محمدرضا جهرمی زاده در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۹:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:
اگر تصنیف این غزل رو با آهنگسازی استاد محمدعلی کیانی نژاد و صدای خدابیامرز بسطامی نشنیده باشید نیم عمرتون بر فناست !
آرام در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۶:۰۴ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:
درود بی پایان بر شما
در واپسین مصرع این شعر واژه "بیدل" به غلط "یدل" درج شده است
لطفا لحاظ بفرمایید
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
ستاره سادات . پیغمبری در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۷:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳:
با استناد به کلیات شمس تبریزی ، بر اساس تصحیح بدیع الزمان فروزانفر ، شرکت مطالعات نشر کتاب پارسه ، تهران 1386
ستاره سادات . پیغمبری در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۷:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳:
بیت دوم : بدانک
اسری = به فتح الف - سکون ی
بعبده لیلا = به کسر ه - فتح ل
جو گنبد خضرا = به کسره و تشدید و
جیش = به فتح ج
عنا = به فتح ع
ای جان جان جان = به سکون ن جان اول و سوم - کسره ن جان دوم
---
پاسخ: با تشکر، غلط تایپی اشاره شده تصحیح شد.
رسته در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۵۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۱:
بیت 9
ظاهرا غلط: پاپانم
پیشنهاد برای تصحیح: پایابم
شاهد: بیت 6 از غزل 8 از همین دیوان:
وقتی در آبی تا میان دستی و پایی میزدم
اکنون همان پنداشتم دریای بی پایاب را.
به این پیوند مراجعه کنید
سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۸
---
پاسخ: با تشکر، در تصحیح فروغی هم با ستاره در پاورقی پیشنهاد «پایابم» را داده اما متن را تغییر نداده. متن را تغییر ندادیم.
رسته در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۰:۴۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
بیت 6
غلط: درآیی
درست: در آبی
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
سایه و روشن در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۲۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۵ - سؤال کردن آن کافر از علی کرم الله وجهه کی بر چون منی مظفر شدی شمشیر از دست چون انداختی:
عنوان هم هست سوال کردن که شما نوشته اید سال کردن
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
سایه و روشن در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۲۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۵ - سؤال کردن آن کافر از علی کرم الله وجهه کی بر چون منی مظفر شدی شمشیر از دست چون انداختی:
سلام
مثنوی معنوی از اصل نسخه ی رینولد نیکلسون
بیت 3 را اینطور نوشته
چون جنین را نوبت تدبیر رو / از ستاره سوی خورشید آید او
بیت 10 و 11 به جای " آن " نوشته " وان "
بیت 13 به جای " نه " نوشته " نی "
---
پاسخ: با تشکر، احتمالاً منبع چاپی گنجور با تصحیح نیکلسون متفاوت است. من با مثنوی چاپ انتشارات زوار به تصحیح دکتر محمدرضا برزگر خالقی (بر اساس نسخهٔ قونیه سال 677) مقایسه کردم تقریباً مطابق متن است. غیر از مورد بیت 11 که با «وان» شروع میشود. متن تغییر نکرد.
پویان در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۲۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۹:
فکر میکنم دوستی که نظر قبل رو دادند کمی در اشتباه باشند.
این شعر توسط همایون شجریان در آلبوم قیژک کولی به همراه گروه دستان اجرا شده
الهام شریف در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۲۲ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۲۵۲:
سلام .
مطمئن نیستم تا چه حد اصلاحاتم درست است اما گمان می کنم که از نظر نگارشی زیبنده است که در بیت اول ، مصرع اول : "به یک بارم " جایگزین "بیکبارم" شود .
با تشکر
---
پاسخ: مطابق پیشنهاد شما تصحیح شد. هر چند شاید «یکبار» را بشود یک کلمهٔ ترکیبی کامل محسوب کرد و سر هم نوشت.
پیام در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۲:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۵:
غلط املایی در بیت زیر :
جان پرور است قصه ارباب معرفت / رمزی برو بپرس حدیثی بیا بگو
هان بر در است قصه ارباب معرفت / رمزی برو بپرس حدیثی بیا بگو
منبع نسخه خطی انگلستان!
---
پاسخ: با تشکر، این غلط املایی نیست، تفاوت نسخههاست، متن حاضر مطابق تصحیح قزوینی-غنی است.
ایزدی در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۵۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۳۲:
نه زنبورم که از نیشم بنالند
---
پاسخ: در متن چاپی «دستم» آمده.
نوید در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۱:
به نظر میرسد وزن عروضی این غزل "مفاعلین مفاعیلن مفاعیل" باشه
---
پاسخ: این دو وزن همارزند.
م-ر در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۳۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱:
نکته اینجاست که این بیت عدل دستگاه آفرینش را مورد سوال قرار می دهد.
م-ر در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۲۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹:
با درود
دوستان گرامی خیام به هیچ وجه عارف نبوده و نمی توان منظور وی از می خوردن را طور دیگری تعبیر کرد. در بسیاری از ابیاتش حتی نشانی از کنایه گویی یافت نمی شود. خیام اگر می گوید می خور منظورش همان شراب انگوری و بردن غم از دل است. به نظر من او نمونه کاملی از یک نهیلیست است و معتقد به جهان پس از مرگ نیست.
خوش باشید
مهرزاد شایان در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۰۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵:
*** ید بیضا :
دست سفید ، اشاره به یک از معجزات حضرت موسی که دست خود را در گریبان می برد و چون بیرون می آورد سفید و درخشان بود
آیه 22 سوره طه
وَاضْمُمْ یَدَکَ إِلَی جَنَاحِکَ تَخْرُجْ بَیْضَاء مِنْ غَیْرِ سُوءٍ آیَةً أُخْرَی
مهرزاد شایان در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۰۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵:
کن فیکون***
ترکیبی است که چندین بار در قرآن آمده
بدین مضمون :
خداوند اگر اراده آفرینش چیزی کند می گوید ( کن ) یعنی باش پس آن موجود می شود ( فیکون ) آیه 117 سوره بقره و آیات بسیار دیگر
مهرزاد شایان در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۲۷ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۵۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۱:
و نَحن اَقرَبُ الیه مِنْ حَبل الورید ******
و ما از رگ گردن به او نزدیکتریم
آیه 16 سوره ق
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ
و ما انسان را آفریدهایم و میدانیم که نفس او چه وسوسهای به او میکند و ما ما از رگ گردن به او نزدیکتریم
مهرزاد شایان در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۲۷ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۴۶ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۱:
متاسفانه یک از مشهورترین ابیات سعدی که در این حکایت وجود دارد در متن نیامده
دوست نزدیکتر از من به من است
وین عجب تر که من از وی دورم
---
پاسخ: با تشکر، اضافه شد.
محمد محمدی در ۱۶ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۹:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲۳: