یا رب این غنچه دهن مست ز میخانهٔ کیست؟
عهد و پیمان لبش با لب پیمانهٔ کیست؟
دست بی باک که با سنبل او گستاخ است
طرّه ی خم به خمش در شکن شانهٔ کیست؟
بادهٔ ناب، چنین هوش نمی پردازد
دلم از خود شده جلوه مستانه کیست؟
ناله ای هست ز پی قافلهٔ ناز تو را
این جرس نیست، ندانم دل دیوانه کیست؟
جلوه، زد جوش حزین ، از دل نازک ما را
آخر این شیشه ببینید پریخانهٔ کیست؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و جذابیت فردی میپردازد که او را به میخانه و عالم مستی تشبیه میکند. این فرد به نوعی موجب ایجاد عهد و پیمان میان عاشق و معشوق میشود و از این طریق جذابیت و دلباختگی را به تصویر میکشد. همچنین، شاعر از حالت احساسات خود و نالههای عاشقانهاش به دنبال محبوب سخن میگوید و در نهایت به خودآگاهی نسبت به این جذبه و حالات نازک اشاره میکند. در این میان، او به نظر میرسد که در جستجوی معشوق است و با حسرت و عجب از جلوههای زیبایی او گفتگو میکند.
هوش مصنوعی: ای پروردگار، این غنچه که لبهایش تحت تاثیر شراب است، متعلق به کدام میخانه است؟ و پیمان و عهد لبهایش با کدام پیمانه برقرار است؟
هوش مصنوعی: آن دست جسور که با دختر زیبا و خوشبختی در ارتباط است، چه کسی است که موهای خمیدهاش را با چین و پیچ در شانه اش سامان میدهد؟
هوش مصنوعی: شراب خالصی که مینوشم، این گونه باعث پریشانی ذهنم نمیشود. دلم از خودش بیرون آمده و حالا میپرسم کیست که این گونه مست و شاداب است؟
هوش مصنوعی: صدای نالهای وجود دارد که از دنبالهی جماعت دلباختهی تو به گوش میرسد. اما این صدای جرس نیست و نمیدانم این دل دیوانه که به درد میافتد، متعلق به کیست.
هوش مصنوعی: جذبهای از دل حساس ما به وجود آمده است، حالا بیایید ببینید در این شیشه، عالم زیباییهای کیست؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.