گنجور

حاشیه‌ها

فرخ مردان در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۷:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۹:

"عمریست پادشاها کز می تهیست جامم
اینک ز بنده دعوی و از محتسب گواهی" (!)
ای حافظِ زبل!

حسین ۲ در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۷:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷۱:

علیرضا خان
نمی دانم شما چطور میخوانید که ” عین “ حذف می شود
با خوانش من هم” بجز “ کامل است و هم عشق
متأسفانه درین جا اثبات نظر را با صوت نداریم
جنابعالی هر طور می خواهی بخوان و لذتتش را ببر
شاد باشی

فرخ مردان در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۸:

غزلی یسیار زیبا در وصف انسانهای اهل معنویت راستین.

فرخ مردان در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۶:

@شاهد وهابی:
(از فرهنگ عمید ذیل "مولوی")
(اسم) [قدیمی] نوعی کلاه دراز یا عمامۀ کوچک: ◻︎ ساقی مگر وظیفهٴ حافظ زیاده داد / کآشفته گشت طره و دستار مولوی (حافظ: 970).

فرخ مردان در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۳:

@محمد:
کسی در خلوت تدریس نمیکند. خلوت محل یادگیریست:
نه من حضور دل لازم را دارم برای خلوت نشینی و یادگیری معنوی و نه کسی هست که بروشنی قضیه را بداند و یادم بدهد.

کسری یاوری در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۵۸ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱:

این شعر را علیرضا قربانی به زیبایی اجرا کرده است.
در بیت سوم مصرع دوم؛" بر لبم جان نیز پنداری (به دیدار) آمدست" نیز می‌تواند درست باشد که به نظرم ظرافت شعری بیشتری نسبت به (... بدین کار آمدست) داراست...

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۷:

https://rezasaghy.blogfa.com/

 

مراعهدیست باجانان که تاجان دربدن دارم

هوا داران کویش را چو جان خویشتن دارم

عَـهـد : پـیـمان ، قرارداد

هواداران : دوستداران ، عاشقان ،هواخواهان

معنی بیت : من با دوست و محبوب خویش عهد و پیمانی بسته‌ام که تا زنـده‌ هستم دوستداران و ارادتمندانِ کویش را همانند جان خود عزیز ومحترم بدارم.

بعضی از شارحان محترم، دوست داشتن ِهواداران کوی معشوق از طرفِ عاشق را قابل قبول نمی دانند وبراین باورند که شاید این عهد و پیمان از سوی معشوق و برای آزمودن عاشق به او تحمیل شده باشد!همانگونه که معشوقه ی "شیخ صنعان" کارهایی مثل خروج ازشریعت، خوک چرانی ،زُنّاربستن و غیره به عنوان شرط پذیرش عشق اومطرح کرد وشیخ نیزبی هیچ چون وچرایی همه ی آنها راپذیرفت وانجام داد!

🌿━━━━━━🌿

امّا هرگز چنین نیست و باید دانست که حافظ درعاشقی نیز همانند سایر خصوصیّاتش باشیخ صنعان و دیگران متفاوت ومنحصربفرد است. ضمن انکه "جانان" ومخاطب غزل،چنانکه درپایان نیز نام او آمده دراینجا یک مقام اجتماعی ودولتی بنام "قوام الدّین حاجی حسن" ودوست صمیمی حافظ می باشد. او به سبب داشتن فضایل اخلاقی، مرام ومعرفت ومردانگی ، شهرت نیکی درمیان مردم پیداکرده بود وطرفداران وهواخواهان زیادی داشت . بنابراین حافظ خودنیز دراینجا درجایگاهِ هواداری اونشسته وطبیعی هست که هوادارصادقِِ یک مقام دوست داشتنی، سایرهواخواهان اورانیزدوست داشته باشد.

وانگهی "هواداران" به معنی بادهای صباوشمال نیزهست که هوای کوی یار را دردل خود دارند ودرکوی محبوب می پیچند وعطروبوی اورامی پراکنند ومشام جان دوستداران رامی نوازند. حافظ درغزلیات دیگرنیزبارها از این بادهای عطرانگیز کوی محبوب باعنوان هواداران یادکرده است:

ازصبا هردَم مشام جان ماخوش می شود

آری آری طیبِ انفاس ِهواداران خوش است

یا:

درچمن بادبهاری زکنارگل وسرو

به هواداری آن عارض وقامت برخاست

🌿━━━━━━🌿

صفای خلوت خاطر ازآن شمع چَگِل جویم

فروغ چشم ونور دل از آن ماه خُتن دارم

چین و چگل : چین ُ چ َ گ ِ ل ، سرزمین چین (ترکستان شرقی ) و ناحیه ٔ چگل (در ماوراءالنهر) و درشعر شاعران قدیم این دو نام پیاپی آمده اند. "شمعِ چَگِل" رابکاربرده ومنظورش تاکیدی برزیبایی مخاطب واشاره به زادگاه اوست.

فروغ : پـرتـو ، روشنایی

خـُتـَن : ختن در جنوب غربی استان سین جیانگ(سنجان )واقع است و از دیرباز به صد وریَشم و تولیدات ابریشمی معروف بوده است با آنکه در منابع ایرانی امتیاز ختن در داشتن آهوان مشکین و نافه ی ختن و صدور مشک از آنجاست و همین ارتباط مشک باختن موجب شهرت آن در دنیای قدیم شده است. "شمع چگل" و "ماه ختـن" هردو استعاره از محبوب دلربا و معشوق زیبـاروی واشاره به زادگاه اوست.

معنی بیت :

صفای خاطر وآرامش ِ درونی ام را مدیون ِ آن محبوب زیـبـا رو هستم وهمینطور روشناییِ چشم و صفا ونور دل هم ازهمین دوست ِ ماه سیما دارم .

بادلآرامی مرا خاطرخوشست

کزدلم یکباره بُردآرام را

🌿━━━━━━🌿

به کام و آرزوی دل چو دارم خلوتی حاصل

چه فکر ازخُبث بدگویان میان انجمن دارم

کام : مُراد وخواسته

خـُبـث : پـستی ، پـلـیـدی

"خـلـوتی حاصل داشتن"، دورازهمگان باخودخلوت کردن وبه خویشتن پرداختن، باتوجّه به: «به کام وآرزوی دل» معنای خلوت کردن بادوست رانیزشامل می شود.

"خلوت" دراینجافقط تنهایی نیست رُخدادی معنویست که ازآگاهی نشأت میگیرد این تنهابودن یاباخیال دوست خلوت کردن باحضوری خالص وآگاهانه هست تجربه ای ناب و بِکر که روح ادمی به پروازدرمی اید ودل وجان غرق درشوروشعف وشادمانی شده وهرچیزدیگرازذهن زدوده می شوند. چنین خلوتی خیال انگیزهمیشه دردسترس نیست اماهرگاه دست دهد تکّه ای ازبهشت است که روی زمین افتاده است. خلوتی که مطابق میل درونی شکل میگیرد زمینه رابرای بارش رحمت الهی مهیامی سازد وخلوتگاه به معبدِ مقدّس تبدیل می گردد واگراستمراریابد سعادت ونیکبختی رارقم می زند.

معنی بیت : وقتی که مطابق آرزوهای دل،امکان خلوت کردن باخودم وباخیالات محبوب دلخواهم، ممکن هست،چه چیزی بهترازاین؟ دیگر هیچ باکی از بـَدگویان وسخن چینان که درمحافل وانجمن‌ها پشتِ سرم حرف می زنند نـدارم. انچه که مهم یود دلخواه وخواسته ی دل بودکه بشکرخدا اکنون اتّفاق افتاده ودردسترس هست باقی دیگرهیچ اهمیتی ندارد اینچنین خلوت ازروی میل ِ درونی، به تنهایی کافی وبسیار شگفت انگیزاست لذت نفس کشیدن،لذت حضوروبودن درچنین خلوتگاهی نهایت شگفتیهاست.

دیده ی بدبین بپوشان ای کریم عیب پوش

زین دلیری هاکه من درخلوت خود می کنم

🌿━━━━━━🌿

مرادرخانه سروی هست کاندر سایه‌ی قدّش

فراغ از سرو بستانیّ و شمشاد چمن دارم

سرو : استعاره از معشوق بلند قد است

شمشاد: راست قد و بالا. آنکه چون شمشاد قامتی راست و بلند دارد :

"فـراغ" به معنی آسودگی دل وامنیت خاطرداشتن است

«خانه»  دراینجا بنظرمی رسد همان خلوتگاه دل هست که دربیت پسین باعنوان خلوت ازآن یادشد. همان نهانخانه ای که هرکس درخلوتگاه خویش دارد. 

معنی بیت: سپاس خدای را که در  نهانخانه ی خویش محبوب بـلـنـدبالایی دارم (احتمالاًمقصود شاعر دراینجا همان مخاطب سخن هست) محبوبی که در زیر سایـه‌ی لطف و محبّتِ او،آسودگی خاطروآرامش روان حاصل شده ودیگرمراهیچ نیـازی به سایه‌ی سرو باغ و شمشادِ چمنزاران نیست همین سایه مراکفایت می کند.

درنهانخانه ی عشرت صنمی خوش دارم

کزسروزلف رخش نعل درآتش دارم. 

🌿━━━━━━🌿

گرم صدلشکرازخوبان بقصددل کمین سازند

بـحمـداللهِ وَ الـْمنـّة بـُتی لشکرشکن دارم

باتوجه به اینکه مخاطب غزل صاحب منصب دولتی هست منظوراز "خوبان" علاوه برزیبارویان ،بیشترشامل صاحب منصبان دولتیست که شهرت خوبی درمیان مردم کسب کرده اند.

بـحمـداللهِ وَ الـْمنـّة: به شکرخدا ومنّت خدای را

معنی بیت :درادامه ی بیت قبلی، اگرصد لشکراز زیبارویان ودولتمردان نیک نام ونیکوسرشت، با هدفِ ربودن دل وجلبِ توجّهِ من، درپیرامونم کمین کنند، خدا را شکر و منّت خدای را که دلـبـر دلستاننده ای دارم وجَذَبه،اقتدار واعتبار اجتماعی ِ او لشکرشکن است وهمه ی مدّعیان را شکست می دهد.

به تنگ چشمی ِ آن تُرک لشکری نازم

که حمله برمنِ درویشِ یک قبا آورد.

🌿━━━━━━🌿

سزد کـز خاتم لـَعلش زنم لاف سـُلـیمانی

چواسم اعظمم باشدچه باک ازاهرمن دارم

خاتـم : انگشتری

لَعل : یاقوت، استعاره از لبِ معشوقست

"خاتم لَعلش" انگشتری که نگین آن یاقوت باشد. دراینجا لب یاربه اینچنین انگشتری ارزشمند تشبیه شده ودرنظرگاهِ شاعر،درنگین ِ(یاقوت) این انگشتر،همانند انگشترسلیمان، اسم اعظم حَک شده است. یعنی همان قدرت جادویی انگشترسلیمان رادارد.

سلیمان به مَددِ اسم اعظم، حکومتی مجلّل داشته و همه چیز تحت فرمان او بـوده و زبان جانوران رانیز می‌دانسته است گویند تمام قدرت و حکومت وی به خاطرقدرت معجزه آسای "اسم اعظم" بوده که بر نگین انگشتری او حَک شده بـود.

معنی بیت : بااین گنج باارزشی که دراختیار دارم(لبِ سرخ معشوقم) شایسته است که ادّعای سلیمان بودن بکنم ! وقتی که چننین خاتمی دردسترس من است که بر آن اسم اعظم حَک است دیگر هیچ باکی از شیطان نیز نـدارم .!

دهان تنگِ شیرین اش مگرملکِ سلیمانست

که نقش خاتم لَعلش جهان زیرنگین دارد!

🌿━━━━━━🌿

الا ای پـیـر فـرزانه مکن عیبم ز میخـانــه

که من درتَرک پیمانه دلی پیمان شکن دارم

الا ای پیرفـرزانه (خواجه قوام) مراازاینکه مبادرت به شرابخواری وعشقبازی می کنم ملامت وسرزنش مکن برمن به سببِ رفتن به میخانه خُرده مگیروبیهوده ممانعت مکـن معذورم دارکه مرا روز ازل کاری بجز رندی نفرمودند….. توخود بهتر ازهمه نیک می دانی که من اهل توبه وترک باده نیستم بی پرده وبا صراحت می گویم که دل من درترک کردن شراب،بسیارَسُست عهد وپیمان شکن هست وتوان حفظ عهدوپیمان راندارد هیچ تدبیری تغییری درمن ایجادنخواهدکرد.

من ترک عشق وشاهدوساغرنمی کنم

صدبارتوبه کردم ودیگرنمی کنم

🌿━━━━━━🌿

خدا راای رقیب امشـب زمانی دیده برهم نه

که من بالعل خاموشش نهانی صدسخن دارم

رقیب : مراقب ، نگهبان درگاهِ محبوب

لـعـل : استعاره از لب معشوق

گرچه ازابتدا تاانتهای غزل،روی سخن با یک صاحب منصب دولتیست اما زبان حافظ،به مددِطبع لطیف وسر‌ارازعواطف واحساسات، بیانی عاشقانه هست واوبه راحتی توانایی این رادارد که هرمطلبی وموضوعی رابه زبان عاشقانه وعرفانه بازگونمایدتا دربرگیرنده ی معناهای متضادومتفاوت باشد ومخاطبین غزل،به فراخور ذوق وسلیقه ودرک ودانش خویش معناهای دلخواه برداشت نموده ومستفیض گردند

معنی بیت : ای نگهبان محض رضای خدا چندلحظه چشمانت را بربند ومن ومعشوق را راحت بگذار. من با آن لبهاکه درعین ِسکوت وخاموشی، اشارات وحرکاتِ دلبرانه ی زیادی دارند کاردارم! می خواهم از لبانش کام بگیرم.

"صدسخن دارم" استعاره ازاینکه می خواهم آن لبها راببوسم وکام بگیرم است.

بدان هوس که به مستی ببوسم آن لبِ لعل

چه خون که دردلم افتادچوجام ونشد!

دربرداشتی غیرعاشقانه، "لبهای خاموش" نشانه ی سکوت ِحاکی ازدلخوری مخاطب است خواجه قوام گرچه دوست صمیمی حافظ هست لیکن ازرندیهای حافظ دلخوراست وانتظاردارد حافظ،رفتارهای عصیانگرانه علیه متشرّعین وفقهای متعصّب دینی رامتوقف کند کمترسراغ می و میکده برود وخود ودوستان خودرا درتقابل باتندرویان ودلواپسان مذهبی قرارندهد……. امّاحافظ نه تنهاهیچ تغییری دررفتارخودایجادنکرده بلکه روزبروز با بی باکی وشهامت بیشتری دست به آگاهسازی زده وبااشعارروشنگرانه پرده ازحقّه بازی واعظان وزاهدان دروغگوبرمی دارد وانهارابرعلیه خودمی شوراند. لبهای خواجه قوام ناامیدانه خاموش شده وسکوت اختیارکرده است. حافظ از نگاهبانان درگاه دولتی خواجه قوام، اجازه می خواهد تااندک زمانی من باخواجه تنهاباشد سخنان محرمانه ی زیادی دارم که بابگویم شایدبتوانم نظرش رانسبت به رندی ورندانگی تغییردهم ولبهای خاموشش راازسکوت خارج نمایم.

اگردشنام فرمایی وگرنفرین دعاگویم

جواب تلخ می زیبدلب لعل شکرخارا

🌿━━━━━━🌿

چـو در گلزار اقبالش خرامانم بـحمد الله

نه میل لاله ونسرین نه برگ نسترن دارم

گلزاراقبالش خرامانم : سرنوشت، بخت وشانس به گلزار تشبیه شده است. یعنی درسرنوشت اوهستم،اومراپذیرفته و بختمان به هم گره خورده است.

بـرگ : معانی مختلفی دارد:1- برگ ، گلبرگ 2- میل و آرزو

"لاله" ، "نسرین" و "نستـرن" هم می‌تواند نام گل هستند .

معنی بیت : خدا راشکر اکنون که در گلزار سرنوشتِ محبوب بافخرفروشی ونازوافاده قدم می‌زنم، اکنون که حبیب مراپذیرفته واقبالمان به هم گره خورده است، دیگر نه میل دیدن لاله و نسرین دارم و نه آرزوی دیـدن نـسـتـرن! پذیرش وآغوش گرم یار گلستانی بی نظیراست که مرا ازداشتن باغ وچمن وگلشن بی نیاز می کند.

زین خوش رقم که برگلِ رخسارمی کشی

خط برصحیفه ی گل وگلزارمی کشی

🌿━━━━━━🌿

به رندی شهره شدحافظ میان همدمان لیکن

چه غم دارم که درعالم قوام الدّین حسن دارم

 

شـُهـره : مشهور ، زبـانـزد

رنـدی : آزادگی ووارستگی ازقید بند،آزاداندیشی دراینجا بی بندوبار

"حاجی قوام" به صفات پسندیده، کرم و بخشش ، ادب پروری و برپایی مجالس شعر مشهور بوده است وحافظ درچندین غزل از او به نیکی یـاد کرده است.

معنی بیت : گرچه حافظ در میان دوستان به بی بنـد و بـاری و میخوارگی مشهور شده است، با این وجـود هیچ باکی ازاین موضوع ندارم چرا که دراین دنـیـا دوستی باوفا وجوانمردی همچون "قوام الدین حسن" حامی و پـشتـیـبـان من است.

نکته‌دانی بذله‌گو چون حافظ شیرن سخن

بخشش آموزی جهان افروز چون حاجی قوام

سلمان در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۰۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۳۲:

جسارتا بعضی از دوستان اولش جوری در مورد وزن و قافیه اظهار فضل میکنن که انسان فکر میکنه مرحوم قآنی دوباره پا در عرصه وجود گذاشتن اما بعدش میفرمایند مال چون الف بهش اظافه شده معنی مال نمیده یعنی تا به حال افرودن ویا کم کردن حرفی رو بر کلمات جهت برهم نخوردن وزن و قافیه ندیدن در ضمن در عصر حضرت سعدی اصولا ملا قدرت چندانی نداشتن که بخوان مظهر مردم آزاری باشن.

فرخ مردان در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۸:

حضرت حافظ نظر بلند بوده در همه امور. یه من میشه سه لیتر لامصب.

ابراهیم در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۴۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۷:

با سلام
من متن شعر زیر نیز از خیام نقل شده است آیا درست است؟
در کـارگـه کـوزه گـری بــودم دوش
دیـدم دو هزار کـوزه گـویا و خـموش
هــر یک به زبان حــال با مـن گفتند
کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

فرخ مردان در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۵:

صدای سرکار خانم تاجیک زیبایی خاصی به شعر دادند. با تشکر از ایشون.

علیرضا در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۱:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷۱:

جناب حسین آقای 2
مساله حرکت کسره و فتحه و ... نیست. اگر طبق پیشنهاد خانم مهناز این عبارت رو بخونیم، حرف عین کلاً حذف میشه و در دستور زبان فارسی ما چنین اجازه ای نداریم! فقط در باره حرف الف میشه این کارو کرد!

امید سیدیان در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۰:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۷۲:

سلام و درود فراوان؛
ممکن هست یکی از اساتید، این شعر را تفصیر کند یا توضیح دهد؟
برای مثال من مفهوم ابیات زیر را نمی فهمم:
چشم ببسته ای که تا خواب کنی حریف را
چونک بخفت بر زرش دست دراز می کنی
یا مثلا
بند که سخت می کنی، بند که باز می کنی
سپاس

علی در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۱۰:۰۰ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۸:

شعر ناقصه

سعید رضایی در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۰۷:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷۱:

جناب خرم روزگار:
عرض شود ، شما عنوان نمودید حرف اضافه “جز” رانمی توان به عشق اضافه نمود. و از طرفی نظر خانم مهناز را 101% تایید نمودید . در صورتیکه ایشان نوشته اند:
"به گمانم ناقص است ، شاید اینطور باشد:
بجز عشق هر چه بینی همه جاودان نماند"
باز هم سپاسگزارم .

آصف همتی در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۰۷:۲۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۹۱ - تفسیر قول حکیم: به هرچ از راه وا مانی، چه کفر آن حرف و چه ایمان، به هرچ از دوست دور افتی، چه زشت آن نقش و چه زیبا، در معنی قوله علیه‌السلام ان سعدا لغیور و انا اغیر من سعد و الله اغیر منی و من غیر ته حرم الفواحش ما ظهر منها و ما بطن:

به نظر می‌رسد مصرع دوم بیت بیست و هفتم این طور باشد: ای منزه از «بیان» و ...
در ضمن شماره‌گذاری شدن ابیات هم می‌تواند مفید باشد.

نادر.. در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۰۵:۲۷ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۷:

گر مرد ره نه‌ای تو بر بوی گل چه پویی؟
رو باز گرد کاین ره، پر خار می‌نماید..

کمال داودوند در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۵۸ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۴۴:

گنجور یان عزیز جمع این رباعی از 5744

یاقوت در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۰۰:۲۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۳۷ - آتش کردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوی آتش کی هر که این بت را سجود کند از آتش برست:

حامد کهن دل عزیز
آدرس غلط به خلق خدا دادن و خلق را گمراه کردن از گناهان کبیره ست برادر
مولوی به جد مخالف متوسل شدن بود
آنجا که سرود:
من نخواهم لطف مه از واسطه
که هلاک قوم شد این رابطه
شاید روشنترین بیان را ر مورد متوسلین و قوم دعای توسل خوان داشت.
اما در مورد بیتی که گفتی شاید منظور حضرت این بود که به جز از سرچشمه راضی نشوید:
دست را اندر احد و احمد بزن...

شمس شیرازی در ‫۹ سال و ۲ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۴:

بابک جان
بر این باورم که اگر مانای خرد عقل است، عقل نیز به مانای خرد است، سرکار خود دانید
دودیگر بیت فارسی، جایی دیده ام همان است که تازیان شعر میگویند!
سدیگرمن بهره هوشی بالایی ندارم ازینرو گاه دریافت مانای
آنچه مینویسید برایم دشوار است .
و سرانجام بی حول وقوه الهی ،بر پایه توانایی خویش
سالها پیش از آین خیلی محکم تو گوش مدرک زده ام!!
ساشا از مصدر ساشاییدن است ؟؟ به مانای سالم و شاد بودن؟؟

۱
…
۳۵۴۸
۳۵۴۹
۳۵۵۰
۳۵۵۱
۳۵۵۲
…
۵۸۷۰