافظِ فرزانه اهمیّت حال رابهتراز همه دریافته و نیک می داند که اگرکسی نتواند از"حال" بدرستی استفاده کند بی تردید در"آینده" نیزدچار مشکل شده ونخواهد توانست اهمیّت آن رادرک کند...
معنی بیت: آیافکری خوشتراز پرداختن به عیش ونوش ورهایی ازغمهای روزمرّه ی زندگی هست؟ من که براین باورم که هیچ فکری بهترازروی آوردن به عیش ونوش وشادیخواری نیست بنابراین اینک "حال" رادرمی یابیم وبه عشرت مشغول می شویم تابه ببینیم درآینده زمانه چه بازی درنظرگرفته وسرانجام سرنوشتِ ما چگونه رقم خواهد خورد.
بیا ای ساقی گلرخ بیاورباده رنگین
که فکری دردرون ما ازاین بهتر نمیگیرد
🌿━━━━━━🌿
غم دل چند توان خورد که ایّام نماند؟
گونه دل باش ونه ایّام چه خواهد بودن؟
معنی بیت: مگرچقدرمی شود غم ناپایداری زندگانی وغصّه ی گذرعمر راخورد؟ مرگ یک بار وشیون یکبار، حال که متوقّف کردن گذرعمر وپایدارساختن زندگانی ازحیطه ی اختیارمابیرون است خودراباشرایط وفق بده وباخود بگو فانی بودن زندگانی هیچ اهمیّتی ندارد اصلاًبگذاراین اتّفاق رخ دهد و نه دل بماند ونه ایّام! هرچه باداباد شراب بنوش وخوش باش!
زندگی درحقیقت یک سفرمحض ومطلق است سفری بدون مقصدکه به هیچ منتهی می شود به جایی که درهیچ کجا وجودندارد چاره دیگری پیش رویمان نیست. اگرمیخواهیم درزندگی، یکنواختی، نومیدی وشکست راتجربه نکنیم بایدهدفهاوآرزوها وآمال رافراموش کنیم تاشکست ویأس وناکامی هم باآنها ازبین برود چراکه تمام نگرانیهاودلشوره ها مربوط به مقصد وهدف است اگربپذیریم که زندگی هیچ هدفی ندارد آسوده خاطرترشده ودلتنگیهایمان محو خواهدشدوخواهیم توانست همانند حافظ، عاشقانه ازمسیرلذت ببریم…
ساغری نوش کن و جرعه بر افلاک فشان
چند و چند از غم ایام جگرخون باشی
🌿━━━━━━🌿
مرغ کم حوصله را گوغم خودخور که براو
رحم آن کس که نَهددام چه خواهدبودن ؟
"مرغ کم حوصله" : مرغی که به دام افتاده وبرای آزادی بیتابی می کند.
معنی بیت: برآن مرغی که به دام افتاده بگوکه بیقراری نکند بگوخود به فکرخودش باشد وانتظار بیهوده ازکسی که براو دام نهاده نداشته باشد رحم ومحبّتِ صیّادی که به طمع شکاردام می نهد برصید چگونه می تواندباشد؟! اگرصیّادمی توانست مهرورزی کند که دام نمی نهاد! انتظار محبّت ازصیّاد، خیالی بیهوده وبیجاست.
آدمی تازمانی که برای رستگاری ونجات خویش به بیرون ازخود چشم بدوزد چیزی جز بی حوصلگی، سرخوردگی وشکست حاصل نخواهدشد بارها وبارهامایوس وناامید خواهدشدتامفهوم این قانون طلایی هستی رادریابد که باید به درون خویش چرخیده وتوانمندی خودراکشف کند. حافظ درابن بیت ناب می فرماید دست ازگدایی بکش توخودپادشاه اقلیم وجودت هستی خودرادریاب تادُریابی.
مروبه خانه ی ارباب بی مروّت دَهر
که گنج عافیتت بردرسَرای خویشتن است.
"مرغ کم حوصله" کنایه ازآدمیانیست که دردام دنیا گرفتارشده وخوش باورانه انتظاردارندکه دنیا برای رستگاری وسعادت آنان تمهیداتی خواهد اندیشید ! دنیا همانندآن صیّاد سنگدل است وبه قربانیان خویش هیچ رحم وشفقّت نخواهدکرد. کسی که درانتظار دریافت مهربانی ازدنیا اوقات خویش راتلف می کند نقد عمرش رایکجا خواهد باخت.
نقدعمرت ببرد غصّه ی دنیا به گزاف
گرشب و روز دراین قصّه ی مشکّل باشی
🌿━━━━━━🌿
باده خورغم مخوروپندمُقلّدمنیوش
اعتبارسخن عام چه خواهد بودن؟
مقلّد: کسی که ازدیگری تقلید می کند. دراینجا کسی که زحمت پرسشگری، ،اندیشیدن وتلاش برای یافتن حقیقت را نمی کِشد،مسئولیت پذیر نیست، توانائیهای خودرا تن پرورانه نادیده می گیرد ومنافع خودرا درتقلیدازدیگران می جوید. درحالی که مطلوب وشایسته آنست که هرکسی تلاش کند بینش ونگرش خودرا درسایه ی تجربه های شخصی پیداکند وماهیّت خویشتن خویش رازندگی کند. مقلّد همیشه کپی از دیگریست وکپی هیچ ارزشی ندارد. کپی فرمانبردار ومطیع ورام است ودرانجام دادن هرکاری، منتظرمی ماندتا ازبالا بگویندکه چه کاری درست وچه کاری نادرست است! امّا رندان مسلکِ حافظانه، بدون توجّه به قضاوت ونظرات دیگران،بدون توجه به قدرت مرجع وسیستم حاکمیت، به درون خویشتن چرخیده وبایدها ونبایدهای خویش راخودشان تعیین می کنند.
منیوش: گوش نکن
اعتبار: ارزش
"سخن عام": سخن مقلّد، سخن مردمی ضعیف و مسئولیت گریزاست که زحمت پرسشگری و اندیشیدن ویافتن برنمی تابند! سخن خام و غیرکارشناسانه که محصول تفکّر وتفحصّ وتجربه نیست وازروی سادگی زده شود.
معنی بیت: باده بنوش وبه عیش وعشرت مشغول باش به سخنان مردمی که ازروی جهالت نیاندیشیده حرف می زنندگوش مسپار سخنان ناپخته وغیرکارشناسانه ی آنها هیچ ارزشی ندارند سخنی ارزش شنیدن دارد که ازدل تجربه برآید نه تقلید ازدیگران!
بربساط نکته دانان خودفروشی شرط نیست
یاسخن دانسته گوای مردعاقل یا خموش !
🌿━━━━━━🌿دست رنج توهمان بِه که شودصرف بکام
دانی آخرکه به ناکام چه خواهد بودن؟
معنی بیت: شایسته این است که درآمد و محصول زحمات تو برای کامروایی ،سعادت و شادمانی تو صرف شود می دانی که عاقبتِ کسی که درزندگانی شکست می خورد و ناکام می گردد چقدردردآور وملال آوراست بنابراین تلاش کن تا کامیاب گردی.
گویند مرگ برای کسانی سخت ترخواهدبود که به موقع ازداشته های خود استفاده نکرده وزندگی رابه بهانه ی مختلف به تأخیر انداخته وناکام مانده باشند دران روزسخت باحسرتی دردناک درخواهندیافت که زمان زندگی چقدرمحدود بوده وآنهاازاین امرغافل مانده اند! اما متقابلاً اگرکسی به درستی زندگی کرده باشد وبه اصطلاح کامیاب بوده باشد هنگام مرگ نیز باخاطری آسوده وباقلبی آرام رخت به جهان دیگرخواهد کشید.
کام دل آخرعمرازمِی ومعشوق بگیر
حیفِ اوقات که یکسربه بطالت گذرد
🌿━━━━━━🌿
پیر میخانه همیخواند معمّایی دوش
ازخط جام که فرجام چه خواهد بودن
خط جام: درگذشته جامهای شراب با هفت خط علامتگذاری شده بود که از بالا به پایین به این نامها خوانده میشدند: جور، بغداد، بصره، ازرق، اشک، کاسهگر و فُرودینه.
ساقی میخانه که معمولاً درکارخود کارآزموده و متبحّربود شراب را متناسب با ظرفیّتِ شرابخوران می ریخت. آنان که درشرابخواری سابقه ای طولانی وظرفیت بالایی داشتند توان این راداشتند که جامی که تاهفت خط آن شراب ریخته شده بود راسرکشیده وبنوشند به این افراد "هفت خط" می گفتند. ضمن آنکه جوردیگری راکشیدن نیز ازآنجا مانده که کسی که شش خط رانوشیده ونمی توانست خط هفتم یعنی جور رابنوشد آن دیگری که ظرفیّت بالاتری داشته زحمت آن رامی کشیده وشراب اورا می نوشید وبه اصطلاح جوررفیق خودرامی کشید.
معنی بیت: پیرباده فروش باتجربه ودل آگاه، دیشب معمّای نکته دار وقابل تامّلی را مطرح نمود نکته ی معمّا این بود که ازخط جام ومیزان شرابی که دردرون جام موجودهست می توان پی بردکه سرانجام حال و روزِ باده نوش چگونه خواهد بود. اگرشراب بیش ازظرفیّتِ شرابخوارباشد روشن است که حال خوبی نخواهدداشت وبه قول حافظ دستارش آشفته خواهدشد.
صوفیِ سرکش ازاین دست که کج کردکلاه
به دوجام دگرآشفته شود دستارش !
🌿━━━━━━🌿
بُردم ازرَه دلِ حافظ به دَف وچنگ وغزل
تا جزای من بدنام چه خواهد بودن!
ازمنظرشریعت "دف وچنگ" آلات وابزار شیطانی وشعر وغزل نکوهیده ومذموم هستند! آب حافظ که هیچگاه باآب متشرّعین متعصّب ویک جانبه نگربه یک جو نرفته وهمواره درتقابل یکدیگربوده اند دراینجا نیز نمود پیداکرده است. حافظ عمداً سه واژه ای را که متشرّعین ازآن بیزاربودند دریکجا جمع کرده واززبان شخص ثالثی می فرماید که با این سه ابزار، دل حافظ راربودم وازنظرگاهِ متشرّعین گمراهش کردم! بنظرمی رسدکه حافظ با طرح این مسایلِ ،عمداً قصد دارد تاشکاف میان خود ومتشرّعین متعصّب را عمیق وعمیق ترکرده وخودرا کاملاً ازصف آنها جدانمایدتاآنجاکه دربسیاری مواقع با تحریک وشوراندن عمدی آنها برعلیه خود، درتقابل باآنها قرارمی گیرد وروشن است که ازاین تقابل رضایت خاطردارد وحظّی روحانی می برد چراکه درچنین شرایطی فرصتی ناب دست می دهدتامبانی اندیشه های پرنیانی وانسانسا خودرا مطرح کرده وبه آگاهسازی مردم بپردازد بدآنسانکه بادهای مخالف سبب اوج گرفتن بادبادکها وحرکت کشتیهامی شود مخالفتهای متشرّعین نیز باعث توسعه ی مبانی فکری حافظ می شدند.
"جزا" هم به معنای کیفر(مجازات بدی) وهم به معنای پاداش(مزد کارخوب) هست وحافظِ رند هردو رادرنظرگرفته تا معنای بیت ایهام داشته باشد.
معنی بیت :
برداشت اوّل: دل حافظ رابا جاذبه های خیال انگیز "غزل ودف و چنگ" جذب کردم شیفته ومفتون نمودم تا ببینیم پاداش این کار زیبای من چه چیزی خواهدبود؟
برداشت دوّم: بلاخره توانستم با "غزل ودف و چنگ" حافظ را ازراه بدرکرده وگمراه سازم حافظ سخت شیفته ی شعر وموسیقی شده وازشریعت خارج گردیده است حالا ببینیم که کیفر ومجازات کارمن چگونه خواهد بود؟
خدارامحتسب مارابه فریادِ دف ونی بخش
که سازشرع ازاین افسانه بی قانون نخواهدشد.
علی پورمحمدی در ۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۳۲ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » متفرقات » شمارهٔ ۱ - مثنوی رزمیه (کذا) (قندهارنامه) :
وزن شعر 《فعولن فعولن فعولن فعل》می باشد.
کیناز در ۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۲۷:
با سلام، این سه بیت، سه بیت از شعری از عطار است که در سایت خودتان هم هست
عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۴/
محسن مرادی در ۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۰ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹ - در ستایش امیر انکیانو: