محسن ، ۲ در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۸:
کمال داودوند
اگر نمی دانی بپرس ، ولی نشانی اشتباه نده
خَست ، از ریشه ی خَستن به مانای مجروح کردن ، آزردن یا زخمی کردن است.
مسعود در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳۱:
فکر میکنم در این بیت:
تا که بسوزد این جهان چند بسوزد این دلم
بسوزد اول بایستی نسوزد باشد:
تا که نسوزد این جهان چند بسوزد این دلم
حسین،۱ در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۴ - کامجویی سودابه از سیاوش، تهمت ناروا و گذر بیگزند او از کوه آتش:
کامبیز جان
میشود بر آنم را به معنای {منتظر هستم } دانست
زنده باشی
Kambiz در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۲۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۴ - کامجویی سودابه از سیاوش، تهمت ناروا و گذر بیگزند او از کوه آتش:
ببخشید من یک سوأل داشتم 0 وقتی سیاوش برای بار سوم به شبستان میره و سودابه در ضمن خواهش میگه : "همی روز روشن نبینم ز درد برآنم که خورشید شد لاجورد" ، معنی مصرع دوم این بیت چیه؟
اینجا "برآنم که" یعنی چی؟ ممنونم0
محسن حیدرزاده جزی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۵ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۴:
در بیت ماقبل آخر :
روزگار خوش عنانی خوش که چون سیل بهار ....
محسن حیدرزاده جزی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۲ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۴:
ببخشید شکل درست این گونه است :
زلف پندارد مرا خاطر پریشان کرد و رفت
محسن حیدرزاده جزی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۴:
مصرع دوم بیت دوم باید به این شکل اصلاح شود :
هرکه پندارد مرا خاطر پریشان کرد
هادی مختاری در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۸:
پدر من از اون آدمهای قدیمی صاف و صادق و درستکار و کم حرف است که دارای لیسانس ادبیات زمان دکتر صورتگر مثلا، سالهای دهه سی تا دهه هزار و سیصد و چهل حدوداٌ و از همون سالها هم به مدت سی چهل سال دبیر دبیرستان های شیراز بودن و امروز هم پیرمردی بازنشسته، هشتاد و سه سال و ساکن خونه و مشغول گل و گیاهها و درختهاش... اینها رو گفتم که خاطره ای در رابطه با ایشان و این غزل حافظ رو براتون تعریف کنم... نوجوان که بودم، بخاطر همون شور و حال و خاصیت بچگی، حالا یا مثلا درس نمی خوندم یا فوتبال و بازی زیاد و در نتیجه صبح ها تا لنگ ظهر خواب و عصرها هم باز به گردش و بازیگوشی(البته نه از نوع بدش، درحد همون بازی و فوتبال و تا دیروقت بیدارموندن و خوابیدن تا ظهر) و خلاصه پدرم از این وضع ناراضی بود... یک روز صبح تابستون که توی حیاط و زیر درختها هم خوابیده بودیم، که همون درختها و اون حیاط مصفا و مشجر هم کار خود پدرم بود؛ لنگ ظهر و وقتی دیگه خورشید از لای درختها هم رد شده بود و وسط آسمون و مجبور به بیدار شدن و بلند شدن و رفتن توی خونه شدم؛ یهو دیدم یه کاغذ سفید بزرگ، اندازه یه برگه امتحانی مثلا، بالای رختخوابم و کنار بالشم گذاشته شده و روی آن با خط خوش نوشته شده:
کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش
کی روی ره، زکه پرسی، چه کنی چون باشی...
اون روز صبح و اون کاغذ و اون شعر آنچنان درحافظه من موند(و گاها هم تاثیرگذار بود در زندگیم... در مواقع و شرایط متفاوت) که هنوز بعد از سی و اندی سال هروقت این شعر و خصوصا این بیت رو می بینم یهو پرت میشم به همون سالهای کودکی و اون صبح تابستان و اون کاغذ و پدرم رو که این بیت و این روش رو برای نصیحت برگزیده بود...
آری... بزرگان چنین کنند...
(نام ایشون: آقای عبدالمهدی مختاری، از دبیران شریف و قدیمی دبیرستانهای شیراز که طی چهل سال خدمت شاگردان زیادی رو پرورش دادن و امروز هشتاد و سه ساله و بازنشست هستن..تن شون سالم و عمرشون باعزت). ممنون که این قشنگترین خاطره من رو درباره این غزل و مخصوصا این بیت زیبا خوندید. هادی، یک مرداد نود وهفت، لندن
سیدعلی (رضا) ساقی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۱:
شراب بیغش وساقیّ خوش دو دام رهند
که زیرکان جهان از کمندشان نرهند
بی غش: بی آلایش وصاف، ناب
معنی بیت: شراب صاف شده وبدون آلودگی و ساقی خوش قلب وخوش حرکات وخوش سیما برای همگان، چه دیندار وچه بی دین، وسوسه انگیزند حتّی زیرک ترین وباهوش ترینها نیز قادرنیستند دربرابر این وسوسه مقاومت کنند وازکمند آن خودراخلاص کنند!
مصرع دوم این معنی رندانه وحافظانه را دارد که زیرکان وآگاه دلان ورندان، عمداً هیچ تلاشی برای رهایی ازاین دام نمی کنند وازاین اتّفاق میمون وخجسته باآغوش بازاستقبال می کنند! چراکه این دام،دقیقاً همان چیزیست که اینان همیشه درآرزوی آن بوده اند وحال آن را به دست آورده وغرق درکامروایی وخوشباشی هستند باید شکرگزارباشند که این توفیق عظیم راپیداکرده اند. افرادباهوش وزیرک، ازهرفرصتی برای ساختن بهشت خود استفاده می کند ومنتطر بهشت موهوم زاهدان نمی ماند.شاد بودن چه اشکالی دارد؟ اگر مشکلی وجود داشته باشد، همیشه در ناراحتی ونگرانی وترس هست زیرا یک فرد ترسو وناراضی، موجی از ناراحتی را در اطراف خود ایجاد می کند ودیگران رانیزملول ومتاثّرمی سازد.
ساقی اَرباده ازاین دست به جام اندازد
عارفان راهمه درشُرب مُدام اندازد
🌿━━━━━━🌿
شراب بیغش وساقیّ خوش دو دام رهند
که زیرکان جهان از کمندشان نرهند
بی غش: بی آلایش وصاف، ناب
معنی بیت: شراب صاف شده وبدون آلودگی و ساقی خوش قلب وخوش حرکات وخوش سیما برای همگان، چه دیندار وچه بی دین، وسوسه انگیزند حتّی زیرک ترین وباهوش ترینها نیز قادرنیستند دربرابر این وسوسه مقاومت کنند وازکمند آن خودراخلاص کنند!
مصرع دوم این معنی رندانه وحافظانه را دارد که زیرکان وآگاه دلان ورندان، عمداً هیچ تلاشی برای رهایی ازاین دام نمی کنند وازاین اتّفاق میمون وخجسته باآغوش بازاستقبال می کنند! چراکه این دام،دقیقاً همان چیزیست که اینان همیشه درآرزوی آن بوده اند وحال آن را به دست آورده وغرق درکامروایی وخوشباشی هستند باید شکرگزارباشند که این توفیق عظیم راپیداکرده اند. افرادباهوش وزیرک، ازهرفرصتی برای ساختن بهشت خود استفاده می کند ومنتطر بهشت موهوم زاهدان نمی ماند.شاد بودن چه اشکالی دارد؟ اگر مشکلی وجود داشته باشد، همیشه در ناراحتی ونگرانی وترس هست زیرا یک فرد ترسو وناراضی، موجی از ناراحتی را در اطراف خود ایجاد می کند ودیگران رانیزملول ومتاثّرمی سازد.
ساقی اَرباده ازاین دست به جام اندازد
عارفان راهمه درشُرب مُدام اندازد
🌿━━━━━━🌿
من اَرچه عاشقم ورندومست ونامه سیاه
هزار شکر که یاران شهر بیگنهند
معنی بیت : گرچه دلی عاشق پیشه دارم ورندی می کنم ولااُبالی وشرابخواره ای بیش نیستم ونامه ای اعمالم سیاه. خدا راهزاربارشکر می کنم که دوستان همه بیگناه تشریف دارند وهیچکدام ازکارهای زشت مرا مرتکب نمی شوند!! به عبارتی، حقیقتاً آرزوی قلبی حافظ همین هست که ای کاش فقط من گنهکاربودم ویاران شهرهمه پاک ومنزّه ومقدّس بودند!
حافظ دراینجا به زبان رندی، به متشرّعین ریاکار شامل صوفیان وزاهدان وواعظان طعنه زده وبه طنز می فرماید که تفاوت من وشما دراینجاست که من شهامت این رادارم که خودراآنگونه که هستم بنمایم امّا شما متقلّب هستید ریاکاری می کنید وبه رغم آنکه کارهایی مثل عاشقی ومستی ورندی درخفا وپنهانی انجام می دهید خودرا پرهیزگار وپاکدامن ودرویش معرفی می کنید! درلباس دیانت دست به هرنوع هرزگی می زنید واین کثیف ترین کاریست که دراین دنیا وجود دارد.
باده نوشی که دراو روی وریایی نبود
بهتراززهدفروشی که دراوروی وریاست
🌿━━━━━━🌿
جفانه پیشه ی درویشی است وراهروی
بیار باده که این سالکان نه مرد رهند
سالکان : راه روان، کسانی که درطریق حق گام برمی دارند تا به سرمنزل مقصود برسند.
نه مرد رهند: مرداین راه نیستند به دروغ ادّعا می کنند که قصد دارند درطریق معرفت گام بردارند.
معنی بیت: ستمگری وپایمال کردن حقوق دیگران، باادّعای درویشی وراهروی درطریق حق مغایرت دارد نمی توان هم ستمگربود وهم درویش! امکان ندارد کسی درعین بی نیازی وفروتنی،اقدام به جفا درحق دیگران کردن وحقوق انهاراپایمال سازد. کسی که درلباس درویشی ودیانت،به دیگران ظلم کرده وحق انان رانادیده بگیرد بی تردید اومتقلّب ودروغگوست واین لباس را برای فریب دادن دیگران به تن کرده است. ای ساقی شراب بیاور که این مدّعیان متظاهر مردِ این راه نیستند کسی که ازروی خلوص قلبی،دینداری وپاکدامنی پیشه کند نیازی به لباس مخصوص وعلامت وابزارندارد.
درخرقه چوآتش زدی ای عارف سالک
جهدی کن وسرحلقه ی رندان جهان باش
🌿━━━━━━🌿
مبین حقیر گدایان عشق را کاین قوم
شهان بی کمر و خسروان بی کُلهند
معنی بیت: به چشم حقارت به رندان وعاشقان تهیدست نگاه مکن آنها به ظاهرفقیرونیازمندند درحقیقت آنها درباطن خویش پادشاهانی بی کلاه وبی کمربندهستند که ازبند همه ی تعلّقات دُنیی ودینی وارسته اند.
گرچه مابندگان پادشهیم
پادشاهان ملک صبحگهیم
گنج درآستین وکیسه تُهی
جام گیتی نما وخاک رهیم
ازظاهرهیچکس نمی توان به درستی،از باطن ونیّت اوآگاه شد به همین دلیل است که قضاوت کردن درمورد دیگران امری ناپسندونکوهیده هست. ماچه می دانیم که آن دیگری دردرون خویش،باچه دردها وزخمهای عطفی، درنبرداست وچه می کشد؟ چگونه می توانیم درمورد اونظر داده واوراقضاوت کنیم؟
چه بسیارکسانی که ظاهری گنهکاروالوده ودرونی بی آلایش وپاک دارند وهستند عبادت نمایان بسیاری که باظاهری اراسته وقدّیسانه، ضمیر وباطنشان آلوده به انواع خواسته های نفسانی و شهوانیست ودرونی تیره ودلی سیاه دارند.
برآستانه ی میخانه گرسری بینی
مزن به پای که معلوم نیست نیّت او
🌿━━━━━━🌿
به هوش باش که هنگام باد ِاستغنا
هزار خرمن طاعت به نیم جو ننهند
استغنا: بی نیازی
معنی بیت: (ای مدّعی وای زاهد که به تقوای نمایشی وعبادت خشک وبی روح دلخوش کرده اید) آگاه باشید که وقتی که باد بی نیازیِ خداوند وزیدن آغازمی کندهزاران خرمن طاعت وتقوا نیم جوارزش ندارند! خداوند هیچ نیازی به طاعت وبندگیِ خشک وچاپلوسانه ی کسی ندارد به ویژه طاعت وعبادت آنهایی که بشرط پاداش ومزدگرفتن ویا ازروی ریا وتظاهربه انجام می رسد هیچ ارزشی ندارد.
«عبادت ستایش ونیایش» دربینشی که حافظ به جهان پیشکش نموده با «دعا وحمدثنایی» که ازدیدگاه مذاهب مطرح شده بسیارمتفاوت است. عبادت ونیایش حافظانه؛ جملات وکلمات خاص وآداب ورسوم مشخصی ندارد بلکه خلوص ِ قلبی که در سینه ی نیایش کننده می تپد اهمیت دارد وآدمی زمانی به خلوص قلبی می رسد که زندگی را به تمامیت (شامل گناه وثواب) تجربه کرده وبه این نتیجه رسیده باشد که هرچقدر سعی وتلاش کند هرمقام وثروت دنیوی که بدست آورده و ازهرراهی که رفته باشددرنهایت به هیچ منتهی شده وازناکجاآباد سربرخواهداورد. باید آدمی شخصاً به این نتیجه برسد که خواسته های نفسانی؛ تاثیرپایداری درسعادتمندی وآرامش باطنی ندارند وبابرآورده شدن آنها نیزهمچنان رنج وبدبختی وجود خواهدداشت گویی که این رنجوری وبیچارگی آدمی به هیچ دارویی به درمان نمی رسد. آنگاه زمانی فراخواهدرسیدکه شخص احساس کند که اشتیاق عمیقی دراو درحال شعله ورشدنست اشتیاقی قلبی؛ که اورا به سوی منبع هستی و صحبت کردن باخداوند سوق می دهد دراینجاست که بذرعبادت ونیایش دروجود شکفته شده و نیایش خالصانه آغازمیگردد. این سبک نیایش که خودشکوفائیست قطعاً درهیچ مدرسه ومعبدی جزدرمدرسه ی زندگی آموزش داده نمی شود وتنهابه صدق دل وحضورآگاهانه درزندگی تحصیل می گردد.
توبندگی چوگدایان به شرط مزد مکن
که دوست خود روش بنده پروری داند
🌿━━━━━━🌿
مکن که کوکبه ی دلبری شکسته شود
چو بندگان بگریزند و چاکران بجَهند
کوکبه:شکوه وعظمت ، حشمت و جاه ومقام
دراینجا روی سخن با پادشاهیست که احتمالاً فریبِ متشرّعینِ ریاکار راخورده وبانقشه ی آنها ومطابق میل واراده ی چاپلوسان ومتملّقان حرکت می کند. حافظ به پادشاه هشدارمی دهد ومی فرماید:
با چشم وگوش باز پیرامونت رابنگر دوستان صادق وپاچه خواران متملّق را بشناس وبیش ازاین غافل مباش، محبوبیّت تو درحال افول وکاهش هست به هوش باش که اگربه همین منوال ادامه دهی دوستداران وهواخواهان خودرا ازدست خواهی داد وآنها ازتورویگردان خواهند شد واگرچنین اتّفاق منحوسی رخ نماید شکوه واقتدارتوشکسته شده وبرای همیشه ازبین خواهدرفت.
ز دلبری نتوان لاف زد به آسانی
هزارنکته دراین کارهست تادانی
🌿━━━━━━🌿
غلام همّت دُردی کشان یک رنگم
نه آن گروه که اَزرق لباس ودل سیهند
همّت:عزم و اراده
دُردی کشان: دُرد نوشان، رندانی که ازتهیدستی وناچاری، شراب ناخالص (دُرد ) می نوشیدند.
اَزرق: لباس کبود، صوفیان متناسب با مقامی که داشتند خرقه هایشان رنگ های بخصوصی داشت رنگ خرقه نشانگر درجه ومقام آنها بود.
دل سیه: کسی که درونی تیره وتاردارد
معنی بیت: من چاکرودوستداررندان دُردنوشی هستم که بی روی وریا ویک رنگ وصادق ومتواضع هستند بیزارم ازکسانی که منافقانه باپوشیدن خرقه های رنگارنگ، خودرا ازدیگران متمایز ووانمودبه پاکدامنی وپارسایی می کنند درحالی که درونی تیره ودلی تاریک دارند.
پیرگلرنگ من اندرحق ارزق پوشان
رخصت خبث نداد اَرنه حکایت هابود
🌿━━━━━━🌿
قدم منه به خرابات جز به شرط ادب
که سالکان درش مَحرمان پادشهند
خرابات: خرابات به دومعنی بکارمی رود اول به معنی ظاهری وسطحی: مکانی درحاشیه وحومه ی شهرها که افراد بی خانمان وقماربازان وباده نوشان درآنجاجمع شده وبه دورازچشم ماموران حکومتی به فسق وفجورپردازند.
دوم به معنی باطنی وعرفانی: مکان معنوی ومعبدروحانی فارغ ازهردین ومذهب، که وارستگان ورهاشدگان ازتعلّقات دینی ودنیوی،عاشقان وجویندگان حقیقت درآنجاجمع شده وباراهنمایی پیری خردمندوفرزانه، اقدام به تخریب وویران ساختن هرآنچه(شامل باورهاواعتقادات،نامها،مقامها وموقعیتهای اجتماعی،فرهنگی، دینی، قومی،نژادی و.....) که ازجامعه ،مذهب ومدرسه تحمیل شده درتعیین نوع شخصیت آدمی اثرگذار هستند می کنند وازهرنوع علایقی که وابستگی ایجادمی نمایدخلاص می گردند وبنای شخصیت خودراپس ازفروریختن دوباره بازسازی ،نوسازی وبهسازی نموده وازنو متولدمی گردند تابینش فردی ومسیرخودراپیداکنند.
حافظ معمولاً هردومعنی رامدنظرقرارمی دادتامخاطبان ودوستداران شعر، هرکدام به فراخور درک ودانش ومیزان آگاهی خویش، امکان برداشتهای دلخواه داشته باشند وهیچکس ازبرداشت معنی مأیوس و دست خالی برنگردند.
معنی بیت:
وقتی به خرابات قدم می گذاری آداب ورسوم آنجارا بااحترام رعایت کن که ساکنان خرابات ازارادتمندان صادق پادشاه ووفاداران به عشق ومعاشران محفل انس والفت هستند.
شست وشویی کن وانگه بخرابات خرام
تانگردد زتو این دیرخراب آلوده
🌿━━━━━━🌿
جناب عشق بلند است همّتی حافظ
که عاشقان ره ِبیهمّتان به خودندهند
جناب: درگاه
معنی بیت: ای حافظ ازآنجاکه درگاه وآستانه ی عشق بسیاربلنداست عاشقان صادق نیزبابی همّتان وبی اراده ها نمی توانندهمصحبت وهمراه شوند چراکه ارتعاش برآمده ازاین دوگروه باهمدیگربسیارمتفاوت هست وبایکدیگرهیچ همخوانی ندارند. بنابراین همّتی به خرج بده تا تونیزدرحلقه ی عاشقان باقی بمانی. همصحبتِ سست همّت، باعث هدر رفتِ انرژی شده و اراده را ضیف وناتوان می کند،عاشقان ناگزیرهستند که ازاین سست اراده ها وعافیت طلبان دوری کنند.
بیاموزمت کیمیای سعادت
زهمصحبت بدجدایی جدایی
عباس زبیدی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۵:
ضمن تشکر از مدیر محترم این سایت ، از برادر عزیزمون جناب آقای حسین بابت توضیح و تفسیر زیباشون سپاسگزارم .
لئو در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹:
این شعر سیاسی ترین شعر حافظ است و درضمن جهان بینی مشخصی از حافظ به خواننده داده است. بعضی از تفسیرها می بینم که متافیزیکی اند لازم به تومار نوشتن به شعر نیست حتا اگر سه معنایی هم باشه هرسه معنا واقع بینانه اند.
لئو در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹:
احتمالا حافظ دچار بی خوابی مزمن بوده چون این یک مضمون تکرترشونده در غزل های اوست که از سحر به بعد، انتظار صبح و سپید شدن آسمانو داشته است و اونایی که بیخوابی دارند در این ساعات (سه تا پنج صبح) توانایی کار فکری ندارند و شکنجه می شوند.
فلورا بیابانی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۵۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۳۵ - انکار کردن موسی علیه السلام بر مناجات شبان:
سلام
قبل از بیت: ای فدای تو همه.......این بیت از قلم افتاده است: ای خدای من فدایت جان من
جمله فرزندان و خانمان من
سپاس
مهسا در ۸ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۳۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۹۲:
در بیت ششم کلمه نشاهء چیه؟ متوحه نمیشم
آیا منظور همون کلمه نشئه است؟
ناشناس در ۸ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۳۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶۶ - قصهٔ هدهد و سلیمان در بیان آنک چون قضا آید چشمهای روشن بسته شود:
سلام
آقای ناظری در آلبوم گل صد برگ، این شعر را به
صورت همزبانی خویشی و پیوندی است
یار با نامحرمان چون بندی است
خوانده اند، میخواستم بدونم کسی میدونه ایشان براساس چه نسخه ای بدین شکل خوانده یا نه؟
مهدی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۷:
وزن به این صورت صحیح می باشد:
فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن
همچنین مصرع اول بیت آخر در جای دیگر به صورت نیز آمده است:
"نیست امید صلاحی ز فساد ای حافظ"
که از لحاظ خواندن هم روانتر است.
کمال داودوند در ۸ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۸:
در این جا در مصرع دوم خست به معنی خسیس بودن است
جمع این رباعی از 8216
رهام در ۸ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۲۲ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
مصرع دوم بیت اول را اینگونه نیز میشود خواند :
بوی جوی مولیان آید همی
یا،دیار مهربان آید همی
به معنی اینکه بوی جوی مولیان و یا بوی دیار و سرزمین مهربان می آید. یعنی دلم برای سرزمین و دیار خود تنگ شده است
رهام در ۸ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۳ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
ضمنا بیت سوم را اینگونه ضبط نموده است :
آب جحیون ،با همه پهناوری
خنگ ما را تا میان آید همی
به معنای اینکه آب رود جحیون که به سبب عرض زیاد آن عمقش کم است ولی تا بالای شکم اسب خاکستری سفید موی ما می آید
محسن خادمی در ۸ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۹۸ - توزیع کردن پایمرد در جملهٔ شهر تبریز و جمع شدن اندک چیز و رفتن آن غریب به تربت محتسب به زیارت و این قصه را بر سر گور او گفتن به طریق نوحه الی آخره: