|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای گمشده‌دل کجات جویم
در دامِ کِه مبتلات جویم
دیروز چو آفتاب بودی
امروز چو کیمیات جویم
ای مرغ ز آشیان رمیده
در دامگه بلات جویم
ای کشتهٔ غمزهٔ نکویان
از چشمِ کِه خونبهات جویم
ای بیمار ز جان گذشته
کز هر که رسم دوات جویم
گاهی به دوات چاره خواهم
گاهی به دعا شفات جویم
کس چارهٔ درد تو نداند
درمان مگر از خدات جویم
هاتف پی دل فتاده رفتی
ای هر‌جایی کجات جویم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از معشوقی گمشده و دور سخن می‌گوید و احساس اشتیاق و درد فراق را به تصویر می‌کشد. او به جستجوی معشوق در مکان‌های مختلف می‌پردازد و از تحول احوال او از درخشانی به گم‌شدگی صحبت می‌کند. در این مسیر، شاعر از عواطف شدید و تلاش برای یافتن درمانی برای درد ناشی از عشق می‌گوید و معتقد است تنها خدا قادر به درمان این درد است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که همواره در پی معشوق خود است و در هر جا که باشد، او را جستجو خواهد کرد.
هوش مصنوعی: ای دلِ گمشده، به کجا می‌توانم تو را پیدا کنم وقتی که در دامِ درد و رنج گرفتار شده‌ام؟
هوش مصنوعی: دیروز مانند آفتاب درخشان و روشن بودی، اما امروز مثل کیمیا که به سختی پیدا می‌شود، شگفت‌انگیز و نادر شده‌ای.
هوش مصنوعی: ای پرنده‌ای که از آشیانت فرار کرده‌ای، در مکان بحرانی و دشوار، تو را جستجو می‌کنم.
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر زیبایی چشمان نیکوکان، دچار درد و رنج شده‌ای، از چشمانت می‌خواهم که خون دل مرا به تماشا بگذارند.
هوش مصنوعی: ای بیمار که از درد جان به ستوه آمده‌ای، من از هر کس که بر سر دوات نشسته باشد، یاری می‌طلبم.
هوش مصنوعی: گاهی از قلم و نوشته‌ها برای رفع مشکل کمک می‌گیرم و گاهی از دعا و نیایش برای درمان دردهای خود بهره می‌برم.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند درد تو را درمان کند، مگر اینکه من از خداوند چاره‌ای بخواهم.
هوش مصنوعی: صدای دل می‌گوید که تو رفته‌ای و من در هر جایی که باشی، دنبالت می‌گردم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای قبلهٔ جان کجات جویم
جانی و به جان هوات جویم
گز زخم زنی سنانت بوسم
ور خشم کنی رضات جویم
دیروز چو افتاب بودی
[...]
گر دل جویی، هوات جویم
ور جان طلبی، رضات جویم
شد گر چه جفایت آفت جان
تا جان دارم جفات جویم
تا روز وفات، ای جفاجو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.