گنجور

حاشیه‌ها

سید حسین محمدی روشن در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۲ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] » رباعی ۹۵:

هفت خط داشت جام جمشیدی
هر یکی در صفا چو آیینه
جور و بغداد و بصره و ازرق
اشک و کاسه سر و فرودینه

سید حسین محمدی روشن در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۴۹ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] » رباعی ۸۹:

خدا یکی و خیام یکی کاش شعر خیام بدون هیچ کم و کاستی و تغییری در دسترس بود

سید حسین محمدی روشن در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۳۸ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] » رباعی ۱۴۱:

سلام مصرع اول از بیت اول را من این گونه شنیدم:
من دامن زهد و توبه طی خواهم کرد

شقایق عسگری در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۴۷:

اگر عالم به غم خوردن به پای است...
خیلی زیباست.

مسعود هوشمند در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۵:

بیابه عیش و عشرت بپردازیم وگرنه فرصت ازدستمان می رود و مرگ فرامی رسد و ما را کشان کشان به آن دنیا می برند درحالی که هیچ خوشی نکرده ایم.

مسعود هوشمند در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۵:

خوانش صحیح بیت پنجم
"عشرت کنیم ور نه به حسرت کِشندمان یا کَشندمان
نه کُشندمان

مسعود هوشمند در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۵:

تتق:چادر و پرده ی بزرگ
حافظ:
سر خدا که در تتق غیب منزویست
مستانه‌اش نقاب ز رخسار برکشیم
جامی:
ای صفات تو نهان در تتق وحدت ذات
جلوه گر ذات تو از پرده ی اسماء و صفات

میثم سعدی در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۱۴ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷:

درود.
همانند همین دو بیتی را حضرت ابوسعید ابوالخیر هم داره، دو بیتی شماره 579.
تا ببینیم از آن کدام چامه‌سرا است.

میثم سعدی در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۰۸ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۵۸۲:

درود.
همانند همین دوبیتی حضرت ابوسعید در دیوان حضرت رودکی هست.
دو بیتی شماره 27
بدرود.

سید حسین محمدی روشن در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۲۲ دربارهٔ عبید زاکانی » موش و گربه:

سلام و خدا قوت
و تشکر فراوان از شما عزیزان ئ زحمت کشان گنجور .
خیلی خسته نباشید که واقعا گنجور یک گنج هست ....

احسان در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۱۴ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۲:

با درود و احترام.
درج تشدید برای "سر" در مصرع نخست از بیت نخست، به صحیح خوانی کمک می‌کند.

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۵:

https://rezasaghy.blogfa.com/

 

صوفی بیاکه خرقه ی سالوس بَرکشیم

وین نقش زَرق راخط بُطلان به سرکشیم

صوفی: صوفیان به پیروان طریقت عرفانی تصوف در اسلام گفته می‌شود که هدف اصلی‌شان رسیدن به معرفت و نزدیکی با خداوند از طریق سیروسلوک باطنی، ریاضت، و تزکیه نفس است. این مسیر، مبتنی بر تجربه شخصی و درونی است و نه صرفاً استدلال‌های عقلانی و ظاهری.

دردوران حافظ، مساجد وخانقاهها وصومعه ها

تحت پوشش تزکیه وخودسازی، تبدیل به مراکز ریاکاری،شعبده بازی وحقّه بازی شده بود واز این طریق خون مردم راتوشیشه کرده وثروت ومال آنهاراچپاول می کردند. دراینجا روی سخن باصوفیِ ساده دل وفریب خورده ایست که به امید پاکسازی درون ورسیدن به حقیقت به این طریق قدم گذاشته است!.

خرقه : لباس مخصوصی که معمولاً ازجنس پشمین بوده و صوفیان می پوشیدند ،دَلق ، نمادِ ریا وتظاهر که حافظ بشدّت ازآن بیزاربود. خرقه ورنگ آن درنظرگاه صوفیان نشانه ی مراتب ایمان است درحالی که درنظرگاه حافظ نشانه ی ایمان عشقبازی، وفاداری وصداقت وبی ریائیست نه رفتارهای عبادت نمای!

گنهکاراندیشناک ازخدای

به ازپارسای عبادت نمای

سالوس : ریا، فریب و نیرنگ

برکشیدن : بَرکنَدن، از تن به درآوردن

نقش : علامت ونشان

زَرق : زر وزیور، دورویی،رنگ کبودی که مخصوص خرقه بود.

خط بُطلان به سرکشیم : بر سر آن خط باطل بکشیم.

معنی بیت: ای صوفی بیا خرقه ی ریاکاری ونماد خودنمایی را ازتن بیرون کنیم و بر این علامت دورویی و نشان تظاهرکه خط ابطال کشیم وآن راباطل اعلام کنیم.

خیزتاخرقه ی صوفی به خرابات بریم

شَطح وطامات به بازارخرافات بریم

🌿━━━━━━━━━━🌿

نذروفتوح صومعه دروَجهِ مِی‌نهیم

دَلق ِ ریا به آب خرابات برکشیم

نذر : آنچه کسی برخود واجب گرداند مثل آنکه بگوید اگر از مرض خود شفا یابم مبلغی یاچیزی در راه خدا میدهم .

فتوح : پول یا مالی که به عنوان نذر به پیر خانقاه می‌دادندتا درامور خانقاه وصوفیان خرج گرددکه توسط وقف خواران به یغمامی رفت حالا حافظ پیشنهادبهتری دارد می فرماید بهترآن است که این نذورات راخرج عیش ونوش کنیم!

صومعه : دراصل نام عبادتگاه مسیحیان بوده، در اینجا مُراد خانقاه (محل عبادت صوفیان) است.

وَجه : مبلغ، کنایه از پول نقدینه

در وَجه می نهیم : برای دریافت شراب درنظر بگیریم.

دُلق ریا : خرقه ی ریاکاری ودورویی

"آب خرابات" کنایه ازشراب است.

به آب خرابات بَرکشیم : با آب خرابات بشوییم، درشراب فرو بریم

حافظ دراین بیت صوفی رابه انقلاب وتغییردعوت می کند وازوی میخواهد باهم به "خرابات نقطه مقابل مسجد وخانقاه وصومعه" رجوع کنندوباخراب کردن باورهاواعتقادات خویش، فضایی باز برای افزایش آگاهی وبیداری ایجادکرده ورشد ونمو کنند. باورها،ایمان واعتقادات محکم، باعث توقف شده وهیچ فضایی برای رشدونموّ باقی نمی گذارد بایدآنهاتخریب وویران شوند باید موانع اصلی رشدونموّ هوشمندی وآگاهی ازمیان برداشته شود تاهوای تازه بتواند ورودپیداکرده و شکوفایی رارقم بزند. میوه ی شکوفایی ِهوشمندی همانا بی ریایی وصداقت، شادی وشادکامیست وحافظ قصد دارد طعم گوارای آن رابه صوفی بچشاند.

خرابات به دومعنی بکارمی رود اول به معنی ظاهری وسطحی: مکانی درحاشیه وحومه ی شهرها که افراد بی خانمان وقماربازان وباده نوشان درآنجاجمع شده وبه دورازچشم ماموران حکومتی به فسق وفجورپردازند.

🌿━━━━━━━━━━🌿

دوم به معنی باطنی وعرفانی: مکان معنوی ومعبد روحانی فارغ ازهردین ومذهب، که وارستگان ورها شدگان ازتعلّقات دینی ودنیوی،عاشقان و جویندگان حقیقت درآنجاجمع شده وباراهنمایی پیری خردمند وفرزانه، اقدام به تخریب وویران ساختن هرآنچه (شامل باورهاواعتقادات، نامها، مقامها وموقعیتهای اجتماعی،فرهنگی، دینی، قومی، نژادی و.....) که درتعیین نوع شخصیت آدمی اثرگذاروشکستنی هستند می کنند وازهرنوع علایقی که وابستگی ایجادمی نمایدخلاص می گردند وبنای شخصیت خودراپس ازفروریختن دوباره بازسازی ،نوسازی وبهسازی نموده وازنو متولدمی گردند.

حافظ معمولاً هردومعنی رامدنظرقرارمی دادتا خوانندگان ومخاطبانش هرکدام به فراخور فهم ودانش وطبع ومذاق خویش برداشتهای متفاوتی داشته باشند وازبرداشت معنی مأیوس و دست خالی برنگردند.

معنی بیت: (ای صوفی بیا ازریاکاری وحقّه بازی توبه کرده و خرقه را ازتن بدرآوریم) هرنذر ومال وپولی که ازاین راه بدستمان می رسد برای خریدن شراب اختصاص دهیم وخرقه ی ریاکاری خودرا با شراب وباده بشوئیم تا ازرنگ خودخواهی ها وآلودگیها پاک گردد.

ساقی بیارآبی از چشمه ی خرابات

تاخرقه‌ها بشوییم ازعُجب خانقاهی

🌿━━━━━━━━━━🌿

فردا اگرنه روضه ی رضوان به مادهند

غِلمان ز روضه حورزجنّت به درکشیم

روضه ی رضوان : باغ بهشت .

غِلمان : غلام ها، خدمتکاران مرد بهشتی ، مخلوقی در بهشت به صورت پسران زیباروی که در خدمت اهل بهشت خواهند بود!

حور : زن بهشتی

جنّت : بهشت .

به دَرکشیم : به بیرون انتقال دهیم، بیرون آوریم

معنی بیت: (حافظ صوفی رابه سُخره گرفته وبه طنز می فرماید:ای صوفی تردید به دل راه مده نگران روزرستاخیز مباش) اگرهم بخاطر باده نوشی درروز قیامت بهشت نصیب مانگردد با یک یورش، غِلمان وحوریان بهشتی را بیرون می کشیم وبدست می آوریم!

البته حافظ هیچگاه بهشت وجهنمی که مذاهب توصیف کرده اندراباور نداشته وهرجا که سخن از بهشت وجهنم مطرح می شود یاطنزوکنایه راچاشنی سخن می کندیا بلافاصله اشاره به صفت بخشندگی خداوندمی کند وامیدوارهست که حتی درصورت وجود بهشت وجهنم، بخشندگی خداوند به داد همگان خواهدرسید وماازمیزان وعظمت بخشندگی خداوند غافلگیرخواهیم شد. 

بهشت اگر چه نه جای گناهکاران است

بیار باده که مستظهرم به همّت او

🌿━━━━━━━━━━🌿

بیرون جَهیم سرخوش وازبزم صوفیان

غارت کنیم باده و شاهد به بَر کشیم

بیخ طرب وشادمانی دروجودصوفی ِ فریب خورده خشک شده و اوراملول وکسل وعبوس کرده است حافظ سعی دارد اورابه روش حافظانگی، بازسازی وبهسازی کرده وبه تنظیمات اصلی کارخانه برگرداند!

چرا حافظ اینقدر برشادی وشادیخواری تمایل دارد؟

حافظ شاعری بابصیرت وادیبی فوق العاده هوشمنداست. اوبهترازهرکسی می داندکه به هر چیزی بیشترتوجه کنی همان چیز درذهن فعال شده وتحقق پیدامی کند. اونیک می داند که اگرشادمانی دردرون آدمی فعال گردد سعادت وخوشبختی رقم خواهدخورد. شادمانی هیچ ربطی به موفقیت یاشکست ندارد وامریست که آدمی باید انتخاب کند شادمانه زندگی کند یاغمگنانه.

شادی وخوشباشی گناه نیست تنهاگناهی که وجودداردعبوس بودن واخم آلودبودن ودریغ کردن شادمانی ازخویشتن است. شادبودن بهترین فضیلت وخالصانه ترین ستایش است زیرا فقط یک انسان شاداست که می تواندشادمانی رابرای دیگران هدیه کند انسان شاد نمی تواندهیچ ناراحتی برای کسی ایجادکند.

سرخوش : سر مست

بزم صوفیان : محفل عیش صوفیان

"شاهد" معمولاً به پسران زیباروی گفته می شد که نظربازان باآنها به عشقبازی می پرداختند.

به برکشیم : در آغوش گیریم

معنی بیت: (ای صوفی ساده دل مباش وبه توصیه های من عمل کن. صوفیان مقدّس نمای که اینچنین تظاهربه زهد وپارسایی می کنند درخلوت بزم باده نوشی دارند وبه شاهدبازی مشغول هستند!) بیا سرمست وسرخوش، به محفل خصوصی صوفیان حمله ورشویم بساط عیش آنهارابرهم زنیم باده هایشان راغارت کنیم وشاهدِدلبند ونازنین آنهارا درآغوش کشیم!

صوفیان جمله حریفند ونظرباز ولی

زین میان حافظ دلسوخته بدنام افتاد

🌿━━━━━━━━━━🌿

عشرت کنیم ورنه به حسرت کِشندمان

روزی که رخت جان به جهانی دگرکشیم

به حسرت کِشندمان : با حسرت و تاسّف مارا کشان کشان می برند، به حسرت کشیده می شویم .

رخت کشیدن : بارسفربستن وآماده ی مرگ شدن

معنی بیت: ای صوفی بیابه عیش و عشرت مشغول باشیم وگرنه خیلی زود دیرمی شود فرصت ازدستمان می رود زندگانی درنگ نداردومنتظرهیچکس نمی ماند بزودی روزمرگ فرامی رسد وما راکشان کشان به آن دنیا می برند درحالی که هیچ عیشی نکرده ایم!

ای دل اَر عشرت امروز به فردا فکنی

مایه ی نقدِ بقا را که ضمان خواهد شد؟

🌿━━━━━━━━━━🌿

سرّخدا که در تُتُق ِغیب منزویست

مستانه‌اش نقاب زرخسار برکشیم

دربعضی نسخه ها "سرّقضا" آمده هردو به معنای راززندگانی واسرار سرنوشت است.

تُتُق: خیمه، سراپرده، یا چادر بزرگ

منزوی :مستور و پوشیده

معنی بیت: ای صوفی وقتی که سرخوش و مست شدیم ازاسرار پنهانیِ سرنوشت که پشت پرده ی غیب، ازچشمان مخلوقات مخفی هست آگاه می شویم ومستانه حجاب ازاسرارعالم بالا برمی داریم وآن راافشا می کنیم.

ازنظرحافظ، باانجام مناسک دینی ومذهبی نیست که سطح هوشمندی وآگاهی ازاسرار افزایش پیدامی کند بلکه خلوص نیت، صداقت عشقورزی ودرستکاری وشادمانه زیستن است که درنهایت آدمی راازهرلحاظ ارتقا می بخشد وشایستگی دریافت معارف وفیوضات معنوی رافراهم می سازد. مستی دراینجا همان مستی ِحضورخالص درلحظه ،عشقبازی وجشن گرفتن زندگیست که مارابه شهودوهوشیاری می رساند.

حافظ نه تنها امورات روزمرّه راسهل وآسان میگیرد بلکه در رسیدن به شهودومشاهده ی انوارحق درضمیرخویش،نیزسختگیری نمی کند وسعی می کند راه رسیدن به آن رابه زبان عامیانه مطرح کند تا توانسته باشد مهارت سیرسلوک معنوی را ازانحصار یک عده ی خاص خارج نموده وبه میان مردم اورد وهمگان ازاین فیوضات به قدر درک ودانش خویش بهره مندگردند.

گفتی ز سرّ عهد اَزل یک سخن بگو

آن گه بگویمت که دو پیمانه درکشم

🌿━━━━━━━━━━🌿

کو جلوه‌ای ز ابروی اوتا چوماه نو

گویِ سپهر در خم چوگان زَر کشیم

جلوه : ظاهرشدن وبه چشم دیده شدن

گوی سپهر : سپهر به توپ چوگان (گوی)تشبیه شده است.

خَم چوگان: انحنای سرچوب چوگان که توپ درآنجا جای می گیرد.

چوگان از ورزشهای اصیل و کهن ایرانیست که امروزه تقریباً دربیش ازهفتاد یا هشتاد کشور (البته به جزایران که زادگاه اصلی اوست!!!) رایج شده وموردتوجّه واقبال عمومی واقع شده است

این رشته ی پرجنب وجوش به دلیل رواج در میان پادشاهان و بزرگان به بازی شاهان معروف است، نام چوگان از نام چوبی که در آن استفاده می‌شود برگرفته شده‌است، این بازی در ابتدا عنوانی نظامی و جنگی داشت و سوارکاران ایرانی در آن استعداد وتوانمندی فردی و مهارتهای اسب‌های جنگی خود را به نمایش می‌گذاشتند.

🌿━━━━━━━━━━🌿

هدف این بازی فرستادن توپ در دروازه ی حریف می‌باشد. هنگامی که توپ از پشت دروازه خارج می‌شود، پرتاب توپ به تیم مورد حمله قرار گرفته تعلق می‌گیرد، پس از هر گل، دو تیم زمین خود را تعویض می‌کنند و داور توپ را در مرکز زمین قرار می‌دهد. در صورتی که دو تیم برابر شوند، وقت اضافی به آن‌ها تعلق می‌گیرد و اولین تیمی که گل بزند برنده اعلام می‌شود. پیرامون این ورزش مهیّج دردست نوشته های قدیمی به جامانده، از “کارنامه ی اردشیر بابکان” گرفته تا ترانه های مردمی و سروده های ستارگان آسمان شعروادب ایران، سخن بسیار آمده است. این ورزش چنان جایی در زندگی مردم داشته که گوینده و سراینده ای کهن یا نو نبوده که از ” گوی ” و ” چوگان ” و “میدان ” و گوی ربودن و . . . سخن سرایی نکرده باشد.حافظ نیزکه عاشقِ بی چون وچرای فرهنگ باستانی وآئین کهنِ ایرانیست،چندین وچندین بار "چوگان بازی" رادستمایه ی خویش قرارداده و مضامین بلندِ عارفانه- عاشقانه وحکمت آموز خَلق کرده است.

حافظ وقتی عشوه ای ازابروی دوست رامی بیند چنان به وَجد وشعف می آید که گویی جهان وسپهرگردنده همچون توپ چوگان دردستان اوست ومی تواند با چوگانِ ابروان یار دنیارا به بازی بگیرد! آنچنان که ماه نو،گویی که آسمان را مثل توپی دردردرون انحنای خود دارد. ماه نو به چوب چوگان وسپهربه توپ آن تشبیه شده است. ابروان یار همچون ماه نو باریک وسرکج است وبه چوب سرکج چوگان تشبیه شده است.

معنی بیت: ازابروی دوست جلوه ای نمی بینم که همچون ماه نو، من هم سپهرگردون را مانندِ توپ چوگان درخم ِ ابروان اوقرارداده وبه گردش درآورم وجهان رابه بازی گیرم.

خسروا گوی فلک درخم چوگان تو باد

ساحت کون و مکان عرصه ی میدان تو باد


🌿━━━━━━━━━━🌿

حافظ نه حدّماست چنین لاف‌ها زدن

پای ازگلیم خویش چرا بیشتر کشیم

لاف : ادّعایی بیش ازتوانایی کردن،گزاف

گویی که صوفی ازترس روزقیامت، نتوانسته به توصیه های عصیانگرانه ی حافظ رابه درستی هضم وخودرامقیّدبه انجام انها نماید بنابر این درمقام اعتراض به حافظ می گوید:

معنی بیت:

ای حافظ این لاف وگزافها درحدّ من وتونیستند چراپاراازگلیم خویش فراترمی گذاری؟!

امّاحقیقت این است که حافظ سرّسرنوشت وراز زندگانی را در صداقت، حضورآگاهانه،عیش وعشرت وعشقبازی، می داند وبس. اوعلّتی جزعشق برفلسفه ی زندگی نمی بیند وتلاش دارد همیشه پارافراترازگلیم بکشد اوهیچ ترس واِبایی ازشورش وعصیان ندارد وهمه چیزرابه باد طنز و تردیدمی گیرد تا شایدمخاطبین اَش را توانسته باشد به این نکته رهنمون سازد که زندگی آنقدرارزش واهمیّت ندارد که دراِزای حفظ کردن آن، ناگزیرشویم اشگی راازچشمی روان ساخته،دلی راشکسته ویاامید کسی راازبین ببریم زندگی بیش ازیک شوخی ومزاح نیست زیادجدّی نگیریم.

🌿━━━━━━━━━━🌿

خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست

ساقی کجاست گو سبب انتظار چیست؟

هروقت خوش که دست دهد مغتنم شمار

کس را وقوف نیست که انجام کار چیست؟

پیوندِ عمر بسته به موییست هوش دار

غمخوار خویش باش غم روزگار چیست؟

معنا ی آب زندگی و روضه ی ارم

جز طرف جویبار و می خوشگوار چیست

مستور ومست هر دو چو از یک قبیله‌اند

ما دل به عشوه ی که دهیم اختیار چیست؟

راز درون پرده چه داند فلک خموش؟

ای مدّعی نزاع تو با پرده دار چیست؟

سهو وخطای بنده گرش اعتبار نیست

معنای عفو و رحمت آمرزگار چیست؟

زاهد شراب کوثر و حافظ پیاله خواست

تا در میانه خواسته ی کردگار چیست؟

عباس اکبری در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۵۰ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۵۷ - داستان هارون‌الرشید با موی‌تراش:

باسلام
نتیجه این داستان زیبا رسیدن به گنج است.هر کس به این گنج برسد بی محابا حتی می تواند دختر پادشاه چین را نیز خواستگاری کند .این گنج علاوه بر گنج ظاهری مجازا هر چیز با ارزش میباشد.گنج علم . گنج سخن و سخنوری.هنر ... مشابه این داستان در کلیله و دمنه نیز می باشد. در داستان موشی که در منزل معلمی ساکن بود و در زیر دیوار سوراخی داشت و در آنجا گنجی مخفی کرده بود.روزی یکی از دوستان معلم مهمانش شد و از رفت و آمدجسورانه موشها متعجب گردید و یقین کرد که حرکات جسورانه و بی باک موشها حتما علتی دارد پس از کندن آن سوراخ گنج را یافت و با معلم تقسیم کردپس از این ماجرا دوستان و نزدیکان موش را ترک کردند و او نیز راهی جنگل شد و آنجا را برای همیشه ترک کرد.نتیجه: عامل حرکات جسورانه و بدونن ترس دلاک و موش همان گنج است.هرکس این گنج واقعی در درونش را بیاید و درک کند دیگر از کسی ترسی نخواهد داشت.

محسن.۲ در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۴۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۷:

زارع جان
شعری که از حافظ آوردید رباعی نیست

محسن.۲ در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۴۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۹۵:

در بحر پر کنار، خطر بیکرانه است
هرچه دریا بزرگتر و ساحل بلندتر ، خطر بیشتر
منظور : هرچه انسان باهوشتر ، گرفتاری و خطر بیشتر است

علیرضا در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۰۲ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸:

"ناگه ار رخ گر براندازد نقاب" در شکل درست:
"ناگه از رخ گر براندازد نقاب"

الف در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۳۸ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۹۵:

در بحر درکنار، خطر بیکرانه است، یعنی چی؟

م.زارع در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۴۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۷:

شبیه این رباعی را حافظ نیز آورده است:
مقام امن و می بیغش و رفیق شفیق
گرت مدام میسر شود زهی توفیق
جهان و کار جهان جمله هیچ در هیچ است
هزار بار من این نکته کرده ام تحقیق
نکته ای را آقای حسین در مورد واژه "جهانی" در مصراع آخر گفته اند، از نظر شعری درست است زیرا با واژه های نانی و آشیانی قافیه است. واژه دارد ردیف است.
اما در اشعار بزرگان هم گاهی سهوا و حتی تعمدا عدول و خروج از قواعد شعری به چشم میخورد.. اما در این مورد بخصوص با توجه به معنای مصراع سوم (نه خادم نه مخدوم) به نظر می رسد که همان واژه مقامی در شعر آمده باشدد ولو از نظر قواعد غلط باشد.
زیرا در معنا، مقام به معنای جایگاه و رتبه هم هست. وقتی کسی نه خادم است و نه مخدوم در واقع در رتبه بالا یا ژایین نیست و در رتبه آزاد و معمولی قرار دارد و رها است و این رهایی جایگاهی خوش است. هرچند واژه جهانی هم با کمی تلویح معنای مثبت را می رساند اما معنای وسیع و بجایی که واژه مقام در این شعر دارد در آن نیست!

هادی در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۰۷ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » رباعیات » شمارهٔ ۱۸ - در مرگ پدر:

سلام
به نظر میاد اعراب گذاری درست اینجوری است:
در ماتمت ای مَلِک، مَلَک خون بگریست...

ممد در ‫۸ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:

حافظ کسی بود که قبل از اینکه صوفی بشود قرآن را با چهارده روایت حفظ بود. اگر کسی در مورد اسلام و ادیان تحقیق کرده باشه اینو می دونه که هیچ پیامبری از جمله حضرت محمد (ع) کتابی را ننوشت و این کتابها نوشته ی افراد و اصحاب آن حضرات هستند. زمان عثمان هرچه قرآن بود را سوزاندند و یکی را که به نظرشان صحیحتر بود باقی گذاشتند، ولی همچنان قرآن هایی باقی ماند و حافظ مدعی است که چهارده روایتی که از قرآن را بوده را از حفظ می خوانده است.

۱
…
۳۰۸۵
۳۰۸۶
۳۰۸۷
۳۰۸۸
۳۰۸۹
…
۵۸۷۳