منیر فیضی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۲۱ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۵۵۵:
این رباعی موردِ شک قرار دارد که از "خیام" باشد و یا از "ابوسعید ابوالخیر" ! اما، بیشتر صاحب نظران به این باورند، احتمالِ اینکه از "خیام" باشد زیاد تر است، و اکثراً هم دلیل بر شکاک بودن "خیام" را ذکر کرده اند و از ظاهر رباعی نیز این شکاکیت را برداشت نموده اند !!! در حالیکه، از ظاهر و باطن این رباعی این طور فهم می شود، شاعر هر کسی که باشد، این را خواسته است، بیان کند که این عالم و این جهانی که ما در آن قرار داریم باطنی دارد، ولی این باطن از چشم ما پنهان است و سخن گفتن از "راز" و "ازل"، دلیل بر یقین داشتن شاعر را می رساند بر "باطن" و عالم "غیب"! پس "سالک" بعد ازینکه پرده را از دَمی دید خود برداشت و به "وحدت "رسید، دیگر آنجا جایی برایِ چیزی وجود نمی داشته باشد. لذا، نتیجه می گیریم که این رباعی از هر کسی باشد، عارف و یا فیلسوف، (او) خواسته نتیجه ی فکر و اندیشه اش را در مورد "هستی" بیان نماید.
وحید در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۱۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۶:
ما کی هستیم ؟ اینا کی بودن ؟
احد قربانی دهناری در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۴۲:
خدایا مطربان را انگبین ده
برای ضرب، دستی آهنین ده
امید در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۲۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » شمارهٔ ۲۳:
فکر می کنم متن زیر درست تر باشه:
ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای؟
ای درد و ای درمان من از من چرا رنجیده‌ای؟
ای سرو خوش بالای من ای دلبر رعنای من
لعل لبت حلوای من از من چرا رنجیده‌ای؟
بنگر ز هجرت چون شدم سرگشته چون گردون شدم
وز ناوکت پرخون شدم از من چرا رنجیده‌ای؟
گر من بمیرم در غمت خونم بتا بر گردنت
فردا بگیرد دامنت از من چرا رنجیده‌ای؟
ما سعدی درگاه تو عاشق به روی ماه تو
هستیم نیکوخواه تو از من چرا رنجیده‌ای؟
روفیا در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰:
در تایید فرمایشات دوستان این شعر نظامی را ضمیمه میکنم .
در خم این خم که کبودی خوشست
قصه دل گو که سرودی خوشست
دور شو از راهزنان حواس
راه تو دل داند دل را شناس
انها بر این باور بودند که حواس پنج گانه راهزن هستند و قطع طریق می کنند .
و دل راهنمای راستین توست .
در بیت :
مطرب چه پرده ...
حافظ می گوید مطرب که کارش شادی افرینی در دل هاست چه پرده ای نواخت که گوشها را از هیاهوی دنیای ماده پر کرد ؟
یعنی از راه دل وارد شد و گوش ها را بست .
کاظم ایاصوفی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۱۴ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۹۸:
مصراع اول بجای آسانی باید آسان باشد
آرش در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۰۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۴ - حکایت:
با سلام
به نظر من صورت درست بیت شاهنامه همان است که در بوستان نقل قول شده است :
میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است
((سعدی بزرگ)) انسان صادق وآزاده ای بوده. من در امانت داری او شک ندارم که همان چیزی را که در شاهنامه ((فردوسی بزرگ)) دیده همان را به عینه نقل قول کرده است و گرنه دیگه اسمشو نمیشه گذاشت تضمین یک بیت.
ولی عده ای اصرار دارند بگویند : که او بیتی از شاهنامه را خوانده و به دلخواه خودش دگرگون کرده و بعدش گفته که این بیت مال شاهنامه است و پس از او این بیت از بوستان وارد نسخه های شاهنامه شده بدینگونه که پس از او ابتدا مصرع اول و سپس مصرع دوم و بعد ها هر دو مصرع در نسخه های پسین شاهنامه همانند بوستان شده است ( اینه خلاصه دلیل آنها برای اینکه بگویند این بیت شاهنامه تحت تاثیر بوستان قرار گرفته )
آری این وصله ها با این مرد بزرگ نمیچسبد. از یاد نبریم که نسخه های خطی شاهنامه های یافت شده از قرن هفتم به بعد است و تا کنون از یافت شدن نسخه های قرن پنجم و ششم چیزی گزارش نشده است.
روفیا در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:
مثال زیبایی از کاربرد کلمه درست به معنای سکه :
سخن سنجی امد ترازو به به دست
درست زر اندود را می شکست
نمیدانم در چه دوره ای اصل بودن سکه ها را با ترازو تشخیص میدادند .
اگر سکه ای با فلز بی ارزشی درست شده بود و تنها روکشی از طلا داشت از روی وزنش معلوم میشد .
نظامی در خمسه میگوید ان سخن سنج با ترازوی درک سخن ، درست زراندود یعنی سکه تقلبی یعنی نقره با روکش طلا را از سکه اصل جدا می کرد و می شکست . یعنی سخن واقعا طلایی را از سخن روکش طلا تمییز می داد .
روفیا در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:
از توضیحات اقای امین کیخای گرامی سپاسگزارم و دوست دارم اضافه کنم پیشوند الف در پهلوی که صدایش مشابه صدای شوا در انگلیسی است مفهوم کلمه را بر عکس میکند درست مثل زبان لاتین . در پهلوی هو بمعنای خوب بود و هوتن یعنی خوب تن یا well-built body پس اهو یعنی چیزی که خوب است ولی یک نقص دارد .
مثل tone در لاتین یعنی قوام عضله و atony یعنی فقدان قوام عضله .
بهناز در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۲۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۳:
اینکه علی از تشابه و اتفاق می‌گه به نظرم درست نیست. مسأله مشخصاً تضمینه و یک مصرع کامل که دیگه اتفاق نیست. در ضمن با اینکه این «نیست که نیست» تو غزل حافظ خیلی جای تأویل داره، ولی به نظرم اتفاقاً این مصرع در هر دو غزل یک معنی رو داره؛ یعنی به غیر از این یک مورد [نارضایتی حافظ از معشوق، نبخشودن بنده در غزل سعدی] هنری نیست که [معشوق] نداشته باشه.
روفیا در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۲۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:
اقای حسین گرامی
چرخ با این اختران ، نغز و خوش و زیباستی
صورتی در زیر دارد آنچه در بالاستی
صورت زیرین اگر با نردبان معرفت
بررود بالا همان بااصل خود یکتاستی
ابدا ادعا ندارم که میدانم حافظ اینجا مقصودش خدا بود یا دختری یا ...
ولی ابیات بالا از میر فندرسکی بیانگر نظریه مثل mosol افلاطون است که می گوید عشق به معشوق مادی صورتی از عشق والاتری است. این را تجربه کردی ؟ انهم چیزی در همین مایه ها است منتها از نوع پیشرفته تر . یا شراب انگوری صورتی از شراب اسمانی است .
ز شراب اسمانی که خدا دهد نهانی
به نهان ز دست خصمان قدحی به دست ما ده
یا
می رسدم باده تو زاسمان
منت هر شیره فشاریم نیست
یا
بودم ان روز من از طایفه درد کشان
که نه از تاک نشان بود و نه از تاک نشان
روفیا در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴:
در پاسخ به کیوان گرامی
حافظ پاسخ شما را جای دیگری داده است .
گره به باد مزن گرچه بر مراد رود
که این سخن به مثل مور با سلیمان گفت
چکیده دو بیت این است که هر چند از دولت وصل تو چون سلیمان حاکم بر باد شدم ولی باد خودش نشانه تغییر و ناپایداری است و باید این را دانست که همه چیز در رهگذر باد است .
بیژن آزاد در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۲۱ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۵ - گفتار اندر گرفتن سلطان شهر اصفهان را:
به شهری و سپاهی بر ببخشود
بیژن آزاد در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۰۵ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۴ - گفتار اندر ستایش خواجه ابو نصر منصور بن مهمد:
خواجه ابو نصر منصور بن محمد
بیژن آزاد در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۵۶ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۴ - گفتار اندر ستایش خواجه ابو نصر منصور بن مهمد:
خواجه ابومنصور نصر بن محمد
تماشاگه راز در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۱۴ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳:
جناب شمس الحق
ضمن تایید حاشیه خانم مهری - از دوستان خواهش می کنم این بحث را خاتمه دهیم.
انصاف را فراموش نکرده می گویم که در همین سایت حواشی بسیار سودمند از شمس الحق دیده ام که مایه امتنان است اما حواشی توهین آمیز هم کم ننوشته اید که شایسته نبوده است و امیدوارم در آینده شاهد چنین زشت گویی ها نباشیم .
بیایید به بزرگان ایران زمین احترام بگذاریم هر چند با بعضی عقاید آنها موافق نباشیم و سعی کنیم به گونه ای بنویسیم که شایسته این محفل فرهنگی است.
سودابه مهیجی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۱۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۷۶ - حکمت نظر کردن در چارق و پوستین کی فلینظر الانسان مم خلق:
بیت پنجم واژه ی عزراییل غلط است . باید عزازیل باشد.
شد عزازیلی ازین مستی بلیس....
عزازیل نام دیگر ابلیس است . به معنای عزیز خداوند.چون ابلیس پیش از رانده شدن ، محبوب خداوند بود.
محمد صادق در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۴۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او:
قبض یک نوع تکلیف معده دردی است وبرای دفاع آن هلیله را توصیه مینمایند هلیل با شیرجوشانیده میشود به مریض مدهند وقبضیت اورا رفع مینماید
غیاثی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۲۴ دربارهٔ سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی » بخش ۹ - فصل اندر درجات:
شعر سلطان العارفین سنائی غزنوی بیشک الهام بخش دلهای اهل خرد بوده ودرسی برای ما ست که برای راحت جان باید راه حق را گزیدو
روفیا در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۴: